Ӂенеза
Chapter 12
Cornilescu Bible (1924),…
vs Clementine Vulgate…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Clementine Vulgate, 1598
1Домнул зисесе луй Аврам: „Ешь дин цара та, дин рудения та ши дин каса татэлуй тэу ши вино ын цара пе каре ць-о вой арэта.
1Dixit autem Dominus ad Abram: Egredere de terra tua, et de cognatione tua, et de domo patris tui, et veni in terram quam monstrabo tibi.
2Вой фаче дин тине ун ням маре ши те вой бинекувынта; ыць вой фаче ун нуме маре ши вей фи о бинекувынтаре.
2Faciamque te in gentem magnam, et benedicam tibi, et magnificabo nomen tuum, erisque benedictus.
3Вой бинекувынта пе чей че те вор бинекувынта ши вой блестема пе чей че те вор блестема ши тоате фамилииле пэмынтулуй вор фи бинекувынтате ын тине.”
3Benedicam benedicentibus tibi, et maledicam maledicentibus tibi, atque in te benedicentur universæ cognationes terræ.
4Аврам а плекат, кум ый спусесе Домнул, ши а плекат ши Лот ымпреунэ ку ел. Аврам авя шаптезечь ши чинч де ань кынд а ешит дин Харан.
4Egressus est itaque Abram sicut præceperat ei Dominus, et ivit cum eo Lot: septuaginta quinque annorum erat Abram cum egrederetur de Haran.
5Аврам а луат пе Сарай, невастэ-са, ши пе Лот, фиул фрателуй сэу, ымпреунэ ку тоате авериле пе каре ле стрынсесерэ ши ку тоате слуӂиле пе каре ле кыштигасерэ ын Харан. Ау плекат ын цара Канаан ши ау ажунс ын цара Канаан.
5Tulitque Sarai uxorem suam, et Lot filium fratris sui, universamque substantiam quam possederant, et animas quas fecerant in Haran: et egressi sunt ut irent in terram Chanaan. Cumque venissent in eam,
6Аврам а стрэбэтут цара пынэ ла локул нумит Сихем, пынэ ла стежарул луй Море. Канааниций ерау атунч ын царэ.
6pertransivit Abram terram usque ad locum Sichem, usque ad convallem illustrem: Chananæus autem tunc erat in terra.
7Домнул С-а арэтат луй Аврам ши й-а зис: „Тоатэ цара ачаста о вой да семинцей тале.” Ши Аврам а зидит аколо ун алтар Домнулуй, каре и Се арэтасе.
7Apparuit autem Dominus Abram, et dixit ei: Semini tuo dabo terram hanc. Qui ædificavit ibi altare Domino, qui apparuerat ei.
8Де аколо а порнит спре мунте, ла рэсэрит де Бетел, ши шь-а ынтинс кортул авынд Бетелул ла апус ши Ай ла рэсэрит. А зидит ши аколо ун алтар Домнулуй ши а кемат Нумеле Домнулуй.
8Et inde transgrediens ad montem, qui erat contra orientem Bethel, tetendit ibi tabernaculum suum, ab occidente habens Bethel, et ab oriente Hai: ædificavit quoque ibi altare Domino, et invocavit nomen ejus.
9Аврам шь-а урмат друмул, ынаинтынд мереу спре мязэзи.
9Perrexitque Abram vadens, et ultra progrediens ad meridiem.
10А венит ынсэ о фоамете ын царэ, ши Аврам с-а коборыт ын Еӂипт ка сэ локуяскэ пентру кытэва време аколо, кэч ера маре фоамете ын царэ.
10Facta est autem fames in terra: descenditque Abram in Ægyptum, ut peregrinaretur ibi: prævaluerat enim fames in terra.
11Кынд ера апроапе сэ интре ын Еӂипт, а зис невестей сале Сарай: „Ятэ, штиу кэ ешть о фемее фрумоасэ ла фацэ.
11Cumque prope esset ut ingrederetur Ægyptum, dixit Sarai uxori suæ: Novi quod pulchra sis mulier:
12Кынд те вор ведя еӂиптений, вор зиче: ‘Ачаста есте неваста луй!’ Ши пе мине мэ вор оморы, яр пе тине те вор лэса ку вяцэ.
12et quod cum viderint te Ægyptii, dicturi sunt: Uxor ipsius est: et interficient me, et te reservabunt.
13Спуне, рогу-те, кэ ешть сора мя, ка сэ-мь мяргэ бине дин причина та ши суфлетул меу сэ трэяскэ даторитэ цие.”
13Dic ergo, obsecro te, quod soror mea sis: ut bene sit mihi propter te, et vivat anima mea ob gratiam tui.
14Кынд а ажунс Аврам ын Еӂипт, еӂиптений ау вэзут кэ неваста луй ера фоарте фрумоасэ.
14Cum itaque ingressus esset Abram Ægyptum, viderunt Ægyptii mulierem quod esset pulchra nimis.
15Службаший чей май де фрунте ай луй Фараон ау вэзут-о ши ей ши ау лэудат-о ла Фараон, ши фемея а фост адусэ ын каса луй Фараон.
15Et nuntiaverunt principes Pharaoni, et laudaverunt eam apud illum: et sublata est mulier in domum Pharaonis.
16Пе Аврам л-а примит бине дин причина ей ши Аврам а кэпэтат ой, бой, мэгарь, робь ши роабе, мэгэрице ши кэмиле.
16Abram vero bene usi sunt propter illam: fueruntque ei oves et boves et asini, et servi et famulæ, et asinæ et cameli.
17Дар Домнул а ловит ку марь урӂий пе Фараон ши каса луй дин причина невестей луй Аврам, Сарай.
17Flagellavit autem Dominus Pharaonem plagis maximis, et domum ejus, propter Sarai uxorem Abram.
18Атунч, Фараон а кемат пе Аврам ши й-а зис: „Че мь-ай фэкут? Пентру че ну мь-ай спус кэ есте невастэ-та?
18Vocavitque Pharao Abram, et dixit ei: Quidnam est hoc quod fecisti mihi? quare non indicasti quod uxor tua esset?
19Де че ай зис: ‘Есте сора мя’, ши ам луат-о астфел де невастэ? Акум, ятэ-ць неваста; я-о ши плякэ!”
19quam ob causam dixisti esse sororem tuam, ut tollerem eam mihi in uxorem? Nunc igitur ecce conjux tua, accipe eam, et vade.
20Ши Фараон а дат порункэ оаменилор луй сэ-л петрякэ пе ел, пе неваста са ши тот че авя.
20Præcepitque Pharao super Abram viris: et deduxerunt eum, et uxorem illius, et omnia quæ habebat.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.