1 ซามูเอล 14
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1วันหนึ่งโยนาธานบุตรซาอูลบอกชายหนุ่มผู้ถือเครื่องอาวุธให้ว่า “ไปกันเถอะ ข้ามไปยังกองทหารฟีลิสเตียที่ประจำอยู่อีกฝั่งหนึ่ง” แต่เขาไม่ได้บอกพ่อ
1Certo dia, Jônatas, filho de Saul, disse ao jovem que carregava as suas armas: “Venha! Vamos atravessar até o destacamento dos filisteus que está do outro lado.” Mas ele não contou ao seu pai.
2ซาอูลอยู่ที่ชายขอบกิเบอาห์ใต้ต้นทับทิมที่มิกรอน มีคนอยู่กับเขาราวหกร้อยคน
2Saul estava sentado nos arredores de Gibeá, debaixo da romãzeira em Migrom; e as pessoas que estavam com ele eram cerca de seiscentos homens,
3ในจำนวนนั้นมีอาหิยาห์ ผู้สวมเอโฟด เขาเป็นบุตรของอาหิทูบผู้เป็นพี่น้องกับอีคาโบด อาหิทูบเป็นบุตรของฟีเนหัส หลานของเอลีปุโรหิตของพระยาห์เวห์ที่ชิโลห์ ประชาชนไม่รู้ว่าโยนาธานไปแล้ว
3entre os quais se encontrava Aías, filho de Aitube, irmão de Icabô, filho de Fineias, filho de Eli, sacerdote do SENHOR em Siló, o qual vestia um éfode. E o povo não sabia que Jônatas havia saído.
4สองข้างช่องเขาที่โยนาธานตั้งใจใช้ข้ามไปหากองทหารฟีลิสเตียมีหน้าผาหินข้างละแห่ง แห่งหนึ่งชื่อโบเซส อีกแห่งชื่อเสเนห์
4Em cada um dos lados do desfiladeiro pelo qual Jônatas procurava chegar ao destacamento dos filisteus havia um penhasco íngreme; o nome de um era Bozez, e o nome do outro era Sené.
5หน้าผาด้านหนึ่งอยู่ทางเหนือหันหน้าหามิคมาช อีกด้านอยู่ทางใต้หันหน้าหาเกบา
5Um penhasco se erguia ao norte, de frente para Micmás, e o outro ao sul, de frente para Geba.
6โยนาธานบอกผู้ถือเครื่องอาวุธว่า “ข้ามไปหากองทหารของพวกที่ไม่ได้เข้าสุหนัตกันเถอะ บางทีพระยาห์เวห์อาจทรงช่วยเรา เพราะพระยาห์เวห์ทรงช่วยให้รอดได้ ไม่ว่าจะใช้คนมากหรือคนน้อย”
6Jônatas disse ao jovem que carregava as suas armas: “Venha! Vamos até a guarnição destes incircuncisos. Talvez o SENHOR aja a nosso favor, pois nada pode impedir o SENHOR de salvar, quer com muitos ou com poucos.”
7ผู้ถือเครื่องอาวุธตอบว่า “ทำตามที่ท่านตั้งใจเถอะ ไปเถอะ ผมพร้อมไปกับท่าน”
7O seu escudeiro lhe respondeu: “Faça tudo o que estiver no seu coração. Siga em frente; estou com você, aconteça o que acontecer.”
8โยนาธานกล่าวว่า “เราจะข้ามไปให้พวกเขาเห็นตัว
8Então Jônatas disse: “Eis que atravessaremos em direção àqueles homens e deixaremos que nos vejam.
9ถ้าพวกเขาบอกว่า ‘รออยู่นั่นจนกว่าเราจะไปหา’ เราก็จะยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขึ้นไป
9Se nos disserem: ‘Esperem aí até chegarmos a vocês!’, então ficaremos parados e não subiremos a eles.
10แต่ถ้าพวกเขาบอกว่า ‘ขึ้นมาหาเรา’ เราจะขึ้นไป เพราะนั่นเป็นหมายสำคัญว่าพระยาห์เวห์ทรงมอบพวกเขาไว้ในมือเราแล้ว”
10Mas se disserem: ‘Subam a nós!’, então subiremos, pois o SENHOR os entregou em nossas mãos. E este será o sinal para nós.”
11ทั้งสองจึงเผยตัวต่อกองทหารฟีลิสเตีย ชาวฟีลิสเตียพูดว่า “ดูสิ ชาวฮีบรูออกมาจากหลุมที่ซ่อนตัวแล้ว!”
11Assim, ambos se mostraram ao destacamento dos filisteus; e os filisteus disseram: “Vejam, os hebreus estão saindo dos buracos onde estavam escondidos!”
12ทหารกองนั้นตะโกนบอกโยนาธานกับผู้ถือเครื่องอาวุธว่า “ขึ้นมาหาเราสิ แล้วเราจะให้พวกเจ้าดูอะไรบางอย่าง!” โยนาธานบอกผู้ถือเครื่องอาวุธว่า “ตามฉันขึ้นมา พระยาห์เวห์ทรงมอบพวกเขาไว้ในมืออิสราเอลแล้ว”
12Os homens do destacamento gritaram para Jônatas e o seu escudeiro: “Subam até nós, e nós lhes daremos uma lição!” Jônatas disse ao seu escudeiro: “Suba atrás de mim, pois o SENHOR os entregou nas mãos de Israel.”
13โยนาธานใช้มือกับเท้าปีนขึ้นไป ผู้ถือเครื่องอาวุธตามไป ศัตรูล้มลงต่อหน้าโยนาธาน แล้วผู้ถือเครื่องอาวุธก็ฆ่าพวกเขาตามหลัง
13Jônatas escalou, usando as mãos e os pés, seguido pelo seu escudeiro; e os filisteus caíam diante de Jônatas; e o seu escudeiro os matava atrás dele.
14การโจมตีครั้งแรกของโยนาธานกับผู้ถือเครื่องอาวุธทำให้ตายราวยี่สิบคน ในบริเวณพื้นที่ขนาดประมาณครึ่งร่องไถของทุ่งหนึ่งเอเคอร์
14Naquele primeiro ataque que Jônatas e o seu escudeiro fizeram, eles mataram cerca de vinte homens, em uma área de aproximadamente meio acre de terra.
15คนทั้งค่ายและในทุ่งต่างตัวสั่นด้วยความกลัว ทั้งกองทหารประจำการและกองปล้นสะดมก็กลัว แผ่นดินยังสั่นสะเทือน เกิดความตื่นตระหนกอย่างยิ่ง
15Houve terror no acampamento, no campo e entre todo o povo; o destacamento e as tropas de ataque também tremeram; até a terra tremeu, e foi um terror causado por Deus.
16คนเฝ้ายามของซาอูลที่กิเบอาห์ในเบนยามินมองไป เห็นกองทัพฟีลิสเตียแตกกระจัดกระจาย
16Os sentinelas de Saul em Gibeá de Benjamim olharam; e eis que a multidão se dispersava e fugia em todas as direções.
17ซาอูลบอกคนที่อยู่ด้วยว่า “นับดูว่าใครหายไป” เมื่อนับแล้วก็พบว่าโยนาธานกับผู้ถือเครื่องอาวุธไม่อยู่
17Então Saul disse ao povo que estava com ele: “Façam uma contagem e vejam quem saiu do nosso meio.” Quando contaram, eis que Jônatas e o seu escudeiro não estavam lá.
18ซาอูลบอกอาหิยาห์ว่า “นำหีบของพระเจ้ามาที่นี่” เพราะเวลานั้นหีบของพระเจ้าอยู่กับชาวอิสราเอล
18Saul disse a Aías: “Traga a arca de Deus para cá.” (Pois a arca de Deus estava com os israelitas naquele dia.)
19ขณะซาอูลกำลังพูดกับปุโรหิต เสียงอึกทึกในค่ายฟีลิสเตียก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ ซาอูลจึงบอกปุโรหิตว่า “ชักมือกลับเถอะ!”
19Enquanto Saul ainda falava com o sacerdote, o tumulto no acampamento dos filisteus aumentava cada vez mais; então Saul disse ao sacerdote: “Recolha a sua mão!”
20ซาอูลกับคนที่อยู่ด้วยรวมตัวกันแล้วเข้าสู่สนามรบ เห็นชาวฟีลิสเตียใช้ดาบฟันกันเองท่ามกลางความโกลาหล
20Saul e todo o povo que estava com ele se reuniram e entraram na batalha; e eis que os filisteus estavam matando uns aos outros com as suas espadas, em meio a uma confusão muito grande.
21ชาวฮีบรูที่ก่อนหน้านี้อยู่กับชาวฟีลิสเตียและติดตามพวกเขาเข้าค่ายจากรอบด้าน ก็เปลี่ยนมาเข้ากับชาวอิสราเอลที่อยู่กับซาอูลและโยนาธาน
21Ora, os hebreus que antes estavam com os filisteus e que haviam subido com eles ao acampamento, passaram-se também para o lado dos israelitas que estavam com Saul e Jônatas.
22ชายอิสราเอลทั้งหมดที่ซ่อนตัวในเขตภูเขาเอฟราอิมก็ได้ยินว่าชาวฟีลิสเตียหนี จึงออกมาไล่ตามอย่างกระชั้นชิดในการรบ
22Da mesma forma, todos os homens de Israel que haviam se escondido na região montanhosa de Efraim, ao ouvirem que os filisteus estavam fugindo, também os perseguiram arduamente na batalha.
23วันนั้นพระยาห์เวห์ทรงช่วยอิสราเอล และการรบลามเลยเบธอาเวนไป
23Assim o SENHOR salvou Israel naquele dia; e a batalha estendeu-se para além de Bete-Áven.
24วันนั้นทหารอิสราเอลลำบากมาก เพราะซาอูลให้ประชาชนอยู่ใต้คำสาบานว่า “ใครกินอาหารก่อนค่ำขอให้ถูกสาป ฉันจะต้องแก้แค้นศัตรูให้ได้ก่อน” จึงไม่มีใครกินอะไรเลย
24Mas os homens de Israel estavam exaustos naquele dia; pois Saul havia imposto um juramento ao povo, dizendo: “Maldito seja o homem que comer qualquer alimento antes do anoitecer, antes que eu me vingue dos meus inimigos.” Por isso ninguém do povo provou alimento algum.
25ทุกคนเข้าไปในป่า ที่นั่นมีน้ำผึ้งอยู่ตามพื้น
25Todo o exército entrou no bosque; e havia mel no chão.
26เมื่อเข้าไป พวกเขาเห็นน้ำผึ้งหยดอยู่ แต่ไม่มีใครแตะกิน เพราะกลัวคำสาบาน
26Quando o povo entrou no bosque, eis que escorria mel, mas ninguém levou a mão à boca, pois temiam o juramento.
27โยนาธานไม่ได้ยินตอนพ่อสั่งให้ประชาชนสาบาน เขาจึงยื่นปลายไม้เท้าไปจุ่มรวงผึ้ง แล้วเอามือแตะปากกิน ดวงตาของเขาก็สดใสขึ้น
27Mas Jônatas não havia ouvido quando o seu pai impôs o juramento ao povo. Ele estendeu a ponta da vara que tinha na mão, mergulhou-a num favo de mel, levou a mão à boca, e os seus olhos se iluminaram.
28ชายคนหนึ่งบอกว่า “พ่อของท่านสั่งประชาชนอย่างเคร่งครัดภายใต้คำสาบานว่า ‘ใครกินอะไรวันนี้ขอให้ถูกสาป’” ประชาชนจึงอ่อนแรง
28Então um dos soldados lhe disse: “O seu pai obrigou o povo a um juramento rigoroso, dizendo: ‘Maldito seja o homem que comer algum alimento hoje.’” E o povo estava desfalecendo.
29โยนาธานกล่าวว่า “พ่อของฉันทำให้แผ่นดินลำบาก ดูสิ แค่ชิมน้ำผึ้งนิดเดียว ตาฉันก็สว่างขึ้นแล้ว
29Então Jônatas respondeu: “Meu pai trouxe problemas a esta terra. Veja como os meus olhos brilharam porque provei um pouco deste mel.
30ถ้าวันนี้ประชาชนได้กินของที่ยึดจากศัตรูอย่างเต็มที่ จะฆ่าชาวฟีลิสเตียได้มากเพียงใด! แต่ตอนนี้ชาวฟีลิสเตียไม่ได้ถูกสังหารมากนัก”
30Quanto melhor teria sido se, porventura, o povo tivesse comido hoje livremente dos despojos dos inimigos que encontraram! Pois a derrota dos filisteus não teria sido muito maior?”
31วันนั้นพวกเขาโจมตีชาวฟีลิสเตียตั้งแต่มิคมาชจนถึงอัยยาโลน ประชาชนอ่อนแรงมาก
31Eles feriram os filisteus naquele dia desde Micmás até Aijalom. E o povo estava muito exausto;
32จึงกรูกันไปแย่งของที่ยึดได้ นำแกะ วัว และลูกวัวมาฆ่าบนพื้น แล้วกินเนื้อพร้อมเลือด
32então o povo se lançou sobre os despojos; tomaram ovelhas, bois e bezerros, os abateram no chão, e os comeram com o sangue.
33มีคนบอกซาอูลว่า “ประชาชนกำลังทำบาปต่อพระยาห์เวห์ด้วยการกินเนื้อพร้อมเลือด” ซาอูลกล่าวว่า “พวกเจ้าทำผิดร้ายแรง กลิ้งหินก้อนใหญ่มาหาฉันเดี๋ยวนี้!”
33Disseram a Saul: “Veja, o povo está pecando contra o SENHOR, comendo carne com o sangue.” Ele respondeu: “Vocês agiram infielmente. Rolem uma grande pedra até aqui hoje!”
34แล้วเขาสั่งว่า “ไปบอกประชาชนทุกคนให้เอาวัวและแกะของตนมาฆ่าที่นี่แล้วกิน อย่าทำบาปต่อพระยาห์เวห์ด้วยการกินเนื้อพร้อมเลือด” คืนนั้นทุกคนจึงนำวัวของตนมาฆ่าที่นั่น
34Saul ordenou: “Dispersem-se entre o povo e digam a eles: ‘Que cada homem me traga aqui o seu boi e a sua ovelha, que os abatam aqui e os comam; e não pequem contra o SENHOR, comendo carne com sangue.’” Naquela noite, cada homem levou consigo o seu boi, e o abateu ali.
35ซาอูลสร้างแท่นบูชาแด่พระยาห์เวห์ นี่เป็นแท่นบูชาแห่งแรกที่เขาสร้างแด่พระองค์
35Saul construiu um altar ao SENHOR. Este foi o primeiro altar que ele edificou ao SENHOR.
36ซาอูลกล่าวว่า “คืนนี้ลงไปไล่ตามชาวฟีลิสเตียกัน ยึดของจากพวกเขาจนรุ่งเช้า อย่าให้เหลือสักคน” พวกเขาตอบว่า “ทำตามที่ท่านเห็นว่าดีเถิด” แต่ปุโรหิตกล่าวว่า “เรามาทูลถามพระเจ้ากันก่อน”
36Saul disse: “Desçamos atrás dos filisteus esta noite e os saqueemos até o raiar do dia. Não deixemos nem um só homem deles vivo.” Eles responderam: “Faça o que lhe parecer melhor.” Mas o sacerdote disse: “Vamos nos aproximar de Deus aqui.”
37ซาอูลทูลถามพระเจ้าว่า “ข้าพเจ้าควรลงไปไล่ตามชาวฟีลิสเตียหรือ? พระองค์จะทรงมอบพวกเขาไว้ในมืออิสราเอลไหม?” แต่วันนั้นพระองค์ไม่ทรงตอบ
37Saul consultou a Deus: “Devo descer atrás dos filisteus? Tu os entregarás nas mãos de Israel?” Mas ele não lhe respondeu naquele dia.
38ซาอูลจึงกล่าวว่า “หัวหน้าประชาชนทั้งหมด จงเข้ามาใกล้ ให้เราสืบรู้ว่าบาปนี้เกิดจากใครในวันนี้
38Então Saul disse: “Aproximem-se aqui, todos vocês, líderes do povo; investiguem e vejam qual foi o pecado cometido hoje.
39พระยาห์เวห์ผู้ทรงช่วยอิสราเอลทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด แม้ผู้ทำผิดจะเป็นโยนาธานลูกฉัน เขาก็ต้องตายแน่” แต่ไม่มีใครตอบเขา
39Tão certo como vive o SENHOR, aquele que salva a Israel, mesmo que tenha sido o meu filho Jônatas, ele deverá morrer.” Mas ninguém do povo lhe respondeu.
40เขาบอกชาวอิสราเอลว่า “พวกเจ้าอยู่ฝั่งหนึ่ง ฉันกับโยนาธานลูกฉันจะอยู่อีกฝั่ง” ประชาชนตอบว่า “ทำตามที่ท่านเห็นว่าดีเถิด”
40Então ele disse a todo o Israel: “Fiquem vocês de um lado; eu e o meu filho Jônatas ficaremos do outro.” O povo respondeu a Saul: “Faça o que lhe parecer melhor.”
41ซาอูลจึงทูลพระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลว่า “โปรดชี้ให้เห็นคำตอบที่ถูกต้อง” ซาอูลกับโยนาธานถูกเลือก ส่วนประชาชนพ้นไป
41Portanto Saul orou ao SENHOR, o Deus de Israel: “Mostra a verdade.” Jônatas e Saul foram indicados pela sorte, e o povo saiu ileso.
42ซาอูลกล่าวว่า “จับสลากระหว่างฉันกับโยนาธานลูกฉัน” สลากตกแก่โยนาธาน
42Saul disse: “Lancem a sorte entre mim e o meu filho Jônatas.” E Jônatas foi indicado.
43ซาอูลถามโยนาธานว่า “บอกมาว่าเจ้าทำอะไร” โยนาธานตอบว่า “ผมเอาปลายไม้เท้าจุ่มน้ำผึ้งชิมไปนิดเดียว และนี่ผมต้องตายแล้ว”
43Então Saul disse a Jônatas: “Diga-me o que você fez!” Jônatas lhe contou e disse: “Eu provei um pouco de mel com a ponta da vara que tinha na mão; e, no entanto, tenho que morrer.”
44ซาอูลกล่าวว่า “ขอพระเจ้าลงโทษฉันอย่างหนักและหนักยิ่งกว่า โยนาธาน เจ้าต้องตายแน่”
44Saul declarou: “Que Deus me castigue com severidade, e ainda mais, se você não morrer, Jônatas.”
45แต่ประชาชนพูดกับซาอูลว่า “โยนาธานผู้ทำให้อิสราเอลได้รับชัยชนะยิ่งใหญ่นี้จะต้องตายหรือ? ไม่ได้เด็ดขาด! พระยาห์เวห์ทรงพระชนม์อยู่แน่ฉันใด แม้เส้นผมบนศีรษะเขาก็จะไม่ตกถึงพื้น เพราะวันนี้เขาได้ร่วมกับพระเจ้าช่วยอิสราเอล” ประชาชนจึงช่วยโยนาธานไว้ เขาไม่ตาย
45Mas o povo disse a Saul: “Jônatas, que trouxe esta grande salvação a Israel, deve morrer? De modo nenhum! Tão certo como vive o SENHOR, nem um só fio de cabelo da sua cabeça cairá ao chão, pois ele agiu com a ajuda de Deus hoje!” Assim o povo resgatou Jônatas, e ele não foi morto.
46ซาอูลเลิกไล่ตามชาวฟีลิสเตียและยกกลับขึ้นไป ส่วนพวกเขาก็กลับไปดินแดนของตน
46Então Saul desistiu de perseguir os filisteus; e os filisteus voltaram para a sua terra.
47เมื่อซาอูลได้ปกครองอิสราเอลแล้ว เขารบกับศัตรูทุกทิศทาง ทั้งโมอับ ชาวอัมโมน เอโดม กษัตริย์ทั้งหลายแห่งโศบาห์ และชาวฟีลิสเตีย ไม่ว่าหันไปรบทางใด เขาก็ชนะ
47Tendo Saul assumido o reino sobre Israel, lutou contra todos os seus inimigos ao redor: contra Moabe, contra os filhos de Amom, contra Edom, contra os reis de Zobá e contra os filisteus. Para onde quer que se voltasse, ele os derrotava.
48เขารบอย่างกล้าหาญ โจมตีชาวอามาเลขและช่วยอิสราเอลให้พ้นมือผู้ปล้นสะดม
48Ele agiu com bravura e atacou os amalequitas, e libertou Israel das mãos daqueles que os saqueavam.
49ลูกชายของซาอูลคือโยนาธาน อิชวี และมัลคีชูอา ลูกสาวสองคน คนโตชื่อเมรับ คนน้องชื่อมีคาล
49Os filhos de Saul eram Jônatas, Isvi e Malquisua. Os nomes das suas duas filhas eram estes: a mais velha chamava-se Merabe, e a mais nova, Mical.
50ภรรยาของซาอูลชื่ออาหิโนอัม เป็นบุตรสาวของอาหิมาอัส แม่ทัพของเขาชื่ออับเนอร์ เป็นบุตรของเนอร์ผู้เป็นลุงของซาอูล
50O nome da mulher de Saul era Ainoã, filha de Aimaás. O nome do comandante do seu exército era Abner, filho de Ner, tio de Saul.
51คีชเป็นพ่อของซาอูล ส่วนเนอร์พ่อของอับเนอร์เป็นบุตรของอาบีเอล
51Quis, pai de Saul, e Ner, pai de Abner, eram filhos de Abiel.
52ซาอูลทำสงครามหนักกับชาวฟีลิสเตียตลอดสมัยของเขา เมื่อเห็นชายแข็งแกร่งหรือกล้าหาญคนใด ก็นำเข้ามารับใช้ตน
52Houve guerra acirrada contra os filisteus todos os dias de Saul; sempre que Saul via um guerreiro valente ou algum homem corajoso, ele o recrutava para o seu serviço.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.