Marcos 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Ele entrou novamente na sinagoga, e estava ali um homem que tinha a mão ressequida.
1Исус а интрат дин ноу ын синагогэ. Аколо се афла ун ом ку мына ускатэ.
2Eles o observavam, para ver se ele o curaria no sábado, a fim de poderem acusá-lo.
2Ей пындяу пе Исус сэ вадэ дакэ-л ва виндека ын зиуа Сабатулуй, ка сэ-Л поатэ ынвинуи.
3Ele disse ao homem que tinha a mão ressequida: “Levante-se.”
3Ши Исус а зис омулуй каре авя мына ускатэ: „Скоалэ-те ши стай ла мижлок!”
4Ele lhes disse: “É lícito no sábado fazer o bem ou fazer o mal? Salvar uma vida ou matar?” Mas eles ficaram em silêncio.
4Апой ле-а зис: „Есте ынгэдуит ын зиуа Сабатулуй сэ фачь бине сау сэ фачь рэу? Сэ скапь вяца куйва сау с-о перзь?” Дар ей тэчяу.
5Depois de olhar ao redor para eles com ira, entristecido com a dureza dos seus corações, disse ao homem: “Estenda a sua mão.” Ele a estendeu, e a sua mão foi restaurada e ficou tão saudável quanto a outra.
5Атунч, ротинду-Шь привириле ку мыние песте ей ши мыхнит де ымпетриря инимий лор, а зис омулуй: „Ынтинде-ць мына!” Ел а ынтинс-о, ши мына и с-а фэкут сэнэтоасэ.
6Os fariseus saíram e imediatamente conspiraram com os herodianos contra ele, para decidir como poderiam matá-lo.
6Фарисеий ау ешит афарэ ши с-ау сфэтуит ындатэ ку иродиений кум сэ-Л пярдэ.
7Jesus retirou-se para o mar com os seus discípulos; e uma grande multidão o seguiu da Galileia, da Judeia,
7Исус С-а дус ку ученичий Сэй ла маре. Дупэ Ел а мерс о маре мулциме де оамень дин Галилея; ши о маре мулциме де оамень дин Иудея,
8de Jerusalém, da Idumeia, de além do Jordão e também dos arredores de Tiro e Sidom. Ao ouvir falar das grandes coisas que ele fazia, uma grande multidão foi até ele.
8дин Иерусалим, дин Идумея, де динколо де Йордан ши димпрежурул Тирулуй ши Сидонулуй, кынд а аузит тот че фэчя, а венит ла Ел.
9Ele disse aos seus discípulos que mantivessem um pequeno barco à sua disposição por causa da multidão, para que não o apertassem.
9Исус а порунчит ученичилор сэ-Й цинэ ла ындемынэ о корэбиоарэ, ка сэ ну фие ымбулзит де нород.
10Pois ele havia curado muitos, de modo que todos os que sofriam de alguma doença se comprimiam ao redor dele para tocá-lo.
10Кэч Ел виндека пе мулць ши, де ачея, тоць чей че авяу боль се ынгесуяу спре Ел ка сэ се атингэ де Ел.
11Os espíritos imundos, sempre que o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: “Tu és o Filho de Deus!”
11Духуриле некурате, кынд Ыл ведяу, кэдяу ла пэмынт ынаинтя Луй ши стригау: „Ту ешть Фиул луй Думнезеу.”
12Ele os advertia severamente para que não o tornassem conhecido.
12Дар Ел ле порунчя ындатэ ку тот динадинсул сэ ну-Л факэ куноскут.
13Ele subiu ao monte e chamou os que quis, e eles foram até ele.
13Ын урмэ, Исус С-а суит пе мунте, а кемат ла Ел пе чине а врут ши ей ау венит ла Ел.
14Ele nomeou doze, para que estivessem com ele, e para que pudesse enviá-los a pregar
14А рындуит динтре ей дойспрезече, ка сэ-й айбэ ку Сине ши сэ-й тримитэ сэ проповэдуяскэ.
15e a ter autoridade para curar enfermidades e para expulsar demônios:
15Ле-а дат ши путере сэ виндече болиле ши сэ скоатэ драчий.
16Simão (a quem deu o nome de Pedro);
16Ятэ чей дойспрезече пе каре й-а рындуит: Симон, кэруя й-а пус нумеле Петру;
17Tiago, filho de Zebedeu; e João, irmão de Tiago (aos quais chamou Boanerges, que significa Filhos do Trovão);
17Иаков, фиул луй Зебедей, ши Иоан, фрателе луй Иаков, кэрора ле-а пус нумеле Боанергес, каре, тэлмэчит, ынсямнэ: „Фиий тунетулуй”;
18André; Filipe; Bartolomeu; Mateus; Tomé; Tiago, filho de Alfeu; Tadeu; Simão, o Zelote;
18Андрей; Филип; Бартоломеу; Матей; Тома; Иаков, фиул луй Алфеу; Тадеу; Симон Канаанитул
19e Judas Iscariotes, que também o traiu. Então ele entrou em uma casa.
19ши Иуда Искариотянул, каре Л-а ши вындут.
20A multidão se reuniu novamente, de modo que eles nem sequer conseguiam comer.
20Ау венит ын касэ ши с-а адунат дин ноу нородул, аша кэ ну путяу нич мэкар сэ прынзяскэ.
21Quando os seus amigos ouviram isso, saíram para prendê-lo; pois diziam: “Ele está louco.”
21Руделе луй Исус, кынд ау аузит челе че се петречяу, ау венит сэ пунэ мына пе Ел. Кэч зичяу: „Шь-а ешит дин минць.”
22Os escribas que desceram de Jerusalém diziam: “Ele tem Belzebu”, e: “É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.”
22Ши кэртурарий, каре се коборысерэ дин Иерусалим, зичяу: „Есте стэпынит де Беелзебул; скоате драчий ку ажуторул домнулуй драчилор.”
23Ele os chamou e lhes disse por parábolas: “Como pode Satanás expulsar Satanás?
23Исус й-а кемат ла Ел ши ле-а зис ын пилде: „Кум поате Сатана сэ скоатэ афарэ пе Сатана?
24Se um reino estiver dividido contra si mesmo, tal reino não pode subsistir.
24Дакэ о ымпэрэцие есте дезбинатэ ымпотрива ей ынсэшь, ымпэрэция ачея ну поате дэйнуи.
25Se uma casa estiver dividida contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
25Ши дакэ о касэ есте дезбинатэ ымпотрива ей ынсэшь, каса ачея ну поате дэйнуи.
26Se Satanás se levantou contra si mesmo, e está dividido, ele não pode subsistir, mas chegou ao fim.
26Тот астфел, дакэ Сатана се рэскоалэ ымпотрива луй ынсушь, есте дезбинат ши ну поате дэйнуи, чи с-а испрэвит ку ел.
27Mas ninguém pode entrar na casa de um homem forte e saquear os seus bens sem primeiro amarrá-lo; só então poderá saquear a casa dele.
27Нименьну поате сэ интре ын каса унуй ом таре ши сэ-й жефуяскэ господэрия, декыт дакэ а легат май ынтый пе омул ачела таре; нумай атунч ый ва жефуи каса.
28“Com toda a certeza eu lhes digo: todos os pecados dos descendentes dos homens serão perdoados, incluindo as suas blasfêmias com as quais blasfemarem;
28Адевэратвэ спун кэ тоате пэкателе ши тоате хулеле пе каре ле вор рости оамений ли се вор ерта,
29mas quem blasfemar contra o Espírito Santo nunca terá perdão, mas está sujeito à condenação eterna.”
29дар орьчине ва хули ымпотрива Духулуй Сфынт ну ва кэпэта ертаре ын вяк, чи есте виноват де ун пэкат вешник.”
30—porque eles diziam: “Ele tem um espírito imundo.”
30Ачаста, пентру кэ ей зичяу: „Аре ун дух некурат.”
31Sua mãe e seus irmãos chegaram e, ficando do lado de fora, mandaram chamá-lo.
31Атунч ау венит мама ши фраций Луй ши, стынд афарэ, ау тримис сэ-Л кеме.
32Uma multidão estava sentada ao redor dele, e lhe disseram: “Eis que a sua mãe, os seus irmãos e as suas irmãs estão lá fora procurando por você.”
32Мулцимя шедя ын журул Луй, кынд Й-ау спус: „Ятэ кэ мама Та ши фраций Тэй сунт афарэ ши Те каутэ.”
33Ele lhes respondeu: “Quem são a minha mãe e os meus irmãos?”
33Ел а рэспунс: „Чине сунт мама Мя ши фраций Мей?”
34Olhando ao redor para os que estavam sentados à sua volta, disse: “Eis aqui a minha mãe e os meus irmãos!
34Апой, арункынду-Шь привириле песте чей че шедяу ымпрежурул Луй: „Ятэ” , а зис Ел, „мама Мя ши фраций Мей!
35Pois quem faz a vontade de Deus, este é meu irmão, minha irmã e minha mãe.”
35Кэч орьчине фаче воя луй Думнезеу, ачела Ымь есте фрате, сорэ ши мамэ.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.