1 พงศาวดาร 19
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1ต่อมานาหาช กษัตริย์ของชาวอัมโมน สิ้นพระชนม์ บุตรชายขึ้นครองราชย์แทน
1וַיְהִי֙ אַחֲרֵי־כֵ֔ן וַיָּ֕מָת נָחָ֖שׁ מֶ֣לֶךְ בְּנֵי־עַמֹּ֑ון וַיִּמְלֹ֥ךְ בְּנֹ֖ו תַּחְתָּֽיו׃
2ดาวิดกล่าวว่า “ข้าจะแสดงความเมตตาต่อฮานูนบุตรชายนาหาช เพราะบิดาของเขาเคยแสดงความเมตตาต่อข้า” ดาวิดจึงส่งคณะผู้แทนไปแสดงความเสียใจต่อฮานูนเรื่องบิดาของเขา เมื่อพวกเขาเข้าดินแดนชาวอัมโมน ก็ไปหาฮานูนเพื่อปลอบใจ
2וַיֹּ֨אמֶר דָּוִ֜יד אֶֽעֱשֶׂה־חֶ֣סֶד ׀ עִם־חָנ֣וּן בֶּן־נָחָ֗שׁ כִּֽי־עָשָׂ֨ה אָבִ֤יו עִמִּי֙ חֶ֔סֶד וַיִּשְׁלַ֥ח דָּוִ֛יד מַלְאָכִ֖ים לְנַחֲמֹ֣ו עַל־אָבִ֑יו וַיָּבֹאוּ֩ עַבְדֵ֨י דָוִ֜יד אֶל־אֶ֧רֶץ בְּנֵי־עַמֹּ֛ון אֶל־חָנ֖וּן לְנַחֲמֹֽו׃
3แต่บรรดาผู้นำชาวอัมโมนพูดกับฮานูนว่า “ท่านคิดจริงหรือว่าดาวิดส่งคนมาปลอบใจเพราะต้องการให้เกียรติพ่อของท่าน? คนของเขามาเพื่อสำรวจแผ่นดิน หาทางทำลาย และสอดแนมต่างหาก”
3וַיֹּאמְרוּ֩ שָׂרֵ֨י בְנֵי־עַמֹּ֜ון לְחָנ֗וּן הַֽמְכַבֵּ֨ד דָּוִ֤יד אֶת־אָבִ֙יךָ֙ בְּעֵינֶ֔יךָ כִּֽי־שָׁלַ֥ח לְךָ֖ מְנַחֲמִ֑ים הֲלֹ֡א בַּ֠עֲבוּר לַחְקֹ֨ר וְלַהֲפֹ֤ךְ וּלְרַגֵּל֙ הָאָ֔רֶץ בָּ֥אוּ עֲבָדָ֖יו אֵלֶֽיךָ׃ פ
4ฮานูนจึงจับคนของดาวิดมาโกนหนวดเครา ตัดเสื้อผ้าของพวกเขาตรงระดับบั้นท้ายจนเปิดเปลือย แล้วปล่อยกลับไป
4וַיִּקַּ֨ח חָנ֜וּן אֶת־עַבְדֵ֤י דָוִיד֙ וַֽיְגַלְּחֵ֔ם וַיִּכְרֹ֧ת אֶת־מַדְוֵיהֶ֛ם בַּחֵ֖צִי עַד־הַמִּפְשָׂעָ֑ה וַֽיְשַׁלְּחֵֽם׃
5มีคนไปแจ้งดาวิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ดาวิดจึงส่งคนไปรับพวกเขา เพราะพวกเขาอับอายมาก กษัตริย์สั่งว่า “อยู่ที่เยรีโคจนหนวดเครางอกใหม่ แล้วค่อยกลับมา”
5וַיֵּלְכוּ֩ וַיַּגִּ֨ידוּ לְדָוִ֤יד עַל־הָֽאֲנָשִׁים֙ וַיִּשְׁלַ֣ח לִקְרָאתָ֔ם כִּי־הָי֥וּ הָאֲנָשִׁ֖ים נִכְלָמִ֣ים מְאֹ֑ד וַיֹּ֤אמֶר הַמֶּ֙לֶךְ֙ שְׁב֣וּ בִֽירֵחֹ֔ו עַ֛ד אֲשֶׁר־יְצַמַּ֥ח זְקַנְכֶ֖ם וְשַׁבְתֶּֽם׃
6เมื่อชาวอัมโมนรู้ว่าตนทำให้ดาวิดเกลียดชัง ฮานูนกับชาวอัมโมนจึงส่งเงิน 1,000 ตะลันต์ ไปจ้างรถรบและทหารม้าจากเมโสโปเตเมีย อารัมมาอาคาห์ และโศบาห์
6וַיִּרְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמֹּ֔ון כִּ֥י הִֽתְבָּאֲשׁ֖וּ עִם־דָּוִ֑יד וַיִּשְׁלַ֣ח חָ֠נוּן וּבְנֵ֨י עַמֹּ֜ון אֶ֣לֶף כִּכַּר־כֶּ֗סֶף לִשְׂכֹּ֣ר לָ֠הֶם מִן־אֲרַ֨ם נַהֲרַ֜יִם וּמִן־אֲרַ֤ם מַעֲכָה֙ וּמִצֹּובָ֔ה רֶ֖כֶב וּפָרָשִֽׁים׃
7พวกเขาจ้างรถรบ 32,000 คัน กษัตริย์แห่งมาอาคาห์ก็มาพร้อมกำลังพล และตั้งค่ายใกล้เมเดบา ส่วนชาวอัมโมนก็รวบรวมกำลังจากเมืองต่าง ๆ ออกมารบ
7וַיִּשְׂכְּר֣וּ לָהֶ֡ם שְׁנַיִם֩ וּשְׁלֹשִׁ֨ים אֶ֜לֶף רֶ֗כֶב וְאֶת־מֶ֤לֶךְ מַעֲכָה֙ וְאֶת־עַמֹּ֔ו וַיָּבֹ֕אוּ וַֽיַּחֲנ֖וּ לִפְנֵ֣י מֵידְבָ֑א וּבְנֵ֣י עַמֹּ֗ון נֶאֶסְפוּ֙ מֵעָ֣רֵיהֶ֔ם וַיָּבֹ֖אוּ לַמִּלְחָמָֽה׃ פ
8เมื่อดาวิดได้ข่าว เขาส่งโยอาบไปพร้อมกองทัพทั้งหมดซึ่งมีนักรบกล้าหาญ
8וַיִּשְׁמַ֖ע דָּוִ֑יד וַיִּשְׁלַח֙ אֶת־יֹואָ֔ב וְאֵ֥ת כָּל־צָבָ֖א הַגִּבֹּורִֽים׃
9ชาวอัมโมนตั้งแนวรบที่ประตูเมือง ส่วนบรรดากษัตริย์ที่มาช่วยแยกไปตั้งแนวรบในทุ่ง
9וַיֵּצְאוּ֙ בְּנֵ֣י עַמֹּ֔ון וַיַּֽעַרְכ֥וּ מִלְחָמָ֖ה פֶּ֣תַח הָעִ֑יר וְהַמְּלָכִ֣ים אֲשֶׁר־בָּ֔אוּ לְבַדָּ֖ם בַּשָּׂדֶֽה׃
10โยอาบเห็นว่าศัตรูตั้งแนวรบขนาบหน้าและหลัง จึงเลือกทหารอิสราเอลที่เก่งที่สุดส่วนหนึ่งไปตั้งแนวรบกับชาวซีเรีย
10וַיַּ֣רְא יֹואָ֗ב כִּֽי־הָיְתָ֧ה פְנֵי־הַמִּלְחָמָ֛ה אֵלָ֖יו פָּנִ֣ים וְאָחֹ֑ור וַיִּבְחַ֗ר מִכָּל־בָּחוּר֙ בְּיִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ לִקְרַ֥את אֲרָֽם׃
11ทหารที่เหลือเขามอบให้อาบีชัยพี่น้องของโยอาบคุมเพื่อสู้กับชาวอัมโมน
11וְאֵת֙ יֶ֣תֶר הָעָ֔ם נָתַ֕ן בְּיַ֖ד אַבְשַׁ֣י אָחִ֑יו וַיַּ֣עַרְכ֔וּ לִקְרַ֖את בְּנֵ֥י עַמֹּֽון׃
12โยอาบบอกว่า “ถ้าชาวซีเรียมีกำลังเหนือข้า เจ้าจงมาช่วยข้า แต่ถ้าชาวอัมโมนมีกำลังเหนือเจ้า ข้าจะไปช่วยเจ้า
12וַיֹּ֗אמֶר אִם־תֶּחֱזַ֤ק מִמֶּ֙נִּי֙ אֲרָ֔ם וְהָיִ֥יתָ לִּ֖י לִתְשׁוּעָ֑ה ס וְאִם־בְּנֵ֥י עַמֹּ֛ון יֶֽחֶזְק֥וּ מִמְּךָ֖ וְהֹושַׁעְתִּֽיךָ׃
13จงกล้าหาญและเข้มแข็งเพื่อประชาชนของเราและเมืองต่าง ๆ ของพระเจ้าของเรา ขอให้พระยาห์เวห์ทรงทำตามที่พระองค์เห็นว่าดี”
13חֲזַ֤ק וְנִֽתְחַזְּקָה֙ בְּעַד־עַמֵּ֔נוּ וּבְעַ֖ד עָרֵ֣י אֱלֹהֵ֑ינוּ וַֽיהוָ֔ה הַטֹּ֥וב בְּעֵינָ֖יו יַעֲשֶֽׂה׃
14โยอาบกับกองทหารเข้าประชิดชาวซีเรียเพื่อรบ ชาวซีเรียก็หนีไป
14וַיִּגַּ֨שׁ יֹואָ֜ב וְהָעָ֧ם אֲשֶׁר־עִמֹּ֛ו לִפְנֵ֥י אֲרָ֖ם לַמִּלְחָמָ֑ה וַיָּנ֖וּסוּ מִפָּנָֽיו׃
15เมื่อชาวอัมโมนเห็นชาวซีเรียหนี พวกเขาก็หนีอาบีชัยพี่น้องของโยอาบกลับเข้าเมือง แล้วโยอาบกลับเยรูซาเล็ม
15וּבְנֵ֨י עַמֹּ֤ון רָאוּ֙ כִּי־נָ֣ס אֲרָ֔ם וַיָּנ֣וּסוּ גַם־הֵ֗ם מִפְּנֵי֙ אַבְשַׁ֣י אָחִ֔יו וַיָּבֹ֖אוּ הָעִ֑ירָה וַיָּבֹ֥א יֹואָ֖ב יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃ פ
16ชาวซีเรียเห็นว่าตนแพ้อิสราเอล จึงส่งคนไปเรียกชาวซีเรียที่อยู่อีกฟากแม่น้ำ ออกมา โดยมีโชฟัคแม่ทัพของฮาดัดเอเซอร์นำทัพ
16וַיַּ֣רְא אֲרָ֗ם כִּ֣י נִגְּפוּ֮ לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ מַלְאָכִ֔ים וַיֹּוצִ֣יאוּ אֶת־אֲרָ֔ם אֲשֶׁ֖ר מֵעֵ֣בֶר הַנָּהָ֑ר וְשֹׁופַ֛ךְ שַׂר־צְבָ֥א הֲדַדְעֶ֖זֶר לִפְנֵיהֶֽם׃
17เมื่อดาวิดรู้ข่าว เขารวบรวมชาวอิสราเอลทั้งหมด ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปหาศัตรู และตั้งแนวรบกับพวกเขา เมื่อดาวิดจัดทัพเข้าประจันหน้าชาวซีเรีย การรบก็เริ่มขึ้น
17וַיֻּגַּ֣ד לְדָוִ֗יד וַיֶּאֱסֹ֤ף אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵל֙ וַיַּעֲבֹ֣ר הַיַּרְדֵּ֔ן וַיָּבֹ֣א אֲלֵהֶ֔ם וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ אֲלֵהֶ֑ם וַיַּעֲרֹ֨ךְ דָּוִ֜יד לִקְרַ֤את אֲרָם֙ מִלְחָמָ֔ה וַיִּֽלָּחֲמ֖וּ עִמֹּֽו׃
18ชาวซีเรียหนีทัพอิสราเอล ดาวิดฆ่าคนขับรถรบชาวซีเรีย 7,000 คน และทหารราบ 40,000 คน ทั้งยังฆ่าโชฟัคแม่ทัพด้วย
18וַיָּ֣נָס אֲרָם֮ מִלִּפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ וַיַּהֲרֹ֨ג דָּוִ֜יד מֵאֲרָ֗ם שִׁבְעַ֤ת אֲלָפִים֙ רֶ֔כֶב וְאַרְבָּעִ֥ים אֶ֖לֶף אִ֣ישׁ רַגְלִ֑י וְאֵ֛ת שֹׁופַ֥ךְ שַֽׂר־הַצָּבָ֖א הֵמִֽית׃
19เมื่อคนของฮาดัดเอเซอร์เห็นว่าตนแพ้อิสราเอล ก็ทำสัญญาสงบศึกกับดาวิดและรับใช้เขา ตั้งแต่นั้นชาวซีเรียไม่ช่วยชาวอัมโมนอีก
19וַיִּרְא֞וּ עַבְדֵ֣י הֲדַדְעֶ֗זֶר כִּ֤י נִגְּפוּ֙ לִפְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיַּשְׁלִ֥ימוּ עִם־דָּוִ֖יד וַיַּֽעַבְדֻ֑הוּ וְלֹא־אָבָ֣ה אֲרָ֔ם לְהֹושִׁ֥יעַ אֶת־בְּנֵי־עַמֹּ֖ון עֹֽוד׃ פ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.