Romanos 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Portanto, rogo-lhes, irmãos, pelas misericórdias de Deus, que apresentem os seus corpos como sacrifício vivo, santo e agradável a Deus, que é o seu culto espiritual.
1παρακαλω ουν υμασ αδελφοι δια των οικτιρμων του θεου παραστησαι τα σωματα υμων θυσιαν ζωσαν αγιαν ευαρεστον τω θεω την λογικην λατρειαν υμων
2Não se conformem com este mundo, mas sejam transformados pela renovação da sua mente, para que possam comprovar qual é a boa, agradável e perfeita vontade de Deus.
2και μη συσχηματιζεσθαι τω αιωνι τουτω αλλα μεταμορφουσθαι τη ανακαινωσει του νοοσ υμων εισ το δοκιμαζειν υμασ τι το θελημα του θεου το αγαθον και ευαρεστον και τελειον
3Pois, pela graça que me foi dada, digo a cada um dentre vocês que não pense de si mesmo além do que deve pensar; pelo contrário, pense com bom senso, conforme a medida de fé que Deus repartiu a cada um.
3λεγω γαρ δια τησ χαριτοσ τησ δοθεισησ μοι παντι τω οντι εν υμιν μη υπερφρονειν παρ ο δει φρονειν αλλα φρονειν εισ το σωφρονειν εκαστω ωσ ο θεοσ εμερισεν μετρον πιστεωσ
4Pois, assim como em um só corpo temos muitos membros, e nem todos os membros têm a mesma função,
4καθαπερ γαρ εν ενι σωματι μελη πολλα εχομεν τα δε μελη παντα ου την αυτην εχει πραξιν
5assim também nós, embora sejamos muitos, somos um só corpo em Cristo, e, individualmente, membros uns dos outros,
5ουτωσ οι πολλοι εν σωμα εσμεν εν χριστω ο δε καθ εισ αλληλων μελη
6tendo dons diferentes, segundo a graça que nos foi dada: se for profecia, profetizemos de acordo com a proporção da nossa fé;
6εχοντεσ δε χαρισματα κατα την χαριν την δοθεισαν ημιν διαφορα ειτε προφητειαν κατα την αναλογιαν τησ πιστεωσ
7se for serviço, dediquemo-nos ao serviço; ou o que ensina, dedique-se ao ensino;
7ειτε διακονιαν εν τη διακονια ειτε ο διδασκων εν τη διδασκαλια
8ou o que exorta, dedique-se à exortação; o que contribui, faça-o com generosidade; o que lidera, com diligência; o que exerce misericórdia, com alegria.
8ειτε ο παρακαλων εν τη παρακλησει ο μεταδιδουσ εν απλοτητι ο προισταμενοσ εν σπουδη ο ελεων εν ιλαροτητι
9Que o amor seja sem hipocrisia. Abominem o que é mau. Apeguem-se ao que é bom.
9η αγαπη ανυποκριτοσ αποστυγουντεσ το πονηρον κολλωμενοι τω αγαθω
10No amor fraternal, sejam ternamente afeiçoados uns aos outros; na honra, deem preferência uns aos outros,
10τη φιλαδελφια εισ αλληλουσ φιλοστοργοι τη τιμη αλληλουσ προηγουμενοι
11não sejam negligentes no zelo, sejam fervorosos de espírito, servindo ao Senhor,
11τη σπουδη μη οκνηροι τω πνευματι ζεοντεσ τω κυριω δουλευοντεσ
12alegrando-se na esperança, suportando as tribulações, perseverando continuamente na oração,
12τη ελπιδι χαιροντεσ τη θλιψει υπομενοντεσ τη προσευχη προσκαρτερουντεσ
13contribuindo para as necessidades dos santos, e praticando a hospitalidade.
13ταισ χρειαισ των αγιων κοινωνουντεσ την φιλοξενιαν διωκοντεσ
14Abençoem aqueles que os perseguem; abençoem, e não amaldiçoem.
14ευλογειτε τουσ διωκοντασ υμασ ευλογειτε και μη καταρασθε
15Alegrem-se com os que se alegram. Chorem com os que choram.
15χαιρειν μετα χαιροντων και κλαιειν μετα κλαιοντων
16Tenham o mesmo modo de pensar uns para com os outros. Não ambicionem coisas grandiosas, mas associem-se aos humildes. Não sejam sábios aos seus próprios olhos.
16το αυτο εισ αλληλουσ φρονουντεσ μη τα υψηλα φρονουντεσ αλλα τοισ ταπεινοισ συναπαγομενοι μη γινεσθε φρονιμοι παρ εαυτοισ
17Não retribuam a ninguém mal por mal. Respeitem o que é honroso aos olhos de todos os homens.
17μηδενι κακον αντι κακου αποδιδοντεσ προνοουμενοι καλα ενωπιον παντων ανθρωπων
18Se for possível, no que depender de vocês, vivam em paz com todos os homens.
18ει δυνατον το εξ υμων μετα παντων ανθρωπων ειρηνευοντεσ
19Não busquem vingança para si mesmos, amados, mas deem lugar à ira de Deus. Pois está escrito: “A vingança pertence a mim; eu retribuirei, diz o Senhor.”
19μη εαυτουσ εκδικουντεσ αγαπητοι αλλα δοτε τοπον τη οργη γεγραπται γαρ εμοι εκδικησισ εγω ανταποδωσω λεγει κυριοσ
20Portanto, “Se o seu inimigo tiver fome, dê-lhe de comer. Se ele tiver sede, dê-lhe de beber; pois, fazendo isso, você amontoará brasas vivas sobre a cabeça dele.”
20εαν ουν πεινα ο εχθροσ σου ψωμιζε αυτον εαν διψα ποτιζε αυτον τουτο γαρ ποιων ανθρακασ πυροσ σωρευσεισ επι την κεφαλην αυτου
21Não se deixem vencer pelo mal, mas vençam o mal com o bem.
21μη νικω υπο του κακου αλλα νικα εν τω αγαθω το κακον
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.