2 Samuel 16
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Freedom Bible (Thai)
1Quando Davi havia passado um pouco do topo, eis que Ziba, o servo de Mefibosete, veio ao seu encontro com um par de jumentos selados, e sobre eles duzentos pães, e cem cachos de passas, e cem frutas de verão, e uma vasilha de vinho.
1เมื่อดาวิดเลยยอดเขาไปเล็กน้อย ศิบาคนรับใช้ของเมฟีโบเชทมาพบท่าน พร้อมลาสองตัวที่ใส่อานและบรรทุกขนมปังสองร้อยก้อน ลูกเกดหนึ่งร้อยพวง ผลไม้ฤดูร้อนหนึ่งร้อยผล และเหล้าองุ่นหนึ่งภาชนะ
2O rei perguntou a Ziba: “Para que são estas coisas?” Ziba respondeu: “Os jumentos são para a família do rei montar; e o pão e as frutas de verão para os jovens comerem; e o vinho, para que bebam os que desfalecerem no deserto.”
2กษัตริย์ถามศิบาว่า “ของเหล่านี้มีไว้ทำไม?” ศิบาตอบว่า “ลาให้คนในบ้านกษัตริย์ขี่ ขนมปังกับผลไม้ให้พวกหนุ่ม ๆ กิน ส่วนเหล้าองุ่นให้คนที่หมดแรงในถิ่นทุรกันดารดื่ม”
3O rei perguntou: “Onde está o filho do seu senhor?” Ziba respondeu ao rei: “Eis que ele ficou em Jerusalém; pois disse: 'Hoje a casa de Israel me restituirá o reino do meu pai.'”
3กษัตริย์ถามว่า “ลูกหลานของนายเจ้าอยู่ไหน?” ศิบาตอบว่า “เขาอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะเขาพูดว่า ‘วันนี้วงศ์วานอิสราเอลจะคืนอาณาจักรของบรรพบุรุษข้าให้ข้า’”
4Então o rei disse a Ziba: “Eis que tudo o que pertence a Mefibosete é seu.” Ziba disse: “Eu me prostro. Que eu encontre favor aos seus olhos, meu senhor, ó rei.”
4กษัตริย์จึงบอกศิบาว่า “ทุกสิ่งที่เป็นของเมฟีโบเชท บัดนี้เป็นของเจ้า” ศิบาตอบว่า “ข้าขอก้มคำนับ ขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์โปรดปรานข้า”
5Quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que saiu dali um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera. Ele saiu e o amaldiçoava enquanto vinha.
5เมื่อกษัตริย์ดาวิดมาถึงบาฮูริม ชายคนหนึ่งจากวงศ์วานซาอูลชื่อชิเมอี บุตรของเกรา ออกมาสาปแช่งท่านตลอดทาง
6Ele atirava pedras em Davi e em todos os servos do rei Davi; e todo o povo e todos os homens valentes estavam à sua direita e à sua esquerda.
6เขาขว้างหินใส่ดาวิดและคนรับใช้ทั้งหมดของกษัตริย์ ทั้งที่ผู้คนกับเหล่านักรบผู้กล้าอยู่ข้างขวาและข้างซ้ายของดาวิด
7Simei dizia enquanto amaldiçoava: “Vá embora, vá embora, homem sanguinário e homem maligno!
7ชิเมอีสาปแช่งว่า “ไปเสีย ไปเสีย เจ้าคนมือเปื้อนเลือด เจ้าคนชั่ว!
8O SENHOR fez recair sobre você todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar você reinou! O SENHOR entregou o reino nas mãos de Absalão, seu filho! Eis que você foi apanhado em sua própria maldade, porque você é um homem sanguinário!”
8พระยาห์เวห์ทรงให้เจ้ารับผิดชอบต่อโลหิตทั้งหมดของวงศ์วานซาอูล ซึ่งเจ้าขึ้นครองราชย์แทน! พระยาห์เวห์ทรงมอบอาณาจักรให้อับซาโลมบุตรชายเจ้าแล้ว เห็นไหม ความชั่วของเจ้ากลับมาทำร้ายเจ้าแล้ว เพราะเจ้าเป็นคนมือเปื้อนเลือด!”
9Então Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: “Por que este cão morto deveria amaldiçoar o meu senhor, o rei? Por favor, deixe-me ir até lá e arrancar-lhe a cabeça.”
9อาบีชัยบุตรนางเศรุยาห์ทูลกษัตริย์ว่า “ทำไมสุนัขตายตัวนี้ถึงสาปแช่งนายของข้าผู้เป็นกษัตริย์? ขอให้ข้าข้ามไปตัดหัวมันเถิด”
10O rei disse: “O que tenho eu com vocês, filhos de Zeruia? Se ele amaldiçoa, e se o SENHOR lhe disse: 'Amaldiçoe a Davi', quem então dirá: 'Por que você fez isso?'”
10กษัตริย์ตอบว่า “พวกเจ้าบุตรนางเศรุยาห์ เกี่ยวอะไรกับข้า? ในเมื่อเขาสาปแช่ง และพระยาห์เวห์ตรัสสั่งเขาว่า ‘จงสาปแช่งดาวิด’ ใครจะถามได้ว่า ‘เจ้าทำอย่างนี้ทำไม?’”
11Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: “Eis que o meu filho, que saiu das minhas entranhas, busca tirar a minha vida. Quanto mais agora este benjamita? Deixem-no em paz e deixem-no amaldiçoar; pois o SENHOR o ordenou.
11ดาวิดพูดกับอาบีชัยและคนรับใช้ทั้งหมดว่า “แม้แต่บุตรชายแท้ ๆ ของข้ายังหมายเอาชีวิตข้า แล้วจะนับประสาอะไรกับชาวเบนยามินคนนี้? ปล่อยเขาให้สาปแช่งเถิด เพราะพระยาห์เวห์ทรงเรียกให้เขาทำ
12Pode ser que o SENHOR olhe para a injustiça feita a mim, e que o SENHOR me retribua com o bem pela maldição que recebo hoje.”
12บางทีพระยาห์เวห์จะทรงเห็นความอยุติธรรมที่ข้าได้รับ และตอบแทนข้าด้วยสิ่งดีแทนคำสาปแช่งในวันนี้”
13Assim Davi e os seus homens seguiram pelo caminho; e Simei ia pela encosta do monte, do lado oposto a ele, e amaldiçoava enquanto ia, atirava pedras nele e jogava poeira.
13ดาวิดกับคนของท่านเดินไปตามทาง ส่วนชิเมอีเดินบนไหล่เขาฝั่งตรงข้ามพร้อมสาปแช่ง ขว้างหินและโปรยฝุ่นใส่ท่าน
14O rei e todo o povo que estava com ele chegaram exaustos; e ele se refrescou ali.
14กษัตริย์กับทุกคนที่ไปด้วยมาถึงอย่างอ่อนล้า และท่านพักฟื้นกำลังที่นั่น
15Absalão e todo o povo, os homens de Israel, chegaram a Jerusalém, e Aitofel com ele.
15อับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดมาถึงเยรูซาเล็ม อาหิโธเฟลก็มากับเขาด้วย
16Quando Husai, o arquita, amigo de Davi, chegou a Absalão, Husai disse a Absalão: “Viva o rei! Viva o rei!”
16เมื่อหุชัยชาวอารคี สหายดาวิดมาพบอับซาโลม เขาร้องว่า “ขอให้กษัตริย์ทรงพระเจริญ! ขอให้กษัตริย์ทรงพระเจริญ!”
17Absalão perguntou a Husai: “Esta é a sua lealdade para com o seu amigo? Por que você não foi com o seu amigo?”
17อับซาโลมถามหุชัยว่า “นี่หรือความเมตตาที่เจ้ามีต่อสหาย? ทำไมเจ้าไม่ไปกับสหายของเจ้า?”
18Husai respondeu a Absalão: “Não; mas a quem o SENHOR e este povo e todos os homens de Israel tiverem escolhido, dele serei, e com ele ficarei.
18หุชัยตอบว่า “ไม่เลย ข้าจะเป็นคนของผู้ที่พระยาห์เวห์ ประชาชนนี้ และชาวอิสราเอลทั้งหมดเลือก ข้าจะอยู่กับเขา
19Além disso, a quem eu deveria servir? Não deveria eu servir na presença do seu filho? Como servi na presença do seu pai, assim serei na sua presença.”
19อีกอย่าง ข้าควรรับใช้ใครถ้าไม่ใช่บุตรชายของเขา? ข้าเคยรับใช้ต่อหน้าพ่อของท่านอย่างไร ก็จะรับใช้ต่อหน้าท่านอย่างนั้น”
20Então Absalão disse a Aitofel: “Dê o seu conselho sobre o que devemos fazer.”
20อับซาโลมจึงถามอาหิโธเฟลว่า “บอกมาว่าเราควรทำอย่างไร”
21Aitofel disse a Absalão: “Deite-se com as concubinas do seu pai, que ele deixou para cuidarem da casa. Então todo o Israel ouvirá que você se tornou odioso para o seu pai. E as mãos de todos os que estão com você se fortalecerão.”
21อาหิโธเฟลบอกอับซาโลมว่า “จงเข้าไปหลับนอนกับนางสนมของพ่อเจ้าที่เขาให้อยู่ดูแลบ้าน แล้วอิสราเอลทั้งหมดจะได้ยินว่าเจ้าเป็นที่ชิงชังของพ่อ คนที่อยู่ฝ่ายเจ้าจะมีกำลังใจมากขึ้น”
22Assim armaram uma tenda para Absalão no terraço da casa, e Absalão se deitou com as concubinas do seu pai, à vista de todo o Israel.
22พวกเขาจึงกางกระโจมให้อับซาโลมบนหลังคาบ้าน อับซาโลมเข้าไปหลับนอนกับนางสนมของพ่อต่อหน้าชาวอิสราเอลทั้งหมด
23O conselho de Aitofel, que ele dava naqueles dias, era como se alguém consultasse o oráculo de Deus. Todo o conselho de Aitofel era assim, tanto para Davi quanto para Absalão.
23ในสมัยนั้น คำปรึกษาของอาหิโธเฟลเปรียบเสมือนคำตอบที่ได้จากการทูลถามพระเจ้าในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ชั้นใน คำปรึกษาทั้งหมดของอาหิโธเฟลเป็นเช่นนี้ทั้งต่อดาวิดและอับซาโลม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.