Jacobus 2
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Tongan Bible, Revised West Version
1Mijn broeders, paart het aanzien van personen niet met het geloof in onzen verheerlijkten Heer Jesus Christus.
1ʻE hoku kāinga, ʻoua naʻa mou maʻu ʻi he filifilimānako ki he kakai, ʻae tui ʻa hotau ʻEiki nāunauʻia ko Sisu Kalaisi.
2Welnu, wanneer bij uw samenkomst een man binnentreedt met gouden ringen en een prachtig gewaad, maar er ook een arme binnenkomt met onverzorgde kleding,
2He kapau ʻe hū mai ki homou falelotu ha taha ʻoku ai ha mama koula ʻi hono nima, pea ai mo e kofu lelei, pea hū mai foki mo ha taha masiva mo e kofu kovi;
3en wanneer gij dan opziet tegen den man met het prachtig gewaad en hem zegt: “Zet u hier op de ereplaats neer;” maar wanneer gij tot den arme zegt: “Blijf ginder staan,” of “Ga zitten bij mijn voetbank,”
3Pea mou tokangaʻi ia ʻoku ne ʻai ʻae kofu lelei, mo pehē kiate ia, “Nofo koe ki heni ʻi he potu lelei;” kae pehē ki he masiva, “Tuʻu koe ki hena,” pe, “Nofo heni ʻi lalo hoku tuʻungavaʻe:”
4hebt gij dan bij uzelf geen onderscheid gemaakt, en oordeelt gij dan niet op verkeerde gronden?
4ʻIkai ʻoku mou filifilimānako ʻiate kimoutolu, pea hoko ai ko e kau fakamaau mahalo kovi?
5Luistert wél, mijn geliefde broeders! Heeft God de armen der wereld niet uitverkoren, om rijk te woren in geloof, en erfgenamen van het koninkrijk, dat Hij beloofd heeft aan hen, die Hem liefhebben;
5Fanongo, ʻe hoku kāinga ʻofeina, ʻIkai kuo fili ʻe he ʻOtua ʻae masiva ʻoe māmani ke koloaʻia ʻi he tui, pea ko e kau hoko ki he puleʻanga ʻaia kuo ne talaʻofa ki ai kiate kinautolu ʻoku ʻofa kiate ia?
6en gij zoudt den arme verachten? En zijn het juist de rijken niet, die u verdrukken en u voor de rechtbank slepen;
6Ka kuo mou fakamamahiʻi ʻae masiva. ʻIkai ʻoku fakamālohiʻi ʻakimoutolu ʻe he kakai koloaʻia, pea fetoho ʻakimoutolu ki he ngaahi fakamaauʻanga?
7zijn zij het niet, die de heerlijke Naam lasteren, waarnaar gij genoemd wordt?
7ʻIkai ʻoku nau lauʻikovi ʻae huafa lelei ko ia, ʻaia kuo ui ʻaki ʻakimoutolu?
8Welnu, wanneer gij de koninklijke wet volbrengt, overeenkomstig de Schrift: “Ge zult uw naaste liefhebben als uzelf,” dan doet gij wèl;
8Ko eni, kapau te mou fakamoʻoni ki he fono fakaʻeiki, ʻo fakatatau ki he tohi, “Ke ke ʻofa ki ho kaungāʻapi ʻo hangē pe ko koe,” ʻoku mou fai lelei ai:
9maar wanneer gij handelt volgens aanzien van personen, dan zondigt gij, en wordt gij als overtreder aangeklaagd door de wet.
9Ka ʻoka mou ka filifilimānako ki he kakai, ʻoku mou fai angahala ai, pea ʻoku fakahalaia ʻakimoutolu ʻe he fono ko e kau talangataʻa.
10Immers wie de ganse wet onderhoudt, maar in één punt misdoet, is schuldig aan het geheel.
10He ko ia te ne fai kotoa pē ʻae fono, kae hala ʻi hono meʻa ʻe taha, ʻoku halaia ia ʻi hono meʻa kotoa pē.
11Want Hij, die gezegd heeft: “Ge zult geen overspel doen, “Hij heeft ook gezegd: “Ge zult niet doodslaan.” Wanneer ge dus geen overspel doet, maar wel doodslaat, dan zijt gij een overtreder der wet.
11He ko ia ia naʻe pehē, “ʻOua naʻa ke tono fefine,” naʻe pehē foki ʻe ia, “ʻOua naʻa ke fakapō.” Ko eni, kapau ʻe ʻikai te ke tono fefine, ka ke fakapō, kuo ke hoko ko e maumau fono.
12Spreekt dus en handelt als mensen, die geoordeeld zullen worden door de wet der vrijheid.
12Ke pehē pe hoʻomou lea, pea pehē mo hoʻomou ngāue, ʻo taau mo kinautolu ʻe fakamaau ʻaki ʻae fono ʻoe tauʻatāina.
13Want onbarmhartig is het oordeel over hem, die geen barmhartigheid heeft getoond; maar de barmhartigheid neemt het tegen het oordeel op.
13He ko ia naʻe ʻikai ke fakahā ʻae ʻofa, ʻe maʻu ʻe ia ʻae fakamaau taʻehaʻofa; pea ʻoku fiefia ʻae ʻofa ki he fakamaau.
14Wat baat het, mijn broeders, of iemand al beweert, het geloof te bezitten, zo hij de werken niet heeft? Kan het geloof hem soms redden?
14ʻE hoku kāinga, neongo ʻoku pehē ʻe ha taha ʻoku ʻiate ia ʻae tui, ka ʻoku ʻikai ʻi ai mo e ngaahi ngāue, ko e hā hono ʻaonga? ʻE fakamoʻui ia ʻe he tui pe ?
15Wanneer een broeder of zuster naakt zou zijn en van het dagelijks voedsel beroofd,
15Kapau ʻe telefua pea fiekaia ʻi he ʻaho kotoa pē ha tokoua pe ko e tuofefine,
16en iemand van u zou hun zeggen: Gaat heen in vrede, verwarmt en verzadigt u, maar gij schenkt hun niet, wat ze voor hun lichaam behoeven, wat zal het baten?
16Pea pehē ʻe homou tokotaha ki ai, “ʻAlu ʻo ke fiemālie, pea ke mafana, pea ke mākona:” kae ʻikai siʻi te mou ʻatu ki ai ʻae ngaahi meʻa ʻoku ʻaonga ki he sino; ko e hā hono ʻaonga?
17Zo gaat het ook met het geloof: zonder de werken is het innerlijk dood.
17ʻOku pehē foki ʻae tui, kapau ʻoku ʻikai ʻi ai ʻae ngaahi ngāue, ʻoku mate ia, pea ʻoku tuʻu taha pe ia.
18Bovendien zou men zo iemand kunnen zeggen: “Gij hebt het geloof, en ik heb de werken? Toon me eens uw geloof zonder de werken; mijn geloof zal ik u uit de werken bewijzen.
18ʻIo, ʻe pehē nai ʻe ha taha, “ʻOku ʻiate au ʻae ngaahi ngāue: fakahā mai kiate au hoʻo tui taʻehanongaahingāue, pea te u fakahā kiate koe ʻa ʻeku tui ʻaki ʻeku ngaahi ngāue.”
19Ge gelooft, dat er slechts één God bestaat? Ge doet wèl; maar ook de duivels geloven het…, en sidderen!”
19ʻOku ke tui ʻoku ai ʻae ʻOtua pe taha; ko hoʻo fai lelei ia: ʻoku tui foki ʻae kau tēvolo, pea nau tetetete.
20Wilt ge zien, lege mens, hoe het geloof zonder de werken onvruchtbaar is?
20Ka ʻoku ke loto ke ke ʻilo, ʻe tangata vale, ko e tui taʻeʻiai ʻae ngaahi ngāue, ʻoku mate ia?
21Werd Abraham, onze Vader, niet uit werken gerechtvaardigd, toen hij Isaäk, zijn zoon, op het altaar had geofferd?
21ʻIkai naʻe fakatonuhiaʻi ʻe he ngaahi ngāue ʻa ʻetau tamai ko ʻEpalahame, ʻi heʻene ʻohake ʻa ʻAisake ko hono foha ʻi he funga ʻesifeilaulau?
22Ge ziet, hoe het geloof met zijn werken gepaard ging, en hoe door de werken het geloof werd volmaakt.
22ʻOku ke mamata ki he ngāue ʻoe tui ʻi heʻene ngaahi ngāue, pea naʻe fakahaohaoa ʻae tui ʻe he ngaahi ngāue?
23En toen ging de Schrift in vervulling, die zegt: “Abraham geloofde aan God, en het werd hem tot gerechtigheid gerekend;” toen ook werd hij genoemd: “de vriend van God.”
23Pea naʻe fakamoʻoni ʻae tohi ʻaia ʻoku pehē, Na’e tui ’a ’Epalahame ki he ’Otua, pea na’e lau ia kiate ia ko e mā’oni’oni: pea naʻe ui ia ko e Kāinga ʻoe ʻOtua.
24Ge ziet: uit wèrken wordt de mens gerechtvaardigd, en niet uit geloof alleen.
24Ko eni, ʻoku mou mamata ʻoku fakatonuhia ʻae tangata ʻe he ngaahi ngāue, kae ʻikai ʻi he tui pe.
25Werd ook de ontuchtige Rachab niet gerechtvaardigd uit werken, omdat ze de boden gastvrij ontving, en ze langs een andere weg liet vertrekken?
25ʻIkai naʻe fakatonuhia pehē foki ʻa Lehapi ko e fefine feʻauaki ʻe he ngaahi ngāue, ʻi heʻene tali pea ne fekau ʻae kau mataki ʻi he hala kehe?
26Want zoals het lichaam dood is zonder geest, zo is ook dood het geloof zonder werken.
26He ʻoku hangē ʻoku mate ʻae sino taʻeʻiai ʻae laumālie, ʻoku pehē ʻae tui taʻeʻiai-ʻae-ngaahi-ngāue, ʻoku mate foki ia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.