2 ซามูเอล
Chapter 7
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 ซามูเอล 7

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1เมื่อ​กษัตริย์​อาศัย​อยู่​ใน​บ้าน​ของ​ตน และ​พระยาห์เวห์​ประทาน​ความ​สงบ​จาก​ศัตรู​รอบ​ด้าน​ให้​ท่าน​แล้ว
1וַיְהִ֕י כִּי־יָשַׁ֥ב הַמֶּ֖לֶךְ בְּבֵית֑וֹ וַיהוָ֛ה הֵנִֽיחַ־ל֥וֹ מִסָּבִ֖יב מִכָּל־אֹיְבָֽיו׃
2กษัตริย์​พูด​กับ​นาธัน​ผู้เผยพระวจนะ​ว่า “ข้า​อยู่​ใน​บ้าน​ที่​สร้าง​ด้วย​ไม้​สน​ซี​ดาร์ แต่​หีบ​ของ​พระเจ้า​กลับ​อยู่ภายใน​ม่าน​กระโจม”
2וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ אֶל־נָתָ֣ן הַנָּבִ֔יא רְאֵ֣ה נָ֔א אָנֹכִ֥י יוֹשֵׁ֖ב בְּבֵ֣ית אֲרָזִ֑ים וַֽאֲרוֹן֙ הָֽאֱלֹהִ֔ים יֹשֵׁ֖ב בְּת֥וֹךְ הַיְרִיעָֽה׃
3นาธัน​ตอบ​กษัตริย์​ว่า “ท่าน​คิด​จะ​ทำ​อะไร​ก็​ทำ​เถิด เพราะ​พระยาห์เวห์​สถิต​กับ​ท่าน”
3וַיֹּ֤אמֶר נָתָן֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ כֹּ֛ל אֲשֶׁ֥ר בִּֽלְבָבְךָ֖ לֵ֣ךְ עֲשֵׂ֑ה כִּ֥י יְהוָ֖ה עִמָּֽךְ׃ ס
4แต่​ใน​คืน​นั้น​เอง พระดำรัส​ของ​พระยาห์เวห์​มา​ถึง​นาธัน​ว่า
4וַיְהִ֖י בַּלַּ֣יְלָה הַה֑וּא וַֽיְהִי֙ דְּבַר־יְהוָ֔ה אֶל־נָתָ֖ן לֵאמֹֽר׃
5“จง​ไป​บอก​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของ​เรา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​ตรัส​ดังนี้ “เจ้า​จะ​สร้าง​บ้าน​ให้​เรา​อาศัย​หรือ?
5לֵ֤ךְ וְאָֽמַרְתָּ֙ אֶל־עַבְדִּ֣י אֶל־דָּוִ֔ד כֹּ֖ה אָמַ֣ר יְהוָ֑ה הַאַתָּ֛ה תִּבְנֶה־לִּ֥י בַ֖יִת לְשִׁבְתִּֽי׃
6ตั้งแต่​วัน​ที่​เรา​พา​ชาว​อิสราเอล​ขึ้น​มา​จาก​อียิปต์​จนถึง​วัน​นี้ เรา​ไม่​เคย​อาศัย​ใน​บ้าน แต่เดินทาง​อยู่​ใน​กระโจม​และ​พลับพลา
6כִּ֣י לֹ֤א יָשַׁ֙בְתִּי֙ בְּבַ֔יִת לְ֠מִיּוֹם הַעֲלֹתִ֞י אֶת־בְּנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִמִּצְרַ֔יִם וְעַ֖ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וָאֶֽהְיֶה֙ מִתְהַלֵּ֔ךְ בְּאֹ֖הֶל וּבְמִשְׁכָּֽן׃
7ตลอด​ทุก​แห่ง​ที่​เรา​เดิน​ทาง​ไป​กับ​ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด เรา​เคย​พูด​กับ​ผู้​ใด​จาก​ชน​เผ่า​อิสราเอล​ที่​เรา​สั่ง​ให้​เลี้ยง​ดูประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา​สัก​คำ​ไหม​ว่า ‘ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ไม่​สร้าง​บ้าน​ไม้​สน​ซี​ดาร์​ให้​เรา?’”’
7בְּכֹ֥ל אֲשֶֽׁר־הִתְהַלַּכְתִּי֮ בְּכָל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ הֲדָבָ֣ר דִּבַּ֗רְתִּי אֶת־אַחַד֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֣ר צִוִּ֗יתִי לִרְע֛וֹת אֶת־עַמִּ֥י אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר לָ֛מָּה לֹֽא־בְנִיתֶ֥ם לִ֖י בֵּ֥ית אֲרָזִֽים׃
8ฉะนั้น​จง​บอก​ดาวิด​ผู้รับใช้​ของ​เรา​ว่า ‘พระยาห์เวห์​จอมทัพ​ตรัส​ดังนี้ “เรา​นำ​เจ้า​มา​จาก​คอก​แกะ ขณะ​เจ้า​เดิน​ตาม​ฝูง​แกะ ให้​เป็น​ผู้นำ​เหนือประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา
8וְ֠עַתָּה כֹּֽה־תֹאמַ֞ר לְעַבְדִּ֣י לְדָוִ֗ד כֹּ֤ה אָמַר֙ יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֲנִ֤י לְקַחְתִּ֙יךָ֙ מִן־הַנָּוֶ֔ה מֵאַחַ֖ר הַצֹּ֑אן לִֽהְי֣וֹת נָגִ֔יד עַל־עַמִּ֖י עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃
9เรา​อยู่​กับ​เจ้า​ทุก​แห่ง​ที่​เจ้า​ไป และ​กำจัด​ศัตรู​ทั้งหมด​ให้​พ้น​หน้า​เจ้า เรา​จะ​ทำให้​เจ้า​มีชื่อ​เสียง​ยิ่ง​ใหญ่​เทียบ​เท่า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​บน​แผ่น​ดิน​โลก
9וָאֶהְיֶ֣ה עִמְּךָ֗ בְּכֹל֙ אֲשֶׁ֣ר הָלַ֔כְתָּ וָאַכְרִ֥תָה אֶת־כָּל־אֹיְבֶ֖יךָ מִפָּנֶ֑יךָ וְעָשִׂ֤תִֽי לְךָ֙ שֵׁ֣ם גָּד֔וֹל כְּשֵׁ֥ם הַגְּדֹלִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בָּאָֽרֶץ׃
10เรา​จะ​กำหนด​ที่​ให้ประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา​และให้​พวกเขา​หยั่งราก​อยู่​ที่นั่น เพื่อ​ให้​พวก​เขา​อาศัย​อยู่​ใน​ที่​ของ​ตน ไม่​ต้อง​ถูก​ย้าย​ไป​อีก คน​ชั่ว​จะ​ไม่​ข่มเหง​พวก​เขา​เหมือน​แต่​ก่อน​อีก
10וְשַׂמְתִּ֣י מָ֠קוֹם לְעַמִּ֨י לְיִשְׂרָאֵ֤ל וּנְטַעְתִּיו֙ וְשָׁכַ֣ן תַּחְתָּ֔יו וְלֹ֥א יִרְגַּ֖ז ע֑וֹד וְלֹֽא־יֹסִ֤יפוּ בְנֵֽי־עַוְלָה֙ לְעַנּוֹת֔וֹ כַּאֲשֶׁ֖ר בָּרִאשׁוֹנָֽה׃
11และ​อย่าง​ที่​เคย​เกิด​ขึ้น​ตั้งแต่​สมัย​ที่​เรา​แต่ง​ตั้ง​ผู้​วินิจฉัย​ให้​ปกครองประชาชน​อิสราเอล​ของ​เรา เรา​จะ​ให้​เจ้า​พัก​จาก​ศัตรู​ทั้งหมด​ของ​เจ้า ยิ่ง​กว่า​นั้นพระยาห์เวห์​ตรัส​กับ​เจ้า​ว่า พระยาห์เวห์​จะ​สร้าง​วงศ์​วาน​ให้​เจ้า
11וּלְמִן־הַיּ֗וֹם אֲשֶׁ֨ר צִוִּ֤יתִי שֹֽׁפְטִים֙ עַל־עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַהֲנִיחֹ֥תִי לְךָ֖ מִכָּל־אֹיְבֶ֑יךָ וְהִגִּ֤יד לְךָ֙ יְהוָ֔ה כִּי־בַ֖יִת יַעֲשֶׂה־לְּךָ֥ יְהוָֽה׃
12เมื่อ​วัน​เวลา​ของ​เจ้า​ครบ​แล้ว​และ​เจ้า​นอน​หลับ​ไป​กับ​บรรพบุรุษ เรา​จะ​ตั้งผู้สืบเชื้อสาย​ที่​เกิด​จาก​ตัว​เจ้า​เอง​ให้​สืบ​ต่อ และ​จะ​สถาปนา​อาณาจักร​ของ​เขา
12כִּ֣י׀ יִמְלְא֣וּ יָמֶ֗יךָ וְשָֽׁכַבְתָּ֙ אֶת־אֲבֹתֶ֔יךָ וַהֲקִימֹתִ֤י אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ אַחֲרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֥ר יֵצֵ֖א מִמֵּעֶ֑יךָ וַהֲכִינֹתִ֖י אֶת־מַמְלַכְתּֽוֹ׃
13เขา​จะ​สร้าง​บ้าน​สำหรับ​นาม​ของ​เรา และ​เรา​จะ​สถาปนา​บัลลังก์​แห่ง​อาณาจักร​ของ​เขา​ไว้​ตลอด​ไป
13ה֥וּא יִבְנֶה־בַּ֖יִת לִשְׁמִ֑י וְכֹנַנְתִּ֛י אֶת־כִּסֵּ֥א מַמְלַכְתּ֖וֹ עַד־עוֹלָֽם׃
14เรา​จะ​เป็น​พ่อ​ของ​เขา และ​เขา​จะ​เป็น​ลูก​ของ​เรา ถ้า​เขา​ทำ​ผิด เรา​จะ​ตี​สอน​เขา​ด้วย​ไม้​เรียว​ของ​มนุษย์​และ​การ​เฆี่ยน​ตีจาก​มนุษย์
14אֲנִי֙ אֶהְיֶה־לּ֣וֹ לְאָ֔ב וְה֖וּא יִהְיֶה־לִּ֣י לְבֵ֑ן אֲשֶׁר֙ בְּהַ֣עֲוֹת֔וֹ וְהֹֽכַחְתִּיו֙ בְּשֵׁ֣בֶט אֲנָשִׁ֔ים וּבְנִגְעֵ֖י בְּנֵ֥י אָדָֽם׃
15แต่​ความ​เมตตา​ของ​เรา​จะ​ไม่​จาก​เขา​ไป เหมือน​ที่​เรา​ถอน​ความ​เมตตา​จาก​ซาอูล ผู้​ที่​เรา​ปลด​ออก​ไป​ให้​พ้น​หน้า​เจ้า
15וְחַסְדִּ֖י לֹא־יָס֣וּר מִמֶּ֑נּוּ כַּאֲשֶׁ֤ר הֲסִרֹ֙תִי֙ מֵעִ֣ם שָׁא֔וּל אֲשֶׁ֥ר הֲסִרֹ֖תִי מִלְּפָנֶֽיךָ׃
16วงศ์​วาน​และ​อาณาจักร​ของ​เจ้า​จะ​มั่นคง​อยู่​ต่อ​หน้า​เจ้า​ตลอด​ไป บัลลังก์​ของ​เจ้า​จะ​ตั้ง​มั่น​ตลอด​ไป”’”
16וְנֶאְמַ֨ן בֵּיתְךָ֧ וּמַֽמְלַכְתְּךָ֛ עַד־עוֹלָ֖ם לְפָנֶ֑יךָ כִּֽסְאֲךָ֔ יִהְיֶ֥ה נָכ֖וֹן עַד־עוֹלָֽם׃
17นาธัน​บอก​ดาวิด​ทุก​ถ้อยคำ​ตาม​นิมิต​ทั้งหมด​นี้
17כְּכֹל֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וּכְכֹ֖ל הַחִזָּי֣וֹן הַזֶּ֑ה כֵּ֛ן דִּבֶּ֥ר נָתָ֖ן אֶל־דָּוִֽד׃ ס
18กษัตริย์​ดาวิด​เข้าไป​นั่ง​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ แล้ว​กล่าว​ว่า “ข้าพระองค์​เป็น​ใคร​เล่า ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์ และ​วงศ์​วาน​ของ​ข้าพระองค์​เป็น​อะไร พระองค์​จึง​ทรง​พา​ข้าพระองค์​มา​ถึง​ขั้น​นี้?
18וַיָּבֹא֙ הַמֶּ֣לֶךְ דָּוִ֔ד וַיֵּ֖שֶׁב לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיֹּ֗אמֶר מִ֣י אָנֹכִ֞י אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ וּמִ֣י בֵיתִ֔י כִּ֥י הֲבִיאֹתַ֖נִי עַד־הֲלֹֽם׃
19เรื่อง​นี้​ยัง​เป็น​เรื่อง​เล็ก​น้อย​ใน​สาย​พระเนตร​ของ​พระองค์ ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์​ยัง​ตรัส​ถึง​วงศ์​วาน​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์​ใน​อนาคต​อีก​ยาวนาน นี่​เป็น​เรื่อง​ของ​มนุษย์​ด้วย​หรือ ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์!
19וַתִּקְטַן֩ ע֨וֹד זֹ֤את בְּעֵינֶ֙יךָ֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה וַתְּדַבֵּ֛ר גַּ֥ם אֶל־בֵּֽית־עַבְדְּךָ֖ לְמֵֽרָח֑וֹק וְזֹ֛את תּוֹרַ֥ת הָאָדָ֖ם אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
20ดาวิด​จะ​ทูล​อะไร​ต่อ​พระองค์​ได้​อีก? พระองค์​ทรง​รู้จัก​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​อยู่​แล้ว ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์
20וּמַה־יּוֹסִ֥יף דָּוִ֛ד ע֖וֹד לְדַבֵּ֣ר אֵלֶ֑יךָ וְאַתָּ֛ה יָדַ֥עְתָּ אֶֽת־עַבְדְּךָ֖ אֲדֹנָ֥י יְהוִֽה׃
21เพื่อ​เห็น​แก่​พระดำรัส​ของ​พระองค์ และ​ตามพ​ระ​ประสงค์​ของ​พระองค์ พระองค์​ทรง​ทำ​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​ทั้งหมด​นี้​ให้​ผู้รับใช้​ของ​พระองค์​รู้
21בַּעֲב֤וּר דְּבָֽרְךָ֙ וּֽכְלִבְּךָ֔ עָשִׂ֕יתָ אֵ֥ת כָּל־הַגְּדוּלָּ֖ה הַזֹּ֑את לְהוֹדִ֖יעַ אֶת־עַבְדֶּֽךָ׃
22ฉะนั้น​พระองค์​ทรง​ยิ่ง​ใหญ่ พระยาห์เวห์​พระเจ้า ตาม​ทุกสิ่ง​ที่​เรา​ได้ยิน​ด้วย​หู​ของ​เรา​เอง ไม่มี​ใคร​เหมือน​พระองค์ และ​ไม่มี​พระเจ้า​อื่น​นอกจาก​พระองค์
22עַל־כֵּ֥ן גָּדַ֖לְתָּ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֑ה כִּֽי־אֵ֣ין כָּמ֗וֹךָ וְאֵ֤ין אֱלֹהִים֙ זֽוּלָתֶ֔ךָ בְּכֹ֥ל אֲשֶׁר־שָׁמַ֖עְנוּ בְּאָזְנֵֽינוּ׃
23มี​ชนชาติ​ใด​ใน​โลก​เหมือนประชาชน​อิสราเอล​ของ​พระองค์ ที่​พระเจ้า​ทรง​ไป​ไถ่​ไว้​เป็นประชาชน​ของ​พระองค์​เอง เพื่อ​สร้าง​พระนาม​ให้​เป็น​ที่​รู้จัก และ​ทรง​ทำ​สิ่ง​ยิ่ง​ใหญ่​เพื่อ​พระองค์​กับ​สิ่ง​น่า​เกรง​ขาม​เพื่อ​แผ่น​ดิน​ของ​พระองค์ ต่อหน้า​ประชาชน​ของ​พระองค์​ซึ่ง​พระองค์​ทรง​ไถ่​ออก​จาก​อียิปต์ จาก​บรรดา​ชนชาติ​และ​พระ​ของ​พวก​เขา?
23וּמִ֤י כְעַמְּךָ֙ כְּיִשְׂרָאֵ֔ל גּ֥וֹי אֶחָ֖ד בָּאָ֑רֶץ אֲשֶׁ֣ר הָלְכֽוּ־אֱ֠לֹהִים לִפְדּֽוֹת־ל֨וֹ לְעָ֜ם וְלָשׂ֧וּם ל֣וֹ שֵׁ֗ם וְלַעֲשׂ֨וֹת לָכֶ֜ם הַגְּדוּלָּ֤ה וְנֹֽרָאוֹת֙ לְאַרְצֶ֔ךָ מִפְּנֵ֣י עַמְּךָ֗ אֲשֶׁ֨ר פָּדִ֤יתָ לְּךָ֙ מִמִּצְרַ֔יִם גּוֹיִ֖ם וֵאלֹהָֽיו׃
24พระองค์​ทรง​สถาปนา​อิสราเอล​ให้​เป็นประชาชน​ของ​พระองค์​เอง​ตลอด​ไป และ​พระองค์ พระยาห์เวห์ ก็​ทรง​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา
24וַתְּכ֣וֹנֵֽן לְ֠ךָ אֶת־עַמְּךָ֨ יִשְׂרָאֵ֧ל׀ לְךָ֛ לְעָ֖ם עַד־עוֹלָ֑ם וְאַתָּ֣ה יְהוָ֔ה הָיִ֥יתָ לָהֶ֖ם לֵאלֹהִֽים׃ ס
25“บัดนี้ พระยาห์เวห์​พระเจ้า ขอ​ทรง​ยืนยัน​พระดำรัส​ที่​ตรัส​ถึง​ผู้รับใช้​และ​วงศ์​วาน​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์​ไว้​ตลอด​ไป และ​ทรง​ทำ​ตาม​ที่​ตรัส
25וְעַתָּה֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהִ֔ים הַדָּבָ֗ר אֲשֶׁ֨ר דִּבַּ֤רְתָּ עַֽל־עַבְדְּךָ֙ וְעַל־בֵּית֔וֹ הָקֵ֖ם עַד־עוֹלָ֑ם וַעֲשֵׂ֖ה כַּאֲשֶׁ֥ר דִּבַּֽרְתָּ׃
26เพื่อ​พระนาม​ของ​พระองค์​จะ​ได้​รับ​การ​ยกย่อง​ตลอด​ไป และ​คน​ทั้ง​หลาย​จะ​กล่าว​ว่า ‘พระยาห์เวห์​จอมทัพ​ทรง​เป็น​พระเจ้า​เหนือ​อิสราเอล และ​วงศ์​วาน​ของ​ดาวิด​ผู้รับใช้​พระองค์​จะ​มั่นคง​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์’
26וְיִגְדַּ֨ל שִׁמְךָ֤ עַד־עוֹלָם֙ לֵאמֹ֔ר יְהוָ֣ה צְבָא֔וֹת אֱלֹהִ֖ים עַל־יִשְׂרָאֵ֑ל וּבֵית֙ עַבְדְּךָ֣ דָוִ֔ד יִהְיֶ֥ה נָכ֖וֹן לְפָנֶֽיךָ׃
27เพราะ​พระองค์ พระยาห์เวห์​จอมทัพ พระเจ้า​ของ​อิสราเอล ทรง​เปิด​เผย​แก่​ผู้รับใช้​พระองค์​ว่า ‘เรา​จะ​สร้าง​วงศ์​วาน​ให้​เจ้า’ ผู้รับใช้​ของ​พระองค์จึง​กล้า​ทูล​คำ​วิงวอน​นี้​ต่อ​พระองค์
27כִּֽי־אַתָּה֩ יְהוָ֨ה צְבָא֜וֹת אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל גָּלִ֜יתָה אֶת־אֹ֤זֶן עַבְדְּךָ֙ לֵאמֹ֔ר בַּ֖יִת אֶבְנֶה־לָּ֑ךְ עַל־כֵּ֗ן מָצָ֤א עַבְדְּךָ֙ אֶת־לִבּ֔וֹ לְהִתְפַּלֵּ֣ל אֵלֶ֔יךָ אֶת־הַתְּפִלָּ֖ה הַזֹּֽאת׃
28“บัดนี้ ข้าแต่​องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์​ทรง​เป็น​พระเจ้า พระดำรัส​ของ​พระองค์​เป็น​ความ​จริง และ​พระองค์​ทรง​สัญญา​สิ่ง​ดี​นี้​แก่​ผู้รับใช้​พระองค์
28וְעַתָּ֣ה׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה אַתָּה־הוּא֙ הָֽאֱלֹהִ֔ים וּדְבָרֶ֖יךָ יִהְי֣וּ אֱמֶ֑ת וַתְּדַבֵּר֙ אֶֽל־עַבְדְּךָ֔ אֶת־הַטּוֹבָ֖ה הַזֹּֽאת׃
29ขอ​พระองค์​ทรง​ยินดี​ประทาน​พร​แก่​วงศ์วาน​ของ​ผู้รับใช้​พระองค์ ให้​ดำรง​อยู่​ต่อ​พระพักตร์​พระองค์​ตลอด​ไป เพราะ​พระองค์ องค์เจ้า พระยาห์เวห์ ได้​ตรัส​ไว้​แล้ว ขอ​ให้​วงศ์​วาน​ผู้รับใช้​พระองค์​ได้​รับ​พร​ของ​พระองค์​ตลอด​ไป”
29וְעַתָּ֗ה הוֹאֵל֙ וּבָרֵךְ֙ אֶת־בֵּ֣ית עַבְדְּךָ֔ לִהְי֥וֹת לְעוֹלָ֖ם לְפָנֶ֑יךָ כִּֽי־אַתָּ֞ה אֲדֹנָ֤י יְהוִה֙ דִּבַּ֔רְתָּ וּמִבִּרְכָ֣תְךָ֔ יְבֹרַ֥ךְ בֵּֽית־עַבְדְּךָ֖ לְעוֹלָֽם׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.