Первое послание к Коринфянам

Old Testament

New Testament

Chapter 15

Первое послание к Коринфянам

Synodal Translation (Син…
vs Greek New Testamen…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Первое послание к Коринфянам 15

Synodal Translation (Синодальный перевод)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Напоминаю вам, братия, Евангелие, которое я благовествовал вам, которое вы и приняли, в котором и утвердились,
1γνωριζω δε υμιν αδελφοι το ευαγγελιον ο ευηγγελισαμην υμιν ο και παρελαβετε εν ω και εστηκατε
2которым и спасаетесь, если преподанное удерживаете так, как я благовествовал вам, если только не тщетно уверовали.
2δι ου και σωζεσθε τινι λογω ευηγγελισαμην υμιν ει κατεχετε εκτοσ ει μη εικη επιστευσατε
3Ибо я первоначально преподал вам, что и сам принял, то есть что Христос умер за грехи наши, по Писанию,
3παρεδωκα γαρ υμιν εν πρωτοισ ο και παρελαβον οτι χριστοσ απεθανεν υπερ των αμαρτιων ημων κατα τασ γραφασ
4и что Он погребен был, и что воскрес в третий день, по Писанию,
4και οτι εταφη και οτι εγηγερται τη τριτη ημερα κατα τασ γραφασ
5и что явился Кифе, потом двенадцати;
5και οτι ωφθη κηφα ειτα τοισ δωδεκα
6потом явился более нежели пятистам братиям в одно время, из которых большая часть доныне в живых, а некоторые и почили;
6επειτα ωφθη επανω πεντακοσιοισ αδελφοισ εφαπαξ εξ ων οι πλειουσ μενουσιν εωσ αρτι τινεσ δε και εκοιμηθησαν
7потом явился Иакову, также всем Апостолам;
7επειτα ωφθη ιακωβω ειτα τοισ αποστολοισ πασιν
8а после всех явился и мне, как некоему извергу.
8εσχατον δε παντων ωσπερει τω εκτρωματι ωφθη καμοι
9Ибо я наименьший из Апостолов и недостоин называться Апостолом, потому что гнал церковь Божию.
9εγω γαρ ειμι ο ελαχιστοσ των αποστολων οσ ουκ ειμι ικανοσ καλεισθαι αποστολοσ διοτι εδιωξα την εκκλησιαν του θεου
10Но благодатию Божиею есмь то, что есмь; и благодать Его во мне не была тщетна, но я более всех их потрудился: не я, впрочем, а благодать Божия, которая со мною.
10χαριτι δε θεου ειμι ο ειμι και η χαρισ αυτου η εισ εμε ου κενη εγενηθη αλλα περισσοτερον αυτων παντων εκοπιασα ουκ εγω δε αλλ η χαρισ του θεου η συν εμοι
11Итак я ли, они ли, мы так проповедуем, и вы так уверовали.
11ειτε ουν εγω ειτε εκεινοι ουτωσ κηρυσσομεν και ουτωσ επιστευσατε
12Если же о Христе проповедуется, что Он воскрес из мертвых, то как некоторые из вас говорят, что нет воскресения мертвых?
12ει δε χριστοσ κηρυσσεται οτι εκ νεκρων εγηγερται πωσ λεγουσιν τινεσ εν υμιν οτι αναστασισ νεκρων ουκ εστιν
13Если нет воскресения мертвых, то и Христос не воскрес;
13ει δε αναστασισ νεκρων ουκ εστιν ουδε χριστοσ εγηγερται
14а если Христос не воскрес, то и проповедь наша тщетна, тщетна и вера ваша.
14ει δε χριστοσ ουκ εγηγερται κενον αρα το κηρυγμα ημων κενη δε και η πιστισ υμων
15Притом мы оказались бы и лжесвидетелями о Боге, потому что свидетельствовали бы о Боге, что Он воскресил Христа, Которого Он не воскрешал, если, то есть, мертвые не воскресают
15ευρισκομεθα δε και ψευδομαρτυρεσ του θεου οτι εμαρτυρησαμεν κατα του θεου οτι ηγειρεν τον χριστον ον ουκ ηγειρεν ειπερ αρα νεκροι ουκ εγειρονται
16ибо если мертвые не воскресают, то и Христос не воскрес.
16ει γαρ νεκροι ουκ εγειρονται ουδε χριστοσ εγηγερται
17А если Христос не воскрес, то вера ваша тщетна: вы еще во грехах ваших.
17ει δε χριστοσ ουκ εγηγερται ματαια η πιστισ υμων ετι εστε εν ταισ αμαρτιαισ υμων
18Поэтому и умершие во Христе погибли.
18αρα και οι κοιμηθεντεσ εν χριστω απωλοντο
19И если мы в этой только жизни надеемся на Христа, то мы несчастнее всех человеков.
19ει εν τη ζωη ταυτη ηλπικοτεσ εσμεν εν χριστω μονον ελεεινοτεροι παντων ανθρωπων εσμεν
20Но Христос воскрес из мертвых, первенец из умерших.
20νυνι δε χριστοσ εγηγερται εκ νεκρων απαρχη των κεκοιμημενων εγενετο
21Ибо как смерть через человека, так через человека и воскресение мертвых.
21επειδη γαρ δι ανθρωπου ο θανατοσ και δι ανθρωπου αναστασισ νεκρων
22Как в Адаме все умирают, так во Христе все оживут,
22ωσπερ γαρ εν τω αδαμ παντεσ αποθνησκουσιν ουτωσ και εν τω χριστω παντεσ ζωοποιηθησονται
23каждый в своем порядке: первенец Христос, потом Христовы, в пришествие Его.
23εκαστοσ δε εν τω ιδιω ταγματι απαρχη χριστοσ επειτα οι του χριστου εν τη παρουσια αυτου
24А затем конец, когда Он предаст Царство Богу и Отцу, когда упразднит всякое начальство и всякую власть и силу.
24ειτα το τελοσ οταν παραδω την βασιλειαν τω θεω και πατρι οταν καταργηση πασαν αρχην και πασαν εξουσιαν και δυναμιν
25Ибо Ему надлежит царствовать, доколе низложит всех врагов под ноги Свои.
25δει γαρ αυτον βασιλευειν αχρι ου αν θη παντασ τουσ εχθρουσ υπο τουσ ποδασ αυτου
26Последний же враг истребится - смерть,
26εσχατοσ εχθροσ καταργειται ο θανατοσ
27потому что все покорил под ноги Его. Когда же сказано, что Ему все покорено, то ясно, что кроме Того, Который покорил Ему все.
27παντα γαρ υπεταξεν υπο τουσ ποδασ αυτου οταν δε ειπη οτι παντα υποτετακται δηλον οτι εκτοσ του υποταξαντοσ αυτω τα παντα
28Когда же все покорит Ему, тогда и Сам Сын покорится Покорившему все Ему, да будет Бог все во всем.
28οταν δε υποταγη αυτω τα παντα τοτε και αυτοσ ο υιοσ υποταγησεται τω υποταξαντι αυτω τα παντα ινα η ο θεοσ τα παντα εν πασιν
29Иначе что делают крестящиеся для мертвых? Если мертвые совсем не воскресают, то для чего и крестятся для мертвых?
29επει τι ποιησουσιν οι βαπτιζομενοι υπερ των νεκρων ει ολωσ νεκροι ουκ εγειρονται τι και βαπτιζονται υπερ των νεκρων
30Для чего и мы ежечасно подвергаемся бедствиям?
30τι και ημεισ κινδυνευομεν πασαν ωραν
31Я каждый день умираю: свидетельствуюсь в том похвалою вашею, братия, которую я имею во Христе Иисусе, Господе нашем.
31καθ ημεραν αποθνησκω νη την υμετεραν καυχησιν ην εχω εν χριστω ιησου τω κυριω ημων
32По рассуждению человеческому, когда я боролся со зверями в Ефесе, какая мне польза, если мертвые не воскресают? Станем есть и пить, ибо завтра умрем!
32ει κατα ανθρωπον εθηριομαχησα εν εφεσω τι μοι το οφελοσ ει νεκροι ουκ εγειρονται φαγωμεν και πιωμεν αυριον γαρ αποθνησκομεν
33Не обманывайтесь: худые сообщества развращают добрые нравы.
33μη πλανασθε φθειρουσιν ηθη χρηστα ομιλιαι κακαι
34Отрезвитесь, как должно, и не грешите; ибо, к стыду вашему скажу, некоторые из вас не знают Бога.
34εκνηψατε δικαιωσ και μη αμαρτανετε αγνωσιαν γαρ θεου τινεσ εχουσιν προσ εντροπην υμιν λεγω
35Но скажет кто-нибудь: как воскреснут мертвые? И в каком теле придут?
35αλλ ερει τισ πωσ εγειρονται οι νεκροι ποιω δε σωματι ερχονται
36Безрассудный! То, что ты сеешь, не оживет, если не умрет.
36αφρον συ ο σπειρεισ ου ζωοποιειται εαν μη αποθανη
37И когда ты сеешь, то сеешь не тело будущее, а голое зерно, какое случится, пшеничное или другое какое;
37και ο σπειρεισ ου το σωμα το γενησομενον σπειρεισ αλλα γυμνον κοκκον ει τυχοι σιτου η τινοσ των λοιπων
38но Бог дает ему тело, как хочет, и каждому семени свое тело.
38ο δε θεοσ αυτω διδωσιν σωμα καθωσ ηθελησεν και εκαστω των σπερματων το ιδιον σωμα
39Не всякая плоть такая же плоть; но иная плоть у человеков, иная плоть у скотов, иная у рыб, иная у птиц.
39ου πασα σαρξ η αυτη σαρξ αλλα αλλη μεν ανθρωπων αλλη δε σαρξ κτηνων αλλη δε ιχθυων αλλη δε πτηνων
40Есть тела небесные и тела земные; но иная слава небесных, иная земных.
40και σωματα επουρανια και σωματα επιγεια αλλ ετερα μεν η των επουρανιων δοξα ετερα δε η των επιγειων
41Иная слава солнца, иная слава луны, иная звезд; и звезда от звезды разнится в славе.
41αλλη δοξα ηλιου και αλλη δοξα σεληνησ και αλλη δοξα αστερων αστηρ γαρ αστεροσ διαφερει εν δοξη
42Так и при воскресении мертвых: сеется в тлении, восстает в нетлении;
42ουτωσ και η αναστασισ των νεκρων σπειρεται εν φθορα εγειρεται εν αφθαρσια
43сеется в уничижении, восстает в славе; сеется в немощи, восстает в силе;
43σπειρεται εν ατιμια εγειρεται εν δοξη σπειρεται εν ασθενεια εγειρεται εν δυναμει
44сеется тело душевное, восстает тело духовное. Есть тело душевное, есть тело и духовное.
44σπειρεται σωμα ψυχικον εγειρεται σωμα πνευματικον εστιν σωμα ψυχικον και εστιν σωμα πνευματικον
45Так и написано: первый человек Адам стал душею живущею; а последний Адам есть дух животворящий.
45ουτωσ και γεγραπται εγενετο ο πρωτοσ ανθρωποσ αδαμ εισ ψυχην ζωσαν ο εσχατοσ αδαμ εισ πνευμα ζωοποιουν
46Но не духовное прежде, а душевное, потом духовное.
46αλλ ου πρωτον το πνευματικον αλλα το ψυχικον επειτα το πνευματικον
47Первый человек - из земли, перстный; второй человек - Господь с неба.
47ο πρωτοσ ανθρωποσ εκ γησ χοικοσ ο δευτεροσ ανθρωποσ ο κυριοσ εξ ουρανου
48Каков перстный, таковы и перстные; и каков небесный, таковы и небесные.
48οιοσ ο χοικοσ τοιουτοι και οι χοικοι και οιοσ ο επουρανιοσ τοιουτοι και οι επουρανιοι
49И как мы носили образ перстного, будем носить и образ небесного.
49και καθωσ εφορεσαμεν την εικονα του χοικου φορεσωμεν και την εικονα του επουρανιου
50Но то скажу вам, братия, что плоть и кровь не могут наследовать Царствия Божия, и тление не наследует нетления.
50τουτο δε φημι αδελφοι οτι σαρξ και αιμα βασιλειαν θεου κληρονομησαι ου δυνανται ουδε η φθορα την αφθαρσιαν κληρονομει
51Говорю вам тайну: не все мы умрем, но все изменимся
51ιδου μυστηριον υμιν λεγω παντεσ μεν ου κοιμηθησομεθα παντεσ δε αλλαγησομεθα
52вдруг, во мгновение ока, при последней трубе; ибо вострубит, и мертвые воскреснут нетленными, а мы изменимся.
52εν ατομω εν ριπη οφθαλμου εν τη εσχατη σαλπιγγι σαλπισει γαρ και οι νεκροι εγερθησονται αφθαρτοι και ημεισ αλλαγησομεθα
53Ибо тленному сему надлежит облечься в нетление, и смертному сему облечься в бессмертие.
53δει γαρ το φθαρτον τουτο ενδυσασθαι αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυσασθαι αθανασιαν
54Когда же тленное сие облечется в нетление и смертное сие облечется в бессмертие, тогда сбудется слово написанное: поглощена смерть победою
54οταν δε το φθαρτον τουτο ενδυσηται αφθαρσιαν και το θνητον τουτο ενδυσηται αθανασιαν τοτε γενησεται ο λογοσ ο γεγραμμενοσ κατεποθη ο θανατοσ εισ νικοσ
55Смерть! Где твое жало? Ад! Где твоя победа?
55που σου θανατε το κεντρον που σου αδη το νικοσ
56Жало же смерти - грех; а сила греха закон.
56το δε κεντρον του θανατου η αμαρτια η δε δυναμισ τησ αμαρτιασ ο νομοσ
57Благодарение Богу, даровавшему нам победу Господом нашим Иисусом Христом!
57τω δε θεω χαρισ τω διδοντι ημιν το νικοσ δια του κυριου ημων ιησου χριστου
58Итак, братия мои возлюбленные, будьте тверды, непоколебимы, всегда преуспевайте в деле Господнем, зная, что труд ваш не тщетен пред Господом.
58ωστε αδελφοι μου αγαπητοι εδραιοι γινεσθε αμετακινητοι περισσευοντεσ εν τω εργω του κυριου παντοτε ειδοτεσ οτι ο κοποσ υμων ουκ εστιν κενοσ εν κυριω

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.