Екзодул 9
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Домнул а зис луй Мойсе: „Ду-те ла Фараон ши спуне-й: ‘Аша ворбеште Домнул Думнезеул евреилор: «Ласэ пе попорул Меу сэ плече, ка сэ-Мь служяскэ.
1Então o SENHOR disse a Moisés: “Vá ao faraó e diga-lhe: 'Assim diz o SENHOR, o Deus dos hebreus: “Deixe o meu povo ir, para que me sirva.
2Дакэ ну врей сэ-л лашь сэ плече ши дакэ-л май опрешть,
2Pois, se você se recusar a deixá-los ir e continuar a retê-los,
3ятэ, мына Домнулуй ва фи песте турмеле тале де пе кымп; песте кай, песте мэгарь, песте кэмиле, песте бой ши песте ой, ши ануме ва фи о чумэ фоарте маре.
3eis que a mão do SENHOR estará sobre os seus animais que estão no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com uma praga muito terrível.
4Дар Домнул ва фаче деосебире ынтре турмеле луй Исраел ши турмеле еӂиптенилор, аша кэ ну ва пери нимик дин тот че есте ал копиилор луй Исраел.»
4O SENHOR fará distinção entre os animais de Israel e os animais do Egito; e nada morrerá de tudo o que pertence aos filhos de Israel.”'”
5Домнул а хотэрыт время ши а зис: «Мыне ва фаче Домнул лукрул ачеста ын царэ.»’”
5O SENHOR marcou um tempo determinado, dizendo: “Amanhã o SENHOR fará isso na terra.”
6Ши Домнул а фэкут аша кяр де а доуа зи. Тоате турмеле еӂиптенилор ау перит, дар н-а перит ничо витэ дин турмеле копиилор луй Исраел.
6O SENHOR fez isso no dia seguinte; e todos os animais do Egito morreram, mas dos animais dos filhos de Israel, nem um sequer morreu.
7Фараон а тримис сэ вадэ че се ынтымпласе, ши ятэ кэ ничо витэ дин турмеле луй Исраел ну перисе. Дар инима луй Фараон с-а ымпетрит ши н-а лэсат пе попор сэ плече.
7O faraó mandou verificar e viu que não havia morrido nem um sequer dos animais dos israelitas. Mas o coração do faraó estava obstinado, e ele não deixou o povo ir.
8Домнул а зис луй Мойсе ши луй Аарон: „Умплеци-вэ мыниле ку ченушэ дин куптор, ши Мойсе с-о арунче спре чер, суб окий луй Фараон.
8O SENHOR disse a Moisés e a Arão: “Peguem punhados de cinzas de uma fornalha, e que Moisés as espalhe para o céu na presença do faraó.
9Еа се ва префаче ынтр-о цэрынэ каре ва акопери тоатэ цара Еӂиптулуй ши ва да наштере ын тоатэ цара Еӂиптулуй, пе оамень ши пе добитоаче, ла ниште бубе причинуите де ниште бэшичь фербинць.”
9Elas se tornarão em pó fino sobre toda a terra do Egito, e causarão tumores que se arrebentarão em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.”
10Ей ау луат ченушэ дин куптор ши с-ау ынфэцишат ынаинтя луй Фараон; Мойсе а арункат-о спре чер, ши еа а дат наштере, пе оамень ши пе добитоаче, ла ниште бубе причинуите де ниште бэшичь фербинць.
10Eles pegaram cinzas da fornalha e se apresentaram diante do faraó; Moisés as espalhou para o céu, e elas causaram tumores que se arrebentaram em úlceras nos homens e nos animais.
11Врэжиторий ну с-ау путут арэта ынаинтя луй Мойсе дин причина бубелор, кэч бубеле ерау пе врэжиторь, ка ши пе тоць еӂиптений.
11Os magos não podiam permanecer diante de Moisés por causa dos tumores, pois os tumores estavam nos magos e em todos os egípcios.
12Домнул а ымпетрит инима луй Фараон, ши Фараон н-а аскултат де Мойсе ши де Аарон, дупэ кум спусесе Домнул луй Мойсе.
12O SENHOR endureceu o coração do faraó, e ele não lhes deu ouvidos, como o SENHOR tinha dito a Moisés.
13Домнул а зис луй Мойсе: „Скоалэ-те дис-де-диминяцэ, ду-те ынаинтя луй Фараон ши спуне-й: ‘Аша ворбеште Домнул Думнезеул евреилор: «Ласэ пе попорул Меу сэ плече, ка сэ-Мь служяскэ.
13O SENHOR disse a Moisés: “Levante-se de manhã cedo, apresente-se diante do faraó e diga-lhe: 'Assim diz o SENHOR, o Deus dos hebreus: “Deixe o meu povo ir, para que me sirva.
14Фииндкэ де дата ачаста ам сэ тримит тоате урӂииле Меле ымпотрива инимий тале, ымпотрива служиторилор тэй ши ымпотрива попорулуй тэу, ка сэ штий кэ нимень ну есте ка Мине пе тот пэмынтул.
14Pois desta vez enviarei todas as minhas pragas contra o seu coração, contra os seus oficiais e contra o seu povo; para que você saiba que não há ninguém como eu em toda a terra.
15Дакэ Мь-аш фи ынтинс мына ши те-аш фи ловит ку чумэ, пе тине ши пе попорул тэу, ай фи перит де пе пэмынт.
15Pois agora eu poderia ter estendido a minha mão e ferido você e o seu povo com uma praga, e você teria sido eliminado da terra;
16Дар те-ам лэсат сэ рэмый ын пичоаре ка сэ везь путеря Мя ши Нумеле Меу сэ фие вестит ын тот пэмынтул.
16mas, na verdade, por esta razão eu o mantive de pé: para mostrar a você o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra,
17Дакэ те май ридичь ымпотрива попорулуй Меу ши дакэ ну-л лашь сэ плече,
17porque você ainda se exalta contra o meu povo, não o deixando ir.
18ятэ, мыне, ла часул ачеста, вой фаче сэ батэ о пятрэ аша де маре кум н-а май фост ын Еӂипт дин зиуа ынтемеерий луй ши пынэ азь.
18Eis que amanhã, por volta desta hora, farei chover um granizo muito terrível, como nunca houve no Egito desde o dia em que foi fundado até agora.
19Пуне-ць дар ла адэпост турмеле ши тот че ай пе кымп. Пятра аре сэ батэ пе тоць оамений ши тоате вителе де пе кымп, каре ну вор фи интрат ын касе, ши вор пери.»’”
19Agora, portanto, mande recolher a um abrigo os seus animais e tudo o que você tem no campo. O granizo cairá sobre todo homem e animal que for encontrado no campo e não for recolhido em casa, e eles morrerão.”'”
20Ачея динтре служиторий луй Фараон каре с-ау темут де Кувынтул Домнулуй шь-ау адунат ын касе робий ши турмеле.
20Aqueles que temeram a palavra do SENHOR entre os servos do faraó fizeram os seus servos e os seus animais fugirem para as casas.
21Дар чей че ну шь-ау пус ла инимэ Кувынтул Домнулуй шь-ау лэсат робий ши турмеле пе кымп.
21Mas quem não respeitou a palavra do SENHOR deixou os seus servos e os seus animais no campo.
22Домнул а зис луй Мойсе: „Ынтинде-ць мына спре чер, ши аре сэ батэ пятра ын тоатэ цара Еӂиптулуй, пе оамень, пе вите ши пе тоатэ ярба де пе кымп ын цара Еӂиптулуй!”
22O SENHOR disse a Moisés: “Estenda a mão para o céu, para que caia granizo em toda a terra do Egito, sobre os homens, sobre os animais e sobre toda a vegetação do campo, por toda a terra do Egito.”
23Мойсе шь-а ынтинс тоягул спре чер, ши Домнул а тримис тунете ши пятрэ, де кэдя фок пе пэмынт. Домнул а фэкут сэ батэ пятра песте цара Еӂиптулуй.
23Moisés estendeu a sua vara para os céus, e o SENHOR enviou trovões e granizo; e raios caíram sobre a terra. O SENHOR fez chover granizo sobre a terra do Egito.
24А бэтут пятра, ши фокул се аместека ку пятра; пятра ера аша де маре ынкыт ну май бэтусе пятрэ ка ачея ын тоатэ цара Еӂиптулуй де кынд есте ел локуит де оамень.
24Assim, houve um granizo muito severo, e raios misturados com o granizo, como nunca houve em toda a terra do Egito desde que se tornou uma nação.
25Пятра а нимичит, ын тоатэ цара Еӂиптулуй, тот че ера пе кымп, де ла оамень пынэ ла добитоаче; пятра а нимичит ши тоатэ ярба де пе кымп ши а фрынт тоць копачий де пе кымп.
25O granizo atingiu, em toda a terra do Egito, tudo o que estava no campo, tanto homens quanto animais; o granizo também atingiu toda a vegetação do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26Нумай ын цинутул Госен, унде ерау копиий луй Исраел, н-а бэтут пятра.
26Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não houve granizo.
27Фараон а тримис сэ кеме пе Мойсе ши пе Аарон ши ле-а зис: „Де дата ачаста ам пэкэтуит; Домнул аре дрептате, яр еу ши попорул меу сунтем виноваць.
27O faraó mandou chamar Moisés e Arão, e lhes disse: “Desta vez eu pequei. O SENHOR é justo, e eu e o meu povo somos ímpios.
28Ругаци-вэ Домнулуй ка сэ ну май фие тунете ши пятрэ, ши вэ вой лэса сэ плекаць ши ну вець май фи оприць.”
28Orem ao SENHOR; pois já bastam os fortes trovões e o granizo. Eu os deixarei ir, e vocês não ficarão mais aqui.”
29Мойсе й-а зис: „Кынд вой еши дин четате, вой ридика мыниле спре Домнул, тунетеле вор ынчета ши ну ва май бате пятра, ка сэ штий кэ ал Домнулуй есте пэмынтул!
29Moisés lhe disse: “Assim que eu sair da cidade, estenderei as minhas mãos ao SENHOR. Os trovões cessarão, e não haverá mais granizo; para que você saiba que a terra é do SENHOR.
30Дар штиу кэ ту ши служиторий тэй тот ну вэ вець теме де Домнул Думнезеу.”
30Mas, quanto a você e aos seus servos, eu sei que ainda não temem ao SENHOR Deus.”
31Инул ши орзул се прэпэдисерэ, пентру кэ орзул токмай дэдусе ын спик, яр инул ера ын флоаре;
31O linho e a cevada foram atingidos, pois a cevada estava madura e o linho estava em flor.
32грыул ши овэзул ну се стрикасерэ, пентру кэ ерау тырзий.
32Mas o trigo e o centeio não foram atingidos, pois ainda não haviam crescido.
33Мойсе а плекат де ла Фараон ши а ешит афарэ дин четате; шь-а ридикат мыниле спре Домнул, тунетеле ши пятра ау ынчетат ши н-а май кэзут плоая пе пэмынт.
33Moisés saiu da cidade, afastando-se do faraó, e estendeu as suas mãos ao SENHOR; e os trovões e o granizo cessaram, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34Фараон, вэзынд кэ плоая, пятра ши тунетеле ынчетасерэ, н-а контенит сэ пэкэтуяскэ ши шь-а ымпетрит инима, ел ши служиторий луй.
34Quando o faraó viu que a chuva, o granizo e os trovões haviam cessado, ele pecou ainda mais, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35Луй Фараон и с-а ымпетрит инима ши н-а лэсат пе копиий луй Исраел сэ плече, дупэ кум спусесе Домнул прин Мойсе.
35O coração do faraó se endureceu, e ele não deixou os filhos de Israel irem, assim como o SENHOR tinha dito por meio de Moisés.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.