יהושע 7
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיִּמְעֲל֧וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵ֛ל מַ֖עַל בַּחֵ֑רֶם וַיִּקַּ֡ח עָכָ֣ן בֶּן־כַּרְמִי֩ בֶן־זַבְדִּ֨י בֶן־זֶ֜רַח לְמַטֵּ֤ה יְהוּדָה֙ מִן־הַחֵ֔רֶם וַיִּֽחַר־אַ֥ף יְהוָ֖ה בִּבְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃
1แต่ชาวอิสราเอลได้กระทำผิดเกี่ยวกับสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลาย เพราะอาคานบุตรของคารมี ผู้เป็นบุตรของศับดี ผู้เป็นบุตรของเศราห์ จากเผ่ายูดาห์ ได้หยิบสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายบางอย่างไป พระยาห์เวห์จึงกริ้วชาวอิสราเอลอย่างรุนแรง
2וַיִּשְׁלַח֩ יְהוֹשֻׁ֨עַ אֲנָשִׁ֜ים מִֽירִיח֗וֹ הָעַ֞י אֲשֶׁ֨ר עִם־בֵּ֥ית אָ֙וֶן֙ מִקֶּ֣דֶם לְבֵֽית־אֵ֔ל וַיֹּ֤אמֶר אֲלֵיהֶם֙ לֵאמֹ֔ר עֲל֖וּ וְרַגְּל֣וּ אֶת־הָאָ֑רֶץ וַֽיַּעֲלוּ֙ הָאֲנָשִׁ֔ים וַֽיְרַגְּל֖וּ אֶת־הָעָֽי׃
2โยชูวาส่งคนจากเมืองเยรีโคไปยังเมืองอัย ซึ่งอยู่ใกล้เบธอาเวนทางตะวันออกของเบเธล และสั่งพวกเขาว่า “จงขึ้นไปสอดแนมแผ่นดิน” คนเหล่านั้นจึงขึ้นไปสอดแนมเมืองอัย
3וַיָּשֻׁ֣בוּ אֶל־יְהוֹשֻׁ֗עַ וַיֹּאמְר֣וּ אֵלָיו֮ אַל־יַ֣עַל כָּל־הָעָם֒ כְּאַלְפַּ֣יִם אִ֗ישׁ א֚וֹ כִּשְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִ֣ים אִ֔ישׁ יַעֲל֖וּ וְיַכּ֣וּ אֶת־הָעָ֑י אַל־תְּיַגַּע־שָׁ֙מָּה֙ אֶת־כָּל־הָעָ֔ם כִּ֥י מְעַ֖ט הֵֽמָּה׃
3เมื่อกลับมาหาโยชูวา พวกเขาพูดว่า “ไม่ต้องให้ประชาชนทั้งหมดขึ้นไป ให้ชายประมาณสองหรือสามพันคนขึ้นไปโจมตีเมืองอัยก็พอ อย่าให้ประชาชนทั้งหมดต้องเหน็ดเหนื่อยไปที่นั่น เพราะคนที่นั่นมีอยู่เพียงไม่กี่คน”
4וַיַּעֲל֤וּ מִן־הָעָם֙ שָׁ֔מָּה כִּשְׁלֹ֥שֶׁת אֲלָפִ֖ים אִ֑ישׁ וַיָּנֻ֕סוּ לִפְנֵ֖י אַנְשֵׁ֥י הָעָֽי׃
4ประชาชนประมาณสามพันคนจึงขึ้นไปที่นั่น แต่พวกเขาหนีทหารเมืองอัย
5וַיַּכּ֨וּ מֵהֶ֜ם אַנְשֵׁ֣י הָעַ֗י כִּשְׁלֹשִׁ֤ים וְשִׁשָּׁה֙ אִ֔ישׁ וַֽיִּרְדְּפ֞וּם לִפְנֵ֤י הַשַּׁ֙עַר֙ עַד־הַשְּׁבָרִ֔ים וַיַּכּ֖וּם בַּמּוֹרָ֑ד וַיִּמַּ֥ס לְבַב־הָעָ֖ם וַיְהִ֥י לְמָֽיִם׃
5ทหารเมืองอัยฆ่าพวกเขาประมาณสามสิบหกคน และไล่ตามจากหน้าประตูเมืองไปจนถึงเชบาริม โจมตีพวกเขาตามทางลาดลง ประชาชนต่างขวัญฝ่อ ใจอ่อนยวบเหมือนน้ำ
6וַיִּקְרַ֨ע יְהוֹשֻׁ֜עַ שִׂמְלֹתָ֗יו וַיִּפֹּל֩ עַל־פָּנָ֨יו אַ֜רְצָה לִפְנֵ֨י אֲר֤וֹן יְהוָה֙ עַד־הָעֶ֔רֶב ה֖וּא וְזִקְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּעֲל֥וּ עָפָ֖ר עַל־רֹאשָֽׁם׃
6โยชูวาฉีกเสื้อผ้าของตน แล้วหมอบหน้าลงกับพื้นต่อหน้าหีบของพระยาห์เวห์จนถึงเวลาเย็น ทั้งเขาและบรรดาผู้อาวุโสของอิสราเอลต่างโปรยฝุ่นลงบนศีรษะ
7וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹשֻׁ֜עַ אֲהָ֣הּ׀ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֗ה לָ֠מָה הֵעֲבַ֨רְתָּ הַעֲבִ֜יר אֶת־הָעָ֤ם הַזֶּה֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן לָתֵ֥ת אֹתָ֛נוּ בְּיַ֥ד הָאֱמֹרִ֖י לְהַאֲבִידֵ֑נוּ וְלוּ֙ הוֹאַ֣לְנוּ וַנֵּ֔שֶׁב בְּעֵ֖בֶר הַיַּרְדֵּֽן׃
7โยชูวาพูดว่า “อนิจจา ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ ทำไมพระองค์จึงนำประชาชนนี้ข้ามแม่น้ำจอร์แดนมา เพียงเพื่อมอบพวกเราให้ชาวอาโมไรต์ทำลายเสีย? ถ้าพวกเราพอใจจะอาศัยอยู่ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนก็คงดี!
8בִּ֖י אֲדֹנָ֑י מָ֣ה אֹמַ֔ר אַ֠חֲרֵי אֲשֶׁ֨ר הָפַ֧ךְ יִשְׂרָאֵ֛ל עֹ֖רֶף לִפְנֵ֥י אֹיְבָֽיו׃
8ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะพูดอะไรได้ ในเมื่ออิสราเอลหันหลังหนีศัตรู?
9וְיִשְׁמְע֣וּ הַֽכְּנַעֲנִ֗י וְכֹל֙ יֹשְׁבֵ֣י הָאָ֔רֶץ וְנָסַ֣בּוּ עָלֵ֔ינוּ וְהִכְרִ֥יתוּ אֶת־שְׁמֵ֖נוּ מִן־הָאָ֑רֶץ וּמַֽה־תַּעֲשֵׂ֖ה לְשִׁמְךָ֥ הַגָּדֽוֹל׃ ס
9เพราะชาวคานาอันและชาวแผ่นดินนี้ทั้งหมดจะได้ยินเรื่องนี้ พวกเขาจะล้อมพวกเราและลบชื่อของพวกเราให้สูญสิ้นไปจากแผ่นดินโลก แล้วพระองค์จะทรงทำอย่างไรเพื่อพระนามอันยิ่งใหญ่ของพระองค์?”
10וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֶל־יְהוֹשֻׁ֖עַ קֻ֣ם לָ֑ךְ לָ֣מָּה זֶּ֔ה אַתָּ֖ה נֹפֵ֥ל עַל־פָּנֶֽיךָ׃
10พระยาห์เวห์ตรัสกับโยชูวาว่า “ลุกขึ้น! ทำไมเจ้าจึงหมอบหน้าลงกับพื้นอย่างนี้?
11חָטָא֙ יִשְׂרָאֵ֔ל וְגַם֙ עָבְר֣וּ אֶת־בְּרִיתִ֔י אֲשֶׁ֥ר צִוִּ֖יתִי אוֹתָ֑ם וְגַ֤ם לָֽקְחוּ֙ מִן־הַחֵ֔רֶם וְגַ֤ם גָּֽנְבוּ֙ וְגַ֣ם כִּֽחֲשׁ֔וּ וְגַ֖ם שָׂ֥מוּ בִכְלֵיהֶֽם׃
11อิสราเอลได้ทำบาป ทั้งละเมิดพันธสัญญาของเราที่เราสั่งไว้ ทั้งหยิบสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายไป ทั้งขโมยและหลอกลวง แล้วยังนำไปปะปนไว้กับทรัพย์สินของตน
12וְלֹ֨א יֻכְל֜וּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל לָקוּם֙ לִפְנֵ֣י אֹיְבֵיהֶ֔ם עֹ֗רֶף יִפְנוּ֙ לִפְנֵ֣י אֹֽיְבֵיהֶ֔ם כִּ֥י הָי֖וּ לְחֵ֑רֶם לֹ֤א אוֹסִיף֙ לִֽהְי֣וֹת עִמָּכֶ֔ם אִם־לֹ֥א תַשְׁמִ֛ידוּ הַחֵ֖רֶם מִֽקִּרְבְּכֶֽם׃
12เพราะฉะนั้น ชาวอิสราเอลจึงไม่อาจยืนหยัดต่อหน้าศัตรูได้ พวกเขาหันหลังหนีศัตรู เพราะพวกเขาเองกลายเป็นผู้ที่ต้องถูกทำลาย เราจะไม่อยู่กับพวกเจ้าอีกต่อไป ถ้าพวกเจ้าไม่ทำลายสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายให้หมดไปจากหมู่พวกเจ้า
13קֻ֚ם קַדֵּ֣שׁ אֶת־הָעָ֔ם וְאָמַרְתָּ֖ הִתְקַדְּשׁ֣וּ לְמָחָ֑ר כִּ֣י כֹה֩ אָמַ֨ר יְהוָ֜ה אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל חֵ֤רֶם בְּקִרְבְּךָ֙ יִשְׂרָאֵ֔ל לֹ֣א תוּכַ֗ל לָקוּם֙ לִפְנֵ֣י אֹיְבֶ֔יךָ עַד־הֲסִירְכֶ֥ם הַחֵ֖רֶם מִֽקִּרְבְּכֶֽם׃
13ลุกขึ้น! จงชำระประชาชนให้บริสุทธิ์ และบอกพวกเขาว่า ‘จงชำระตัวให้บริสุทธิ์สำหรับวันพรุ่งนี้ เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลตรัสว่า “อิสราเอลเอ๋ย มีสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายอยู่ในหมู่เจ้า พวกเจ้าไม่อาจยืนหยัดต่อหน้าศัตรูได้ จนกว่าจะนำสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายออกไปจากหมู่พวกเจ้า”
14וְנִקְרַבְתֶּ֥ם בַּבֹּ֖קֶר לְשִׁבְטֵיכֶ֑ם וְהָיָ֡ה הַשֵּׁבֶט֩ אֲשֶׁר־יִלְכְּדֶ֨נּוּ יְהוָ֜ה יִקְרַ֣ב לַמִּשְׁפָּח֗וֹת וְהַמִּשְׁפָּחָ֞ה אֲשֶֽׁר־יִלְכְּדֶ֤נָּה יְהוָה֙ תִּקְרַ֣ב לַבָּתִּ֔ים וְהַבַּ֙יִת֙ אֲשֶׁ֣ר יִלְכְּדֶ֣נּוּ יְהוָ֔ה יִקְרַ֖ב לַגְּבָרִֽים׃
14ดังนั้น ในเวลาเช้า พวกเจ้าต้องเข้ามาใกล้ทีละเผ่า เผ่าที่พระยาห์เวห์ทรงเลือกต้องเข้ามาใกล้ทีละตระกูล ตระกูลที่พระยาห์เวห์ทรงเลือกต้องเข้ามาใกล้ทีละครัวเรือน และครัวเรือนที่พระยาห์เวห์ทรงเลือกต้องเข้ามาใกล้ทีละคน
15וְהָיָה֙ הַנִּלְכָּ֣ד בַּחֵ֔רֶם יִשָּׂרֵ֣ף בָּאֵ֔שׁ אֹת֖וֹ וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־ל֑וֹ כִּ֤י עָבַר֙ אֶת־בְּרִ֣ית יְהוָ֔ה וְכִֽי־עָשָׂ֥ה נְבָלָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל׃
15คนที่ถูกชี้ตัวว่ามีสิ่งของที่ถวายเพื่อทำลายจะต้องถูกเผาด้วยไฟ ทั้งตัวเขาและทุกสิ่งที่เขามี เพราะเขาละเมิดพันธสัญญาของพระยาห์เวห์ และทำเรื่องน่าอับอายในอิสราเอล’”
16וַיַּשְׁכֵּ֤ם יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ בַּבֹּ֔קֶר וַיַּקְרֵ֥ב אֶת־יִשְׂרָאֵ֖ל לִשְׁבָטָ֑יו וַיִּלָּכֵ֖ד שֵׁ֥בֶט יְהוּדָֽה׃
16โยชูวาตื่นแต่เช้าวันรุ่งขึ้นและนำชาวอิสราเอลเข้ามาใกล้ทีละเผ่า เผ่ายูดาห์ถูกเลือก
17וַיַּקְרֵב֙ אֶת־מִשְׁפַּ֣חַת יְהוּדָ֔ה וַיִּלְכֹּ֕ד אֵ֖ת מִשְׁפַּ֣חַת הַזַּרְחִ֑י וַיַּקְרֵ֞ב אֶת־מִשְׁפַּ֤חַת הַזַּרְחִי֙ לַגְּבָרִ֔ים וַיִּלָּכֵ֖ד זַבְדִּֽי׃
17เขานำตระกูลต่าง ๆ ของเผ่ายูดาห์เข้ามา และตระกูลเศราห์ถูกเลือก แล้วเขานำตระกูลเศราห์เข้ามาทีละคน และศับดีถูกเลือก
18וַיַּקְרֵ֥ב אֶת־בֵּית֖וֹ לַגְּבָרִ֑ים וַיִּלָּכֵ֗ד עָכָ֞ן בֶּן־כַּרְמִ֧י בֶן־זַבְדִּ֛י בֶּן־זֶ֖רַח לְמַטֵּ֥ה יְהוּדָֽה׃
18เขานำครัวเรือนของศับดีเข้ามาทีละคน และอาคานบุตรของคารมี ผู้เป็นบุตรของศับดี ผู้เป็นบุตรของเศราห์ จากเผ่ายูดาห์ ถูกเลือก
19וַיֹּ֨אמֶר יְהוֹשֻׁ֜עַ אֶל־עָכָ֗ן בְּנִי֙ שִֽׂים־נָ֣א כָב֗וֹד לַֽיהוָ֛ה אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל וְתֶן־ל֣וֹ תוֹדָ֑ה וְהַגֶּד־נָ֥א לִי֙ מֶ֣ה עָשִׂ֔יתָ אַל־תְּכַחֵ֖ד מִמֶּֽנִּי׃
19โยชูวาพูดกับอาคานว่า “ลูกเอ๋ย โปรดถวายเกียรติแด่พระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลและสารภาพต่อพระองค์ บอกข้าพเจ้ามาเดี๋ยวนี้ว่าเจ้าได้ทำอะไร อย่าปิดบังข้าพเจ้า!”
20וַיַּ֧עַן עָכָ֛ן אֶת־יְהוֹשֻׁ֖עַ וַיֹּאמַ֑ר אָמְנָ֗ה אָנֹכִ֤י חָטָ֙אתִי֙ לַֽיהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְכָזֹ֥את וְכָזֹ֖את עָשִֽׂיתִי׃
20อาคานตอบโยชูวาว่า “ข้าพเจ้าได้ทำบาปต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอลจริง ๆ และนี่คือสิ่งที่ข้าพเจ้าทำ
21וָאֵ֣רֶא בַשָּׁלָ֡ל אַדֶּ֣רֶת שִׁנְעָר֩ אַחַ֨ת טוֹבָ֜ה וּמָאתַ֧יִם שְׁקָלִ֣ים כֶּ֗סֶף וּלְשׁ֨וֹן זָהָ֤ב אֶחָד֙ חֲמִשִּׁ֤ים שְׁקָלִים֙ מִשְׁקָל֔וֹ וָֽאֶחְמְדֵ֖ם וָֽאֶקָּחֵ֑ם וְהִנָּ֨ם טְמוּנִ֥ים בָּאָ֛רֶץ בְּת֥וֹךְ הָאָֽהֳלִ֖י וְהַכֶּ֥סֶף תַּחְתֶּֽיהָ׃
21เมื่อข้าพเจ้าเห็นเสื้อคลุมบาบิโลนผืนงามอยู่ท่ามกลางของที่ริบมา พร้อมกับเงินสองร้อยเชเขล และทองคำแท่งรูปลิ่มหนักห้าสิบเชเขล ข้าพเจ้าก็อยากได้ จึงหยิบของเหล่านั้นมา ตอนนี้ของเหล่านั้นซ่อนอยู่ใต้ดินกลางเต็นท์ของข้าพเจ้า โดยมีเงินอยู่ข้างใต้”
22וַיִּשְׁלַ֤ח יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ מַלְאָכִ֔ים וַיָּרֻ֖צוּ הָאֹ֑הֱלָה וְהִנֵּ֧ה טְמוּנָ֛ה בְּאָהֳל֖וֹ וְהַכֶּ֥סֶף תַּחְתֶּֽיהָ׃
22โยชูวาจึงส่งผู้ส่งสารไป พวกเขาวิ่งไปที่เต็นท์ และพบว่าของเหล่านั้นซ่อนอยู่ในเต็นท์ของอาคาน โดยมีเงินอยู่ข้างใต้
23וַיִּקָּחוּם֙ מִתּ֣וֹךְ הָאֹ֔הֶל וַיְבִאוּם֙ אֶל־יְהוֹשֻׁ֔עַ וְאֶ֖ל כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּצִּקֻ֖ם לִפְנֵ֥י יְהוָֽה׃
23พวกเขานำของเหล่านั้นออกมาจากกลางเต็นท์ นำไปให้โยชูวากับชาวอิสราเอลทั้งหมด และวางไว้ต่อหน้าพระยาห์เวห์
24וַיִּקַּ֣ח יְהוֹשֻׁ֣עַ אֶת־עָכָ֣ן בֶּן־זֶ֡רַח וְאֶת־הַכֶּ֣סֶף וְאֶת־הָאַדֶּ֣רֶת וְֽאֶת־לְשׁ֣וֹן הַזָּהָ֡ב וְֽאֶת־בָּנָ֡יו וְֽאֶת־בְּנֹתָ֡יו וְאֶת־שׁוֹרוֹ֩ וְאֶת־חֲמֹר֨וֹ וְאֶת־צֹאנ֤וֹ וְאֶֽת־אָהֳלוֹ֙ וְאֶת־כָּל־אֲשֶׁר־ל֔וֹ וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל עִמּ֑וֹ וַיַּעֲל֥וּ אֹתָ֖ם עֵ֥מֶק עָכֽוֹר׃
24โยชูวากับชาวอิสราเอลทั้งหมดนำอาคานบุตรของเศราห์ เงิน เสื้อคลุม ทองคำแท่ง ลูกชาย ลูกสาว โค ลา แกะ เต็นท์ และทุกสิ่งที่เขามีขึ้นไปยังหุบเขาอาโคร
25וַיֹּ֤אמֶר יְהוֹשֻׁ֙עַ֙ מֶ֣ה עֲכַרְתָּ֔נוּ יַעְכֳּרְךָ֥ יְהוָ֖ה בַּיּ֣וֹם הַזֶּ֑ה וַיִּרְגְּמ֨וּ אֹת֤וֹ כָל־יִשְׂרָאֵל֙ אֶ֔בֶן וַיִּשְׂרְפ֤וּ אֹתָם֙ בָּאֵ֔שׁ וַיִּסְקְל֥וּ אֹתָ֖ם בָּאֲבָנִֽים׃
25โยชูวาพูดว่า “ทำไมเจ้าจึงนำความเดือดร้อนมาให้พวกเรา? วันนี้พระยาห์เวห์จะทรงนำความเดือดร้อนมาให้เจ้า” ชาวอิสราเอลทั้งหมดเอาหินขว้างอาคาน แล้วเผาพวกเขาด้วยไฟ จากนั้นก็เอาหินขว้างพวกเขาอีก
26וַיָּקִ֨ימוּ עָלָ֜יו גַּל־אֲבָנִ֣ים גָּד֗וֹל עַ֚ד הַיּ֣וֹם הַזֶּ֔ה וַיָּ֥שָׁב יְהוָ֖ה מֵחֲר֣וֹן אַפּ֑וֹ עַל־כֵּ֠ן קָרָ֞א שֵׁ֣ם הַמָּק֤וֹם הַהוּא֙ עֵ֣מֶק עָכ֔וֹר עַ֖ד הַיּ֥וֹם הַזֶּֽה׃ פ
26พวกเขากองหินใหญ่ทับเขาไว้ ซึ่งยังคงอยู่จนถึงทุกวันนี้ แล้วพระยาห์เวห์ทรงหันจากความกริ้วอันรุนแรงของพระองค์ ดังนั้นสถานที่นั้นจึงมีชื่อว่า “หุบเขาอาโคร” จนถึงทุกวันนี้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.