Ioanej 10
Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)
Reina-Valera 1909
1MELEL, melel I indai on komail, me jo weid nan wanim, pedelon on nan deun jip, a dauda waja toror, iei men lipirap o men kuli.
1DE cierto, de cierto os digo: El que no entra por la puerta en el corral de las ovejas, mas sube por otra parte, el tal es ladrón y robador.
2A me kin pedelon pan wanim, iei jilepan jip o.
2Mas el que entra por la puerta, el pastor de las ovejas es.
3Iei me jilepan wanim o kin ritinada mo a; a jip akan kin ron nil a; i me ekereki na jip akan ad arail, kare irail wei.
3A éste abre el portero, y las ovejas oyen su voz: y á sus ovejas llama por nombre, y las saca.
4A kin kapedoi na jip akan, ap tion mo ’rail, o jip akan kin idedauen i, pwe re anlar nil a.
4Y como ha sacado fuera todas las propias, va delante de ellas; y las ovejas le siguen, porque conocen su voz.
5A re jota pan idauen, me re jan, pwe re pan tan jan, pwe re jan nil arail.
5Mas al extraño no seguirán, antes huirán de él: porque no conocen la voz de los extraños.
6Jejuj kotin majani on irail karajeraj pot et, a irail jota weweki mepukat, me a kotin majani on irail.
6Esta parábola les dijo Jesús; mas ellos no entendieron qué era lo que les decía.
7Iejuj pil kotin majani on irail: Melel, melel I indai on komail: Nai wanim en jip akan.
7Volvióles, pues, Jesús á decir: De cierto, de cierto os digo: Yo soy la puerta de las ovejas.
8Karoj, me pwarador mo i, iei lipirap o men kuli, o jip akan jota kin ron irail.
8Todos los que antes de mí vinieron, ladrones son y robadores; mas no los oyeron las ovejas.
9Nai wanim o, a meamen pedelon re i, pan kamaurela o diar mana purepure.
9Yo soy la puerta: el que por mí entrare, será salvo; y entrará, y saldrá, y hallará pastos.
10Lipirap kin kodon pirapela, o kamela, o kaokaoe, a nai kodo, pwe irail en ale maur, kakairida kokolata.
10El ladrón no viene sino para hurtar, y matar, y destruir: yo he venido para que tengan vida, y para que la tengan en abundancia.
11Nai jilepa mau; a jilepa mau kin tonmeteki on na jip akan maur i.
11Yo soy el buen pastor: el buen pastor su vida da por las ovejas.
12A me kin pwaipwai o me jota udan jilepa, o me kaidin udan na jip oko, iei me ninar kidi eu wel kokodo, ap kajela jip oko, tandaui, a kidi en wel jaikidi jip oko, kamueit ir pajan.
12Mas el asalariado, y que no es el pastor, de quien no son propias las ovejas, ve al lobo que viene, y deja las ovejas, y huye, y el lobo las arrebata, y esparce las ovejas.
13Me pwaipwai o kin tandaui, aki a pwaipwai, o jota injenoki jip oko.
13Así que, el asalariado, huye, porque es asalariado, y no tiene cuidado de las ovejas.
14Nai jilepa mau, o I aja nai kan, o nai kan pil aja ia.
14Yo soy el buen pastor; y conozco mis ovejas , y las mías me conocen.
15Duen Jam o aja ia, iduen I aja Jam, o I tonmeteki on jip akan maur i.
15Como el Padre me conoce, y yo conozco al Padre; y pongo mi vida por las ovejas.
16A pil akai nai jip, me jo kijan nan kel wet, mepuko I pil pan wado, o re pan ron nil ai, o a pan pwin taieu o jilepa me ta men,
16También tengo otras ovejas que no son de este redil; aquéllas también me conviene traer, y oirán mi voz; y habrá un rebaño, y un pastor.
17Iei me Jam pok on ia, pwe I kidi maur i, pwe I en pur on ale.
17Por eso me ama el Padre, porque yo pongo mi vida, para volverla á tomar.
18Jota me ki jan ia, pwe pein nai kidi. I manaman on kidi maur i, I pil manaman on kapure don ia. Kujoned pot et I aleer jan ren Jam ai.
18Nadie me la quita, mas yo la pongo de mí mismo. Tengo poder para ponerla, y tengo poder para volverla á tomar. Este mandamiento recibí de mi Padre.
19Iei me Juj oko ap pil liak toror pajan pweki majan pukat.
19Y volvió á haber disensión entre los Judíos por estas palabras.
20Me toto re ’rail indada: A tanwar en tewil o iakalar. Menda komail ron i?
20Y muchos de ellos decían: Demonio tiene, y está fuera de sí; ¿para qué le oís?
21Akai me indada: Kaidik padak en tanwar en tewil pukat, da, tewil pan kak kapad pajan maj en me majkun amen?
21Decían otros: Estas palabras no son de endemoniado: ¿puede el demonio abrir los ojos de los ciegos?
22A ran en ijimaj en im en kaudok wiaui nan Ierujalem, i anjaun kapau.
22Y se hacía la fiesta de la dedicación en Jerusalem; y era invierno;
23A Iejuj kotikot jili nan im en kaudok, nan palan en Jalomo.
23Y Jesús andaba en el templo por el portal de Salomón.
24Juj oko kapili pena i indan i: Arai da komui pan okioki jan kit? Ma komui Krijtuj, en kadede on kit janjal!
24Y rodeáronle los Judíos y dijéronle: ¿Hasta cuándo nos has de turbar el alma? Si tú eres el Cristo, dínos lo abiertamente.
25Iejuj kotin majani on irail: I indai on komail er, a komail jota pojon dodok kan, me I wiadar ni mar en Jam ai, iei me kin kadede ia.
25Respondióles Jesús: Os lo he dicho, y no creéis: las obras que yo hago en nombre de mi Padre, ellas dan testimonio de mí;
26A komail jota pojon, pwe komail kaidik kijan nai jip, duen me I indai on komail er.
26Mas vosotros no creéis, porque no sois de mis ovejas, como os he dicho.
27Nai jip oko kin ron nil ai, I aja irail a re kin idauen ia.
27Mis ovejas oyen mi voz, y yo las conozco, y me siguen;
28A I ki on irail maur joutuk, a re jota pan jalonala kokolata, o jota, me pan ki jan irail nan pa i.
28Y yo les doy vida eterna: y no perecerán para siempre, ni nadie las arrebatará de mi mano.
29Jam ai, me ki on ia irail, me lapa jan meakaroj, o jota me pan kak ki jan irail ni lim en Jam ai.
29Mi Padre que me las dió, mayor que todos es: y nadie las puede arrebatar de la mano de mi Padre.
30Nai o Jam me ta men.
30Yo y el Padre una cosa somos.
31Juj oko ap pil rik takai, pwen kajuk i.
31Entonces volvieron á tomar piedras los Judíos para apedrearle.
32Iejuj kotin japen irail: Dodok mau toto, me I kajale on komail er jan ren Jam o, a menia dodok ren mepukat, me komail kate kin ia?
32Respondióles Jesús: Muchas buenas obras os he mostrado de mi Padre; ¿por cuál obra de esas me apedreáis?
33Juj oko ap japen i: Kaidik dodok mau eu, me je kate kin komui, a pweki lalaue, o pweki aramaj amen koe, me wia kin pein uk Kot,
33Respondiéronle los Judíos, diciendo: Por buena obra no te apedreamos, sino por la blasfemia; y porque tú, siendo hombre, te haces Dios.
34Iejuj kotin japen irail: A jo intinidier nan omail kapun: I indada, komail kot akan,
34Respondióles Jesús: ¿No está escrito en vuestra ley: Yo dije, Dioses sois?
35Ari, ma a kin wia kin ir kot, me aleer majan en Kot, pwe kijin likau kan jota kak japunala;
35Si dijo, dioses, á aquellos á los cuales fué hecha palabra de Dios (y la Escritura no puede ser quebrantada);
36A komail kin inda kin i, me Jam a kajarauialar, o kadara don jappa, koe lalaue, pweki ai indada: Japwilim en Kot nai?
36¿A quien el Padre santificó y envió al mundo, vosotros decís: Tú blasfemas, porque dije: Hijo de Dios soy?
37Ma I jo wiawia dodok kan en Jam ai, komail der kamelele ia.
37Si no hago obras de mi Padre, no me creáis.
38A ma I kin wiawia, komail en pojonki dodok kan, ma komail jota pojon ia, pwe komail en aja pojon, me Jam ai podidi on ia, o nai podidi on i.
38Mas si las hago, aunque á mí no creáis, creed á las obras; para que conozcáis y creáis que el Padre está en mí, y yo en el Padre.
39Irail ap pil jon jaikidi i. I ari piti jan ni pa ’rail.
39Y procuraban otra vez prenderle; mas él se salió de sus manos;
40O kotin purelan palilan Iordan, waja Ioanej kin wia paptaij ia maj; I ari kotikot waja o.
40Y volvióse tras el Jordán, á aquel lugar donde primero había estado bautizando Juan; y estúvose allí.
41A me toto pokon don i indada: Ioanej jota wiadar kilel eu; a melel eta karoj, me Ioanej majanieki men et.
41Y muchos venían á él, y decían: Juan, á la verdad, ninguna señal hizo; mas todo lo que Juan dijo de éste, era verdad.
42A me toto pojonla i waja o.
42Y muchos creyeron allí en él.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.