2 ซามูเอล
Chapter 19
Freedom Bible (Thai)
vs Londona Biblio (Es…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 ซามูเอล 19

Freedom Bible (Thai)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1มี​คน​บอก​โยอาบ​ว่า “กษัตริย์​ร้องไห้​ไว้​ทุกข์​ให้​อับซาโลม”
1Oni sciigis al Joab: Jen la reĝo ploras kaj malĝojas pri Abŝalom.
2วัน​นั้น​ชัยชนะ​กลับ​กลาย​เป็น​ความ​โศก​เศร้า​ของ​ผู้คน​ทั้งหมด เพราะ​พวก​เขา​ได้ยิน​ว่า “กษัตริย์​เสียใจ​เรื่อง​ลูกชาย”
2Kaj la triumfo en tiu tago fariĝis funebro por la tuta popolo; ĉar la popolo aŭdis en tiu tago, ke la reĝo malĝojas pri sia filo.
3วัน​นั้น​ผู้คน​แอบ​เข้า​เมืองราวกับ​คน​ที่​หนีศึก​กลับ​มา​อย่าง​อับอาย
3Kaj la popolo kvazaŭ ŝtelmaniere iris en tiu tago en la urbon, kiel ŝtelmaniere iras homoj hontigitaj per tio, ke ili forkuris el batalo.
4กษัตริย์​ปิด​หน้า​และ​ร้อง​เสียง​ดัง​ว่า “อับซาโลม​ลูก​พ่อ! อับซาโลม ลูก​พ่อ ลูก​พ่อ!”
4Kaj la reĝo kovris sian vizaĝon, kaj la reĝo kriadis laŭte: Mia filo Abŝalom, Abŝalom, mia filo, mia filo!
5โยอาบ​เข้าไป​หา​กษัตริย์​ใน​บ้าน​แล้ว​พูด​ว่า “วัน​นี้​ท่าน​ทำให้​คนรับใช้​ทุก​คน​ที่​ช่วย​ชีวิต​ท่าน ชีวิต​บุตร​ชาย​บุตร​สาว ภรรยา​และ​นาง​สนม​ของ​ท่าน ต้อง​อับอาย
5Tiam Joab venis al la reĝo en la domon, kaj diris: Vi malhonoris hodiaŭ la vizaĝon de ĉiuj viaj servantoj, kiuj savis hodiaŭ vian animon kaj la animon de viaj filoj kaj de viaj filinoj kaj la animon de viaj edzinoj kaj la animon de viaj kromvirinoj;
6เพราะ​ท่าน​รัก​คน​ที่​เกลียด​ท่าน และ​เกลียด​คน​ที่รัก​ท่าน วัน​นี้​ท่าน​แสดง​ชัด​ว่า​บรรดา​ผู้นำ​กับ​คนรับใช้​ไม่มี​ความ​หมาย​สำหรับ​ท่าน ข้า​เห็น​แล้ว​ว่า ถ้า​อับซาโลม​ยัง​มี​ชีวิต และ​วัน​นี้​พวกเรา​ทุก​คน​ตาย ท่าน​คง​พอใจ
6ĉar vi amas viajn malamikojn, kaj malamas viajn amantojn; ĉar vi montris hodiaŭ, ke ne ekzistas por vi estroj nek sklavoj. Mi komprenas hodiaŭ, ke se Abŝalom vivus kaj ni ĉiuj hodiaŭ mortus, tio plaĉus al vi.
7บัดนี้​ลุก​ขึ้น​ออก​ไป​พูด​ปลอบ​คน​ของ​ท่าน​เถิด ข้า​สาบาน​ต่อ​พระยาห์เวห์​ว่า ถ้า​ท่าน​ไม่​ออก​ไป คืน​นี้​จะ​ไม่มี​ใคร​อยู่​กับ​ท่าน​เลย และ​เรื่อง​นั้น​จะ​เลว​ร้าย​ยิ่ง​กว่า​ภัย​ทุก​อย่าง​ที่​ท่าน​ประสบ​มา​ตั้งแต่​หนุ่ม​จนถึง​บัดนี้”
7Leviĝu do, eliru kaj parolu ion al la koro de viaj servantoj; ĉar mi ĵuras per la Eternulo, se vi ne eliros, en ĉi tiu nokto ne restos eĉ unu homo ĉe vi; kaj tio estos por vi pli malbona, ol ĉiuj malbonoj, kiuj trafis vin de via juneco ĝis nun.
8กษัตริย์​จึง​ลุก​ขึ้น​ไป​นั่ง​ที่​ประตู​เมือง มี​คน​บอก​ทุก​คน​ว่า “กษัตริย์​นั่ง​อยู่​ที่​ประตู​เมือง​แล้ว” คน​ทั้งหมด​จึง​มา​เข้า​เฝ้า ส่วน​ชาว​อิสราเอล​ต่าง​หนี​กลับ​กระโจม​ของ​ตน
8Tiam la reĝo leviĝis, kaj sidiĝis ĉe la pordego. Kaj oni sciigis al la tuta popolo, dirante: Jen la reĝo sidas ĉe la pordego. Kaj la tuta popolo venis antaŭ la reĝon. Sed la Izraelidoj forkuris ĉiu en sian tendon.
9ผู้คน​จาก​ทุก​ชน​เผ่า​ของ​อิสราเอล​โต้​เถียง​กัน​ว่า “กษัตริย์​เคย​ช่วย​เรา​จาก​ศัตรู​และ​ชาว​ฟีลิสเตีย บัดนี้​ท่าน​หนี​อับซาโลม​ออก​จาก​แผ่น​ดิน
9Kaj la tuta popolo disputadis inter si en ĉiuj triboj de Izrael, dirante: La reĝo savis nin el la manoj de niaj malamikoj, li savis nin el la manoj de la Filiŝtoj; kaj nun li forkuris el sia lando pro Abŝalom!
10ส่วน​อับซาโลม​ที่​เรา​เจิม​ให้​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​เรา ก็​ตาย​ใน​สนามรบ​แล้ว ทำไม​พวก​เจ้า​จึง​ไม่​พูด​เรื่อง​รับ​กษัตริย์​กลับ​มา?”
10Kaj Abŝalom, kiun ni sanktoleis super ni, mortis en la batalo. Kial do vi nun hezitas revenigi la reĝon?
11กษัตริย์​ดาวิด​ส่ง​คำ​ถึง​ศาโดก​กับ​อาบียาธาร์​ปุโรหิต​ว่า “ไป​บอกบรรดา​ผู้ใหญ่​ของ​ยูดาห์​ว่า ‘ทำไม​พวก​ท่าน​เป็นก​ลุ่ม​สุดท้าย​ที่​จะ​รับ​กษัตริย์​กลับ​บ้าน ทั้ง​ที่​คำ​พูด​ของ​อิสราเอล​ทั้งหมด​เรื่อง​รับ​ท่าน​กลับ​มา​ถึง​กษัตริย์​แล้ว?
11Dume la reĝo David sendis al la pastroj Cadok kaj Ebjatar, por diri: Parolu kun la plejaĝuloj de Jehuda, kaj diru: Kial vi volas esti la lastaj koncerne la revenigon de la reĝo en lian domon, kiam la paroloj de la tuta Izrael jam venis al la reĝo en lian domon?
12พวก​ท่าน​เป็น​พี่​น้อง เป็น​เลือด​เนื้อ​เดียว​กับ​ข้า ทำไม​จึง​เป็นก​ลุ่ม​สุดท้าย​ที่​จะ​รับ​กษัตริย์​กลับ​มา?’
12Vi estas miaj fratoj, vi estas mia osto kaj mia karno; kial do vi devas esti la lastaj ĉe la revenigo de la reĝo?
13แล้ว​จง​บอก​อามาสา​ว่า ‘เจ้า​เป็น​เลือด​เนื้อ​เดียว​กับ​ข้า​มิใช่​หรือ? ขอ​ให้​พระเจ้า​ลงโทษ​ข้า และ​เพิ่ม​โทษ​ให้​หนัก​ยิ่ง​ขึ้น หาก​เจ้า​จะ​ไม่​ได้​เป็น​ผู้​บัญชาการ​กองทัพ​ของ​ข้า​แทน​โยอาบ​ตลอด​ไป’”
13Kaj al Amasa diru: Vi estas ja mia osto kaj mia karno; tiel kaj pli punu min Dio, se vi ne estos ĉe mi por ĉiam militestro anstataŭ Joab.
14ดาวิด​โน้ม​น้าว​ใจ​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด​ให้​เป็น​น้ำ​หนึ่ง​ใจ​เดียว พวก​เขา​จึง​ส่ง​คำ​ถึง​กษัตริย์​ว่า “ขอ​ท่าน​กับ​คนรับใช้​ทั้งหมด​กลับ​มา”
14Kaj li inklinigis la koron de ĉiuj viroj de Jehuda kiel unu viron; kaj ili sendis al la reĝo, kaj diris: Revenu vi kaj ĉiuj viaj servantoj.
15กษัตริย์​จึง​กลับ​มา​ถึง​แม่น้ำ​จอร์แดน ชาว​ยูดาห์​มา​ที่​กิลกาล​เพื่อ​ต้อนรับ​และ​พา​กษัตริย์​ข้าม​แม่น้ำ
15Kaj la reĝo revenis; li venis al Jordan; kaj la viroj de Jehuda venis en Gilgalon, por iri renkonte al la reĝo, por akompani la reĝon trans Jordanon.
16ชิเมอี บุตร​ของ​เกรา ชาว​เบนยามิน​จา​กบาฮู​ริม​รีบ​ลง​มา​พร้อม​ชาว​ยูดาห์​เพื่อ​ต้อนรับ​กษัตริย์​ดาวิด
16Tiam Ŝimei, filo de Gera, la Benjamenido, el Baĥurim, rapide iris kun la viroj de Jehuda renkonte al la reĝo David.
17มี​ชาว​เบนยามิน​หนึ่ง​พัน​คน​มา​กับ​เขา ศิบา​คนรับใช้​วงศ์​วาน​ซาอูล​ก็​มา​ด้วย พร้อม​บุตร​ชาย​สิบ​ห้า​คน​และ​คนรับใช้​ยี่สิบ​คน พวก​เขา​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ต่อ​หน้า​กษัตริย์
17Kun li estis mil viroj el Benjamen, ankaŭ Ciba, servanto de la domo de Saul, kaj liaj dek kvin filoj kaj liaj dudek servantoj kun li; kaj ili transiris Jordanon antaŭ la reĝon.
18มี​เรือ​ข้าม​ฟาก​มา​รับ​คนใน​บ้าน​กษัตริย์​ข้าม​ฝั่ง และ​ทำ​ตาม​ที่​กษัตริย์​เห็น​ว่า​ดี ชิเมอี บุตร​ของ​เกรา​หมอบ​ลง​ต่อ​หน้า​กษัตริย์​เมื่อ​ท่าน​ข้าม​แม่น้ำ​มา
18La pramo transiradis, por transveturigi la familion de la reĝo, kaj fari tion, kion li deziros; tiam Ŝimei, filo de Gera, falis antaŭ la reĝo, kiam ĉi tiu transiris Jordanon.
19เขา​ทูล​ว่า “ขอ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​อย่า​ถือ​โทษ​หรือ​จดจำ​ความ​ผิด​ที่​ผู้รับใช้​ทำ​ใน​วัน​ที่​ท่าน​ออก​จาก​เยรูซาเล็ม ขอ​อย่า​เก็บ​เรื่อง​นั้น​ไว้​ใน​ใจ
19Kaj li diris al la reĝo: Mia sinjoro ne kalkulu tion al mi kiel krimon, kaj ne rememoru tion, kion malbonagis via sklavo en tiu tago, kiam mia sinjoro la reĝo eliris el Jerusalem, kaj la reĝo ne metu tion en sian koron.
20ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​รู้​ว่า​ข้า​ทำบาป วัน​นี้​ข้า​จึง​เป็น​คน​แรก​จาก​วงศ์​วาน​โย​เซฟ​ที่​ลง​มา​ต้อนรับ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์”
20Ĉar via sklavo konscias, ke mi pekis; kaj nun mi venis la unua el la tuta domo de Jozef, por iri renkonte al mia sinjoro la reĝo.
21แต่อาบีชัย บุตร​นาง​เศรุยาห์​ทูล​ว่า “ชิเมอี​ควร​ถูก​ประหาร​มิใช่​หรือ เพราะ​เขา​สาป​แช่ง​ผู้​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​เจิม?”
21Tiam ekparolis Abiŝaj, filo de Ceruja, kaj diris: Ĉu efektive Ŝimei ne estos mortigita pro tio, ke li insultis la sanktoleiton de la Eternulo?
22ดาวิด​ตอบ​ว่า “พวกเจ้า​บุตร​นาง​เศรุยาห์ เหตุใด​วัน​นี้​จึง​มาทำ​ตัว​เป็น​ศัตรู​กับ​ข้า? วัน​นี้​ควร​มี​ใคร​ถูก​ประหาร​ใน​อิสราเอล​หรือ? ข้า​รู้​อยู่​แล้ว​มิใช่​หรือ​ว่า​วัน​นี้​ข้า​เป็น​กษัตริย์​เหนือ​อิสราเอล?”
22Sed David diris: Kiel tio koncernas min kaj vin, filoj de Ceruja, ke vi hodiaŭ malhelpas min? ĉu hodiaŭ oni povas iun mortigi en Izrael? ĉu mi ne scias, ke mi nun estas reĝo super Izrael?
23กษัตริย์​บอก​ชิเมอี​ว่า “เจ้า​จะ​ไม่​ตาย” และ​สาบาน​รับรอง​แก่​เขา
23Kaj la reĝo diris al Ŝimei: Vi ne mortos. Kaj la reĝo ĵuris al li.
24เมฟีโบเชท​ลูก​หลาน​ของ​ซาอูล​ลง​มา​พบ​กษัตริย์ ตั้งแต่​วัน​ที่​กษัตริย์​จาก​ไป​จน​วัน​ที่​กลับ​มา​โดย​สันติ เขา​ไม่​ได้​ดูแล​เท้า ไม่​เล็ม​เครา และ​ไม่​ซัก​เสื้อผ้า
24Ankaŭ Mefiboŝet, ido de Saul, iris renkonte al la reĝo. Li ne ordigis siajn piedojn kaj ne ordigis sian barbon kaj ne lavis siajn vestojn, de post la tago, kiam la reĝo foriris, ĝis la tago, kiam li bonfarte revenis.
25เมื่อ​เขา​มา​ถึง​เยรูซาเล็ม​เพื่อ​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์ กษัตริย์​ถาม​ว่า “เมฟีโบเชท ทำไม​เจ้า​ไม่​ไป​กับ​ข้า?”
25Kiam li venis Jerusalemon renkonte al la reĝo, la reĝo diris al li: Kial vi ne iris kun mi, Mefiboŝet?
26เขา​ตอบ​ว่า “นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ คนรับใช้​ของ​ข้า​หลอก​ข้า เพราะ​ข้า​พูด​ว่า ‘ข้า​จะ​ผูก​อาน​ลา​ไว้​ขี่​ไป​กับ​กษัตริย์’ เพราะ​ข้า​ขา​พิการ
26Ĉi tiu respondis: Mia sinjoro, ho reĝo! mia servanto min trompis; ĉar via sklavo diris: Selu al mi azenon, por ke mi rajdu sur ĝi kaj mi iru kun la reĝo; ĉar via sklavo estas lama.
27แต่​เขา​กลับ​ใส่​ร้าย​ข้า​ต่อ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์ ท่าน​เป็น​เหมือน​ทูต​สวรรค์​ของ​พระเจ้า โปรด​ทำ​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ว่า​ดี
27Sed li kalumniis kontraŭ via sklavo al mia sinjoro la reĝo; tamen vi, mia sinjoro, ho reĝo, estas kiel anĝelo de Dio; agu, kiel plaĉas al vi.
28วงศ์วาน​ของ​พ่อ​ข้า​ทั้งหมด​ก็​ไม่​ต่าง​จาก​คน​ตาย​ต่อหน้า​ท่าน แต่​ท่าน​กลับ​ให้​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​ร่วม​โต๊ะ​อาหาร ข้า​มี​สิทธิ์​อะไร​จะ​ร้องขอ​กษัตริย์​อีก?”
28Ĉar la tuta domo de mia patro meritis morton antaŭ mia sinjoro la reĝo; vi tamen metis vian sklavon inter tiujn, kiuj manĝas ĉe via tablo. Kian justecon mi do ankoraŭ bezonas? kaj kion mi havas por plendi al la reĝo?
29กษัตริย์​ตอบ​เขา​ว่า “จะ​พูด​เรื่อง​ของ​เจ้า​อีก​ทำไม? ข้า​ตัดสิน​แล้ว​ว่า​เจ้า​กับ​ศิบา​แบ่ง​ที่ดิน​กัน”
29Kaj la reĝo diris al li: Kial vi parolas ankoraŭ pri viaj aferoj? mi jam diris, ke vi kaj Ciba dividu inter vi la kampojn.
30เมฟีโบเชท​ทูล​ว่า “ให้​เขา​เอา​ไป​ทั้งหมด​ก็ได้ เพราะ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​กลับ​ถึง​บ้าน​ของ​ท่าน​โดย​สันติ​แล้ว”
30Sed Mefiboŝet diris al la reĝo: Li prenu eĉ ĉion, post kiam mia sinjoro la reĝo venis bonfarte en sian domon.
31บารซิลลัย​ชาว​กิเลอาด​ลง​มา​จาก​โร​เก​ลิม และ​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​กับ​กษัตริย์​เพื่อ​ส่ง​ท่าน​ข้าม​ฝั่ง
31Ankaŭ Barzilaj, la Gileadano, venis el Roglim, kaj akompanis la reĝon trans Jordanon, por konduki lin transe de Jordan.
32บารซิลลัย​ชรา​มาก อายุ​แปด​สิบ​ปี เขา​เคย​จัดหา​อาหาร​ให้​กษัตริย์​ตอน​พัก​ที่​มาหะนาอิม เพราะ​เขา​เป็น​คน​มี​ฐานะ​มาก
32Barzilaj estis tre maljuna; li havis la aĝon de okdek jaroj. Li donadis manĝaĵon al la reĝo, kiam ĉi tiu estis en Maĥanaim, ĉar li estis homo tre bonstata.
33กษัตริย์​บอก​บารซิลลัย​ว่า “ข้าม​ไป​กับ​ข้า​เถิด ข้า​จะ​เลี้ยง​ดู​เจ้า​ที่​เยรูซาเล็ม”
33Kaj la reĝo diris al Barzilaj: Iru kun mi, kaj mi zorgados pri vi ĉe mi en Jerusalem.
34บารซิลลัย​ตอบ​ว่า “ชีวิต​ข้า​เหลือ​อีก​กี่​ปี ถึง​จะ​ขึ้น​ไป​เยรูซาเล็ม​กับ​กษัตริย์?
34Sed Barzilaj diris al la reĝo: Kiel longe mi havas ankoraŭ por vivi, ke mi iru kun la reĝo Jerusalemon?
35วัน​นี้​ข้า​อายุ​แปด​สิบ​ปี​แล้ว ยัง​แยกแยะ​ดี​ชั่ว​ได้​หรือ? ยัง​รู้​รส​อาหาร​หรือ​เครื่อง​ดื่ม​หรือ? ยัง​ได้ยิน​เสียง​ชาย​หญิง​ร้อง​เพลง​หรือ? ทำไม​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​จะ​ต้อง​เป็น​ภาระ​แก่​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์?
35Mi havas nun la aĝon de okdek jaroj; ĉu mi povas distingi inter bono kaj malbono? ĉu via sklavo sentos la guston de tio, kion mi manĝos aŭ kion mi trinkos? ĉu mi povas ankoraŭ kompreni la voĉon de kantistoj kaj kantistinoj? por kio via sklavo estu ŝarĝo por mia sinjoro la reĝo?
36ข้า​ข้าม​แม่น้ำ​ไป​ส่ง​กษัตริย์​อีก​นิด​เดียว เหตุ​ใด​ท่าน​จะ​ต้อง​ตอบแทน​มากมาย?
36Iomete iros via sklavo kun la reĝo trans Jordanon; por kio la reĝo volas rekompenci min per tia rekompenco?
37ขอ​ให้​ข้า​กลับ​ไป​ตาย​ที่​เมือง​ของ​ตน ใกล้​หลุม​ศพ​พ่อ​แม่ แต่​คิมฮาม​ผู้รับใช้​ของ​ท่าน​อยู่​ที่​นี่ ให้​เขา​ข้าม​ไป​กับ​นาย​ของ​ข้า​ผู้​เป็น​กษัตริย์​เถิด แล้ว​ท่าน​จะ​ปฏิบัติ​ต่อ​เขา​อย่างไร​ก็ได้​ตาม​ที่​ท่าน​เห็น​ว่า​ดี”
37Permesu al via sklavo, ke mi reiru, kaj ke mi mortu en mia urbo, ĉe la tombo de mia patro kaj mia patrino. Sed jen via sklavo Kimham iru kun mia sinjoro la reĝo; kaj faru por li tion, kio plaĉos al vi.
38กษัตริย์​ตอบ​ว่า “คิมฮาม​จะ​ข้าม​ไป​กับ​ข้า ข้า​จะ​ทำ​กับ​เขา​ตาม​ที่​เจ้า​ปรารถนา และ​จะ​ทำ​ทุก​สิ่ง​ที่​เจ้า​ขอ​จาก​ข้า”
38Kaj la reĝo diris: Kimham iru kun mi, kaj mi faros por li tion, kio estos agrabla al vi; kaj ĉion, kion vi deziros de mi, mi faros por vi.
39ผู้คน​ทั้งหมด​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน กษัตริย์​ก็​ข้าม​ไป​ด้วย ท่านจูบ​และ​ให้พร​บารซิลลัย แล้ว​บารซิลลัย​กลับ​ถิ่น​ของ​ตน
39La tuta popolo transiris Jordanon, kaj ankaŭ la reĝo transiris. Kaj la reĝo kisis Barzilajon kaj benis lin, kaj ĉi tiu reiris al sia loko.
40กษัตริย์​ข้าม​ไป​กิลกาล​โดย​มี​คิมฮาม​ไป​ด้วย ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด​กับ​ชาว​อิสราเอล​ครึ่ง​หนึ่ง​เป็น​ผู้​พา​กษัตริย์​ข้าม
40La reĝo transiris en Gilgalon, kaj Kimham iris kun li; kaj la tuta popolo Juda akompanis la reĝon, kaj ankaŭ duono de la popolo Izraela.
41ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​มา​ถาม​กษัตริย์​ว่า “ทำไม​พี่​น้อง​ชาว​ยูดาห์​ของ​เรา​จึง​ชิง​พา​ท่าน​ไป พา​กษัตริย์ คนใน​บ้าน และ​คน​ของ​ดาวิด​ทั้งหมด​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน?”
41Sed jen ĉiuj Izraelidoj venis al la reĝo, kaj diris al la reĝo: Kial ŝtelis vin niaj fratoj la Judoj, kaj transkondukis trans Jordanon la reĝon kaj lian familion kaj ĉiujn liajn virojn kun li?
42ชาว​ยูดาห์​ตอบ​ชาว​อิสราเอล​ว่า “เพราะ​กษัตริย์​เป็น​ญาติ​ใกล้​ชิด​ของ​เรา พวก​เจ้า​จะ​โกรธ​ทำไม? เรา​ได้​กิน​อาหาร​จาก​กษัตริย์​หรือ​ได้​รับ​ของ​ขวัญ​อะไร​จาก​ท่าน​หรือ?”
42Tiam ĉiuj Judoj respondis al la Izraelidoj: Ĉar la reĝo estas nia parenco; kaj kial tio ĉagrenas vin? ĉu ni ion manĝis de la reĝo, aŭ ĉu li donis al ni donacojn?
43ชาว​อิสราเอล​ตอบ​ชาว​ยูดาห์​ว่า “เรา​มี​ส่วน​ใน​กษัตริย์​สิบ​ส่วน เรา​จึง​มี​สิทธิ์​ใน​ดาวิด​มากกว่า​พวก​เจ้า ทำไม​พวก​เจ้า​ดู​หมิ่น​เรา ไม่​ถาม​ความ​เห็น​เรา​ก่อน​เรื่อง​รับ​กษัตริย์​ของ​เรา​กลับ​มา?” ชาว​ยูดาห์​ตอบโต้​ด้วย​ถ้อยคำ​รุนแรง​กว่า​ชาว​อิสราเอล
43Kaj la Izraelidoj respondis al la Judoj kaj diris: Dek partojn ni havas en la reĝo; kaj eĉ en David ni havas pli grandan parton ol vi; kial do vi malŝatis nin? ĉu ne ni la unuaj ekparolis pri revenigo de nia reĝo? Sed la vortoj de la Judoj estis pli obstinaj, ol la vortoj de la Izraelidoj.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.