Sabedoria 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Septuagint (Brenton Greek text, with Apocrypha)
1“Ó Deus de meus antepassados e Senhor de misericórdia, que fizeste todas as coisas por tua palavra
1Θεὲ πατέρων καὶ Κύριε τοῦ ἐλέους σου, ὁ ποιήσας τὰ πάντα ἐν λόγῳ σου,
2e, por tua sabedoria, formaste o ser humano para que dominasse sobre as criaturas que fizeste,
2καὶ τῇ σοφίᾳ σου κατεσκεύασας ἄνθρωπον, ἵνα δεσπόζῃ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων,
3governasse o mundo com santidade e justiça e exercesse o julgamento com retidão de alma,
3καὶ διέπῃ τὸν κόσμον ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ, καὶ ἐν εὐθύτητι ψυχῆς κρίσιν κρίνῃ·
4dá-me a sabedoria, aquela que se assenta junto a ti em teus tronos. Não me rejeites dentre teus servos,
4δός μοι τὴν τῶν σῶν θρόνων πάρεδρον σοφίαν, καὶ μή με ἀποδοκιμάσῃς ἐκ παίδων σου.
5porque sou teu servo e filho de tua serva, um homem fraco e de vida breve, com pouca capacidade para compreender o julgamento e as leis.
5Ὅτι ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου, ἄνθρωπος ἀσθενὴς καὶ ὀλιγοχρόνιος καὶ ἐλάσσων ἐν συνέσει κρίσεως καὶ νόμων.
6Ainda que alguém seja perfeito entre os filhos dos homens, se não tiver a sabedoria que vem de ti, será considerado como nada.
6Κᾂν γάρ τις ᾖ τέλειος ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων, τῆς ἀπὸ σοῦ σοφίας ἀπούσης, εἰς οὐδὲν λογισθήσεται.
7Tu me escolheste para ser rei de teu povo e juiz de teus filhos e filhas.
7Σύ με προείλω βασιλέα λαοῦ σου, καὶ δικαστὴν υἱῶν σου καὶ θυγατέρων.
8Ordenaste que eu construísse um santuário em teu santo monte e um altar na cidade onde habitas, cópia da santa tenda que preparaste desde o princípio.
8Εἶπας οἰκοδομῆσαι ναὸν ἐν ὄρει ἁγίῳ σου, καὶ ἐν πόλει κατασκηνώσεώς σου θυσιαστήριον, μίμημα σκηνῆς ἁγίας ἣν προητοίμασας ἀπʼ ἀρχῆς.
9A sabedoria está contigo e conhece tuas obras. Ela estava presente quando fizeste o mundo e sabe o que é agradável aos teus olhos e o que é correto segundo teus mandamentos.
9Καὶ μετὰ σοῦ ἡ σοφία ἡ εἰδυῖα τὰ ἔργα σου, καὶ παροῦσα ὅτε ἐποίεις τὸν κόσμον, καὶ ἐπισταμένη τί ἀρεστὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, καὶ τί εὐθὲς ἐν ἐντολαῖς σου.
10Envia-a dos santos céus e manda-a vir do trono de tua glória, para que, presente comigo, ela trabalhe ao meu lado e eu aprenda o que te agrada.
10Ἐξαπόστειλον αὐτὴν ἐξ ἁγίων οὐρανῶν, καὶ ἀπὸ θρόνου δόξης σου πέμψον αὐτὴν, ἵνα συμπαροῦσά μοι κοπιάσῃ, καὶ γνῷ τί εὐάρεστόν ἐστι παρὰ σοί.
11Pois ela conhece e entende todas as coisas, guiará prudentemente minhas ações e me guardará em sua glória.
11Οἶδε γὰρ ἐκείνη πάντα καὶ συνιεῖ, καὶ ὁδηγήσει με ἐν ταῖς πράξεσί μου σωφρόνως, καὶ φυλάξει με ἐν τῇ δόξῃ αὐτῆς.
12Assim minhas obras serão aceitáveis. Julgarei teu povo com justiça e serei digno do trono de meu pai.
12Καὶ ἔσται προσδεκτὰ τὰ ἔργα μου, καὶ διακρινῶ τὸν λαόν σου δικαίως, καὶ ἔσομαι ἄξιος θρόνων πατρός μου.
13Pois que homem conhecerá o conselho de Deus? Quem compreenderá o que o Senhor deseja?
13Τίς γὰρ ἄνθρωπος γνώσεται βουλὴν Θεοῦ; ἢ τίς ἐνθυμηθήσεται τί θέλει ὁ Κύριος;
14Os pensamentos dos mortais são instáveis, e nossos planos estão sujeitos ao fracasso.
14Λογισμοὶ γὰρ θνητῶν δειλοὶ, καὶ ἐπισφαλεῖς αἱ ἐπίνοιαι ἡμῶν.
15Pois o corpo corruptível pesa sobre a alma, e a tenda terrena sobrecarrega a mente cheia de preocupações.
15Φθαρτὸν γὰρ σῶμα βαρύνει ψυχὴν, καὶ βρίθει τὸ γεῶδες σκῆνος νοῦν πολυφροντίδα.
16Mal conseguimos compreender as coisas que estão sobre a terra e descobrimos com esforço aquilo que está ao nosso alcance; mas quem investigou as coisas que estão nos céus?
16Καὶ μόλις εἰκάζομεν τὰ ἐπὶ γῆς, καὶ τὰ ἐν χερσὶν εὑρίσκομεν μετὰ πόνου· τὰ δὲ ἐν οὐρανοῖς τίς ἐξιχνίασε;
17Quem conheceu teu conselho, se não lhe deste sabedoria e não enviaste do alto teu santo espírito?
17Βουλὴν δέ σου τίς ἔγνω, εἰ μὴ σὺ ἔδωκας σοφίαν, καὶ ἔπεμψας τὸ ἅγιόν σου πνεῦμα ἀπὸ ὑψίστων;
18Foi assim que os caminhos dos que vivem sobre a terra foram corrigidos, os seres humanos aprenderam o que te agrada e foram salvos por meio da sabedoria.”
18Καὶ οὕτως διωρθώθησαν αἱ τρίβοι τῶν ἐπὶ γῆς, καὶ τὰ ἀρεστά σου ἐδιδάχθησαν ἄνθρωποι, καὶ τῇ σοφίᾳ ἐσώθησαν.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.