2 ซามูเอล
Chapter 21
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 ซามูเอล 21

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1ใน​สมัย​ดาวิด​เกิด​การ​กันดาร​อาหาร​ติดต่อ​กัน​สาม​ปี ดาวิด​จึง​แสวงหา​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์​ตรัส​ว่า “เรื่อง​นี้​เกิด​เพราะซาอูล​และ​วงศ์วาน​ของ​เขา​มี​เลือด​เปื้อน​มือ เพราะ​ซาอูล​ฆ่า​ชาว​กิเบโอน”
1וַיְהִ֣י רָעָב֩ בִּימֵ֨י דָוִ֜ד שָׁלֹ֣שׁ שָׁנִ֗ים שָׁנָה֙ אַחֲרֵ֣י שָׁנָ֔ה וַיְבַקֵּ֥שׁ דָּוִ֖ד אֶת־פְּנֵ֣י יְהוָ֑ה ס וַיֹּ֣אמֶר יְהוָ֗ה אֶל־שָׁאוּל֙ וְאֶל־בֵּ֣ית הַדָּמִ֔ים עַל־אֲשֶׁר־הֵמִ֖ית אֶת־הַגִּבְעֹנִֽים׃
2กษัตริย์​เรียก​ชาว​กิเบโอน​มาพบ ชาว​กิเบโอน​ไม่ใช่​ชาว​อิสราเอล แต่​เป็น​ชน​ที่​เหลือ​จาก​ชาว​อาโมไรต์ ชาว​อิสราเอล​เคย​สาบาน​ต่อ​พวก​เขา แต่​ซาอูล​พยายาม​ฆ่า​พวก​เขาด้วย​ความ​หวงแหน​ชาว​อิสราเอล​และ​ยูดาห์
2וַיִּקְרָ֥א הַמֶּ֛לֶךְ לַגִּבְעֹנִ֖ים וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֑ם וְהַגִּבְעֹנִ֞ים לֹ֣א מִבְּנֵ֧י יִשְׂרָאֵ֣ל הֵ֗מָּה כִּ֚י אִם־מִיֶּ֣תֶר הָאֱמֹרִ֔י וּבְנֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ נִשְׁבְּע֣וּ לָהֶ֔ם וַיְבַקֵּ֤שׁ שָׁאוּל֙ לְהַכֹּתָ֔ם בְּקַנֹּאת֥וֹ לִבְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל וִיהוּדָֽה׃
3ดาวิด​ถาม​ชาว​กิเบโอน​ว่า “ข้า​ควร​ทำ​อะไร​ให้​พวก​ท่าน? ข้า​จะ​ชดใช้​ความ​ผิด​นี้​อย่างไร พวก​ท่าน​จึง​จะให้พร​แก่​มรดก​ของ​พระยาห์เวห์?”
3וַיֹּ֤אמֶר דָּוִד֙ אֶל־הַגִּבְעֹנִ֔ים מָ֥ה אֶעֱשֶׂ֖ה לָכֶ֑ם וּבַמָּ֣ה אֲכַפֵּ֔ר וּבָרְכ֖וּ אֶת־נַחֲלַ֥ת יְהוָֽה׃
4ชาว​กิเบโอน​ตอบ​ว่า “เรื่อง​ระหว่าง​เรา​กับ​ซาอูล​และ​วงศ์​วาน​ของ​เขา​ไม่ใช่​เรื่อง​เงิน​ทอง และ​เรา​ไม่มี​สิทธิ์​ประหาร​ใคร​ใน​อิสราเอล” ดาวิด​ตอบ​ว่า “พวก​ท่าน​บอก​มา​เถิด ข้า​จะ​ทำให้”
4וַיֹּ֧אמְרוּ ל֣וֹ הַגִּבְעֹנִ֗ים אֵֽין־לָ֜נוּ כֶּ֤סֶף וְזָהָב֙ עִם־שָׁא֣וּל וְעִם־בֵּית֔וֹ וְאֵֽין־לָ֥נוּ אִ֖ישׁ לְהָמִ֣ית בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיֹּ֛אמֶר מָֽה־אַתֶּ֥ם אֹמְרִ֖ים אֶעֱשֶׂ֥ה לָכֶֽם׃
5พวก​เขา​ทูล​กษัตริย์​ว่า “ชาย​ที่​ทำลาย​พวก​เรา​และ​วางแผน​จะ​กำจัด​พวก​เรา​ไม่​ให้​เหลือ​ใน​เขตแดน​อิสราเอล​นั้น
5וַיֹּֽאמְרוּ֙ אֶל־הַמֶּ֔לֶךְ הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר כִּלָּ֔נוּ וַאֲשֶׁ֖ר דִּמָּה־לָ֑נוּ נִשְׁמַ֕דְנוּ מֵֽהִתְיַצֵּ֖ב בְּכָל־גְּבֻ֥ל יִשְׂרָאֵֽל׃
6ขอ​ให้​มอบ​ลูก​หลาน​ชาย​ของ​เขา​เจ็ด​คน​แก่​เรา เรา​จะ​แขวน​พวก​เขา​ถวาย​แด่​พระยาห์เวห์​ที่​กิเบอาห์​ของ​ซาอูล ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เลือก” กษัตริย์​ตอบ​ว่า “ข้า​จะ​มอบ​ให้”
6יֻתַּן לָ֜נוּ שִׁבְעָ֤ה אֲנָשִׁים֙ מִבָּנָ֔יו וְהוֹקַֽעֲנוּם֙ לַֽיהוָ֔ה בְּגִבְעַ֥ת שָׁא֖וּל בְּחִ֣יר יְהוָ֑ה ס וַיֹּ֥אמֶר הַמֶּ֖לֶךְ אֲנִ֥י אֶתֵּֽן׃
7แต่​กษัตริย์​ไว้​ชีวิต​เมฟีโบเชท บุตร​ของ​โยนาธาน ผู้​เป็น​บุตร​ของ​ซาอูล เพราะ​คำ​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ระหว่าง​ดาวิด​กับ​โยนาธาน บุตร​ของ​ซาอูล
7וַיַּחְמֹ֣ל הַמֶּ֔לֶךְ עַל־מְפִי־בֹ֖שֶׁת בֶּן־יְהוֹנָתָ֣ן בֶּן־שָׁא֑וּל עַל־שְׁבֻעַ֤ת יְהוָה֙ אֲשֶׁ֣ר בֵּֽינֹתָ֔ם בֵּ֣ין דָּוִ֔ד וּבֵ֖ין יְהוֹנָתָ֥ן בֶּן־שָׁאֽוּל׃
8กษัตริย์​นำ​อารโมนี​กับ​เมฟีโบเชท บุตร​ชาย​สอง​คน​ที่​ริสปาห์ บุตร​สาว​ของ​อัยยาห์ คลอด​ให้​ซาอูล และ​บุตร​ชาย​ห้า​คน​ของ​เมราบ บุตร​สาว​ของ​ซาอูล ที่​นาง​คลอด​ให้​อาดรีเอล บุตร​ของ​บารซิลลัย ชาว​เมโหลาห์
8וַיִּקַּ֣ח הַמֶּ֡לֶךְ אֶת־שְׁ֠נֵי בְּנֵ֨י רִצְפָּ֤ה בַת־אַיָּה֙ אֲשֶׁ֣ר יָלְדָ֣ה לְשָׁא֔וּל אֶת־אַרְמֹנִ֖י וְאֶת־מְפִבֹ֑שֶׁת וְאֶת־חֲמֵ֗שֶׁת בְּנֵי֙ מִיכַ֣ל בַּת־שָׁא֔וּל אֲשֶׁ֥ר יָלְדָ֛ה לְעַדְרִיאֵ֥ל בֶּן־בַּרְזִלַּ֖י הַמְּחֹלָתִֽי׃
9ส่ง​ให้​ชาว​กิเบโอน พวก​เขา​แขวน​ชาย​ทั้ง​เจ็ด​บน​ภูเขา​ต่อ​พระพักตร์​พระยาห์เวห์ ทั้ง​เจ็ด​ตาย​พร้อม​กัน​ใน​วัน​แรก ๆ ของ​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว ตอน​เริ่ม​เก็บ​ข้าว​บาร์เลย์
9וַֽיִּתְּנֵ֞ם בְּיַ֣ד הַגִּבְעֹנִ֗ים וַיֹּקִיעֻ֤ם בָּהָר֙ לִפְנֵ֣י יְהוָ֔ה וַיִּפְּל֥וּ שְׁבַעְתָּ֖ם יָ֑חַד וְהֵ֨מָּה הֻמְת֜וּ בִּימֵ֤י קָצִיר֙ בָּרִ֣אשֹׁנִ֔ים בִּתְחִלַּ֖ת קְצִ֥יר שְׂעֹרִֽים׃
10ริสปาห์​บุตร​สาว​อัยยาห์​เอา​ผ้า​กระสอบ​ปู​ไว้​บน​โขด​หิน​สำหรับ​ตน ตั้งแต่​เริ่ม​ฤดู​เก็บ​เกี่ยว​จน​ฝน​จาก​ฟ้า​ตกลง​บน​ร่าง​เหล่า​นั้น กลาง​วัน​นาง​ไม่​ยอม​ให้​นก​เกาะ​ร่าง​พวก​เขา กลาง​คืน​ก็​ไม่​ให้​สัตว์​ป่า​เข้า​มา
10וַתִּקַּ֣ח רִצְפָּה֩ בַת־אַיָּ֨ה אֶת־הַשַּׂ֜ק וַתַּטֵּ֨הוּ לָ֤הּ אֶל־הַצּוּר֙ מִתְּחִלַּ֣ת קָצִ֔יר עַ֛ד נִתַּךְ־מַ֥יִם עֲלֵיהֶ֖ם מִן־הַשָּׁמָ֑יִם וְלֹֽא־נָתְנָה֩ ע֨וֹף הַשָּׁמַ֜יִם לָנ֤וּחַ עֲלֵיהֶם֙ יוֹמָ֔ם וְאֶת־חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה לָֽיְלָה׃
11มี​คน​บอก​ดาวิด​ถึง​สิ่ง​ที่​ริสปาห์​บุตร​สาว​อัยยาห์ นาง​สนม​ของ​ซาอูล​ทำ
11וַיֻּגַּ֖ד לְדָוִ֑ד אֵ֧ת אֲשֶׁר־עָשְׂתָ֛ה רִצְפָּ֥ה בַת־אַיָּ֖ה פִּלֶ֥גֶשׁ שָׁאֽוּל׃
12ดาวิด​จึง​ไป​รับ​กระดูก​ของ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​บุตร​ชาย​จาก​ชาว​ยาเบชกิเลอาด ผู้​เคย​ลอบ​นำ​กระดูก​เหล่า​นั้น​มา​จาก​ถนน​ใน​เมือง​เบธชาน ซึ่ง​ชาว​ฟีลิสเตีย​แขวน​ศพ​ทั้ง​สอง​ไว้​ใน​วัน​ที่​ฆ่า​ซาอูล​ที่​กิลโบอา
12וַיֵּ֣לֶךְ דָּוִ֗ד וַיִּקַּ֞ח אֶת־עַצְמ֤וֹת שָׁאוּל֙ וְאֶת־עַצְמוֹת֙ יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֔וֹ מֵאֵ֕ת בַּעֲלֵ֖י יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֑ד אֲשֶׁר֩ גָּנְב֨וּ אֹתָ֜ם מֵרְחֹ֣ב בֵּֽית־שַׁ֗ן אֲשֶׁ֨ר תְּלָא֥וּם שָׁ֙מָּה֙ פְּלִשְׁתִּ֔ים בְּי֨וֹם הַכּ֧וֹת פְּלִשְׁתִּ֛ים אֶת־שָׁא֖וּל בַּגִּלְבֹּֽעַ׃
13ดาวิด​นำ​กระดูก​ของ​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​กลับ​มา พวก​เขา​ยัง​รวบรวม​กระดูก​ของ​ชาย​ที่​ถูก​แขวน​ด้วย
13וַיַּ֤עַל מִשָּׁם֙ אֶת־עַצְמ֣וֹת שָׁא֔וּל וְאֶת־עַצְמ֖וֹת יְהוֹנָתָ֣ן בְּנ֑וֹ וַיַּ֣אַסְפ֔וּ אֶת־עַצְמ֖וֹת הַמּוּקָעִֽים׃
14แล้ว​นำ​กระดูก​ของ​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​ไป​ฝัง​ใน​ดิน​แดน​เบนยามิน​ที่​เศ​ลา ใน​ที่​ฝังศพ​ของ​คีช บิดา​ซาอูล พวก​เขา​ทำ​ตาม​ที่​กษัตริย์​สั่ง​ทุก​อย่าง หลัง​จาก​นั้นพระเจ้า​ทรง​ตอบรับ​คำ​วิงวอน​เพื่อ​แผ่นดิน
14וַיִּקְבְּר֣וּ אֶת־עַצְמוֹת־שָׁא֣וּל וִיהוֹנָֽתָן־בְּ֠נוֹ בְּאֶ֨רֶץ בִּנְיָמִ֜ן בְּצֵלָ֗ע בְּקֶ֙בֶר֙ קִ֣ישׁ אָבִ֔יו וַֽיַּעֲשׂ֔וּ כֹּ֥ל אֲשֶׁר־צִוָּ֖ה הַמֶּ֑לֶךְ וַיֵּעָתֵ֧ר אֱלֹהִ֛ים לָאָ֖רֶץ אַֽחֲרֵי־כֵֽן׃ פ
15ชาว​ฟีลิสเตีย​ทำ​สงคราม​กับ​อิสราเอล​อีก ดาวิด​ลง​ไป​รบ​พร้อม​คน​ของ​ท่าน แต่​ดาวิด​หมด​แรง
15וַתְּהִי־ע֧וֹד מִלְחָמָ֛ה לַפְּלִשְׁתִּ֖ים אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיֵּ֨רֶד דָּוִ֜ד וַעֲבָדָ֥יו עִמּ֛וֹ וַיִּלָּחֲמ֥וּ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֖ים וַיָּ֥עַף דָּוִֽד׃
16อิชบีเบโนบ​ซึ่ง​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์ ถือ​หอก​ที่​มี​น้ำ​หนัก​ทองสัมฤทธิ์​สาม​ร้อย​เชเขล​และ​มี​ดาบ​ใหม่ คิด​จะ​ฆ่า​ดาวิด
16וְיִשְׁבִּ֨י בְּנֹ֜ב אֲשֶׁ֣ר׀ בִּילִידֵ֣י הָרָפָ֗ה וּמִשְׁקַ֤ל קֵינוֹ֙ שְׁלֹ֤שׁ מֵאוֹת֙ מִשְׁקַ֣ל נְחֹ֔שֶׁת וְה֖וּא חָג֣וּר חֲדָשָׁ֑ה וַיֹּ֖אמֶר לְהַכּ֥וֹת אֶת־דָּוִֽד׃
17แต่​อาบีชัย​บุตร​นาง​เศรุยาห์​มา​ช่วย​ดาวิด ตี​ชาว​ฟีลิสเตีย​คน​นั้น​จน​ตาย แล้ว​คน​ของ​ดาวิด​สาบาน​กับ​ท่าน​ว่า “ท่าน​อย่า​ออก​ไป​รบ​กับ​เรา​อีก​เลย มิ​ฉะนั้น​ประทีป​แห่ง​อิสราเอล​จะ​ดับ”
17וַיַּֽעֲזָר־לוֹ֙ אֲבִישַׁ֣י בֶּן־צְרוּיָ֔ה וַיַּ֥ךְ אֶת־הַפְּלִשְׁתִּ֖י וַיְמִיתֵ֑הוּ אָ֣ז נִשְׁבְּעוּ֩ אַנְשֵׁי־דָוִ֨ד ל֜וֹ לֵאמֹ֗ר לֹא־תֵצֵ֨א ע֤וֹד אִתָּ֙נוּ֙ לַמִּלְחָמָ֔ה וְלֹ֥א תְכַבֶּ֖ה אֶת־נֵ֥ר יִשְׂרָאֵֽל׃ פ
18ต่อ​มา​มี​สงคราม​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​อีก​ที่​โกบ สิบเบคัย​ชาว​หุชาห์​ฆ่า​สัฟ ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์
18וַֽיְהִי֙ אַֽחֲרֵי־כֵ֔ן וַתְּהִי־ע֧וֹד הַמִּלְחָמָ֛ה בְּג֖וֹב עִם־פְּלִשְׁתִּ֑ים אָ֣ז הִכָּ֗ה סִבְּכַי֙ הַחֻ֣שָׁתִ֔י אֶת־סַ֕ף אֲשֶׁ֖ר בִּילִדֵ֥י הָרָפָֽה׃ פ
19มี​สงคราม​กับ​ชาว​ฟีลิสเตีย​อีก​ที่​โกบ เอลฮานัน บุตร​ยาอาเรโอเรกิม ชาว​เบธเลเฮม ฆ่า​ชาย​ผู้​เป็น​พี่น้อง​กับ​โกลิอัท​ชาว​กัท ซึ่ง​ด้าม​หอก​ของ​เขา​ใหญ่​เท่า​คาน​เครื่อง​ทอ​ผ้า
19וַתְּהִי־ע֧וֹד הַמִּלְחָמָ֛ה בְּג֖וֹב עִם־פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּ֡ךְ אֶלְחָנָן֩ בֶּן־יַעְרֵ֨י אֹרְגִ֜ים בֵּ֣ית הַלַּחְמִ֗י אֵ֚ת גָּלְיָ֣ת הַגִּתִּ֔י וְעֵ֣ץ חֲנִית֔וֹ כִּמְנ֖וֹר אֹרְגִֽים׃ ס
20มี​สงคราม​อีก​ที่​กัท ชาย​ร่าง​ใหญ่​คน​หนึ่ง​มี​นิ้ว​มือ​ข้าง​ละ​หก​นิ้ว และ​นิ้ว​เท้า​ข้าง​ละ​หก​นิ้ว รวม​ยี่สิบ​สี่​นิ้ว เขา​ก็​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์​ด้วย
20וַתְּהִי־ע֥וֹד מִלְחָמָ֖ה בְּגַ֑ת וַיְהִ֣י׀ אִ֣ישׁ מָד֗וֹן וְאֶצְבְּעֹ֣ת יָדָיו֩ וְאֶצְבְּעֹ֨ת רַגְלָ֜יו שֵׁ֣שׁ וָשֵׁ֗שׁ עֶשְׂרִ֤ים וְאַרְבַּע֙ מִסְפָּ֔ר וְגַם־ה֖וּא יֻלַּ֥ד לְהָרָפָֽה׃
21เมื่อ​เขา​ท้าทาย​อิสราเอล โยนาธาน บุตร​ของ​ชิเมอี ผู้​เป็น​พี่​น้อง​กับ​ดาวิด​ก็​ฆ่า​เขา
21וַיְחָרֵ֖ף אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּכֵּ֙הוּ֙ יְה֣וֹנָתָ֔ן בֶּן־שִׁמְעָ֖ה אֲחִ֥י דָוִֽד׃
22ชาย​ทั้ง​สี่​นี้​เป็น​ลูก​หลาน​ของ​ยักษ์​ที่​กัท พวก​เขา​ล้ม​ตาย​ด้วย​มือ​ดาวิด​และ​คน​ของ​ท่าน
22אֶת־אַרְבַּ֥עַת אֵ֛לֶּה יֻלְּד֥וּ לְהָרָפָ֖ה בְּגַ֑ת וַיִּפְּל֥וּ בְיַד־דָּוִ֖ד וּבְיַ֥ד עֲבָדָֽיו׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.