Евангелие от Луки 1
Synodal Translation (Синодальный перевод)Translation
Synodal Translation (Синодальный перевод)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Как уже многие начали составлять повествования о совершенно известных между нами событиях,
1επειδηπερ πολλοι επεχειρησαν αναταξασθαι διηγησιν περι των πεπληροφορημενων εν ημιν πραγματων
2как передали нам то бывшие с самого начала очевидцами и служителями Слова,
2καθωσ παρεδοσαν ημιν οι απ αρχησ αυτοπται και υπηρεται γενομενοι του λογου
3то рассудилось и мне, по тщательном исследовании всего сначала, по порядку описать тебе, достопочтенный Феофил,
3εδοξεν καμοι παρηκολουθηκοτι ανωθεν πασιν ακριβωσ καθεξησ σοι γραψαι κρατιστε θεοφιλε
4чтобы ты узнал твердое основание того учения, в котором был наставлен.
4ινα επιγνωσ περι ων κατηχηθησ λογων την ασφαλειαν
5Во дни Ирода, царя Иудейского, был священник из Авиевой чреды, именем Захария, и жена его из рода Ааронова, имя ей Елисавета.
5εγενετο εν ταισ ημεραισ ηρωδου του βασιλεωσ τησ ιουδαιασ ιερευσ τισ ονοματι ζαχαριασ εξ εφημεριασ αβια και η γυνη αυτου εκ των θυγατερων ααρων και το ονομα αυτησ ελισαβετ
6Оба они были праведны пред Богом, поступая по всем заповедям и уставам Господним беспорочно.
6ησαν δε δικαιοι αμφοτεροι ενωπιον του θεου πορευομενοι εν πασαισ ταισ εντολαισ και δικαιωμασιν του κυριου αμεμπτοι
7У них не было детей, ибо Елисавета была неплодна, и оба были уже в летах преклонных.
7και ουκ ην αυτοισ τεκνον καθοτι η ελισαβετ ην στειρα και αμφοτεροι προβεβηκοτεσ εν ταισ ημεραισ αυτων ησαν
8Однажды, когда он в порядке своей чреды служил пред Богом,
8εγενετο δε εν τω ιερατευειν αυτον εν τη ταξει τησ εφημεριασ αυτου εναντι του θεου
9по жребию, как обыкновенно было у священников, досталось ему войти в храм Господень для каждения,
9κατα το εθοσ τησ ιερατειασ ελαχεν του θυμιασαι εισελθων εισ τον ναον του κυριου
10а все множество народа молилось вне во время каждения, -
10και παν το πληθοσ ην του λαου προσευχομενον εξω τη ωρα του θυμιαματοσ
11тогда явился ему Ангел Господень, стоя по правую сторону жертвенника кадильного.
11ωφθη δε αυτω αγγελοσ κυριου εστωσ εκ δεξιων του θυσιαστηριου του θυμιαματοσ
12Захария, увидев его, смутился, и страх напал на него.
12και εταραχθη ζαχαριασ ιδων και φοβοσ επεπεσεν επ αυτον
13Ангел же сказал ему: не бойся, Захария, ибо услышана молитва твоя, и жена твоя Елисавета родит тебе сына, и наречешь ему имя: Иоанн;
13ειπεν δε προσ αυτον ο αγγελοσ μη φοβου ζαχαρια διοτι εισηκουσθη η δεησισ σου και η γυνη σου ελισαβετ γεννησει υιον σοι και καλεσεισ το ονομα αυτου ιωαννην
14и будет тебе радость и веселие, и многие о рождении его возрадуются,
14και εσται χαρα σοι και αγαλλιασισ και πολλοι επι τη γεννησει αυτου χαρησονται
15ибо он будет велик пред Господом; не будет пить вина и сикера, и Духа Святаго исполнится еще от чрева матери своей;
15εσται γαρ μεγασ ενωπιον του κυριου και οινον και σικερα ου μη πιη και πνευματοσ αγιου πλησθησεται ετι εκ κοιλιασ μητροσ αυτου
16и многих из сынов Израилевых обратит к Господу Богу их;
16και πολλουσ των υιων ισραηλ επιστρεψει επι κυριον τον θεον αυτων
17и предъидет пред Ним в духе и силе Илии, чтобы возвратить сердца отцов детям, и непокоривым образ мыслей праведников, дабы представить Господу народ приготовленный.
17και αυτοσ προελευσεται ενωπιον αυτου εν πνευματι και δυναμει ηλιου επιστρεψαι καρδιασ πατερων επι τεκνα και απειθεισ εν φρονησει δικαιων ετοιμασαι κυριω λαον κατεσκευασμενον
18И сказал Захария Ангелу: по чему я узнаю это? ибо я стар, и жена моя в летах преклонных.
18και ειπεν ζαχαριασ προσ τον αγγελον κατα τι γνωσομαι τουτο εγω γαρ ειμι πρεσβυτησ και η γυνη μου προβεβηκυια εν ταισ ημεραισ αυτησ
19Ангел сказал ему в ответ: я Гавриил, предстоящий пред Богом, и послан говорить с тобою и благовестить тебе сие;
19και αποκριθεισ ο αγγελοσ ειπεν αυτω εγω ειμι γαβριηλ ο παρεστηκωσ ενωπιον του θεου και απεσταλην λαλησαι προσ σε και ευαγγελισασθαι σοι ταυτα
20и вот, ты будешь молчать и не будешь иметь возможности говорить до того дня, как это сбудется, за то, что ты не поверил словам моим, которые сбудутся в свое время.
20και ιδου εση σιωπων και μη δυναμενοσ λαλησαι αχρι ησ ημερασ γενηται ταυτα ανθ ων ουκ επιστευσασ τοισ λογοισ μου οιτινεσ πληρωθησονται εισ τον καιρον αυτων
21Между тем народ ожидал Захарию и дивился, что он медлит в храме.
21και ην ο λαοσ προσδοκων τον ζαχαριαν και εθαυμαζον εν τω χρονιζειν αυτον εν τω ναω
22Он же, выйдя, не мог говорить к ним; и они поняли, что он видел видение в храме; и он объяснялся с ними знаками, и оставался нем.
22εξελθων δε ουκ ηδυνατο λαλησαι αυτοισ και επεγνωσαν οτι οπτασιαν εωρακεν εν τω ναω και αυτοσ ην διανευων αυτοισ και διεμενεν κωφοσ
23А когда окончились дни службы его, возвратился в дом свой.
23και εγενετο ωσ επλησθησαν αι ημεραι τησ λειτουργιασ αυτου απηλθεν εισ τον οικον αυτου
24После сих дней зачала Елисавета, жена его, и таилась пять месяцев и говорила:
24μετα δε ταυτασ τασ ημερασ συνελαβεν ελισαβετ η γυνη αυτου και περιεκρυβεν εαυτην μηνασ πεντε λεγουσα
25так сотворил мне Господь во дни сии, в которые призрел на меня, чтобы снять с меня поношение между людьми.
25οτι ουτωσ μοι πεποιηκεν ο κυριοσ εν ημεραισ αισ επειδεν αφελειν το ονειδοσ μου εν ανθρωποισ
26В шестой же месяц послан был Ангел Гавриил от Бога в город Галилейский, называемый Назарет,
26εν δε τω μηνι τω εκτω απεσταλη ο αγγελοσ γαβριηλ υπο του θεου εισ πολιν τησ γαλιλαιασ η ονομα ναζαρετ
27к Деве, обрученной мужу, именем Иосифу, из дома Давидова; имя же Деве: Мария.
27προσ παρθενον μεμνηστευμενην ανδρι ω ονομα ιωσηφ εξ οικου δαυιδ και το ονομα τησ παρθενου μαριαμ
28Ангел, войдя к Ней, сказал: радуйся, Благодатная! Господь с Тобою; благословенна Ты между женами.
28και εισελθων ο αγγελοσ προσ αυτην ειπεν χαιρε κεχαριτωμενη ο κυριοσ μετα σου ευλογημενη συ εν γυναιξιν
29Она же, увидев его, смутилась от слов его и размышляла, что бы это было за приветствие.
29η δε ιδουσα διεταραχθη επι τω λογω αυτου και διελογιζετο ποταποσ ειη ο ασπασμοσ ουτοσ
30И сказал Ей Ангел: не бойся, Мария, ибо Ты обрела благодать у Бога;
30και ειπεν ο αγγελοσ αυτη μη φοβου μαριαμ ευρεσ γαρ χαριν παρα τω θεω
31и вот, зачнешь во чреве, и родишь Сына, и наречешь Ему имя: Иисус.
31και ιδου συλληψη εν γαστρι και τεξη υιον και καλεσεισ το ονομα αυτου ιησουν
32Он будет велик и наречется Сыном Всевышнего, и даст Ему Господь Бог престол Давида, отца Его;
32ουτοσ εσται μεγασ και υιοσ υψιστου κληθησεται και δωσει αυτω κυριοσ ο θεοσ τον θρονον δαυιδ του πατροσ αυτου
33и будет царствовать над домом Иакова во веки, и Царству Его не будет конца.
33και βασιλευσει επι τον οικον ιακωβ εισ τουσ αιωνασ και τησ βασιλειασ αυτου ουκ εσται τελοσ
34Мария же сказала Ангелу: как будет это, когда я мужа не знаю?
34ειπεν δε μαριαμ προσ τον αγγελον πωσ εσται τουτο επει ανδρα ου γινωσκω
35Ангел сказал Ей в ответ: Дух Святый найдет на Тебя, и сила Всевышнего осенит Тебя; посему и рождаемое Святое наречется Сыном Божиим.
35και αποκριθεισ ο αγγελοσ ειπεν αυτη πνευμα αγιον επελευσεται επι σε και δυναμισ υψιστου επισκιασει σοι διο και το γεννωμενον αγιον κληθησεται υιοσ θεου
36Вот и Елисавета, родственница Твоя, называемая неплодною, и она зачала сына в старости своей, и ей уже шестой месяц,
36και ιδου ελισαβετ η συγγενησ σου και αυτη συνειληφυια υιον εν γηρει αυτησ και ουτοσ μην εκτοσ εστιν αυτη τη καλουμενη στειρα
37ибо у Бога не останется бессильным никакое слово.
37οτι ουκ αδυνατησει παρα τω θεω παν ρημα
38Тогда Мария сказала: се, Раба Господня; да будет Мне по слову твоему. И отошел от Нее Ангел.
38ειπεν δε μαριαμ ιδου η δουλη κυριου γενοιτο μοι κατα το ρημα σου και απηλθεν απ αυτησ ο αγγελοσ
39Встав же Мария во дни сии, с поспешностью пошла в нагорную страну, в город Иудин,
39αναστασα δε μαριαμ εν ταισ ημεραισ ταυταισ επορευθη εισ την ορεινην μετα σπουδησ εισ πολιν ιουδα
40и вошла в дом Захарии, и приветствовала Елисавету.
40και εισηλθεν εισ τον οικον ζαχαριου και ησπασατο την ελισαβετ
41Когда Елисавета услышала приветствие Марии, взыграл младенец во чреве ее; и Елисавета исполнилась Святаго Духа,
41και εγενετο ωσ ηκουσεν η ελισαβετ τον ασπασμον τησ μαριασ εσκιρτησεν το βρεφοσ εν τη κοιλια αυτησ και επλησθη πνευματοσ αγιου η ελισαβετ
42и воскликнула громким голосом, и сказала: благословенна Ты между женами, и благословен плод чрева Твоего!
42και ανεφωνησεν φωνη μεγαλη και ειπεν ευλογημενη συ εν γυναιξιν και ευλογημενοσ ο καρποσ τησ κοιλιασ σου
43И откуда это мне, что пришла Матерь Господа моего ко мне?
43και ποθεν μοι τουτο ινα ελθη η μητηρ του κυριου μου προσ με
44Ибо когда голос приветствия Твоего дошел до слуха моего, взыграл младенец радостно во чреве моем.
44ιδου γαρ ωσ εγενετο η φωνη του ασπασμου σου εισ τα ωτα μου εσκιρτησεν το βρεφοσ εν αγαλλιασει εν τη κοιλια μου
45И блаженна Уверовавшая, потому что совершится сказанное ей от Господа.
45και μακαρια η πιστευσασα οτι εσται τελειωσισ τοισ λελαλημενοισ αυτη παρα κυριου
46И сказала Мария: величает душа моя Господа,
46και ειπεν μαριαμ μεγαλυνει η ψυχη μου τον κυριον
47и возрадовался дух мой о Боге, Спасителе моем,
47και ηγαλλιασεν το πνευμα μου επι τω θεω τω σωτηρι μου
48что призрел Он на смирение рабы своей, ибо отныне будут ублажать меня все роды;
48οτι επεβλεψεν επι την ταπεινωσιν τησ δουλησ αυτου ιδου γαρ απο του νυν μακαριουσιν με πασαι αι γενεαι
49что сотворил мне величие Сильный, и свято имя Его;
49οτι εποιησεν μοι μεγαλεια ο δυνατοσ και αγιον το ονομα αυτου
50и милость Его в роды родов к боящимся Его;
50και το ελεοσ αυτου εισ γενεασ γενεων τοισ φοβουμενοισ αυτον
51явил силу мышцы Своей; рассеял надменных помышлениями сердца их;
51εποιησεν κρατοσ εν βραχιονι αυτου διεσκορπισεν υπερηφανουσ διανοια καρδιασ αυτων
52низложил сильных с престолов, и вознес смиренных;
52καθειλεν δυναστασ απο θρονων και υψωσεν ταπεινουσ
53алчущих исполнил благ, и богатящихся отпустил ни с чем;
53πεινωντασ ενεπλησεν αγαθων και πλουτουντασ εξαπεστειλεν κενουσ
54воспринял Израиля, отрока Своего, воспомянув милость,
54αντελαβετο ισραηλ παιδοσ αυτου μνησθηναι ελεουσ
55как говорил отцам нашим, к Аврааму и семени его до века.
55καθωσ ελαλησεν προσ τουσ πατερασ ημων τω αβρααμ και τω σπερματι αυτου εισ τον αιωνα
56Пребыла же Мария с нею около трех месяцев, и возвратилась в дом свой.
56εμεινεν δε μαριαμ συν αυτη ωσει μηνασ τρεισ και υπεστρεψεν εισ τον οικον αυτησ
57Елисавете же настало время родить, и она родила сына.
57τη δε ελισαβετ επλησθη ο χρονοσ του τεκειν αυτην και εγεννησεν υιον
58И услышали соседи и родственники ее, что возвеличил Господь милость Свою над нею, и радовались с нею.
58και ηκουσαν οι περιοικοι και οι συγγενεισ αυτησ οτι εμεγαλυνεν κυριοσ το ελεοσ αυτου μετ αυτησ και συνεχαιρον αυτη
59В восьмой день пришли обрезать младенца и хотели назвать его, по имени отца его, Захариею.
59και εγενετο εν τη ογδοη ημερα ηλθον περιτεμειν το παιδιον και εκαλουν αυτο επι τω ονοματι του πατροσ αυτου ζαχαριαν
60На это мать его сказала: нет, а назвать его Иоанном.
60και αποκριθεισα η μητηρ αυτου ειπεν ουχι αλλα κληθησεται ιωαννησ
61И сказали ей: никого нет в родстве твоем, кто назывался бы сим именем.
61και ειπον προσ αυτην οτι ουδεισ εστιν εν τη συγγενεια σου οσ καλειται τω ονοματι τουτω
62И спрашивали знаками у отца его, как бы он хотел назвать его.
62ενενευον δε τω πατρι αυτου το τι αν θελοι καλεισθαι αυτον
63Он потребовал дощечку и написал: Иоанн имя ему. И все удивились.
63και αιτησασ πινακιδιον εγραψεν λεγων ιωαννησ εστιν το ονομα αυτου και εθαυμασαν παντεσ
64И тотчас разрешились уста его и язык его, и он стал говорить, благословляя Бога.
64ανεωχθη δε το στομα αυτου παραχρημα και η γλωσσα αυτου και ελαλει ευλογων τον θεον
65И был страх на всех живущих вокруг них; и рассказывали обо всем этом по всей нагорной стране Иудейской.
65και εγενετο επι παντασ φοβοσ τουσ περιοικουντασ αυτουσ και εν ολη τη ορεινη τησ ιουδαιασ διελαλειτο παντα τα ρηματα ταυτα
66Все слышавшие положили это на сердце своем и говорили: что будет младенец сей? И рука Господня была с ним.
66και εθεντο παντεσ οι ακουσαντεσ εν τη καρδια αυτων λεγοντεσ τι αρα το παιδιον τουτο εσται και χειρ κυριου ην μετ αυτου
67И Захария, отец его, исполнился Святаго Духа и пророчествовал, говоря:
67και ζαχαριασ ο πατηρ αυτου επλησθη πνευματοσ αγιου και προεφητευσεν λεγων
68благословен Господь Бог Израилев, что посетил народ Свой и сотворил избавление ему,
68ευλογητοσ κυριοσ ο θεοσ του ισραηλ οτι επεσκεψατο και εποιησεν λυτρωσιν τω λαω αυτου
69и воздвиг рог спасения нам в дому Давида, отрока Своего,
69και ηγειρεν κερασ σωτηριασ ημιν εν τω οικω δαυιδ του παιδοσ αυτου
70как возвестил устами бывших от века святых пророков Своих,
70καθωσ ελαλησεν δια στοματοσ των αγιων των απ αιωνοσ προφητων αυτου
71что спасет нас от врагов наших и от руки всех ненавидящих нас;
71σωτηριαν εξ εχθρων ημων και εκ χειροσ παντων των μισουντων ημασ
72сотворит милость с отцами нашими и помянет святой завет Свой,
72ποιησαι ελεοσ μετα των πατερων ημων και μνησθηναι διαθηκησ αγιασ αυτου
73клятву, которою клялся Он Аврааму, отцу нашему, дать нам,
73ορκον ον ωμοσεν προσ αβρααμ τον πατερα ημων του δουναι ημιν
74небоязненно, по избавлении от руки врагов наших,
74αφοβωσ εκ χειροσ των εχθρων ημων ρυσθεντασ λατρευειν αυτω
75служить Ему в святости и правде пред Ним, во все дни жизни нашей.
75εν οσιοτητι και δικαιοσυνη ενωπιον αυτου πασασ τασ ημερασ τησ ζωησ ημων
76И ты, младенец, наречешься пророком Всевышнего, ибо предъидешь пред лицем Господа приготовить пути Ему,
76και συ παιδιον προφητησ υψιστου κληθηση προπορευση γαρ προ προσωπου κυριου ετοιμασαι οδουσ αυτου
77дать уразуметь народу Его спасение в прощении грехов их,
77του δουναι γνωσιν σωτηριασ τω λαω αυτου εν αφεσει αμαρτιων αυτων
78по благоутробному милосердию Бога нашего, которым посетил нас Восток свыше,
78δια σπλαγχνα ελεουσ θεου ημων εν οισ επεσκεψατο ημασ ανατολη εξ υψουσ
79просветить сидящих во тьме и тени смертной, направить ноги наши на путь мира.
79επιφαναι τοισ εν σκοτει και σκια θανατου καθημενοισ του κατευθυναι τουσ ποδασ ημων εισ οδον ειρηνησ
80Младенец же возрастал и укреплялся духом, и был в пустынях до дня явления своего Израилю.
80το δε παιδιον ηυξανεν και εκραταιουτο πνευματι και ην εν ταισ ερημοισ εωσ ημερασ αναδειξεωσ αυτου προσ τον ισραηλ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.