Апокалипса 19
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Дупэ ачея, ам аузит ын чер ка ун глас путерник де глоатэ мултэ, каре зичя: „Алелуя! Але Домнулуй Думнезеулуй ностру сунт мынтуиря, слава, чинстя ши путеря!
1E DOPO queste cose, io udii nel cielo come una gran voce d'una grossa moltitudine, che diceva: Alleluia! la salute, e la potenza, e la gloria, e l'onore, appartengono al Signore Iddio nostro.
2Пентру кэ жудекэциле Луй сунт адевэрате ши дрепте. Ел а жудекат пе курва чя маре, каре стрика пэмынтул ку курвия ей, ши а рэзбунат сынӂеле робилор Сэй дин мына ей.”
2Percioccchè veraci e giusti sono i suoi giudicii; poichè egli ha fatto giudicio della gran meretrice, che ha corrotta la terra con la sua fornicazione, ed ha vendicato il sangue de' suoi servitori, ridomandandolo dalla mano di essa.
3Ши ау зис а доуа оарэ: „Алелуя! Фумул ей се ридикэ ын сус ын вечий вечилор!”
3E disse la seconda volta: Alleluia! e il fumo d'essa sale ne' secoli de' secoli.
4Ши чей доуэзечь ши патру де бэтрынь ши челе патру фэптурь вий с-ау арункат ла пэмынт ши с-ау ынкинат луй Думнезеу, каре шедя пе скаунул де домние. Ши ау зис: „Амин! Алелуя!”
4E i ventiquattro vecchi e i quattro animali, si gettarono giù, e adorarono Iddio, sedente in sul trono, dicendo: Amen, Alleluia!
5Ши дин скаунул де домние а ешит ун глас каре зичя: „Лэудаць пе Думнезеул ностру, тоць робий Луй, вой, каре вэ темець де Ел, мичь ши марь!”
5Ed una voce procedette dal trono, dicendo: Lodate l'Iddio nostro, voi tutti i suoi servitori, e voi che lo temete, piccoli e grandi.
6Ши ам аузит ка ун глас де глоатэ мултэ, ка вуетул унор апе мулте, ка бубуитул унор тунете путерниче, каре зичя: „Алелуя! Домнул Думнезеул ностру Чел Атотпутерник а ынчепут сэ ымпэрэцяскэ.
6Poi io udii come la voce d'una gran moltitudine, e come il suono di molte acque, e come il romore di forti tuoni, che dicevano: Alleluia! perciocchè il Signore Iddio nostro, l'Onnipotente, ha preso a regnare.
7Сэ не букурэм, сэ не веселим ши сэ-Й дэм славэ! Кэч а венит нунта Мелулуй; соция Луй с-а прегэтит
7Rallegriamoci, e giubiliamo, e diamo a lui la gloria; perciocchè son giunte le nozze dell'Agnello, e la sua moglie s'è apparecchiata.
8ши и с-а дат сэ се ымбраче ку ин субцире, стрэлучитор ши курат.” (Инул субцире сунт фаптеле неприхэните але сфинцилор.)
8E le è stato dato d'esser vestita di bisso risplendente e puro; perciocchè il bisso son le opere giuste de' santi.
9Апой мь-а зис: „Скрие: Фериче де чей кемаць ла оспэцул нунций Мелулуй!” Апой мь-а зис: „Ачестя сунт адевэрателе кувинте але луй Думнезеу!”
9E quella voce mi disse: Scrivi: Beati coloro che son chiamati alla cena delle nozze dell'Agnello. Mi disse ancora: Queste sono le veraci parole di Dio.
10Ши м-ам арункат ла пичоареле луй ка сэ мэ ынкин луй, дар ел мь-а зис: „Фереште-те сэ фачь уна ка ачаста! Еу сунт ун ымпреунэ-служитор ку тине ши ку фраций тэй, каре пэстрязэ мэртурия луй Исус. Луй Думнезеу ынкинэ-те!” (Кэч мэртурия луй Исус есте духул пророчией.)
10Ed io mi gettai davanti a lui a' suoi piedi, per adorarlo. Ma egli mi disse: Guardati che tu nol faccia ; io son conservo tuo, e de' tuoi fratelli, che hanno la testimonianza di Gesù; adora Iddio; perciocchè la testimonianza di Gesù è lo spirito della profezia.
11Апой ам вэзут черул дескис ши ятэ кэ с-а арэтат ун кал алб! Чел че ста пе ел се кямэ „Чел крединчос” ши „Чел адевэрат” ши Ел жудекэ ши Се луптэ ку дрептате.
11POI vidi il cielo aperto; ed ecco un caval bianco; e colui che lo cavalcava si chiama il Fedele, e il Verace; ed egli giudica, e guerreggia in giustizia.
12Окий Луй ерау ка пара фокулуй; капул ыл авя ынкунунат ку мулте кунунь ымпэрэтешть ши пурта ун нуме скрис пе каре нимень ну-л штие декыт нумай Ел сингур.
12E i suoi occhi erano come fiamma di fuoco, e in su la sua testa v'eran molti diademi; ed egli avea un nome scritto, il qual niuno conosce, se non egli;
13Ера ымбрэкат ку о хайнэ ынмуятэ ын сынӂе. Нумеле Луй есте: „Кувынтул луй Думнезеу”.
13ed era vestito d'una vesta tinta in sangue; e il suo nome si chiama: La Parola di Dio.
14Оштиле дин чер Ыл урмау кэларе пе кай албь, ымбрэкате ку ин субцире, алб ши курат.
14E gli eserciti che son nel cielo lo seguitavano in su cavalli bianchi, vestiti di bisso bianco e puro.
15Дин гура Луй ешя о сабие аскуцитэ, ка сэ ловяскэ нямуриле ку еа, пе каре ле ва кырмуи ку ун тояг де фер. Ши ва кэлка ку пичоареле тяскул винулуй мынией апринсе а Атотпутерникулуй Думнезеу.
15E dalla bocca d'esso usciva una spada a due tagli, acuta, da percuoter con essa le genti; ed egli le reggerà con una verga di ferro, ed egli stesso calcherà il tino del vino dell'indegnazione, e dell'ira dell'Iddio onnipotente.
16Пе хайнэ ши пе коапсэ авя скрис нумеле ачеста: „Ымпэратул ымпэрацилор ши Домнул домнилор”.
16Ed egli avea in su la sua vesta, e sopra la coscia, questo nome scritto: IL RE DEI RE, E IL SIGNOR DE' SIGNORI.
17Апой ам вэзут ун ынӂер каре стэтя ын пичоаре ын соаре. Ел а стригат ку глас таре ши а зис тутурор пэсэрилор каре збурау прин мижлокул черулуй: „Вениць, адунаци-вэ ла оспэцул чел маре ал луй Думнезеу,
17Poi vidi un angelo in piè nel sole, il qual gridò con gran voce, dicendo a tutti gli uccelli che volano in mezzo del cielo: Venite, raunatevi al gran convito di Dio;
18ка сэ мынкаць карня ымпэрацилор, карня кэпитанилор, карня челор витежь, карня каилор ши а кэлэрецилор ши карня а тот фелул де оамень, слобозь ши робь, мичь ши марь!”
18per mangiar carni di re, e carni di capitani, e carni d' uomini prodi, e carni di cavalli, e di coloro che li cavalcano; e carni d'ogni sorte di genti, franchi e servi, piccoli e grandi.
19Ши ам вэзут фяра ши пе ымпэраций пэмынтулуй ши оштиле лор, адунате ка сэ факэ рэзбой ку Чел че шедя кэларе пе кал ши ку оастя Луй.
19Ed io vidi la bestia, e i re della terra, e i loro eserciti, raunati per far guerra con colui che cavalcava quel cavallo, e col suo esercito.
20Ши фяра а фост принсэ. Ши, ымпреунэ ку еа, а фост принс пророкул минчинос, каре фэкусе ынаинтя ей семнеле ку каре амэӂисе пе чей че примисерэ семнул фярей ши се ынкинасерэ икоаней ей. Амындой ачештя ау фост арункаць де вий ын язул де фок, каре арде ку пучоасэ.
20Ma la bestia fu presa, e con lei il falso profeta, che avea fatti i segni davanti ad essa, co' quali egli avea sedotti quelli che aveano preso il marchio della bestia, e quelli che aveano adorata la sua immagine; questi due furon gettati vivi nello stagno del fuoco ardente di zolfo.
21Яр чейлалць ау фост учишь ку сабия каре ешя дин гура Челуй че шедя кэларе пе кал. Ши тоате пэсэриле с-ау сэтурат дин карня лор.
21E il rimanente fu ucciso con la spada di colui che cavalcava il cavallo, la quale usciva dalla sua bocca; e tutti gli uccelli furono satollati delle lor carni.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.