Ioanej 6
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Clementine Vulgate, 1598
1MURIN mepukat Iejuj kotin kotela le en Tiperiaj nan Kalilaa.
1Post hæc abiit Jesus trans mare Galilææ, quod est Tiberiadis:
2A pokon kalaimun me idedauen i pweki ar kilaner kilel akan, me a kotin wiai on me jomau kan.
2et sequebatur eum multitudo magna, quia videbant signa quæ faciebat super his qui infirmabantur.
3Jejuj ap kotidala pon dol o, kaipokedi waja o ren japwilim a tounpadak kan.
3Subiit ergo in montem Jesus et ibi sedebat cum discipulis suis.
4A paja o, ran lapalap en Juj oko me korendor.
4Erat autem proximum Pascha dies festus Judæorum.
5Iejuj lao kotin majanda majani pokon kalaimun koko don i, ap kotin majani on Pilipuj: Ia waja, jen neti jan ia kijin mana, pwe mepukat en mana?
5Cum sublevasset ergo oculos Jesus, et vidisset quia multitudo maxima venit ad eum, dixit ad Philippum: Unde ememus panes, ut manducent hi?
6A kotin majani mepukat, pwen kajonejon i. Pwe pein i mani, me a pan wiada.
6Hoc autem dicebat tentans eum: ipse enim sciebat quid esset facturus.
7Pilipuj potoan on i: Prot me denar riepuki jota pan itar on irail, pwe amen amen en tunole ekij.
7Respondit ei Philippus: Ducentorum denariorum panes non sufficiunt eis, ut unusquisque modicum quid accipiat.
8Andreaj, japwilim a tounpadak amen, ri en Jimon Petruj potoan on i:
8Dicit ei unus ex discipulis ejus, Andreas, frater Simonis Petri:
9Kijin putak amen mia, me a lopon en prot limau o mam riamen, a jota katepa ren me toto.
9Est puer unus hic qui habet quinque panes hordeaceos et duos pisces: sed hæc quid sunt inter tantos?
10Iejuj kotin majani: Kamod on irail edi! Ari, waja o me reen. Impan ol limekid ap mondi.
10Dixit ergo Jesus: Facite homines discumbere. Erat autem fœnum multum in loco. Discumberunt ergo viri, numero quasi quinque millia.
11Iejuj ap kotikida lopon ko, a lao laolaoki, ap kotin nek on irail me mondier, pil dueta mam oko, irail lao metilar.
11Accepit ergo Jesus panes: et cum gratias egisset, distribuit discumbentibus: similiter et ex piscibus quantum volebant.
12Irail lao metier, a kotin majani on japwilim a tounpadak kan: Ki pena me lua, pwe ekij der lokidokila!
12Ut autem impleti sunt, dixit discipulis suis: Colligite quæ superaverunt fragmenta, ne pereant.
13Irail ap ki pena kopou eijokriau kijan lopon ko, me luadi murin arail mana.
13Collegerunt ergo, et impleverunt duodecim cophinos fragmentorum ex quinque panibus hordeaceis, quæ superfuerunt his qui manducaverant.
14Aramaj akan lao kilaner kilel o, me Iejuj kotin wiadar, re ap indada: Melel i Jaukop o, me pan pwara don jappa.
14Illi ergo homines cum vidissent quod Jesus fecerat signum, dicebant: Quia hic est vere propheta, qui venturus est in mundum.
15Iejuj lao kotin mani, me re pan poto don i, pwen kajapwila dan i Nanmarki, ap pil koti dalan nin dol o, kotin kelepala.
15Jesus ergo cum cognovisset quia venturi essent ut raperent eum, et facerent eum regem, fugit iterum in montem ipse solus.
16A lao jautik pena, japwilim a tounpadak kan ap kotilan ni oror,
16Ut autem sero factum est, descenderunt discipuli ejus ad mare.
17Kereda pon jop pot, kotela kokolan Kapernaum. A lao waja ponier, Iejuj jaikenta ian irail.
17Et cum ascendissent navim, venerunt trans mare in Capharnaum: et tenebræ jam factæ erant et non venerat ad eos Jesus.
18A jed me iluken, pwe an me ma.
18Mare autem, vento magno flante, exsurgebat.
19Irail jeijei kila mail eijok limau de rieijok, rap kilanada Iejuj a kotikotido pon jed koren ion jop, irail ap majapwekadar.
19Cum remigassent ergo quasi stadia viginti quinque aut triginta, vident Jesum ambulantem supra mare, et proximum navi fieri, et timuerunt.
20A kotin majani on irail: Nai i komail der majak!
20Ille autem dicit eis: Ego sum, nolite timere.
21lrail ap men kajamo i pon jop o, a jop o madan milar ni jap o, me re ko on ia.
21Voluerunt ergo accipere eum in navim et statim navis fuit ad terram, in quam ibant.
22A mandan ran o pokon o, me mi palilan le, lao kilaner, me jota apot jop mi waja o, pwe i eta, me japwilim a tounpadak kan keredan poa, o me Iejuj jota ian japwilim a tounpadak kan kotidan pon jop o, pwe a tounpadak kan kola kelep.
22Altera die, turba, quæ stabat trans mare, vidit quia navicula alia non erat ibi nisi una, et quia non introisset cum discipulis suis Jesus in navim, sed soli discipuli ejus abiissent:
23A pil akai kijin jop me pwarado jan Tiperiaj, tana don waja o, me re manamana ia, murin Kaun o kotin laolao.
23aliæ vero supervenerunt naves a Tiberiade juxta locum ubi manducaverunt panem, gratias agente Domino.
24Aramaj akan lao kilaner, me Iejuj jolar kotikot ia, o japwilim a tounpadak kan pil jo, rap dake jop pot kolan Kapernaum, raparapaki Iejuj.
24Cum ergo vidisset turba quia Jesus non esset ibi, neque discipuli ejus, ascenderunt in naviculas, et venerunt Capharnaum quærentes Jesum.
25Irail lao diaradar i palilan le, ap potoan on: Rapi iad me re kotido?
25Et cum invenissent eum trans mare, dixerunt ei: Rabbi, quando huc venisti?
26Jejuj kotin japen irail majani: Melel, melel I indai on komail, komail kin rapakin ia kaidin pweki kilel akan, me komail kilan, a pweki komail kanala kijin prot ap metier.
26Respondit eis Jesus, et dixit: Amen, amen dico vobis: quæritis me non quia vidistis signa, sed quia manducastis ex panibus et saturati estis.
27Komail der dokki mana, me kin ola, a dokki mana me kin mimieta on maur joutuk, me Nain aramaj pan ki on komail, pwe i me Kot Jam kileledier.
27Operamini non cibum, qui perit, sed qui permanet in vitam æternam, quem Filius hominis dabit vobis. Hunc enim Pater signavit Deus.
28Irail ap potoan on i: Da me jen wiada, pwen kapwaiada en Kot a dodok kan?
28Dixerunt ergo ad eum: Quid faciemus ut operemur opera Dei?
29Iejuj kotin japen majani on irail: let en Kot a dodok: Komail en pojon i, me a kadarado.
29Respondit Jesus, et dixit eis: Hoc est opus Dei, ut credatis in eum quem misit ille.
30Irail ari potoan on i: Kilel da, me re kotikida, pwe jen kilan o pojon ir? Da me re kotin wiada?
30Dixerunt ergo ei: Quod ergo tu facis signum ut videamus et credamus tibi? quid operaris?
31Jam at akan me kanala mana nan jap tan o, duen a intinidier: A kotiki on irail prot jan nanlan, en kanala.
31Patres nostri manducaverunt manna in deserto, sicut scriptum est: Panem de cælo dedit eis manducare.
32lejuj ap kotin majani on irail: Melel, melel I indai on komail, kaidin Mojej, me ki on komail prot jan nanlan, a Jam ai kin ki on komail prot melel jan nanlan.
32Dixit ergo eis Jesus: Amen, amen dico vobis: non Moyses dedit vobis panem de cælo, sed Pater meus dat vobis panem de cælo verum.
33Pwe me kodido jan nanlan, o ki on jappa maur, iei prot en Kot.
33Panis enim Dei est, qui de cælo descendit, et dat vitam mundo.
34Irail ap indan i: Main, kotiki don kit prot wet kaukaule!
34Dixerunt ergo ad eum: Domine, semper da nobis panem hunc.
35Iejuj kotin majani on irai: Prot en kamaur nai, me ko don ia jolar pan men manadar, o me pojon ia, jolar men nim niladar.
35Dixit autem eis Jesus: Ego sum panis vitæ: qui venit ad me, non esuriet, et qui credit in me, non sitiet umquam.
36A I indai on komail er, komail kiian ia er, ap jo pojon la.
36Sed dixi vobis quia et vidistis me, et non creditis.
37Karoj me Jam ki on ia, pan ko don ia, a me ko don ia, I jota pan kajela.
37Omne quod dat mihi Pater, ad me veniet: et eum qui venit ad me, non ejiciam foras:
38Pwe nai kodido jan nanlan, kaidin pwen wiada injen ai, pwe kupur en i, me kadar ia do.
38quia descendi de cælo, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me.
39Pwe iet kupur en me kadar ia do, karoj me a ki on ia er, I ender kajela amen, pwe I en kamaureda ni ran nik o.
39Hæc est autem voluntas ejus qui misit me, Patris: ut omne quod dedit mihi, non perdam ex eo, sed resuscitem illud in novissimo die.
40A iet kupur en Jam ai, amen amen, me kin kilan Na o pojon i, en aneki maur joutuk, a I pan kamaureda i ni ran nik o.
40Hæc est autem voluntas Patris mei, qui misit me: ut omnis qui videt Filium et credit in eum, habeat vitam æternam, et ego resuscitabo eum in novissimo die.
41Juj oko ap lipanedeki i, pweki a kotin majani: Nai prot, me kodi jan nanlan.
41Murmurabant ergo Judæi de illo, quia dixisset: Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi,
42Irail indada: Kaidin i Iejuj nain Iojep? A jam a o in a je aja. Ari, daduen a indada: I kodido jan nanlan?
42et dicebant: Nonne hic est Jesus filius Joseph, cujus nos novimus patrem et matrem? quomodo ergo dicit hic: Quia de cælo descendi?
43Iejuj kotin japen majani on irail: Komail der lipaned nan pun omail!
43Respondit ergo Jesus, et dixit eis: Nolite murmurare in invicem:
44Jota me pan kak ko don ia, ma Jam, me kadar ia dor, jota kainonido i. A I pan kamaureda I ni ran nik o.
44nemo potest venire ad me, nisi Pater, qui misit me, traxerit eum; et ego resuscitabo eum in novissimo die.
45A intinidier nan jaukop akan: Irail karoj pan ale padak jan ren Kot. Amen amen me ronadar o padakki ren Jam, kin ko don ia.
45Est scriptum in prophetis: Et erunt omnes docibiles Dei. Omnis qui audivit a Patre, et didicit, venit ad me.
46Ari, kaidin pweki meamen kilan Jam; i eta, me kodo jan ren Kot, i me kilaner Jam.
46Non quia Patrem vidit quisquam, nisi is, qui est a Deo, hic vidit Patrem.
47Melel, melel I indai on komail, me pojon ia, iei me aneki maur joutuk.
47Amen, amen dico vobis: qui credit in me, habet vitam æternam.
48Prot en maur nai.
48Ego sum panis vitæ.
49Jam omail oko, me kanala mana nan jap tan o, ir ari melar.
49Patres vestri manducaverunt manna in deserto, et mortui sunt.
50Met prot, me kodido jan nanlan, meamen kin kan jan i, jota pan mela.
50Hic est panis de cælo descendens: ut si quis ex ipso manducaverit, non moriatur.
51Nai prot maur, me kodido jan nanlan, meamen kan jan prot wet, pan memaur kokolata. Prot, me I pan kida, iei uduk ai, me i pan kida en kamaur kida jappa.
51Ego sum panis vivus, qui de cælo descendi.
52Juj oko ari akamaiki pena indada: Iaduen men et pan kak ki on kit uduk a jen kan?
52Si quis manducaverit ex hoc pane, vivet in æternum: et panis quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita.
53Iejuj ap kotin majani on irail: Melel, melel I indai on komail, ma komail jota pan kan uduk en Nain aramaj o nim nta, jota maur omail.
53Litigabant ergo Judæi ad invicem, dicentes: Quomodo potest hic nobis carnem suam dare ad manducandum?
54Me kin kan uduk ai o nim nt’ ai, iei me aneki maur joutuk, a I pan kamaureda i ni ran nik o.
54Dixit ergo eis Jesus: Amen, amen dico vobis: nisi manducaveritis carnem Filii hominis, et biberitis ejus sanguinem, non habebitis vitam in vobis.
55Pwe mana melel uduk ai, o pil melel nt’ ai.
55Qui manducat meam carnem, et bibit meum sanguinem, habet vitam æternam: et ego resuscitabo eum in novissimo die.
56Me kin kan uduk ai o nim nt’ ai, iei me podidi on ia o nai podidi on i.
56Caro enim mea vere est cibus: et sanguis meus, vere est potus;
57Duen Jam ieiaj kadar ia do, o nai memaureki Jam, iduen me kan uduk o nt’ ai, pan meaureki nai.
57qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem, in me manet, et ego in illo.
58let prot, me kodido jan nanlan, kaidin duen jam omail akan, me kanala mana ap mela, a meamen kin kan prot wet, pan memaur kokolata.
58Sicut misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem: et qui manducat me, et ipse vivet propter me.
59Mepukat a kotin majani wei nan jinakoke, ni a kotin kawewe nan Kapernaum.
59Hic est panis qui de cælo descendit. Non sicut manducaverunt patres vestri manna, et mortui sunt. Qui manducat hunc panem, vivet in æternum.
60Ari, me toto ren japwilim a tounpadak kan, me ronadar mepukat indada: Padak pot et meid apwal! Ij me kak ron?
60Hæc dixit in synagoga docens, in Capharnaum.
61Iejuj lao kotin ani nan kupur a, me japwilim a tounpadak kan lipanedeki mepukat, ap kotin majani on irail: Komail makaraki mepukat?
61Multi ergo audientes ex discipulis ejus, dixerunt: Durus est hic sermo, et quis potest eum audire?
62A ma komail pan kilan Nain aramaj kodala waja, me a kaujon ia maj o?
62Sciens autem Jesus apud semetipsum quia murmurarent de hoc discipuli ejus, dixit eis: Hoc vos scandalizat?
63Nen me kin kamaureda, a uduk jota katepa. Padak kan, me I kin padapadaki on komail, iei Nen o maur.
63si ergo videritis Filium hominis ascendentem ubi erat prius?
64A akai mi re omail, me jo pojon. Pwe Iejuj kotin mani, me jo pojon o me pan panala i.
64Spiritus est qui vivificat: caro non prodest quidquam: verba quæ ego locutus sum vobis, spiritus et vita sunt.
65A kotin majani: I me I indaki on komail, jota me kak ko don ia, ma Jam jota kainonido.
65Sed sunt quidam ex vobis qui non credunt. Sciebat enim ab initio Jesus qui essent non credentes, et quis traditurus esset eum.
66Jan ni anjau o japwilim a tounpadak kan toto mueiwei jan o jolar idauen i.
66Et dicebat: Propterea dixi vobis, quia nemo potest venire ad me, nisi fuerit ei datum a Patre meo.
67Iejuj ap kotin kainoma ren ekriamen oko: Komail pil pan kola?
67Ex hoc multi discipulorum ejus abierunt retro: et jam non cum illo ambulabant.
68A Jimon Petruj ap japen i: Main, ij me je en ko on? pwe ar majan akan iei maur joutuk.
68Dixit ergo Jesus ad duodecim: Numquid et vos vultis abire?
69A kit pojonlar o ajaer, me ir me Jaraui en Kot.
69Respondit ergo ei Simon Petrus: Domine, ad quem ibimus? verba vitæ æternæ habes:
70Iejuj kotin japen irail: Kaidek komail ekriamen, me I piladar, a amen komail me tewil amen.
70et nos credidimus, et cognovimus quia tu es Christus Filius Dei.
71A kotin majaniada duen Iudaj Ijkariot nain Jimon, pwe i amen ren ekriamen oko, me pan pawala i.
71Respondit eis Jesus: Nonne ego vos duodecim elegi: et ex vobis unus diabolus est?
no verse 72 in this text
72Dicebat autem Judam Simonis Iscariotem: hic enim erat traditurus eum, cum esset unus ex duodecim.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.