2 พงศาวดาร 7
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1เมื่อโซโลมอนอธิษฐานเสร็จ ไฟตกลงมาจากฟ้าเผาเครื่องบูชาเผาทั้งตัวกับเครื่องบูชาอื่น ๆ และพระสิริของพระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร
1Solomon loh a thangthui te a khah vaengah vaan lamkah hmai suntla tih hmueihhlutnah neh hmueih te a hlawp. Te vaengah BOEIPA kah thangpomnah tah im ah bae.
2ปุโรหิตเข้าไปในพระวิหารของพระยาห์เวห์ไม่ได้ เพราะพระสิริของพระยาห์เวห์เต็มพระวิหาร
2BOEIPA im te BOEIPA kah thangpomnah bae tih BOEIPA im la khosoih rhoek a kun ham coeng uh pawh.
3ชาวอิสราเอลทั้งหมดเห็นไฟลงมาและเห็นพระสิริของพระยาห์เวห์เหนือพระวิหาร จึงหมอบกราบหน้าจดพื้นบนลานหิน นมัสการและขอบพระคุณพระยาห์เวห์ว่า “พระองค์ทรงดี ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป”
3Im soah BOEIPA kah thangpomnah neh hmai a suntlak te Israel ca boeih loh a hmuh uh vaengah lungphaih soah diklai la a maelhmai neh cungkueng uh tih a bawk uh. A sitlohnah loh kumhal hil ham a then dongah BOEIPA te a uem uh.
4แล้วกษัตริย์กับประชาชนทั้งหมดถวายเครื่องบูชาต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์
4Te vaengah manghai neh pilnam boeih loh BOEIPA mikhmuh ah hmueih a nawn uh.
5กษัตริย์โซโลมอนถวายโค 22,000 ตัวและแกะ 120,000 ตัวเป็นเครื่องบูชา เขากับประชาชนทั้งหมดจึงทำพิธีถวายพระวิหารของพระเจ้า
5Solomon manghai loh hmueih la saelhung thawng kul thawng hnih, boiva thawng yakhat neh thawng kul a nawn. Te tlam te manghai neh pilnam boeih loh Pathen im a uum uh.
6ปุโรหิตยืนประจำหน้าที่ ส่วนชาวเลวีถือเครื่องดนตรีที่กษัตริย์ดาวิดทำไว้สำหรับขอบพระคุณพระยาห์เวห์ เมื่อดาวิดให้พวกเขานำการสรรเสริญว่า “ความรักมั่นคงของพระองค์ดำรงอยู่ตลอดไป” ปุโรหิตเป่าแตรอยู่ข้างหน้าพวกเขา และชาวอิสราเอลทั้งหมดยืนอยู่
6Khosoih rhoek te amamih kah hutnah dongah pai uh tih Levi rhoek khaw BOEIPA kah lumlaa hnopai neh om uh. A sitlohnah te kumhal hil ham dongah BOEIPA te uem hamla manghai David loh te te a saii. David amih loh kut neh a thangthen. Te dongah khosoih rhoek loh amih hmai ah a ueng la ueng atah Israel pum khaw boeih pai uh.
7โซโลมอนแยกพื้นที่กลางลานหน้าพระวิหารของพระยาห์เวห์ให้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและไขมันของเครื่องบูชาเพื่อสันติที่นั่น เพราะแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ที่เขาสร้างไว้รองรับเครื่องบูชาเผาทั้งตัว เครื่องบูชาธัญพืช และไขมันทั้งหมดไม่พอ
7Solomon loh BOEIPA im hmai kah vongup laklung te a ciim tih hmueihhlutnah neh rhoepnah maehtha te pahoi a saii. Solomon loh a saii rhohum hmueihtuk tah hmueihhlutnah khaw, khocang khaw, maehtha khaw a ael ham a noeng moenih.
8โซโลมอนกับชาวอิสราเอลทั้งหมดฉลองเทศกาล 7 วัน มีผู้คนมาร่วมกันมากมายตั้งแต่ทางเข้าสู่ฮามัทจนถึงลำธารอียิปต์
8Te vaeng tue ah Solomon neh a taengkah Israel pum loh hnin rhih khuiah khotue a saii. Hlangping Lebokhamath lamloh Egypt soklong hil muep khawk.
9วันที่ 8 พวกเขาจัดพิธีชุมนุมอย่างเคร่งขรึม ก่อนหน้านั้นพวกเขาฉลองการถวายแท่นบูชา 7 วันและเทศกาลอีก 7 วัน
9Tedae hnin rhih te hmueihtuk nawnnah la, hnin rhih te khotue la a saii uh dongah a rhet hnin ah pahong a saii uh.
10วันที่ 23 เดือนที่ 7 โซโลมอนให้ประชาชนกลับบ้านของตน ต่างชื่นชมยินดีเพราะพระยาห์เวห์ทรงดีต่อดาวิด โซโลมอน และชาวอิสราเอลประชาชนของพระองค์
10A hla rhih dongkah hnin kul hnin thum vaengah tah pilnam te amamih kah dap la a tueih. BOEIPA loh David ham neh Solomon ham khaw, a pilnam Israel ham khaw hnothen a saii dongah lungbuei kah hnothen neh a kohoe uh.
11โซโลมอนสร้างพระวิหารของพระยาห์เวห์และวังของกษัตริย์จนเสร็จ เขาทำทุกสิ่งที่ตั้งใจไว้สำหรับพระวิหารและวังของตนสำเร็จ
11Solomon loh BOEIPA im neh manghai im te a khah coeng. A cungkuem te Solomon kah lungbuei ah a cuen pah bangla a saii ham te BOEIPA im nen khaw, amah im nen khaw thaihtak coeng.
12คืนนั้นพระยาห์เวห์ทรงปรากฏแก่โซโลมอนและตรัสว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานของเจ้า และเลือกสถานที่นี้เป็นพระวิหารสำหรับถวายเครื่องบูชาแก่เรา
12Te phoeiah BOEIPA te Solomon taengla khoyin ah a phoe pah tih amah taengah, “Na thangthuinah te ka yaak coeng tih he hmuen he kamah ham hmueih im la ka coelh coeng.
13“ถ้าเราทำให้ฟ้าแล้งไม่มีฝนตก หรือสั่งตั๊กแตนมากัดกินแผ่นดิน หรือส่งโรคระบาดมาในหมู่ประชาชนของเรา
13Vaan ka khaih tih khotlan a om pawt mai akhaw, khohmuen caak ham tangku te ka uen mai akhaw, ka pilnam taengah duektahaw ka tueih mai akhaw.
14หากประชาชนของเราที่ได้ชื่อว่าเป็นคนของเรา ถ่อมตน อธิษฐาน มุ่งมาหาเรา และหันจากทางชั่ว เราจะสดับจากสวรรค์ อภัยบาป และฟื้นฟูแผ่นดินของพวกเขา
14A soah ka ming a phuk thil ka pilnam he kunyun tih a thangthui atah, ka maelhmai he a tlap uh tih amamih kah boethae longpuei lamloh a mael uh atah, kamah loh vaan lamkah ka hnatun vetih amih kah tholhnah te khodawk ka ngai ni. A khohmuen khaw ka hoeih sak bal ni.
15บัดนี้เราจะทอดตามองและเงี่ยหูฟังคำอธิษฐานที่ทูลจากสถานที่นี้
15He hmuen kah thangthuinah dongah ka mik dai om pawn vetih ka hna khaw khui ni.
16เราเลือกและแยกพระวิหารนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แล้ว เพื่อพระนามของเราจะอยู่ที่นี่ตลอดไป เราจะเฝ้ามองและใส่ใจสถานที่นี้เสมอ
16Kumhal duela ka ming pahoi om sak ham he im he ka coelh tih ka ciim coeng dongah ka mik neh ka lungbuei loh hnin takuem pahoi om pawn ni.
17“ส่วนเจ้า หากใช้ชีวิตต่อหน้าเราอย่างดาวิดบิดาของเจ้า ทำตามทุกสิ่งที่เราสั่ง และรักษาข้อกำหนดกับกฎหมายของเรา
17Nang khaw na pa David a pongpa bangla ka mikhmuh ah na pongpa atah nang kang uen boeih te saii hamla ka oltlueh neh ka laitloeknah he ngaithuen.
18เราจะตั้งบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรของเจ้าให้มั่นคง ตามพันธสัญญาที่เราทำกับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘จะมีลูกหลานของเจ้าปกครองอิสราเอลอยู่เสมอ’
18Na pa David taengah ka saii tih, “Israel soah aka taemrhai ham hlang nang lamloh pat mahpawh,” ka ti vanbangla na ram kah ngolkhoel te ka thoh ni.
19แต่ถ้าพวกเจ้าหันหลังให้เรา ทอดทิ้งข้อกำหนดและคำสั่งที่เราวางไว้ แล้วไปรับใช้และนมัสการเทพเจ้าอื่น
19Tedae na mael uh tih ka khosing neh ka olpaek, na mikhmuh ah kan tawn te na hnoo, na cet tih pathen tloe te tho na thueng, amih te ba bawk atah.
20เราจะถอนรากถอนโคนพวกเขาจากแผ่นดินที่เราประทานให้ ส่วนพระวิหารที่เราแยกไว้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เพื่อพระนามของเรา เราจะขับให้พ้นสายตาเรา และทำให้ชนชาติทั้งปวงยกมาเปรียบเปรยและเยาะเย้ย
20Te vaengah amih taengah ka paek ka khohmuen dong lamloh amih te ka poelh ni. Ka ming hamla ka ciim im he khaw ka mikhmuh dong lamloh ka voeih vetih pilnam cungkuem taengah thuidoeknah neh thuinuetnah la ka khueh ni.
21พระวิหารที่สูงตระหง่านนี้จะทำให้ทุกคนที่ผ่านไปมาตกตะลึงและถามว่า ‘เหตุใดพระยาห์เวห์จึงทรงทำกับแผ่นดินและพระวิหารนี้เช่นนี้’
21Im he a sangkoek la om cakhaw aka pah boeih te a taengah hal vetih, “Balae tih BOEIPA loh he khohmuen taeng neh he im ham he, he bang a saii,” a ti ni.
22ผู้คนจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาทอดทิ้งพระยาห์เวห์พระเจ้าของบรรพบุรุษ ผู้ทรงนำพวกเขาออกจากอียิปต์ แล้วไปยึดถือเทพเจ้าอื่น นมัสการและรับใช้เทพเจ้าเหล่านั้น พระองค์จึงทรงนำภัยร้ายทั้งหมดนี้มาสู่พวกเขา’”
22Te vaengah, “A napa rhoek kah Pathen BOEIPA te a hnawt uh. Amah loh amih te Egypt kho lamkah a khuen dae pathen tloe taengah kap uh. Te rhoek taengah bakop uh tih tho a thueng uh. Te dongah ni yoethae cungkuem he amih soah a khuen pah,” a ti uh ni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.