1 Coríntios 2
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Quando fui até vocês, irmãos, não fui com eloquência ou sabedoria ao proclamar a vocês o testemunho de Deus.
1Кыт деспре мине, фрацилор, кынд ам венит ла вой, н-ам венит сэ вэ вестеск тайна луй Думнезеу ку о ворбире сау ынцелепчуне стрэлучитэ.
2Pois decidi não saber coisa alguma entre vocês, a não ser Jesus Cristo, e este crucificado.
2Кэч н-ам авут де гынд сэ штиу ынтре вой алтчева декыт пе Исус Христос, ши пе Ел рэстигнит.
3Eu estive com vocês em fraqueza, em temor e em muito tremor.
3Еу ынсумь, кынд ам венит ын мижлокул востру, ам фост слаб, фрикос ши плин де кутремур.
4Minha palavra e minha pregação não consistiram em palavras persuasivas de sabedoria humana, mas em demonstração do Espírito e de poder,
4Ши ынвэцэтура ши проповэдуиря мя ну стэтяу ын ворбириле ындуплекэтоаре але ынцелепчуний, чи ынтр-о довадэ датэ де Духул ши де путере,
5para que a fé de vocês não se apoiasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
5пентру ка крединца воастрэ сэ фие ынтемеятэ ну пе ынцелепчуня оаменилор, чи пе путеря луй Думнезеу.
6No entanto, falamos de sabedoria entre os que são maduros, mas não da sabedoria deste mundo nem da sabedoria dos governantes deste mundo, que estão sendo reduzidos a nada.
6Тотушь чея че проповэдуим ной принтре чей десэвыршиць есте о ынцелепчуне, дар ну а вякулуй ачестуя, нич а фрунташилор вякулуй ачестуя, каре вор фи нимичиць.
7Falamos da sabedoria de Deus em mistério, a sabedoria que estava oculta, a qual Deus preordenou antes dos séculos para a nossa glória,
7Ной проповэдуим ынцелепчуня луй Думнезеу, чя тайникэ ши цинутэ аскунсэ, пе каре о рындуисе Думнезеу, спре слава ноастрэ, май ынаинте де вечь,
8a qual nenhum dos governantes deste mundo conheceu. Pois, se a tivessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória.
8ши пе каре н-а куноскут-о ничунул дин фрунташий вякулуй ачестуя; кэч, дакэ ар фи куноскут-о, н-ар фи рэстигнит пе Домнул славей.
9Mas, como está escrito: “As coisas que o olho não viu, e o ouvido não ouviu, que não entraram no coração do homem, são estas que Deus preparou para aqueles que o amam.”
9Дар, дупэ кум есте скрис: „Лукрурь пе каре окюл ну ле-а вэзут, урекя ну ле-а аузит ши ла инима омулуй ну с-ау суит, аша сунт лукруриле пе каре ле-а прегэтит Думнезеу пентру чей че-Л юбеск.”
10Mas a nós Deus as revelou por meio do Espírito. Pois o Espírito sonda todas as coisas, até mesmo as profundezas de Deus.
10Ноуэ ынсэ Думнезеу ни ле-а дескоперит прин Духул Сэу. Кэч Духул черчетязэ тотул, кяр ши лукруриле адынчь але луй Думнезеу.
11Pois quem entre os homens conhece o que há no homem, a não ser o espírito do próprio homem que nele está? Da mesma forma, ninguém conhece as coisas de Deus, a não ser o Espírito de Deus.
11Ын адевэр, чине динтре оамень куноаште лукруриле омулуй, афарэ де духул омулуй, каре есте ын ел? Тот аша, нимень ну куноаште лукруриле луй Думнезеу афарэ де Духул луй Думнезеу.
12Mas nós não recebemos o espírito do mundo, e sim o Espírito que provém de Deus, para que pudéssemos conhecer as coisas que nos foram dadas gratuitamente por Deus.
12Ши ной н-ам примит духул лумий, чи Духул каре вине де ла Думнезеу, ка сэ путем куноаште лукруриле пе каре ни ле-а дат Думнезеу прин харул Сэу.
13Destas coisas também falamos, não em palavras que a sabedoria humana ensina, mas nas que o Espírito Santo ensina, comparando coisas espirituais com coisas espirituais.
13Ши ворбим деспре еле ну ку ворбирь ынвэцате де ла ынцелепчуня оменяскэ, чи ку ворбирь ынвэцате де ла Духул Сфынт, ынтребуинцынд о ворбире духовничяскэ пентру лукруриле духовничешть.
14Ora, o homem natural não recebe as coisas do Espírito de Deus, porque lhe são loucura; e não pode conhecê-las, porque elas se discernem espiritualmente.
14Дар омул фиреск ну примеште лукруриле Духулуй луй Думнезеу, кэч пентру ел сунт о небуние, ши нич ну ле поате ынцелеӂе, пентру кэ требуе жудекате духовничеште.
15Mas aquele que é espiritual discerne todas as coisas, e ele próprio não é julgado por ninguém.
15Омул духовническ, димпотривэ, поате сэ жудече тотул ши ел ынсушь ну поате фи жудекат де нимень.
16“Pois quem conheceu a mente do Senhor, para que o possa instruir?” Nós, porém, temos a mente de Cristo.
16Кэч „чине а куноскут гындул Домнулуй, ка сэ-Й поатэ да ынвэцэтурэ?” Ной ынсэ авем гындул луй Христос.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.