Иеремия 40
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ятэ кувынтул спус луй Иеремия дин партя Домнулуй, дупэ че Небузарадан, кэпетения стрэжерилор, й-а дат друмул дин Рама. Кынд а тримис сэ-л адукэ, Иеремия ера ынкэ легат ку ланцурь, ымпреунэ ку тоць принший де рэзбой дин Иерусалим ши дин Иуда, каре авяу сэ фие душь ын Бабилон.
1A palavra que veio a Jeremias da parte do SENHOR, depois que Nebuzaradã, o capitão da guarda, o deixou ir de Ramá, quando o havia tomado, estando ele preso em correntes entre todos os cativos de Jerusalém e de Judá que estavam sendo levados cativos para a Babilônia.
2Кэпетения стрэжерилор а тримис сэ адукэ пе Иеремия ши й-а зис: „Домнул Думнезеул тэу а вестит май динаинте ачесте ненорочирь ымпотрива локулуй ачестуя;
2O capitão da guarda tomou Jeremias e lhe disse: “O SENHOR, seu Deus, pronunciou este mal sobre este lugar;
3Домнул а адус ши а ымплинит че спусесе, ши лукруриле ачестя ви с-ау ынтымплат пентру кэ аць пэкэтуит ымпотрива Домнулуй ши н-аць аскултат гласул Луй.
3e o SENHOR o trouxe, e fez conforme ele falou. Porque vocês pecaram contra o SENHOR, e não obedeceram à sua voz, portanto esta coisa veio sobre vocês.
4Акум, ятэ, те избэвеск астэзь дин ланцуриле пе каре ле ай ла мынь; дакэ врей сэ вий ку мине ла Бабилон, вино, ши вой ынгрижи де тине. Дар, дакэ ну-ць плаче сэ вий ку мине ла Бабилон, ну вени. Ятэ, тоатэ цара есте ынаинтя та, ду-те унде вей креде ши унде-ць плаче сэ те дучь!”
4Agora, veja, eu o liberto hoje das correntes que estão em suas mãos. Se lhe parecer bem vir comigo para a Babilônia, venha, e eu cuidarei de você; mas se lhe parecer mal vir comigo para a Babilônia, não venha. Veja, toda a terra está diante de você. Para onde lhe parecer bem e certo ir, vá para lá.”
5Ынсэ, фииндкэ ел зэбовя сэ рэспундэ, „ынтоарче-те,” а адэугат ел, „ла Гедалия, фиул луй Ахикам, фиул луй Шафан, пе каре л-а пус ымпэратул Бабилонулуй песте четэциле луй Иуда, ши рэмый ку ел ын мижлокул попорулуй сау ду-те орьунде вей вря сэ те дучь!” Кэпетения стрэжерилор й-а дат меринде ши дарурь ши й-а дат друмул.
5Como ele ainda não tinha ido embora, disse ele: “Volte, então, para Gedalias, filho de Aicão, filho de Safã, a quem o rei da Babilônia nomeou governador sobre as cidades de Judá, e habite com ele entre o povo; ou vá para onde lhe parecer certo ir.” Então o capitão da guarda lhe deu provisões e um presente, e o deixou ir.
6Иеремия с-а дус ла Гедалия, фиул луй Ахикам, ла Мицпа, ши а рэмас ку ел ын мижлокул попорулуй каре рэмэсесе ын царэ.
6Então Jeremias foi a Gedalias, filho de Aicão, a Mispá, e morou com ele entre o povo que havia sido deixado na terra.
7Кынд ау афлат тоате кэпетенииле оштирилор каре рэмэсесерэ пе кымп ку оамений лор кэ ымпэратул Бабилонулуй а пус ка дрегэтор ал цэрий пе Гедалия, фиул луй Ахикам, ши кэ й-а ынкрединцат бэрбаций, фемеиле, копиий ши пе ачея дин сэрачий цэрий каре ну фусесерэ луаць робь ын Бабилон,
7Ora, quando todos os capitães das tropas que estavam no campo, eles e os seus homens, ouviram que o rei da Babilônia havia nomeado Gedalias, filho de Aicão, governador na terra, e havia confiado a ele homens, mulheres, crianças e os mais pobres da terra, daqueles que não foram levados cativos para a Babilônia,
8с-ау дус ла Гедалия, ла Мицпа, ши ануме: Исмаел, фиул луй Нетания, Иоханан ши Ионатан, фиул луй Кареах, Серая, фиул луй Танхумет, фиий луй Ефай дин Нетофа, ши Иезания, фиул унуй маакатит, ей ши оамений лор.
8então Ismael, filho de Netanias, e Joanã e Jônatas, filhos de Careá, e Seraías, filho de Tanumete, e os filhos de Efaí, o netofatita, e Jezanias, filho do maacatita, eles e os seus homens vieram a Gedalias, a Mispá.
9Гедалия, фиул луй Ахикам, фиул луй Шафан, ле-а журат лор ши оаменилор лор зикынд: „Ну вэ темець сэ служиць халдеенилор; рэмынець ын царэ, служиць ымпэратулуй Бабилонулуй ши о вець дуче бине!
9Gedalias, filho de Aicão, filho de Safã, jurou a eles e aos seus homens, dizendo: “Não tenham medo de servir aos caldeus. Habitem na terra, e sirvam ao rei da Babilônia, e tudo irá bem com vocês.
10Ятэ кэ еу рэмын ла Мицпа, ка сэ фиу ла порунка халдеенилор каре вор вени ла ной. Вой стрынӂець деч винул, поамеле де варэ ши унтделемнул, пунеци-ле ын васеле воастре ши локуиць ын четэциле ын каре вэ афлаць!”
10Quanto a mim, eis que habitarei em Mispá, para estar diante dos caldeus que virão a nós; mas vocês, recolham vinho, frutas de verão e azeite, e coloquem-nos em suas vasilhas, e habitem em suas cidades que vocês tomaram.”
11Тоць иудеий каре ерау ын цара Моабулуй, ла амониць, ын цара Едомулуй ши ын тоате цэриле ау аузит кэ ымпэратул Бабилонулуй лэсасе о рэмэшицэ ын Иуда ши кэ ле дэдусе ка дрегэтор пе Гедалия, фиул луй Ахикам, фиул луй Шафан.
11Da mesma forma, quando todos os judeus que estavam em Moabe, e entre os filhos de Amom, e em Edom, e que estavam em todos os países, ouviram que o rei da Babilônia havia deixado um remanescente de Judá, e que havia colocado sobre eles Gedalias, filho de Aicão, filho de Safã,
12Ши тоць иудеий ачештя с-ау ынторс дин тоате локуриле пе унде ерау ымпрэштияць, ау венит ын цара луй Иуда ла Гедалия, ла Мицпа, ши ау авут ун маре белшуг де вин ши де поаме де варэ.
12então todos os judeus voltaram de todos os lugares para onde foram dispersos, e vieram para a terra de Judá, a Gedalias, a Mispá, e recolheram muitíssimo vinho e frutas de verão.
13Иоханан, фиул луй Кареах, ши тоате кэпетенииле оштилор каре май ерау пе кымп ау венит ла Гедалия, ла Мицпа,
13Além disso, Joanã, filho de Careá, e todos os capitães das tropas que estavam no campo, vieram a Gedalias, a Mispá,
14ши й-ау зис: „Штий кэ Баалис, ымпэратул амоницилор, а ынсэрчинат пе Исмаел, фиул луй Нетания, сэ те омоаре?” Дар Гедалия, фиул луй Ахикам, ну й-а крезут.
14e lhe disseram: “Você sabe que Baalis, o rei dos filhos de Amom, enviou Ismael, filho de Netanias, para tirar a sua vida?” Mas Gedalias, filho de Aicão, não acreditou neles.
15Ши Иоханан, фиул луй Кареах, а спус ын тайнэ луй Гедалия, ла Мицпа: „Дэ-мь вое сэ мэ дук сэ омор пе Исмаел, фиул луй Нетания. Нимень н-аре сэ штие. Пентру че сэ те омоаре ел ши сэ се рисипяскэ тоць чей дин Иуда каре с-ау стрынс ла тине ши сэ пярэ рэмэшица луй Иуда?”
15Então Joanã, filho de Careá, falou a Gedalias em Mispá, em segredo, dizendo: “Por favor, deixe-me ir, e eu matarei Ismael, filho de Netanias, e ninguém saberá disso. Por que ele deveria tirar a sua vida, para que todos os judeus que estão reunidos a você sejam dispersos, e o remanescente de Judá pereça?”
16Гедалия, фиул луй Ахикам, а рэспунс луй Иоханан, фиул луй Кареах: „Ну фаче лукрул ачеста, кэч че спуй ту деспре Исмаел ну есте адевэрат!”
16Mas Gedalias, filho de Aicão, disse a Joanã, filho de Careá: “Você não fará tal coisa, pois você fala falsamente de Ismael.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.