1 Coríntios 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Irmãos, não pude falar a vocês como a pessoas espirituais, mas como a pessoas carnais, como a bebês em Cristo.
1Кыт деспре мине, фрацилор, ну в-ам путут ворби ка унор оамень духовничешть, чи а требуит сэ вэ ворбеск ка унор оамень лумешть, ка унор прунчь ын Христос.
2Eu os alimentei com leite, não com alimento sólido, pois vocês ainda não estavam prontos. De fato, vocês não estão prontos nem mesmo agora,
2В-ам хрэнит ку лапте, ну ку букате тарь, кэч ну ле путяць суфери, ши нич акум кяр ну ле путець суфери,
3pois vocês ainda são carnais. Porque, visto que há ciúmes, contendas e facções entre vocês, não são vocês carnais, e não andam nos caminhos dos homens?
3пентру кэ тот лумешть сунтець. Ын адевэр, кынд ынтре вой сунт завистий, чертурь ши дезбинэрь, ну сунтець вой лумешть ши ну трэиць вой ын фелул челорлалць оамень?
4Pois quando um diz: “Eu sigo a Paulo”, e outro: “Eu sigo a Apolo”, vocês não são carnais?
4Кынд унул зиче: „Еу сунт ал луй Павел!” ши алтул: „Еу сунт ал луй Аполо”, ну сунтець вой оамень де луме?
5Quem então é Apolo, e quem é Paulo, senão servos por meio de quem vocês creram, e isso conforme o Senhor concedeu a cada um?
5Чине есте Павел? Ши чине есте Аполо? Ниште служиторь ай луй Думнезеу прин каре аць крезут; ши фиекаре, дупэ путеря датэ луй де Домнул.
6Eu plantei. Apolo regou. Mas Deus deu o crescimento.
6Еу ам сэдит, Аполо а удат, дар Думнезеу а фэкут сэ кряскэ,
7De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
7аша кэ нич чел че сэдеште, нич чел че удэ ну сунт нимик, чи Думнезеу, каре фаче сэ кряскэ.
8Ora, o que planta e o que rega são um, mas cada um receberá a sua própria recompensa de acordo com o seu próprio trabalho.
8Чел че сэдеште ши чел че удэ сунт тот уна, ши фиекаре ышь ва луа рэсплата дупэ остеняла луй.
9Pois nós somos cooperadores de Deus. Vocês são lavoura de Deus, edifício de Deus.
9Кэч ной сунтем ымпреунэ-лукрэторь ку Думнезеу. Вой сунтець огорул луй Думнезеу, клэдиря луй Думнезеу.
10Segundo a graça de Deus que me foi dada, como um sábio mestre de obras lancei o fundamento, e outro edifica sobre ele. Mas que cada um tenha cuidado com a maneira como edifica sobre ele.
10Дупэ харул луй Думнезеу каре мь-а фост дат, еу, ка ун мештер-зидар ынцелепт, ам пус темелия, ши ун алтул клэдеште дясупра. Дар фиекаре сэ я бине сяма кум клэдеште дясупра.
11Pois ninguém pode lançar outro fundamento além do que já foi lançado, o qual é Jesus Cristo.
11Кэч нимень ну поате пуне о алтэ темелие декыт чя каре а фост пусэ, ши каре есте Исус Христос.
12Mas, se alguém edifica sobre o fundamento com ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno ou palha,
12Яр дакэ клэдеште чинева пе ачастэ темелие аур, арӂинт, петре скумпе, лемн, фын, трестие,
13a obra de cada um será revelada. Pois o Dia a declarará, porque é revelada no fogo; e o próprio fogo provará que tipo de obra é a de cada um.
13лукраря фиекэруя ва фи датэ пе фацэ: зиуа Домнулуй о ва фаче куноскутэ, кэч се ва дескопери ын фок. Ши фокул ва доведи кум есте лукраря фиекэруя.
14Se a obra que alguém edificou sobre ele permanecer, ele receberá uma recompensa.
14Дакэ лукраря зидитэ де чинева пе темелия ачея рэмыне ын пичоаре, ел ва прими о рэсплатэ.
15Se a obra de alguém for queimada, ele sofrerá perda, mas ele mesmo será salvo, porém como que pelo fogo.
15Дакэ лукраря луй ва фи арсэ, ышь ва перде рэсплата. Кыт деспре ел, ва фи мынтуит, дар ка прин фок.
16Vocês não sabem que são templo de Deus e que o Espírito de Deus habita em vocês?
16Ну штиць кэ вой сунтець Темплул луй Думнезеу ши кэ Духул луй Думнезеу локуеште ын вой?
17Se alguém destruir o templo de Deus, Deus o destruirá; pois o templo de Deus é santo, e esse templo são vocês.
17Дакэ нимичеште чинева Темплул луй Думнезеу, пе ачела ыл ва нимичи Думнезеу, кэч Темплул луй Думнезеу есте сфынт, ши аша сунтець вой.
18Que ninguém se engane. Se alguém entre vocês pensa que é sábio neste mundo, torne-se louco para que se torne sábio.
18Нимень сэ ну се ыншеле: Дакэ чинева динтре вой се креде ынцелепт ын фелул вякулуй ачестуя, сэ се факэ небун, ка сэ ажунгэ ынцелепт.
19Pois a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus. Porque está escrito: “Ele apanha os sábios na sua própria astúcia.”
19Кэч ынцелепчуня лумий ачестея есте о небуние ынаинтя луй Думнезеу. Де ачея есте скрис: „Ел принде пе чей ынцелепць ын викления лор.”
20E novamente: “O Senhor conhece os raciocínios dos sábios, que são inúteis.”
20Ши ярэшь: „Домнул куноаште гындуриле челор ынцелепць. Штие кэ сунт дешарте.”
21Portanto, ninguém se glorie nos homens. Pois todas as coisas são de vocês,
21Нимень сэ ну се фэляскэ дар ку оамень, кэч тоате лукруриле сунт але воастре:
22seja Paulo, ou Apolo, ou Cefas, ou o mundo, ou a vida, ou a morte, ou as coisas presentes, ou as coisas futuras. Tudo é de vocês,
22фие Павел, фие Аполо, фие Кифа, фие лумя, фие вяца, фие моартя, фие лукруриле де акум, фие челе виитоаре, тоате сунт але воастре
23e vocês são de Cristo, e Cristo é de Deus.
23ши вой сунтець ай луй Христос, яр Христос есте ал луй Думнезеу.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.