دوم سموئیل 16
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Freedom Bible (Thai)
1و چون داود از سر کوه اندکی گذشته بود، اینک صیبا، خادم مفیبوشت، بایک جفت الاغ آراسته که دویست قرص نان وصد قرص کشمش و صد قرص انجیر و یک مشک شراب بر آنها بود، به استقبال وی آمد.
1เมื่อดาวิดเลยยอดเขาไปเล็กน้อย ศิบาคนรับใช้ของเมฟีโบเชทมาพบท่าน พร้อมลาสองตัวที่ใส่อานและบรรทุกขนมปังสองร้อยก้อน ลูกเกดหนึ่งร้อยพวง ผลไม้ฤดูร้อนหนึ่งร้อยผล และเหล้าองุ่นหนึ่งภาชนะ
2و پادشاه به صیبا گفت: «از این چیزها چه مقصودداری؟» صیبا گفت: «الاغها به جهت سوار شدن اهل خانه پادشاه، و نان و انجیر برای خوراک خادمان، و شراب به جهت نوشیدن خسته شدگان در بیابان است.»
2กษัตริย์ถามศิบาว่า “ของเหล่านี้มีไว้ทำไม?” ศิบาตอบว่า “ลาให้คนในบ้านกษัตริย์ขี่ ขนมปังกับผลไม้ให้พวกหนุ่ม ๆ กิน ส่วนเหล้าองุ่นให้คนที่หมดแรงในถิ่นทุรกันดารดื่ม”
3پادشاه گفت: «اما پسر آقایت کجا است؟» صیبا به پادشاه عرض کرد: «اینک دراورشلیم مانده است، زیرا فکر می‌کند که امروزخاندان اسرائیل سلطنت پدر مرا به من ردخواهند کرد.»
3กษัตริย์ถามว่า “ลูกหลานของนายเจ้าอยู่ไหน?” ศิบาตอบว่า “เขาอยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะเขาพูดว่า ‘วันนี้วงศ์วานอิสราเอลจะคืนอาณาจักรของบรรพบุรุษข้าให้ข้า’”
4پادشاه به صیبا گفت: «اینک کل مایملک مفیبوشت از مال توست.» پس صیباگفت: «اظهار بندگی می‌نمایم‌ای آقایم پادشاه، تمنا اینکه در نظر تو التفات یابم.»
4กษัตริย์จึงบอกศิบาว่า “ทุกสิ่งที่เป็นของเมฟีโบเชท บัดนี้เป็นของเจ้า” ศิบาตอบว่า “ข้าขอก้มคำนับ ขอให้นายของข้าผู้เป็นกษัตริย์โปรดปรานข้า”
5و چون داود پادشاه به بحوریم رسید، اینک شخصی از قبیله خاندان شاول مسمی به شمعی از آنجا بیرون آمد و چون می‌آمد، دشنام می‌داد.
5เมื่อกษัตริย์ดาวิดมาถึงบาฮูริม ชายคนหนึ่งจากวงศ์วานซาอูลชื่อชิเมอี บุตรของเกรา ออกมาสาปแช่งท่านตลอดทาง
6و به داود و به جمیع خادمان داود پادشاه سنگهامی انداخت، و تمامی قوم و جمیع شجاعان به طرف راست و چپ او بودند
6เขาขว้างหินใส่ดาวิดและคนรับใช้ทั้งหมดของกษัตริย์ ทั้งที่ผู้คนกับเหล่านักรบผู้กล้าอยู่ข้างขวาและข้างซ้ายของดาวิด
7و شمعی دشنام داده، چنین می‌گفت: «دور شو دور شو‌ای مردخون ریز و‌ای مرد بلیعال!
7ชิเมอีสาปแช่งว่า “ไปเสีย ไปเสีย เจ้าคนมือเปื้อนเลือด เจ้าคนชั่ว!
8خداوند تمامی خون خاندان شاول را که در جایش سلطنت نمودی برتو رد کرده، و خداوند سلطنت را به‌دست پسر توابشالوم، تسلیم نموده است، و اینک چونکه مردی خون ریز هستی، به شرارت خود گرفتارشده‌ای.»
8พระยาห์เวห์ทรงให้เจ้ารับผิดชอบต่อโลหิตทั้งหมดของวงศ์วานซาอูล ซึ่งเจ้าขึ้นครองราชย์แทน! พระยาห์เวห์ทรงมอบอาณาจักรให้อับซาโลมบุตรชายเจ้าแล้ว เห็นไหม ความชั่วของเจ้ากลับมาทำร้ายเจ้าแล้ว เพราะเจ้าเป็นคนมือเปื้อนเลือด!”
9و ابیشای ابن صرویه به پادشاه گفت که «چرااین سگ مرده، آقایم پادشاه را دشنام دهد؟ مستدعی آنکه بروم و سرش را از تن جدا کنم.»
9อาบีชัยบุตรนางเศรุยาห์ทูลกษัตริย์ว่า “ทำไมสุนัขตายตัวนี้ถึงสาปแช่งนายของข้าผู้เป็นกษัตริย์? ขอให้ข้าข้ามไปตัดหัวมันเถิด”
10پادشاه گفت: «ای پسران صرویه مرا با شما چه‌کار است؟ بگذارید که دشنام دهد، زیرا خداونداو را گفته است که داود را دشنام بده، پس کیست که بگوید چرا این کار را می‌کنی؟»
10กษัตริย์ตอบว่า “พวกเจ้าบุตรนางเศรุยาห์ เกี่ยวอะไรกับข้า? ในเมื่อเขาสาปแช่ง และพระยาห์เวห์ตรัสสั่งเขาว่า ‘จงสาปแช่งดาวิด’ ใครจะถามได้ว่า ‘เจ้าทำอย่างนี้ทำไม?’”
11و داود به ابیشای و به تمامی خادمان گفت: «اینک پسر من که از صلب من بیرون آمد، قصد جان من دارد، پس حال چند مرتبه زیاده این بنیامینی، پس او رابگذارید که دشنام دهد زیرا خداوند او را امرفرموده است.
11ดาวิดพูดกับอาบีชัยและคนรับใช้ทั้งหมดว่า “แม้แต่บุตรชายแท้ ๆ ของข้ายังหมายเอาชีวิตข้า แล้วจะนับประสาอะไรกับชาวเบนยามินคนนี้? ปล่อยเขาให้สาปแช่งเถิด เพราะพระยาห์เวห์ทรงเรียกให้เขาทำ
12شاید خداوند بر مصیبت من نگاه کند و خداوند به عوض دشنامی که او امروز به من می‌دهد، به من جزای نیکو دهد.»
12บางทีพระยาห์เวห์จะทรงเห็นความอยุติธรรมที่ข้าได้รับ และตอบแทนข้าด้วยสิ่งดีแทนคำสาปแช่งในวันนี้”
13پس داود ومردانش راه خود را پیش گرفتند و اما شمعی دربرابر ایشان به‌جانب کوه می‌رفت و چون می‌رفت، دشنام داده، سنگها به سوی او می‌انداخت و خاک به هوا می‌پاشید.
13ดาวิดกับคนของท่านเดินไปตามทาง ส่วนชิเมอีเดินบนไหล่เขาฝั่งตรงข้ามพร้อมสาปแช่ง ขว้างหินและโปรยฝุ่นใส่ท่าน
14و پادشاه با تمامی قومی که همراهش بودند، خسته شده، آمدند و در آنجااستراحت کردند.
14กษัตริย์กับทุกคนที่ไปด้วยมาถึงอย่างอ่อนล้า และท่านพักฟื้นกำลังที่นั่น
15و اما ابشالوم و تمامی گروه مردان اسرائیل به اورشلیم آمدند، و اخیتوفل همراهش بود،
15อับซาโลมกับชาวอิสราเอลทั้งหมดมาถึงเยรูซาเล็ม อาหิโธเฟลก็มากับเขาด้วย
16وچون حوشای ارکی، دوست داود، نزد ابشالوم رسید، حوشای به ابشالوم گفت: «پادشاه زنده بماند! پادشاه زنده بماند!»
16เมื่อหุชัยชาวอารคี สหายดาวิดมาพบอับซาโลม เขาร้องว่า “ขอให้กษัตริย์ทรงพระเจริญ! ขอให้กษัตริย์ทรงพระเจริญ!”
17و ابشالوم به حوشای گفت: «آیا مهربانی تو با دوست خود این است؟ چرا با دوست خود نرفتی؟»
17อับซาโลมถามหุชัยว่า “นี่หรือความเมตตาที่เจ้ามีต่อสหาย? ทำไมเจ้าไม่ไปกับสหายของเจ้า?”
18و حوشای به ابشالوم گفت: «نی، بلکه هرکس را که خداوند واین قوم و جمیع مردان اسرائیل برگزیده باشند، بنده او خواهم بود و نزد او خواهم ماند.
18หุชัยตอบว่า “ไม่เลย ข้าจะเป็นคนของผู้ที่พระยาห์เวห์ ประชาชนนี้ และชาวอิสราเอลทั้งหมดเลือก ข้าจะอยู่กับเขา
19و ثانی که را می‌باید خدمت نمایم؟ آیا نه نزد پسر او؟ پس چنانکه به حضور پدر تو خدمت نموده‌ام، به همان طور در حضور تو خواهم بود.»
19อีกอย่าง ข้าควรรับใช้ใครถ้าไม่ใช่บุตรชายของเขา? ข้าเคยรับใช้ต่อหน้าพ่อของท่านอย่างไร ก็จะรับใช้ต่อหน้าท่านอย่างนั้น”
20و ابشالوم به اخیتوفل گفت: «شما مشورت کنید که چه بکنیم.»
20อับซาโลมจึงถามอาหิโธเฟลว่า “บอกมาว่าเราควรทำอย่างไร”
21و اخیتوفل به ابشالوم گفت که «نزد متعه های پدر خود که به جهت نگاهبانی خانه گذاشته است، درآی، و چون تمامی اسرائیل بشنوند که نزد پدرت مکروه شده‌ای، آنگاه دست تمامی همراهانت قوی خواهد شد.»
21อาหิโธเฟลบอกอับซาโลมว่า “จงเข้าไปหลับนอนกับนางสนมของพ่อเจ้าที่เขาให้อยู่ดูแลบ้าน แล้วอิสราเอลทั้งหมดจะได้ยินว่าเจ้าเป็นที่ชิงชังของพ่อ คนที่อยู่ฝ่ายเจ้าจะมีกำลังใจมากขึ้น”
22پس خیمه‌ای بر پشت بام برای ابشالوم برپاکردند و ابشالوم در نظر تمامی بنی‌اسرائیل نزدمتعه های پدرش درآمد.
22พวกเขาจึงกางกระโจมให้อับซาโลมบนหลังคาบ้าน อับซาโลมเข้าไปหลับนอนกับนางสนมของพ่อต่อหน้าชาวอิสราเอลทั้งหมด
23و مشورتی که اخیتوفل در آن روزها می‌داد، مثل آن بود که کسی از کلام خدا سوال کند. و هر مشورتی که اخیتوفل هم به داود و هم به ابشالوم می‌داد، چنین می‌بود.
23ในสมัยนั้น คำปรึกษาของอาหิโธเฟลเปรียบเสมือนคำตอบที่ได้จากการทูลถามพระเจ้าในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ชั้นใน คำปรึกษาทั้งหมดของอาหิโธเฟลเป็นเช่นนี้ทั้งต่อดาวิดและอับซาโลม
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.