Marcos 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ele lhes disse: “Em verdade lhes digo que alguns dos que estão aqui de modo nenhum provarão a morte até que vejam o Reino de Deus vindo com poder.”
1Ел ле-а май зис: „Адевэратвэ спун, кэ сунт уний дин чей че стау аич, каре ну вор мури пынэ ну вор ведя Ымпэрэциялуй Думнезеу венинд ку путере.”
2Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e os levou em particular a um alto monte, e foi transfigurado diante deles.
2Дупэ шасе зиле, Исус а луат ку Ел пе Петру, пе Иаков ши пе Иоан ши й-а дус сингурь деопарте пе ун мунте ыналт. Аколо С-а скимбат ла фацэ ынаинтя лор.
3Suas roupas tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, como nenhum lavandeiro na terra seria capaz de deixá-las.
3Хайнеле Луй с-ау фэкут стрэлучитоаре ши фоарте албе, де о албяцэ пе каре ничун ынэлбитор де пе пэмынт н-о поате да.
4Elias e Moisés apareceram a eles, e estavam conversando com Jesus.
4Илие ли с-а арэтат ымпреунэ ку Мойсе ши ста де ворбэ ку Исус.
5Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: “Rabi, é bom estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, uma para Moisés e uma para Elias.”
5Петру а луат кувынтул ши а зис луй Исус: „Ынвэцэторуле, есте бине сэ стэм аич, сэ фачем трей колибе: уна пентру Тине, уна пентру Мойсе ши уна пентру Илие.”
6Pois ele não sabia o que dizer, porque estavam com muito medo.
6Кэч ну штия че сэ зикэ, атыт де маре спаймэ ый апукасе.
7Uma nuvem os envolveu com a sua sombra, e da nuvem saiu uma voz: “Este é o meu Filho amado. Ouçam-no.”
7А венит ун нор ши й-а акоперит ку умбра луй. Ши дин нор с-а аузит ун глас, каре зичя: „Ачеста есте Фиул Меу пряюбит: де Ел сэ аскултаць!”
8De repente, olhando ao redor, não viram mais ninguém com eles, a não ser Jesus.
8Ындатэ, ученичий с-ау уйтат ымпрежур ши н-ау май вэзут пе нимень, декыт пе Исус сингур ку ей.
9Enquanto desciam do monte, ele lhes ordenou que não contassem a ninguém as coisas que tinham visto, até que o Filho do Homem tivesse ressuscitado dentre os mortos.
9Пе кынд се коборау де пе мунте, Исус ле-а порунчит сэ ну спунэ нимэнуй че ау вэзут, пынэ ва ынвия Фиул омулуй динтре чей морць.
10Eles guardaram essa palavra consigo, perguntando uns aos outros o que significava “ressuscitar dentre os mortos”.
10Ей ау пэстрат ын ей лукрул ачеста ши се ынтребау ынтре ей че сэ ынсемне ынвиеря ачея динтре чей морць.
11Eles lhe perguntaram: “Por que os escribas dizem que Elias deve vir primeiro?”
11Ученичий Й-ау пус урмэтоаря ынтребаре: „Пентру че зик кэртурарий кэ требуе сэ винэ ынтый Илие?”
12Ele lhes disse: “De fato, Elias vem primeiro, e restaura todas as coisas. Como está escrito a respeito do Filho do Homem, que ele deve sofrer muito e ser desprezado?
12Ел ле-а рэспунс: „Илие ва вени ынтый; ши ва ашеза дин ноу тоате лукруриле; тот аша дупэ куместе скрис деспре Фиул омулуй кэ требуе сэ пэтимяскэ мулт ши сэфие дефэймат.
13Mas eu lhes digo que Elias já veio, e também fizeram com ele tudo o que quiseram, assim como está escrito a respeito dele.”
13Дар Еу вэ спун кэ Илиеа ши венит, ши ей й-ау фэкут че ау врут, дупэ кум есте скрис деспре ел.”
14Chegando aos discípulos, ele viu uma grande multidão ao redor deles, e escribas discutindo com eles.
14Кынд ау ажунс ла ученичь, ау вэзут мулт нород ымпрежурул лор ши пе кэртурарь ынтребынду-се ку ей.
15Imediatamente toda a multidão, ao vê-lo, ficou muito admirada e, correndo para ele, o saudou.
15Де ындатэ че а вэзут нородул пе Исус, с-а мират ши а алергат ла Ел сэ И се ынкине.
16Ele perguntou aos escribas: “O que vocês estão perguntando a eles?”
16Ел й-а ынтребат: „Деспре че вэ ынтребаць ку ей?”
17Um homem da multidão respondeu: “Mestre, eu trouxe a ti o meu filho, que tem um espírito mudo;
17Ши ун ом дин нород Й-а рэспунс: „Ынвэцэторуле, ам адус ла Тине пе фиул меу, каре есте стэпынит де ун дух мут.
18e, sempre que o domina, lança-o por terra; e ele espuma pela boca, range os dentes e fica rígido. Eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não conseguiram.”
18Орьунде ыл апукэ, ыл трынтеште ла пэмынт. Копилул фаче спумэ ла гурэ, скрышнеште дин динць ши рэмыне цяпэн. М-ам ругат де ученичий Тэй сэ скоатэ духул, ши н-ау путут.”
19Ele lhe respondeu: “Ó geração incrédula, até quando estarei com vocês? Até quando os suportarei? Tragam-no a mim.”
19„О, ням некрединчос!” , ле-а зис Исус. „Пынэ кынд вой фи ку вой? Пынэ кынд вэ вой суфери? Адучеци-л ла Мине.”
20Eles trouxeram o menino a Jesus. Quando o espírito viu Jesus, imediatamente convulsionou o menino, que caiu no chão, rolando e espumando pela boca.
20Л-ау адус ла Ел. Ши, кум а вэзут копилул пе Исус, духул л-а скутурат ку путере, копилул а кэзут ла пэмынт ши се звырколя фэкынд спумэ ла гурэ.
21Ele perguntou ao pai dele: “Há quanto tempo isso tem acontecido com ele?” Ele disse: “Desde a infância.
21Исус а ынтребат пе татэл луй: „Кытэ време есте де кынд ый вине аша?” „Дин копилэрие”, а рэспунс ел.
22Muitas vezes o tem lançado tanto no fogo quanto na água para destruí-lo. Mas se podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós e ajuda-nos.”
22„Ши, де мулте орь, духул л-а арункат кынд ын фок, кынд ын апэ, ка сэ-л омоаре. Дар, дакэ поць фаче чева, фие-Ць милэ де ной ши ажутэ-не.”
23Jesus lhe disse: “Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.”
23Исус а рэспунс: „Ту зичь: ‘Дакэпоць.’ Тоате лукруриле сунт ку путинцэ челуй че креде!”
24Imediatamente o pai do menino exclamou em lágrimas: “Eu creio. Ajuda a minha incredulidade!”
24Ындатэ, татэл копилулуй а стригат ку лакримь: „Кред, Доамне! Ажутэ некрединцей меле!”
25Quando Jesus viu que uma multidão vinha correndo, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: “Espírito mudo e surdo, eu te ordeno, sai dele, e nunca mais entres nele!”
25Кынд а вэзут Исус кэ нородул вине ын фуга маре спре Ел, а мустрат духул некурат ши й-а зис: „Дух мут ши сурд, ыць порунческ сэ ешь дин копилул ачеста ши сэ ну май интри ын ел.”
26Depois de clamar e convulsioná-lo violentamente, saiu dele. O menino ficou como morto, a tal ponto que a maioria deles dizia: “Ele está morto.”
26Ши духул а ешит, ципынд ши скутурынду-л ку маре путере. Копилул а рэмас ка морт, аша кэ мулць зичяу: „А мурит!”
27Mas Jesus o tomou pela mão e o levantou; e ele ficou em pé.
27Дар Исус л-а апукат де мынэ ши л-а ридикат. Ши ел с-а скулат ын пичоаре.
28Quando ele entrou em casa, seus discípulos lhe perguntaram em particular: “Por que nós não conseguimos expulsá-lo?”
28Кынд а интрат Исус ын касэ, ученичий Луй Л-ау ынтребат деопарте: „Ной де че н-ам путут сэ скоатем духул ачеста?”
29Ele lhes disse: “Esta espécie só pode sair por meio de oração e jejum.”
29„Ачест сой де драчь” , ле-а зис Ел, „ну поате еши декыт прин ругэчуне ши пост.”
30Eles saíram dali e passaram pela Galileia. Ele não queria que ninguém soubesse disso,
30Ау плекат де аколо ши ау трекут прин Галилея. Исус ну воя сэ штие нимень кэ трече.
31pois estava ensinando os seus discípulos, e lhes dizia: “O Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos homens, e eles o matarão; e, depois de morto, no terceiro dia ressuscitará.”
31Кэч ынвэца пе ученичий Сэй ши зичя: „Фиул омулуй ва фи дат ын мыниле оаменилор; ей Ыл вор оморы, ши а трея зи дупэ че-Л вор оморы, ва ынвия.”
32Mas eles não entendiam o que ele queria dizer, e tinham medo de lhe perguntar.
32Дар ученичий ну ынцелеӂяу кувинтеле ачестя ши се темяу сэ-Л ынтребе.
33Ele chegou a Cafarnaum, e quando estava em casa, perguntou-lhes: “O que vocês estavam discutindo entre si no caminho?”
33Апой ау венит ла Капернаум. Кынд ера ын касэ, Исус й-а ынтребат: „Деспре че ворбяць унул ку алтул пе друм?”
34Mas eles ficaram calados, pois no caminho haviam discutido uns com os outros sobre quem era o maior.
34Дар ей тэчяу, пентру кэ пе друм се чертасерэ ынтре ей, ка сэ штие чине есте чел май маре.
35Ele se sentou, chamou os doze e lhes disse: “Se alguém quiser ser o primeiro, será o último de todos, e o servo de todos.”
35Атунч, Исус а шезут жос, а кемат пе чей дойспрезече ши ле-а зис: „Дакэ вря чиневасэ фие чел динтый, требуе сэ фие чел май де пе урмэ дин тоць ши служиторул тутурор!”
36Ele tomou uma criança e a colocou no meio deles. Tomando-a nos braços, disse-lhes:
36Ши а луат ун копилаш ши л-а ашезат ын мижлокул лор, апой л-а луат ын браце ши ле-а зис:
37“Quem receber uma destas crianças em meu nome, a mim me recebe; e quem me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.”
37„Орьчине примеште пе унул дин ачешть копилашь, ын Нумеле Меу, Мэ примеште пе Мине; ши орьчинеМэ примеште пе Мине, ну Мэ примеште пе Мине, чи пе Чел че М-а тримис пе Мине.”
38João lhe disse: “Mestre, vimos alguém que não nos segue expulsando demônios em teu nome; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.”
38Иоан Й-а зис: „Ынвэцэторуле, ной ам вэзут пе ун ом скоцынд драчь ын Нумеле Тэу ши л-ам оприт, пентру кэ ну веня дупэ ной.”
39Mas Jesus disse: “Não o proíbam, pois não há ninguém que faça um milagre em meu nome e possa logo depois falar mal de mim.
39„Ну-л оприць” , а рэспунс Исус, „кэчну есте нимень каре сэ факэ минунь ын Нумеле Меу ши сэ Мэ поатэ грэи де рэу ындатэ дупэ ачея.
40Pois quem não é contra nós é por nós.
40Чинену есте ымпотрива ноастрэ есте пентру ной.
41Pois quem lhes der um copo de água para beber em meu nome, por vocês pertencerem a Cristo, em verdade lhes digo que de modo nenhum perderá a sua recompensa.
41Шиорьчине вэ ва да де бэут ун пахар ку апэ ын Нумеле Меу, пентру кэ сунтець ученичь ай луй Христос, адевэрат вэ спун кэ ну-шь ва перде рэсплата.
42“Quem fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe seria que fosse lançado no mar com uma pedra de moinho pendurada ao pescoço.
42Дар, дакэ ва фаче чинева сэ пэкэтуяскэ пе унул дин ачешть микуць, каре кред ын Мине, ар фи май бине пентру ел сэ и се леӂе де гыт о пятрэ маре де моарэ ши сэ фие арункат ын маре.
43Se a sua mão o fizer tropeçar, corte-a. É melhor para você entrar na vida mutilado, do que, tendo as duas mãos, ir para a Geena, para o fogo inextinguível,
43Дакэмына та те фаче сэ казь ын пэкат, тае-о; есте май бине пентру тине сэ интри чунг ын вяцэ декыт сэ ай доуэ мынь ши сэ мерӂь ын геенэ, ын фокул каре ну се стинӂе,
44‘onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.’
44ундевермеле лор ну моаре ши фокул ну се стинӂе.
45Se o seu pé o fizer tropeçar, corte-o. É melhor para você entrar na vida aleijado, do que, tendo os dois pés, ser lançado na Geena, no fogo que nunca se apagará—
45Дакэ пичорул тэу те фаче сэ казь ын пэкат, тае-л; есте май бине пентру тине сэ интри ын вяцэ шкьоп, декыт сэ ай доуэ пичоаре ши сэ фий арункат ын геенэ, ын фокул каре ну се стинӂе,
46‘onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.’
46унде вермеле лор ну моаре ши фокул ну се стинӂе.
47Se o seu olho o fizer tropeçar, arranque-o. É melhor para você entrar no Reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, ser lançado na Geena de fogo,
47Ши дакэ окюл тэу те фаче сэ казь ын пэкат, скоате-л; есте май бине пентру тине сэ интри ын Ымпэрэция луй Думнезеу нумай ку ун окь, декыт сэ ай дой окь ши сэ фий арункат ын фокул гееней,
48‘onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.’
48унде вермеле лор ну моаре ши фокул ну се стинӂе.
49Pois cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será temperado com sal.
49Пентру кэ фиекаре ом ва фи сэрат ку фок ши орьчежертфэ ва фи сэратэ ку саре.
50O sal é bom, mas se o sal perder o seu sabor, com que o temperarão? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.”
50Саря есте бунэ, дар дакэ саря ышь перде путеря де а сэра, ку че ый вець да ынапой путеря ачаста? Сэ авецьсаре ын вой ыншивэ ши сэ трэицьын паче уний ку алций.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.