Апокалипса 16
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ши ам аузит ун глас таре, каре веня дин Темплу ши каре зичя челор шапте ынӂерь: „Дучеци-вэ ши вэрсаць пе пэмынт челе шапте потире але мынией луй Думнезеу!”
1Ed io udii una gran voce dal tempio, che diceva a' sette angeli; Andate, versate nella terra le coppe dell'ira di Dio.
2Чел динтый с-а дус ши а вэрсат потирул луй пе пэмынт. Ши о ранэ ря ши дурероасэ а ловит пе оамений каре авяу семнул фярей ши каре се ынкинау икоаней ей.
2E il primo andò, e versò la sua coppa in su la terra; e venne un'ulcera maligna, e dolorosa, agli uomini che aveano il marchio della bestia, ed a quelli che adoravano la sua immagine.
3Ал дойля а вэрсат потирул луй ын маре. Ши маря с-а фэкут сынӂе, ка сынӂеле унуй ом морт. Ши а мурит орьче фэптурэ вие, кяр ши тот че ера ын маре.
3Poi, il secondo angelo versò la sua coppa nel mare; ed esso divenne sangue, come di corpo morto; ed ogni anima vivente morì nel mare.
4Ал трейля а вэрсат потирул луй ын рыурь ши ын извоареле апелор. Ши апеле с-ау фэкут сынӂе.
4Poi, il terzo angelo versò la sua coppa ne' fiumi, e nelle fonti dell'acque; e divennero sangue.
5Ши ам аузит пе ынӂерул апелор зикынд: „Дрепт ешть Ту, Доамне, каре ешть ши каре ерай! Ту ешть Сфынт, пентру кэ ай жудекат ын фелул ачеста.
5Ed io udii l'angelo delle acque, che diceva: Tu sei giusto, o Signore, che sei, e che eri, che sei il Santo, d'aver fatti questi giudicii.
6Фииндкэ ачештя ау вэрсат сынӂеле сфинцилор ши ал пророчилор, ле-ай дат ши Ту сэ бя сынӂе. Ши сунт вредничь.”
6Poichè essi hanno sparso il sangue de' santi, e de' profeti, tu hai loro altresì dato a bere del sangue; perciocchè ben ne son degni.
7Ши ам аузит алтарул зикынд: „Да, Доамне Думнезеуле, Атотпутерниче, адевэрате ши дрепте сунт жудекэциле Тале!”
7Ed io ne udii un altro, dal lato dell'altare, che diceva: Sì certo, Signore Iddio onnipotente, i tuoi giudicii son veraci, e giusti.
8Ал патруля а вэрсат потирул луй песте соаре. Ши соарелуй и с-а дат сэ догоряскэ пе оамень ку фокул луй.
8Poi, il quarto angelo versò la sua coppa sopra il sole; e gli fu dato d'ardere gli uomini con fuoco.
9Ши оамений ау фост догориць де о аршицэ маре ши ау хулит Нумеле Думнезеулуй каре аре стэпынире песте ачесте урӂий ши ну с-ау покэит ка сэ-Й дя славэ.
9E gli uomini furono arsi di grande arsura; e bestemmiarono il nome di Dio, che ha la podestà sopra queste piaghe; e non si ravvidero, per dargli gloria.
10Ал чинчиля а вэрсат потирул луй песте скаунул де домние ал фярей. Ши ымпэрэция фярей а фост акоперитэ де ынтунерик. Оамений ышь мушкау лимбиле де дурере.
10Poi, il quinto angelo versò la sua coppa in sul trono della bestia; e il suo regno divenne tenebroso, e gli uomini si mordevano le lingue per l'affanno;
11Ши ау хулит пе Думнезеул черулуй дин причина дурерилор лор ши дин причина рэнилор лор реле ши ну с-ау покэит де фаптеле лор.
11e bestemmiarono l'Iddio del cielo, per i lor travagli, e per le loro ulcere; e non si ravvidero delle loro opere.
12Ал шаселя а вэрсат потирул луй песте рыул чел маре, Еуфрат. Ши апа луй а секат, ка сэ фие прегэтитэ каля ымпэрацилор каре ау сэ винэ дин Рэсэрит.
12Poi, il sesto angelo versò la sua coppa in sul gran fiume Eufrate, e l'acqua di esso fu asciutta; acciocchè fosse apparecchiata la via dei re, che vengono dal sol levante.
13Апой ам вэзут ешинд дин гура балаурулуй ши дин гура фярей ши дин гура пророкулуй минчинос трей духурь некурате, каре семэнау ку ниште броаште.
13Ed io vidi uscir della bocca del dragone, e della bocca della bestia, e della bocca del falso profeta, tre spiriti immondi, a guisa di rane;
14Ачестя сунт духурь де драчь, каре фак семне немайпомените ши каре се дук ла ымпэраций пэмынтулуй ынтрег, ка сэ-й стрынгэ пентру рэзбоюл зилей челей марь а Думнезеулуй Челуй Атотпутерник.
14perciocchè sono spiriti di demoni, i quali fan segni, ed escon fuori ai re di tutto il mondo, per raunarli alla battaglia di quel gran giorno dell'Iddio onnipotente.
15„Ятэ, Еу вин ка ун хоц. Фериче де чел че вегязэ ши ышь пэзеште хайнеле, касэ ну умбле гол ши сэ и се вадэ рушиня!”
15(Ecco, io vengo come un ladrone; beato chi veglia, e guarda i suoi vestimenti, acciocchè non cammini nudo, e non si veggano le sue vergogne).
16Духуриле челе реле й-ау стрынс ын локул каре пе еврееште се кямэ Армагедон.
16Ed essi li raunarono in un luogo, detto in Ebreo Armagheddon.
17Ал шаптеля а вэрсат потирул луй ын вэздух. Ши дин Темплу, дин скаунул де домние, а ешит ун глас таре, каре зичя: „С-а испрэвит!”
17Poi, il settimo angelo versò la sua coppa nell'aria; e una gran voce uscì dal tempio del cielo, dal trono, dicendo: È fatto.
18Ши ау урмат фулӂере, гласурь, тунете ши с-а фэкут ун маре кутремур де пэмынт, аша де таре кум, де кынд есте омул пе пэмынт, н-а фост ун кутремур аша де маре.
18E si fecero folgori, e tuoni, e suoni, e gran tremoto; tale che non ne fu giammai un simile, nè un così grande, da che gli uomini sono stati sopra la terra.
19Четатя чя маре а фост ымпэрцитэ ын трей пэрць ши четэциле нямурилор с-ау прэбушит. Ши Думнезеу Шь-а адус аминте де Бабилонул чел маре, ка сэ-й дя потирул де вин ал фурией мынией Луй.
19E la gran città fu divisa in tre parti, e le città delle genti caddero; Dio si ricordò della gran Babilonia, per darle il calice dell'indegnazione della sua ira.
20Тоате остроавеле ау фуӂит ши мунций ну с-ау май гэсит.
20Ed ogni isola fuggì, e i monti non furon trovati.
21О гриндинэ маре, але кэрей боабе кынтэряу апроапе ун талант, а кэзут дин чер песте оамень. Ши оамений ау хулит пе Думнезеу дин причина урӂией гриндиней, пентру кэ ачастэ урӂие ера фоарте маре.
21E cadde dal cielo, in su gli uomini, una gragnuola grossa come del peso d'un talento; e gli uomini bestemmiarono Iddio per la piaga della gragnuola; perciocchè la piaga d'essa era grandissima.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.