1 Coríntios 3
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
1Irmãos, não pude falar a vocês como a pessoas espirituais, mas como a pessoas carnais, como a bebês em Cristo.
1και εγω αδελφοι ουκ ηδυνηθην υμιν λαλησαι ωσ πνευματικοισ αλλ ωσ σαρκικοισ ωσ νηπιοισ εν χριστω
2Eu os alimentei com leite, não com alimento sólido, pois vocês ainda não estavam prontos. De fato, vocês não estão prontos nem mesmo agora,
2γαλα υμασ εποτισα και ου βρωμα ουπω γαρ εδυνασθε αλλ ουτε ετι νυν δυνασθε
3pois vocês ainda são carnais. Porque, visto que há ciúmes, contendas e facções entre vocês, não são vocês carnais, e não andam nos caminhos dos homens?
3ετι γαρ σαρκικοι εστε οπου γαρ εν υμιν ζηλοσ και ερισ και διχοστασιαι ουχι σαρκικοι εστε και κατα ανθρωπον περιπατειτε
4Pois quando um diz: “Eu sigo a Paulo”, e outro: “Eu sigo a Apolo”, vocês não são carnais?
4οταν γαρ λεγη τισ εγω μεν ειμι παυλου ετεροσ δε εγω απολλω ουχι σαρκικοι εστε
5Quem então é Apolo, e quem é Paulo, senão servos por meio de quem vocês creram, e isso conforme o Senhor concedeu a cada um?
5τισ ουν εστιν παυλοσ τισ δε απολλωσ αλλ η διακονοι δι ων επιστευσατε και εκαστω ωσ ο κυριοσ εδωκεν
6Eu plantei. Apolo regou. Mas Deus deu o crescimento.
6εγω εφυτευσα απολλωσ εποτισεν αλλ ο θεοσ ηυξανεν
7De modo que nem o que planta é alguma coisa, nem o que rega, mas Deus, que dá o crescimento.
7ωστε ουτε ο φυτευων εστιν τι ουτε ο ποτιζων αλλ ο αυξανων θεοσ
8Ora, o que planta e o que rega são um, mas cada um receberá a sua própria recompensa de acordo com o seu próprio trabalho.
8ο φυτευων δε και ο ποτιζων εν εισιν εκαστοσ δε τον ιδιον μισθον ληψεται κατα τον ιδιον κοπον
9Pois nós somos cooperadores de Deus. Vocês são lavoura de Deus, edifício de Deus.
9θεου γαρ εσμεν συνεργοι θεου γεωργιον θεου οικοδομη εστε
10Segundo a graça de Deus que me foi dada, como um sábio mestre de obras lancei o fundamento, e outro edifica sobre ele. Mas que cada um tenha cuidado com a maneira como edifica sobre ele.
10κατα την χαριν του θεου την δοθεισαν μοι ωσ σοφοσ αρχιτεκτων θεμελιον τεθεικα αλλοσ δε εποικοδομει εκαστοσ δε βλεπετω πωσ εποικοδομει
11Pois ninguém pode lançar outro fundamento além do que já foi lançado, o qual é Jesus Cristo.
11θεμελιον γαρ αλλον ουδεισ δυναται θειναι παρα τον κειμενον οσ εστιν ιησουσ χριστοσ
12Mas, se alguém edifica sobre o fundamento com ouro, prata, pedras preciosas, madeira, feno ou palha,
12ει δε τισ εποικοδομει επι τον θεμελιον τουτον χρυσον αργυρον λιθουσ τιμιουσ ξυλα χορτον καλαμην
13a obra de cada um será revelada. Pois o Dia a declarará, porque é revelada no fogo; e o próprio fogo provará que tipo de obra é a de cada um.
13εκαστου το εργον φανερον γενησεται η γαρ ημερα δηλωσει οτι εν πυρι αποκαλυπτεται και εκαστου το εργον οποιον εστιν το πυρ δοκιμασει
14Se a obra que alguém edificou sobre ele permanecer, ele receberá uma recompensa.
14ει τινοσ το εργον μενει ο εποικοδομησεν μισθον ληψεται
15Se a obra de alguém for queimada, ele sofrerá perda, mas ele mesmo será salvo, porém como que pelo fogo.
15ει τινοσ το εργον κατακαησεται ζημιωθησεται αυτοσ δε σωθησεται ουτωσ δε ωσ δια πυροσ
16Vocês não sabem que são templo de Deus e que o Espírito de Deus habita em vocês?
16ουκ οιδατε οτι ναοσ θεου εστε και το πνευμα του θεου οικει εν υμιν
17Se alguém destruir o templo de Deus, Deus o destruirá; pois o templo de Deus é santo, e esse templo são vocês.
17ει τισ τον ναον του θεου φθειρει φθερει τουτον ο θεοσ ο γαρ ναοσ του θεου αγιοσ εστιν οιτινεσ εστε υμεισ
18Que ninguém se engane. Se alguém entre vocês pensa que é sábio neste mundo, torne-se louco para que se torne sábio.
18μηδεισ εαυτον εξαπατατω ει τισ δοκει σοφοσ ειναι εν υμιν εν τω αιωνι τουτω μωροσ γενεσθω ινα γενηται σοφοσ
19Pois a sabedoria deste mundo é loucura diante de Deus. Porque está escrito: “Ele apanha os sábios na sua própria astúcia.”
19η γαρ σοφια του κοσμου τουτου μωρια παρα τω θεω εστιν γεγραπται γαρ ο δρασσομενοσ τουσ σοφουσ εν τη πανουργια αυτων
20E novamente: “O Senhor conhece os raciocínios dos sábios, que são inúteis.”
20και παλιν κυριοσ γινωσκει τουσ διαλογισμουσ των σοφων οτι εισιν ματαιοι
21Portanto, ninguém se glorie nos homens. Pois todas as coisas são de vocês,
21ωστε μηδεισ καυχασθω εν ανθρωποισ παντα γαρ υμων εστιν
22seja Paulo, ou Apolo, ou Cefas, ou o mundo, ou a vida, ou a morte, ou as coisas presentes, ou as coisas futuras. Tudo é de vocês,
22ειτε παυλοσ ειτε απολλωσ ειτε κηφασ ειτε κοσμοσ ειτε ζωη ειτε θανατοσ ειτε ενεστωτα ειτε μελλοντα παντα υμων εστιν
23e vocês são de Cristo, e Cristo é de Deus.
23υμεισ δε χριστου χριστοσ δε θεου
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.