Hebreus 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Deus, tendo falado no passado aos pais por meio dos profetas, muitas vezes e de várias maneiras,
1πολυμερωσ και πολυτροπωσ παλαι ο θεοσ λαλησασ τοισ πατρασιν εν τοισ προφηταισ επ εσχατου των ημερων τουτων ελαλησεν ημιν εν υιω
2nestes últimos dias nos falou pelo seu Filho, a quem constituiu herdeiro de todas as coisas, por meio de quem também fez o universo.
2ον εθηκεν κληρονομον παντων δι ου και τουσ αιωνασ εποιησεν
3O seu Filho é o resplendor da sua glória, a exata imagem da sua substância, e, sustentando todas as coisas pela palavra do seu poder, depois de ter ele mesmo nos purificado dos nossos pecados, assentou-se à direita da Majestade nas alturas,
3οσ ων απαυγασμα τησ δοξησ και χαρακτηρ τησ υποστασεωσ αυτου φερων τε τα παντα τω ρηματι τησ δυναμεωσ αυτου δι εαυτου καθαρισμον ποιησαμενοσ των αμαρτιων ημων εκαθισεν εν δεξια τησ μεγαλωσυνησ εν υψηλοισ
4tornando-se tão superior aos anjos quanto o nome que herdou é mais excelente do que o deles.
4τοσουτω κρειττων γενομενοσ των αγγελων οσω διαφορωτερον παρ αυτουσ κεκληρονομηκεν ονομα
5Pois a qual dos anjos ele disse alguma vez: “Você é meu Filho. Hoje eu me tornei seu pai”? e novamente: “Eu serei para ele um Pai, e ele será para mim um Filho”?
5τινι γαρ ειπεν ποτε των αγγελων υιοσ μου ει συ εγω σημερον γεγεννηκα σε και παλιν εγω εσομαι αυτω εισ πατερα και αυτοσ εσται μοι εισ υιον
6Quando ele introduz novamente o primogênito no mundo, ele diz: “Que todos os anjos de Deus o adorem.”
6οταν δε παλιν εισαγαγη τον πρωτοτοκον εισ την οικουμενην λεγει και προσκυνησατωσαν αυτω παντεσ αγγελοι θεου
7A respeito dos anjos, ele diz: “Ele faz dos seus anjos ventos, e dos seus servos, uma chama de fogo.”
7και προσ μεν τουσ αγγελουσ λεγει ο ποιων τουσ αγγελουσ αυτου πνευματα και τουσ λειτουργουσ αυτου πυροσ φλογα
8Mas a respeito do Filho, ele diz: “O seu trono, ó Deus, é para todo o sempre. O cetro da retidão é o cetro do seu Reino.
8προσ δε τον υιον ο θρονοσ σου ο θεοσ εισ τον αιωνα του αιωνοσ ραβδοσ ευθυτητοσ η ραβδοσ τησ βασιλειασ σου
9Você amou a justiça e odiou a iniquidade; por isso Deus, o seu Deus, o ungiu com o óleo de alegria, acima dos seus companheiros.”
9ηγαπησασ δικαιοσυνην και εμισησασ ανομιαν δια τουτο εχρισεν σε ο θεοσ ο θεοσ σου ελαιον αγαλλιασεωσ παρα τουσ μετοχουσ σου
10E: “Você, Senhor, no princípio, lançou os fundamentos da terra. Os céus são as obras das suas mãos.
10και συ κατ αρχασ κυριε την γην εθεμελιωσασ και εργα των χειρων σου εισιν οι ουρανοι
11Eles perecerão, mas você permanece. Todos eles envelhecerão como uma roupa.
11αυτοι απολουνται συ δε διαμενεισ και παντεσ ωσ ιματιον παλαιωθησονται
12Você os enrolará como um manto, e eles serão mudados; mas você é o mesmo. Os seus anos não terão fim.”
12και ωσει περιβολαιον ελιξεισ αυτουσ και αλλαγησονται συ δε ο αυτοσ ει και τα ετη σου ουκ εκλειψουσιν
13Mas a qual dos anjos ele disse alguma vez: “Assente-se à minha direita, até que eu faça dos seus inimigos o estrado dos seus pés”?
13προσ τινα δε των αγγελων ειρηκεν ποτε καθου εκ δεξιων μου εωσ αν θω τουσ εχθρουσ σου υποποδιον των ποδων σου
14Não são todos eles espíritos ministradores, enviados para servir a favor daqueles que herdarão a salvação?
14ουχι παντεσ εισιν λειτουργικα πνευματα εισ διακονιαν αποστελλομενα δια τουσ μελλοντασ κληρονομειν σωτηριαν
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.