عبرانیان 10
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Berean Standard Bible
1زیرا که چون شریعت را سایه نعمتهای آینده است، نه نفس صورت آن چیزها، آن هرگز نمی تواند هر سال به همان قربانی هایی که پیوسته می‌گذرانند، تقرب جویندگان را کامل گرداند.
1For the law is only a shadow of the good things to come, not the realities themselves. It can never, by the same sacrifices offered year after year, make perfect those who draw near to worship.
2والا آیا گذرانیدن آنها موقوف نمی شدچونکه عبادت‌کنندگان، بعد از آنکه یک بار پاک شدند، دیگر حس گناهان را در ضمیر نمی داشتند؟
2If it could, would not the offerings have ceased? For the worshipers would have been cleansed once for all, and would no longer have felt the guilt of their sins.
3بلکه در اینها هر سال یادگاری گناهان می‌شود.
3Instead, those sacrifices are an annual reminder of sins,
4زیرا محال است که خون گاوهاو بزها رفع گناهان را بکند.
4because it is impossible for the blood of bulls and goats to take away sins.
5لهذا هنگامی که داخل جهان می‌شود، می‌گوید: «قربانی و هدیه را نخواستی، لکن جسدی برای من مهیا ساختی.
5Therefore, when Christ came into the world, He said: “Sacrifice and offering You did not desire, but a body You prepared for Me.
6به قربانی های سوختنی و قربانی های گناه رغبت نداشتی.
6In burnt offerings and sin offerings You took no delight.
7آنگاه گفتم، اینک می‌آیم (در طومار کتاب درحق من مکتوب است ) تا اراده تو را‌ای خدا بجاآورم.»
7Then I said, ‘Here I am, it is written about Me in the scroll: I have come to do Your will, O God.’”
8چون پیش می‌گوید: «هدایا و قربانی‌ها وقربانی های سوختنی و قربانی های گناه رانخواستی و به آنها رغبت نداشتی، » که آنها رابحسب شریعت می‌گذرانند،
8In the passage above He says, “Sacrifices and offerings, burnt offerings and sin offerings You did not desire, nor did You delight in them” (although they are offered according to the law).
9بعد گفت که «اینک می‌آیم تا اراده تو را‌ای خدا بجا آورم.» پس اول را برمی دارد، تا دوم را استوار سازد.
9Then He adds, “Here I am, I have come to do Your will.” He takes away the first to establish the second.
10و به این اراده مقدس شده‌ایم، به قربانی جسد عیسی مسیح، یک مرتبه فقط.
10And by that will, we have been sanctified through the sacrifice of the body of Jesus Christ once for all.
11و هر کاهن هر روزه به خدمت مشغول بوده، می‌ایستد وهمان قربانی‌ها را مکرر می‌گذراند که هرگز رفع گناهان را نمی تواند کرد.
11Day after day every priest stands to minister and to offer again and again the same sacrifices, which can never take away sins.
12لکن او چون یک قربانی برای گناهان گذرانید، به‌دست راست خدابنشست تا ابدالاباد.
12But when this Priest had offered for all time one sacrifice for sins, He sat down at the right hand of God.
13و بعد از آن منتظر است تادشمنانش پای انداز او شوند.
13Since that time, He waits for His enemies to be made a footstool for His feet,
14از آنرو که به یک قربانی مقدسان را کامل گردانیده است تا ابدالاباد.
14because by a single offering He has made perfect for all time those who are being sanctified.
15و روح‌القدس نیزبرای ما شهادت می‌دهد، زیرا بعد از آنکه گفته بود:
15The Holy Spirit also testifies to us about this. First He says:
16«این است آن عهدی که بعد از آن ایام باایشان خواهم بست، خداوند می‌گوید احکام خود را در دلهای ایشان خواهم نهاد و بر ذهن ایشان مرقوم خواهم داشت،
16“This is the covenant I will make with them after those days, declares the Lord. I will put My laws in their hearts and inscribe them on their minds.”
17(باز می‌گوید) وگناهان و خطایای ایشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»
17Then He adds: “Their sins and lawless acts I will remember no more.”
18اما جایی که آمرزش اینها هست، دیگرقربانی گناهان نیست.
18And where these have been forgiven, an offering for sin is no longer needed.
19پس‌ای برادران، چونکه به خون عیسی دلیری داریم تا به مکان اقدس داخل شویم
19Therefore, brothers, since we have confidence to enter the Most Holy Place by the blood of Jesus,
20ازطریق تازه و زنده که آن را بجهت ما از میان پرده یعنی جسم خود مهیا نموده است،
20by the new and living way opened for us through the curtain of His body,
21و کاهنی بزرگ را بر خانه خدا داریم،
21and since we have a great priest over the house of God,
22پس به دل راست، در یقین ایمان، دلهای خود را از ضمیر بد پاشیده و بدنهای خود را به آب پاک غسل داده، نزدیک بیاییم؛
22let us draw near with a sincere heart in full assurance of faith, having our hearts sprinkled to cleanse us from a guilty conscience and our bodies washed with pure water.
23و اعتراف امید را محکم نگاه داریم زیراکه وعده‌دهنده امین است.
23Let us hold resolutely to the hope we profess, for He who promised is faithful.
24و ملاحظه یکدیگررا بنماییم تا به محبت و اعمال نیکو ترغیب نماییم.
24And let us consider how to spur one another on to love and good deeds.
25و از با هم آمدن در جماعت غافل نشویم چنانکه بعضی را عادت است، بلکه یکدیگر را نصیحت کنیم و زیادتر به اندازه‌ای که می‌بینید که آن روز نزدیک می‌شود.
25Let us not neglect meeting together, as some have made a habit, but let us encourage one another, and all the more as you see the Day approaching.
26زیرا که بعد از پذیرفتن معرفت راستی اگرعمد گناهکار شویم، دیگر قربانی گناهان باقی نیست،
26If we deliberately go on sinning after we have received the knowledge of the truth, no further sacrifice for sins remains,
27بلکه انتظار هولناک عذاب و غیرت آتشی که مخالفان را فرو خواهد برد.
27but only a fearful expectation of judgment and of raging fire that will consume all adversaries.
28هر‌که شریعت موسی را خوار شمرد، بدون رحم به دویا سه شاهد کشته می‌شود.
28Anyone who rejected the law of Moses died without mercy on the testimony of two or three witnesses.
29پس به چه مقدارگمان می‌کنید که آن کس، مستحق عقوبت سخت‌تر شمرده خواهد شد که پسر خدا راپایمال کرد و خون عهدی را که به آن مقدس گردانیده شد، ناپاک شمرد و روح نعمت رابی حرمت کرد؟
29How much more severely do you think one deserves to be punished who has trampled on the Son of God, profaned the blood of the covenant that sanctified him, and insulted the Spirit of grace?
30زیرا می‌شناسیم او را که گفته است: «خداوند می‌گوید انتقام از آن من است؛ من مکافات خواهم داد.» و ایض: «خداوند قوم خودرا داوری خواهد نمود.»
30For we know Him who said, “Vengeance is Mine; I will repay,” and again, “The Lord will judge His people.”
31افتادن به‌دستهای خدای زنده چیزی هولناک است.
31It is a fearful thing to fall into the hands of the living God.
32ولیکن ایام سلف را به یاد آورید که بعد ازآنکه منور گردیدید، متحمل مجاهده‌ای عظیم ازدردها شدید،
32Remember the early days that you were in the light. In those days, you endured a great conflict in the face of suffering.
33چه از اینکه از دشنامها وزحمات تماشای مردم می‌شدید، و چه از آنکه شریک با کسانی می‌بودید که در چنین چیزها بسرمی بردند.
33Sometimes you were publicly exposed to ridicule and persecution; at other times you were partners with those who were so treated.
34زیرا که با اسیران نیز همدردمی بودید و تاراج اموال خود را نیز به خوشی می‌پذیرفتید، چون دانستید که خود شما را درآسمان مال نیکوتر و باقی است.
34You sympathized with those in prison and joyfully accepted the confiscation of your property, knowing that you yourselves had a better and permanent possession.
35پس ترک مکنید دلیری خود را که مقرون به مجازات عظیم می‌باشد.
35So do not throw away your confidence; it holds a great reward.
36زیرا که شما را صبر لازم است تااراده خدا را بجا آورده، وعده را بیابید.
36You need to persevere, so that after you have done the will of God, you will receive what He has promised.
37زیرا که «بعد از اندک زمانی، آن آینده خواهد آمد وتاخیر نخواهد نمود.
37For, “In just a little while, He who is coming will come and will not delay.
38لکن عادل به ایمان زیست خواهد نمود و اگر مرتد شود نفس من باوی خوش نخواهد شد.»
38But My righteous one will live by faith; and if he shrinks back, I will take no pleasure in him.”
39لکن ما از مرتدان نیستیم تا هلاک شویم، بلکه از ایمانداران تا جان خود را دریابیم.
39But we are not of those who shrink back and are destroyed, but of those who have faith and preserve their souls.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.