1 ซามูเอล 21
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1ดาวิดมาหาอาหิเมเลค ปุโรหิตที่เมืองโนบ อาหิเมเลคออกมาต้อนรับด้วยความหวาดหวั่นและถามว่า “ทำไมท่านมาคนเดียว ไม่มีใครมาด้วย?”
1David loe Nob vangpui ah kaom qaima Ahimelek khaeah caeh; Ahimelek mah David to hnuk naah zit; to pongah anih khaeah, Tikhoe minawk hoi angzo ai ah, nangmabueng nang zoh loe? tiah a naa.
2ดาวิดตอบอาหิเมเลค ปุโรหิตว่า “กษัตริย์ทรงมอบหมายงานให้ฉัน และตรัสว่า ‘อย่าให้ใครรู้เรื่องที่เราใช้เจ้าไปทำหรือคำสั่งที่เรามอบให้เจ้า เราให้ชายหนุ่มไปยังสถานที่แห่งหนึ่งแล้ว’
2David mah qaima Ahimelek khaeah, Siangpahrang mah hmuen maeto sak hanah ang paek; anih mah kai khaeah, Toksak hanih kang patoeh han, kang thuih ih lok hae mi mah doeh panoek hmah nasoe, tiah ang naa. Ka tamnanawk to ih ahmuen to baktih ahmuen ah angcu o hanah ka patoeh boeh.
3ตอนนี้ท่านมีอะไรอยู่บ้าง? ขอขนมปังห้าก้อน หรืออะไรก็ได้ที่ท่านมีอยู่”
3Vaihi na ban ah timaw na tawnh? Na tawnh ih takaw kae pangato maw, to tih ai boeh loe na tawnh ih kawbaktih hmuen doeh na paek ah, tiah a naa.
4ปุโรหิตตอบดาวิดว่า “ฉันไม่มีขนมปังธรรมดา มีแต่ขนมปังบริสุทธิ์ ถ้าชายหนุ่มเหล่านั้นไม่ได้ร่วมหลับนอนกับผู้หญิงก็ให้ได้”
4Toe qaima mah David khaeah, Takaw rumram loe ka tawn ai, toe thendoeng loe nongpata khaeah caeh ai moe, ciimcai ah om nahaeloe, takaw ciim loe ka tawnh, tiah a naa.
5ดาวิดตอบปุโรหิตว่า “แน่นอน เราไม่ได้อยู่กับผู้หญิงมาสามวันแล้วตามที่เคยปฏิบัติ เมื่อฉันออกเดินทาง ร่างกายของชายหนุ่มก็บริสุทธิ์ แม้เป็นการเดินทางธรรมดา วันนี้ร่างกายของพวกเขายิ่งต้องบริสุทธิ์กว่าเดิมแน่”
5David mah qaima khaeah, Kholong ka caeh pacoeng hoi vaihni ni thumto karoek to, kawbaktih nongpata hoiah doeh kang kom ai; thendoeng ih hmuen loe ciimcai bae; takaw doeh kami boih mah caak ih takaw baktiah ni oh; vaihniah ni takaw kangtha to suek o vop, tiah a naa.
6ปุโรหิตจึงให้ขนมปังบริสุทธิ์แก่เขา เพราะที่นั่นไม่มีขนมปังอื่นนอกจากขนมปังถวายต่อพระพักตร์ ซึ่งยกออกจากเบื้องพระพักตร์พระยาห์เวห์เพื่อแทนที่ด้วยขนมปังร้อนในวันที่ยกออก
6Caboi nuiah suek ih takaw ai ah loe, takaw kalah om ai boeh pongah, caboi nuiah suek ih takaw kangquem to takhoe moe, azuengah kangtha suek ih takaw, Angraeng hmaa ih kaciim takaw kabae to qaima mah lak anih hanah paek.
7วันนั้นคนรับใช้คนหนึ่งของซาอูลอยู่ที่นั่น ถูกกักไว้ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ เขาชื่อโดเอกชาวเอโดม เป็นคนเลี้ยงสัตว์ที่เก่งที่สุดของซาอูล
7To na niah Saul ih tamna maeto to ahmuen ah oh toeng, anih loe Angraeng hmaa ah toksak; anih loe Edom kami ah oh, anih to Dog, tiah kawk o, anih loe Saul ih tuu toepkung ah oh.
8ดาวิดถามอาหิเมเลคว่า “ท่านมีหอกหรือดาบอยู่บ้างไหม? ฉันไม่ได้เอาดาบหรืออาวุธติดตัวมา เพราะงานของกษัตริย์เร่งด่วน”
8David mah Ahimelek khaeah, Tayae, to tih ai boeh loe sumsen na tawn ai maw? Siangpahrang ih hmuen to karangah sak han oh pongah, kaimah ih sumsen hoiah palaanawk to ka sin ai, tiah a naa.
9ปุโรหิตตอบว่า “ดาบของโกลิอัทชาวฟีลิสเตียที่ท่านฆ่าในหุบเขาเอลาห์อยู่ที่นี่ ห่อผ้าไว้หลังเอโฟด ถ้าท่านต้องการก็เอาไปเถอะ เพราะที่นี่ไม่มีดาบอื่นอีก” ดาวิดกล่าวว่า “ไม่มีดาบไหนเหมือนเล่มนั้น ส่งมาให้ฉันเถอะ”
9Qaima mah, Nang mah Elah azawn ah hum ih Philistin acaeng Goliath ih sumsen loe hae ah oh; kahni hoi ayaw hmoek moe, khukbuen suekhaih ahnuk bangah oh bae; na koeh nahaeloe la khae, to hmuen khue ai ah loe kalah sumsen om ai, tiah a naa. David mah, To baktih hmuen loe naa ah doeh om ai, kai han na paek ah, tiah a naa.
10วันนั้นดาวิดลุกขึ้นหนีเพราะกลัวซาอูล ไปหาอาคีชกษัตริย์เมืองกัท
10David mah Saul to zit pongah to na niah cawnh moe, Gath siangpahrang Akhish khaeah caeh.
11คนรับใช้ของอาคีชพูดกับกษัตริย์ว่า “นี่ดาวิดกษัตริย์ของแผ่นดินนั้นไม่ใช่หรือ? พวกเขาร้องเพลงโต้ตอบกันขณะเต้นรำถึงเขาว่า ‘ซาอูลฆ่าคนเป็นพัน ดาวิดฆ่าคนเป็นหมื่น’ ไม่ใช่หรือ?”
11Toe Akhish ih tamnanawk mah anih khaeah, Hae David loe Israel siangpahrang na ai maw? Saul mah sangto hum moe, David mah sang hato hum, tiah hnawhaih hoi laasak o thuih ih kami na ai maw? tiah a naa o.
12ดาวิดเก็บคำพูดเหล่านี้ไว้ในใจและกลัวอาคีชกษัตริย์เมืองกัทมาก
12To lok to David mah palung thung hoi poek naah, Gath siangpahrang Akhish to paroeai zit.
13เขาจึงเปลี่ยนท่าทีต่อหน้าคนเหล่านั้น แสร้งทำเป็นเสียสติขณะอยู่ในความควบคุมของพวกเขา ขีดเขียนบนประตูเมืองและปล่อยน้ำลายไหลเปื้อนเครา
13To pongah nihcae hmaa ah kamthu baktiah angsak pae moe, nihcae khaeah kamthu baktiah oh pae; a toektaboe mui pongah tamtuih to longsak moe, khongkha pongah angmathaih to tarik.
14อาคีชบอกคนรับใช้ว่า “ดูสิ คนนี้เสียสติ พาเขามาหาฉันทำไม?
14Akhish mah a tamnanawk khaeah, khen oh, kamthu kami ho na hnu o ai maw, tih hanah kai khaeah nang hoih o loe?
15ฉันขาดคนบ้าหรืออย่างไร พวกเจ้าถึงพาคนนี้มาแสดงอาการบ้าต่อหน้าฉัน? จะให้คนนี้เข้าบ้านฉันหรือ?”
15Kai mah kamthu kami patoh han koeh, tiah na poek o pong maw kai khaeah kamthu hae nang hoih o? Hae baktih kami hae ka imthung ah akun han oh maw? tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.