Jakobus 2
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Tongan Bible, Revised West Version
1Liebe Brüder, haltet nicht dafür, daß der Glaube an Jesum Christum, unsern HERRN der Herrlichkeit, Ansehung der Person leide.
1ʻE hoku kāinga, ʻoua naʻa mou maʻu ʻi he filifilimānako ki he kakai, ʻae tui ʻa hotau ʻEiki nāunauʻia ko Sisu Kalaisi.
2Denn so in eure Versammlung käme ein Mann mit einem goldenen Ringe und mit einem herrlichen Kleide, es käme aber auch ein Armer in einem unsauberen Kleide,
2He kapau ʻe hū mai ki homou falelotu ha taha ʻoku ai ha mama koula ʻi hono nima, pea ai mo e kofu lelei, pea hū mai foki mo ha taha masiva mo e kofu kovi;
3und ihr sähet auf den, der das herrliche Kleid trägt, und sprächet zu ihm: Setze du dich her aufs beste! und sprächet zu dem Armen: Stehe du dort! oder setze dich her zu meinen Füßen!
3Pea mou tokangaʻi ia ʻoku ne ʻai ʻae kofu lelei, mo pehē kiate ia, “Nofo koe ki heni ʻi he potu lelei;” kae pehē ki he masiva, “Tuʻu koe ki hena,” pe, “Nofo heni ʻi lalo hoku tuʻungavaʻe:”
4ist's recht, daß ihr solchen Unterschied bei euch selbst macht und richtet nach argen Gedanken?
4ʻIkai ʻoku mou filifilimānako ʻiate kimoutolu, pea hoko ai ko e kau fakamaau mahalo kovi?
5Höret zu, meine lieben Brüder! Hat nicht Gott erwählt die Armen auf dieser Welt, die am Glauben reich sind und Erben des Reichs, welches er verheißen hat denen, die ihn liebhaben?
5Fanongo, ʻe hoku kāinga ʻofeina, ʻIkai kuo fili ʻe he ʻOtua ʻae masiva ʻoe māmani ke koloaʻia ʻi he tui, pea ko e kau hoko ki he puleʻanga ʻaia kuo ne talaʻofa ki ai kiate kinautolu ʻoku ʻofa kiate ia?
6Ihr aber habt dem Armen Unehre getan. Sind nicht die Reichen die, die Gewalt an euch üben und ziehen euch vor Gericht?
6Ka kuo mou fakamamahiʻi ʻae masiva. ʻIkai ʻoku fakamālohiʻi ʻakimoutolu ʻe he kakai koloaʻia, pea fetoho ʻakimoutolu ki he ngaahi fakamaauʻanga?
7Verlästern sie nicht den guten Namen, nach dem ihr genannt seid?
7ʻIkai ʻoku nau lauʻikovi ʻae huafa lelei ko ia, ʻaia kuo ui ʻaki ʻakimoutolu?
8So ihr das königliche Gesetz erfüllet nach der Schrift: “Liebe deinen Nächsten wie dich selbst,” so tut ihr wohl;
8Ko eni, kapau te mou fakamoʻoni ki he fono fakaʻeiki, ʻo fakatatau ki he tohi, “Ke ke ʻofa ki ho kaungāʻapi ʻo hangē pe ko koe,” ʻoku mou fai lelei ai:
9so ihr aber die Person ansehet, tut ihr Sünde und werdet überführt vom Gesetz als Übertreter.
9Ka ʻoka mou ka filifilimānako ki he kakai, ʻoku mou fai angahala ai, pea ʻoku fakahalaia ʻakimoutolu ʻe he fono ko e kau talangataʻa.
10Denn so jemand das ganze Gesetz hält und sündigt an einem, der ist's ganz schuldig.
10He ko ia te ne fai kotoa pē ʻae fono, kae hala ʻi hono meʻa ʻe taha, ʻoku halaia ia ʻi hono meʻa kotoa pē.
11Denn der da gesagt hat: “Du sollst nicht ehebrechen,” der hat auch gesagt: “Du sollst nicht töten.” So du nun nicht ehebrichst, tötest aber, bist du ein Übertreter des Gesetzes.
11He ko ia ia naʻe pehē, “ʻOua naʻa ke tono fefine,” naʻe pehē foki ʻe ia, “ʻOua naʻa ke fakapō.” Ko eni, kapau ʻe ʻikai te ke tono fefine, ka ke fakapō, kuo ke hoko ko e maumau fono.
12Also redet und also tut, als die da sollen durchs Gesetz der Freiheit gerichtet werden.
12Ke pehē pe hoʻomou lea, pea pehē mo hoʻomou ngāue, ʻo taau mo kinautolu ʻe fakamaau ʻaki ʻae fono ʻoe tauʻatāina.
13Es wird aber ein unbarmherziges Gericht über den ergehen, der nicht Barmherzigkeit getan hat; und die Barmherzigkeit rühmt sich wider das Gericht.
13He ko ia naʻe ʻikai ke fakahā ʻae ʻofa, ʻe maʻu ʻe ia ʻae fakamaau taʻehaʻofa; pea ʻoku fiefia ʻae ʻofa ki he fakamaau.
14Was hilfst, liebe Brüder, so jemand sagt, er habe den Glauben, und hat doch die Werke nicht? Kann auch der Glaube ihn selig machen?
14ʻE hoku kāinga, neongo ʻoku pehē ʻe ha taha ʻoku ʻiate ia ʻae tui, ka ʻoku ʻikai ʻi ai mo e ngaahi ngāue, ko e hā hono ʻaonga? ʻE fakamoʻui ia ʻe he tui pe ?
15So aber ein Bruder oder eine Schwester bloß wäre und Mangel hätte der täglichen Nahrung,
15Kapau ʻe telefua pea fiekaia ʻi he ʻaho kotoa pē ha tokoua pe ko e tuofefine,
16und jemand unter euch spräche zu ihnen: Gott berate euch, wärmet euch und sättiget euch! ihr gäbet ihnen aber nicht, was des Leibes Notdurft ist: was hülfe ihnen das?
16Pea pehē ʻe homou tokotaha ki ai, “ʻAlu ʻo ke fiemālie, pea ke mafana, pea ke mākona:” kae ʻikai siʻi te mou ʻatu ki ai ʻae ngaahi meʻa ʻoku ʻaonga ki he sino; ko e hā hono ʻaonga?
17Also auch der Glaube, wenn er nicht Werke hat, ist er tot an ihm selber.
17ʻOku pehē foki ʻae tui, kapau ʻoku ʻikai ʻi ai ʻae ngaahi ngāue, ʻoku mate ia, pea ʻoku tuʻu taha pe ia.
18Aber es möchte jemand sagen: Du hast den Glauben, und ich habe die Werke; zeige mir deinen Glauben ohne die Werke, so will ich dir meinen Glauben zeigen aus meinen Werken.
18ʻIo, ʻe pehē nai ʻe ha taha, “ʻOku ʻiate au ʻae ngaahi ngāue: fakahā mai kiate au hoʻo tui taʻehanongaahingāue, pea te u fakahā kiate koe ʻa ʻeku tui ʻaki ʻeku ngaahi ngāue.”
19Du glaubst, daß ein einiger Gott ist? Du tust wohl daran; die Teufel glauben's auch und zittern.
19ʻOku ke tui ʻoku ai ʻae ʻOtua pe taha; ko hoʻo fai lelei ia: ʻoku tui foki ʻae kau tēvolo, pea nau tetetete.
20Willst du aber erkennen, du eitler Mensch, daß der Glaube ohne Werke tot sei?
20Ka ʻoku ke loto ke ke ʻilo, ʻe tangata vale, ko e tui taʻeʻiai ʻae ngaahi ngāue, ʻoku mate ia?
21Ist nicht Abraham, unser Vater, durch die Werke gerecht geworden, da er seinen Sohn Isaak auf dem Altar opferte?
21ʻIkai naʻe fakatonuhiaʻi ʻe he ngaahi ngāue ʻa ʻetau tamai ko ʻEpalahame, ʻi heʻene ʻohake ʻa ʻAisake ko hono foha ʻi he funga ʻesifeilaulau?
22Da siehst du, daß der Glaube mitgewirkt hat an seinen Werken, und durch die Werke ist der Glaube vollkommen geworden;
22ʻOku ke mamata ki he ngāue ʻoe tui ʻi heʻene ngaahi ngāue, pea naʻe fakahaohaoa ʻae tui ʻe he ngaahi ngāue?
23und ist die Schrift erfüllt, die da spricht: “Abraham hat Gott geglaubt, und das ist ihm zur Gerechtigkeit gerechnet,” und er ward ein Freund Gottes geheißen.
23Pea naʻe fakamoʻoni ʻae tohi ʻaia ʻoku pehē, Na’e tui ’a ’Epalahame ki he ’Otua, pea na’e lau ia kiate ia ko e mā’oni’oni: pea naʻe ui ia ko e Kāinga ʻoe ʻOtua.
24So sehet ihr nun, daß der Mensch durch die Werke gerecht wird, nicht durch den Glauben allein.
24Ko eni, ʻoku mou mamata ʻoku fakatonuhia ʻae tangata ʻe he ngaahi ngāue, kae ʻikai ʻi he tui pe.
25Desgleichen die Hure Rahab, ist sie nicht durch die Werke gerecht geworden, da sie die Boten aufnahm und ließ sie einen andern Weg hinaus?
25ʻIkai naʻe fakatonuhia pehē foki ʻa Lehapi ko e fefine feʻauaki ʻe he ngaahi ngāue, ʻi heʻene tali pea ne fekau ʻae kau mataki ʻi he hala kehe?
26Denn gleichwie der Leib ohne Geist tot ist, also ist auch der Glaube ohne Werke tot.
26He ʻoku hangē ʻoku mate ʻae sino taʻeʻiai ʻae laumālie, ʻoku pehē ʻae tui taʻeʻiai-ʻae-ngaahi-ngāue, ʻoku mate foki ia.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.