Men Rom 14
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Clementine Vulgate, 1598
1KOMAIL apwali me luet ni pojon o der kapin irail ada.
1Infirmum autem in fide assumite, non in disceptationibus cogitationum.
2Amen kin lamelame, en kankan jon karoj, a me luet kin kankan wan tuka.
2Alius enim credit se manducare omnia: qui autem infirmus est, olus manducet.
3Meamen me kin kankan, ender mamaleki, me jota kin kan; o me jo kin kankan, ender kadeikada me kin kan, pwe Kot kin apapwali i.
3Is qui manducat, non manducantem non spernat: et qui non manducat, manducantem non judicet: Deus enim illum assumpsit.
4Pwe ij koe, me kin kadeikada en amen a ladu, pwe ma a pan uda de pupedi a pan nain a jaumaj eta. Melel, a pan pil uda, pwe Kaun o me kotin kak on kauada i.
4Tu quis es, qui judicas alienum servum? domino suo stat, aut cadit: stabit autem: potens est enim Deus statuere illum.
5Amen kin pilada a ran kajampwal mon me tei kan, a amen ran karoj dupeneta re a; a amen amen en pun ni a lamelame.
5Nam alius judicat diem inter diem: alius autem judicat omnem diem: unusquisque in suo sensu abundet.
6Meamen me moaki ran eu, Kaun o me a moaki on, me kin mana, Kaun o me a mana on, pwe a kin danke Kot, o me jota mana, nan Kaun o me a jo mana on, ap kin danke Kot.
6Qui sapit diem, Domino sapit, et qui manducat, Domino manducat: gratias enim agit Deo. Et qui non manducat, Domino non manducat, et gratias agit Deo.
7Pwe jota meamen re ’tail kin memaur ion pein i, o jota me kin mela on pein i.
7Nemo enim nostrum sibi vivit, et nemo sibi moritur.
8Pwe ma kitail memaur, Kaun o me kitail kin memaur ion, o kitail mela, Kaun o me kitail pan mela on, ari, kitail memaur de mela, japwilim en Kaun o kitail.
8Sive enim vivemus, Domino vivimus: sive morimur, Domino morimur. Sive ergo vivimus, sive morimur, Domini sumus.
9Pwe i me Krijtuj matalar ap iajadar, pwen kaunda me melar o memaur akan.
9In hoc enim Christus mortuus est, et resurrexit: ut et mortuorum et vivorum dominetur.
10Ari, menda koe kin kadeikada ri om? De koe, menda koe mamaleki ri om? Pwe kitail karoj pan wijikelan mol en kadeik en Kot;
10Tu autem quid judicas fratrem tuum? aut tu quare spernis fratrem tuum? omnes enim stabimus ante tribunal Christi.
11Pwe a intinidier: Kaun o kaukila pein i majani: Na karoj pan kelepuki on ia, o lo karoj kadede Kot.
11Scriptum est enim: Vivo ego, dicit Dominus, quoniam mihi flectetur omne genu: et omnis lingua confitebitur Deo.
12Nan i kitail karoj pan weokada pein kitail on Kot.
12Itaque unusquisque nostrum pro se rationem reddet Deo.
13Kitail ari ender kadeikada amen amen; a mak eta, kitail en kadeikada iet akan, ender ki on ri atail kajajepa de men kamakar.
13Non ergo amplius invicem judicemus: sed hoc judicate magis, ne ponatis offendiculum fratri, vel scandalum.
14Nai me lamedar o ajadar pan Kaun lejuj, me jota okotme me udan jamin; a meamen, me kajamineki meakot, nan i me jamin on.
14Scio, et confido in Domino Jesu, quia nihil commune per ipsum, nisi ei qui existimat quid commune esset, illi commune est.
15Pwe ma ri om pan injenjuedeki om kijin mana, koe jota kin weweid nin tiak en limpok; ender kawe kila om mana i, me Krijtuj mata kilar.
15Si enim propter cibum frater tuus contristatur, jam non secundum caritatem ambulas. Noli cibo tuo illum perdere, pro quo Christus mortuus est.
16Komail ari kalaka, pwe omail wiawia mau de kalok jued:
16Non ergo blasphemetur bonum nostrum.
17Pwe wein Kot kaidin mana o nim, a pun, o popol, o peren ren Nen jaraui.
17Non est enim regnum Dei esca et potus: sed justitia, et pax, et gaudium in Spiritu Sancto:
18Pwe me kin papa Krijtuj ni mepukat, i me pun ren Kot o pil konekon ren aramaj akan.
18qui enim in hoc servit Christo, placet Deo, et probatus est hominibus.
19Kitail ari en inon ion meakan, me kin kareda popol o kamakamaui kitail pena amen amen.
19Itaque quæ pacis sunt, sectemur: et quæ ædificationis sunt, in invicem custodiamus.
20Koe ender kawe kila kijin mana wiawia en Kot. Ari, karoj me min, ap jued on aramaj amen, me luet ap manamana.
20Noli propter escam destruere opus Dei, omnia quidem sunt munda: sed malum est homini, qui per offendiculum manducat.
21Me mau, koe ender kan uduk de nim wain, de wia meakot, me ri om ol pan pupe kidi, de makaraki, de kaluete kila.
21Bonum est non manducare carnem, et non bibere vinum, neque in quo frater tuus offenditur, aut scandalizatur, aut infirmatur.
22A ma om pojon mia ni mepukat, ari kamaui pein uk mon Kot Meid pai, me jota kin kadeikada pein i ki meakan, me a kin kajampwaleki.
22Tu fidem habes? penes temetipsum habe coram Deo. Beatus qui non judicat semetipsum in eo quod probat.
23A meamen, me peikajal ap mana, me pakadeikadar, pwe a jota tapi jan pojon. A karoj me jota kin tapi jan pojon, iei dip.
23Qui autem discernit, si manducaverit, damnatus est: quia non ex fide. Omne autem, quod non est ex fide, peccatum est.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.