1 โครินธ์ 10
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
World English Bible
1พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณรู้ว่า บรรพบุรุษของเราทุกคนอยู่ใต้เมฆ และทุกคนผ่านทะเลไป
1Now I would not have you ignorant, brothers, that our fathers were all under the cloud, and all passed through the sea;
2ทุกคนรับบัพติศมาเข้าในโมเสสในเมฆและในทะเล
2and were all baptized into Moses in the cloud and in the sea;
3ทุกคนกินอาหารทางจิตวิญญาณอย่างเดียวกัน
3and all ate the same spiritual food;
4และทุกคนดื่มเครื่องดื่มทางจิตวิญญาณอย่างเดียวกัน เพราะพวกเขาดื่มจากศิลาทางจิตวิญญาณซึ่งติดตามพวกเขา และศิลานั้นคือพระคริสต์
4and all drank the same spiritual drink. For they drank of a spiritual rock that followed them, and the rock was Christ.
5ถึงอย่างนั้น พระเจ้าไม่ทรงพอใจคนส่วนใหญ่ในพวกเขา พวกเขาจึงล้มตายกระจัดกระจายอยู่ในถิ่นทุรกันดาร
5However with most of them, God was not well pleased, for they were overthrown in the wilderness.
6เหตุการณ์เหล่านี้เป็นตัวอย่างสำหรับเรา เพื่อเราจะไม่ปรารถนาสิ่งชั่วอย่างที่พวกเขาปรารถนา
6Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things as they also lusted.
7อย่าเป็นคนไหว้รูปเคารพเหมือนบางคนในพวกเขา ตามที่เขียนไว้ว่า “ประชาชนนั่งลงกินและดื่ม แล้วลุกขึ้นเล่นสนุก”
7Don’t be idolaters, as some of them were. As it is written, “The people sat down to eat and drink, and rose up to play.”
8อย่าให้เราทำผิดศีลธรรมทางเพศเหมือนบางคนในพวกเขาทำ แล้วในวันเดียวมีคนล้มตายสองหมื่นสามพันคน
8Let’s not commit sexual immorality, as some of them committed, and in one day twenty-three thousand fell.
9อย่าให้เราทดสอบพระคริสต์ เหมือนบางคนในพวกเขาลองดี แล้วถูกงูกัดจนตาย
9Let’s not test Christ, as some of them tested, and perished by the serpents.
10และอย่าบ่นเหมือนบางคนในพวกเขาบ่น แล้วถูกผู้ทำลายฆ่าตาย
10Don’t grumble, as some of them also grumbled, and perished by the destroyer.
11เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้นกับพวกเขาเพื่อเป็นตัวอย่าง และถูกเขียนไว้เพื่อเตือนเรา ผู้ที่กำลังอยู่ในช่วงปลายของยุคทั้งหลาย
11Now all these things happened to them by way of example, and they were written for our admonition, on whom the ends of the ages have come.
12ดังนั้น คนที่คิดว่าตนยืนมั่นคงอยู่ ก็จงระวังอย่าให้ล้ม
12Therefore let him who thinks he stands be careful that he doesn’t fall.
13การทดลองที่เกิดกับพวกคุณไม่มีอะไรเกินกว่าที่มนุษย์ทั่วไปต้องพบ พระเจ้าทรงซื่อสัตย์ พระองค์จะไม่ทรงยอมให้พวกคุณถูกทดลองเกินกว่าที่จะทนได้ แต่เมื่อมีการทดลอง พระองค์จะทรงเปิดทางให้ออกได้ด้วย เพื่อพวกคุณจะสามารถอดทนได้
13No temptation has taken you except what is common to man. God is faithful, who will not allow you to be tempted above what you are able, but will with the temptation also make the way of escape, that you may be able to endure it.
14เพราะฉะนั้น คนที่ข้าพเจ้ารัก จงหนีจากการไหว้รูปเคารพ
14Therefore, my beloved, flee from idolatry.
15ข้าพเจ้าพูดกับพวกคุณเหมือนพูดกับคนมีปัญญา พวกคุณจงวินิจฉัยเองว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดเป็นอย่างไร
15I speak as to wise men. Judge what I say.
16ถ้วยแห่งพระพรที่เรากล่าวคำอวยพรนั้น ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในเลือดของพระคริสต์หรือ? ขนมปังที่เราหักนั้น ไม่ใช่การมีส่วนร่วมในร่างกายของพระคริสต์หรือ?
16The cup of blessing which we bless, isn’t it a sharing of the blood of Christ? The bread which we break, isn’t it a sharing of the body of Christ?
17เพราะมีขนมปังก้อนเดียว เราที่มีหลายคนจึงเป็นร่างกายเดียว เนื่องจากเราทุกคนมีส่วนในขนมปังก้อนเดียวนั้น
17Because there is one loaf of bread, we, who are many, are one body; for we all partake of the one loaf of bread.
18ลองดูชาวอิสราเอลตามสายเลือด คนที่กินของถวายเป็นเครื่องบูชาก็มีส่วนร่วมกับแท่นบูชาไม่ใช่หรือ?
18Consider Israel according to the flesh. Don’t those who eat the sacrifices participate in the altar?
19ถ้าอย่างนั้น ข้าพเจ้ากำลังพูดว่าอะไร? กำลังพูดว่าของที่ถวายแก่รูปเคารพเป็นอะไรจริง ๆ หรือว่ารูปเคารพเป็นอะไรจริง ๆ หรือ?
19What am I saying then? That a thing sacrificed to idols is anything, or that an idol is anything?
20ไม่ใช่ แต่ข้าพเจ้ากำลังบอกว่า สิ่งที่คนต่างชาติถวายเป็นเครื่องบูชานั้น พวกเขาถวายแก่ปีศาจ ไม่ใช่แก่พระเจ้า และข้าพเจ้าไม่ต้องการให้พวกคุณมีส่วนร่วมกับปีศาจ
20But I say that the things which the Gentiles sacrifice, they sacrifice to demons and not to God, and I don’t desire that you would have fellowship with demons.
21พวกคุณจะดื่มทั้งถ้วยขององค์พระผู้เป็นเจ้าและถ้วยของปีศาจไม่ได้ จะมีส่วนทั้งที่โต๊ะขององค์พระผู้เป็นเจ้าและที่โต๊ะของปีศาจก็ไม่ได้
21You can’t both drink the cup of the Lord and the cup of demons. You can’t both partake of the table of the Lord and of the table of demons.
22หรือเราจะยั่วให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงหวงแหนหรือ? เราเข้มแข็งกว่าพระองค์หรือ?
22Or do we provoke the Lord to jealousy? Are we stronger than he?
23“ข้าพเจ้ามีสิทธิ์ทำทุกสิ่ง” แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เป็นประโยชน์ “ข้าพเจ้ามีสิทธิ์ทำทุกสิ่ง” แต่ไม่ใช่ทุกสิ่งที่เสริมสร้าง
23“All things are lawful for me,” but not all things are profitable. “All things are lawful for me,” but not all things build up.
24อย่าให้ใครแสวงหาประโยชน์ของตนเอง แต่จงแสวงหาประโยชน์ของคนอื่น
24Let no one seek his own, but each one his neighbor’s good.
25เนื้อสัตว์ทุกอย่างที่ขายในตลาดเนื้อ พวกคุณกินได้โดยไม่ต้องถามอะไรเพราะเห็นแก่มโนธรรม
25Whatever is sold in the butcher shop, eat, asking no question for the sake of conscience,
26เพราะ “แผ่นดินโลกเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า และทุกสิ่งที่อยู่ในโลกก็เป็นของพระองค์”
26for “the earth is the Lord’s, and its fullness.”
27ถ้าคนที่ไม่เชื่อเชิญพวกคุณไปกินอาหาร และพวกคุณอยากไป ก็กินทุกอย่างที่เขานำมาวางตรงหน้า โดยไม่ต้องถามอะไรเพราะเห็นแก่มโนธรรม
27But if one of those who don’t believe invites you to a meal, and you are inclined to go, eat whatever is set before you, asking no questions for the sake of conscience.
28แต่ถ้ามีใครบอกพวกคุณว่า “นี่เป็นของที่ถวายแก่รูปเคารพ” ก็อย่ากิน เพราะเห็นแก่คนที่บอก และเห็นแก่มโนธรรม เพราะ “แผ่นดินโลกเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับทุกสิ่งที่อยู่ในโลก”
28But if anyone says to you, “This was offered to idols,” don’t eat it for the sake of the one who told you, and for the sake of conscience. For “the earth is the Lord’s, with all its fullness.”
29ที่ข้าพเจ้าพูดถึงมโนธรรม ข้าพเจ้าไม่ได้หมายถึงมโนธรรมของท่านเอง แต่ของอีกคนหนึ่ง เพราะเหตุใดเสรีภาพของข้าพเจ้าจึงต้องถูกมโนธรรมของคนอื่นตัดสิน?
29Conscience, I say, not your own, but the other’s conscience. For why is my liberty judged by another conscience?
30ถ้าข้าพเจ้ากินด้วยการขอบคุณ แล้วทำไมข้าพเจ้าจึงถูกกล่าวร้ายเพราะสิ่งที่ข้าพเจ้าขอบคุณพระเจ้า?
30If I partake with thankfulness, why am I denounced for something I give thanks for?
31ดังนั้น ไม่ว่าพวกคุณจะกิน จะดื่ม หรือทำอะไรก็ตาม จงทำทุกอย่างเพื่อพระสิริของพระเจ้า
31Whether therefore you eat or drink, or whatever you do, do all to the glory of God.
32อย่าเป็นเหตุให้ใครสะดุด ไม่ว่าชาวยิว ชาวกรีก หรือประชาคมของพระเจ้า
32Give no occasion for stumbling, whether to Jews, to Greeks, or to the assembly of God;
33เช่นเดียวกับข้าพเจ้าที่ทำให้ทุกคนพอใจในทุกเรื่อง โดยไม่แสวงหาประโยชน์ของตนเอง แต่แสวงหาประโยชน์ของคนจำนวนมาก เพื่อพวกเขาจะได้รับความรอด
33even as I also please all men in all things, not seeking my own profit, but the profit of the many, that they may be saved.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.