Nehemiæ 13
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1In die autem illo, lectum est in volumine Moysi, audiente populo: et inventum est scriptum in eo, quod non debeant introire Ammonites et Moabites in ecclesiam Dei usque in æternum:
1วันนั้นพวกเขาอ่านหนังสือโมเสสให้ประชาชนฟัง พบข้อความที่เขียนไว้ว่า ชาวอัมโมนและชาวโมอับจะเข้าในประชาคมของพระเจ้าไม่ได้ตลอดไป
2eo quod non occurrerint filiis Israël cum pane et aqua, et conduxerint adversum eos Balaam ad maledicendum eis: et convertit Deus noster maledictionem in benedictionem.
2เพราะคนเหล่านั้นไม่ต้อนรับชาวอิสราเอลด้วยขนมปังและน้ำ แต่จ้างบาลาอัมมาสาปแช่งพวกเขา ทว่าพระเจ้าของเราเปลี่ยนคำสาปให้เป็นพร
3Factum est autem, cum audissent legem, separaverunt omnem alienigenam ab Israël.
3เมื่อประชาชนได้ฟังธรรมบัญญัติ พวกเขาจึงแยกผู้คนต่างชาติที่ปะปนอยู่ทั้งหมดออกจากอิสราเอล
4Et super hoc erat Eliasib sacerdos, qui fuerat præpositus in gazophylacio domus Dei nostri, et proximus Tobiæ.
4ก่อนหน้านี้ เอลียาชีบ ปุโรหิต ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดูแลห้องต่าง ๆ ในพระวิหารของพระเจ้าของเรา เป็นพวกเดียวกับโทบียาห์
5Fecit ergo sibi gazophylacium grande, et ibi erant ante eum reponentes munera, et thus, et vasa, et decimam frumenti, vini, et olei, partes Levitarum, et cantorum, et janitorum, et primitias sacerdotales.
5จึงจัดห้องใหญ่ให้เขา ห้องนั้นเดิมใช้เก็บเครื่องบูชาจากธัญพืช กำยาน ภาชนะ และส่วนหนึ่งในสิบของธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมัน ซึ่งกำหนดให้แก่ชาวเลวี นักร้อง และคนเฝ้าประตู รวมทั้งเครื่องบูชายื่นถวายสำหรับปุโรหิต
6In omnibus autem his non fui in Jerusalem, quia anno trigesimo secundo Artaxerxis regis Babylonis veni ad regem, et in fine dierum rogavi regem.
6ขณะที่เรื่องทั้งหมดนี้เกิดขึ้น ข้าพเจ้าไม่ได้อยู่ในเยรูซาเล็ม เพราะในปีที่สามสิบสองแห่งรัชกาลอารทาเซอร์ซีส กษัตริย์บาบิโลน ข้าพเจ้าไปเฝ้ากษัตริย์ หลังจากนั้นระยะหนึ่งจึงขออนุญาตลา
7Et veni in Jerusalem, et intellexi malum quod fecerat Eliasib Tobiæ, ut faceret ei thesaurum in vestibulis domus Dei.
7แล้วกลับมาเยรูซาเล็ม และรู้ถึงความชั่วที่เอลียาชีบทำเพื่อโทบียาห์ ด้วยการจัดห้องให้เขาในลานพระวิหารของพระเจ้า
8Et malum mihi visum est valde. Et projeci vasa domus Tobiæ foras de gazophylacio:
8ข้าพเจ้าทุกข์ใจอย่างยิ่ง จึงโยนเครื่องใช้ในบ้านทั้งหมดของโทบียาห์ออกจากห้อง
9præcepique et emundaverunt gazophylacia: et retuli ibi vasa domus Dei, sacrificium, et thus.
9แล้วสั่งให้ชำระห้องเหล่านั้น ข้าพเจ้านำภาชนะของพระวิหารของพระเจ้า พร้อมเครื่องบูชาจากธัญพืชและกำยาน กลับเข้าไปอีก
10Et cognovi quod partes Levitarum non fuissent datæ, et fugisset unusquisque in regionem suam de Levitis, et cantoribus, et de his qui ministrabant:
10ข้าพเจ้าพบว่าชาวเลวีไม่ได้รับส่วนที่ควรได้รับ ชาวเลวีและนักร้องที่ทำงานอยู่จึงหนีกลับไปยังไร่นาของตนแต่ละคน
11et egi causam adversus magistratus, et dixi: Quare dereliquimus domum Dei? et congregavi eos, et feci stare in stationibus suis.
11ข้าพเจ้าตำหนิผู้ปกครองว่า “ทำไมจึงทอดทิ้งพระวิหารของพระเจ้า?” แล้วรวบรวมชาวเลวีกับนักร้องกลับมาให้ประจำที่ของตน
12Et omnis Juda apportabat decimam frumenti, vini, et olei, in horrea.
12ชาวยูดาห์ทั้งหมดจึงนำหนึ่งในสิบของธัญพืช เหล้าองุ่นใหม่ และน้ำมันมาเก็บในคลัง
13Et constituimus super horrea Selemiam sacerdotem, et Sadoc scribam, et Phadaiam de Levitis, et juxta eos Hanan filium Zachur, filium Mathaniæ: quoniam fideles comprobati sunt, et ipsis creditæ sunt partes fratrum suorum.
13ข้าพเจ้าแต่งตั้งผู้ดูแลคลัง คือเชเลมิยาห์ ปุโรหิต ศาโดก อาลักษณ์ และเปดายาห์ ชาวเลวี และถัดจากพวกเขาคือฮานัน บุตรของศักคูร์ซึ่งเป็นบุตรของมัททานยาห์ เพราะคนเหล่านี้ถือว่าซื่อสัตย์ หน้าที่ของพวกเขาคือแจกจ่ายแก่พี่น้อง
14Memento mei, Deus meus, pro hoc, et ne deleas miserationes meas quas feci in domo Dei mei, et in cæremoniis ejus.
14พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าในเรื่องนี้ อย่าลบความดีที่ข้าพเจ้าทำเพื่อพระวิหารของพระเจ้าของข้าพเจ้าและเพื่อกิจปฏิบัติของพระวิหาร
15In diebus illis vidi in Juda calcantes torcularia in sabbato, portantes acervos, et onerantes super asinos vinum, et uvas, et ficus, et omne onus, et inferentes in Jerusalem, die sabbati. Et contestatus sum ut in die qua vendere liceret, venderent.
15ในช่วงนั้น ข้าพเจ้าเห็นคนในยูดาห์ย่ำองุ่นในบ่อย่ำองุ่นในวันสะบาโต นำฟ่อนพืชเข้ามาและบรรทุกเหล้าองุ่น องุ่น มะเดื่อ และของทุกชนิดบนลา เข้าเยรูซาเล็มในวันสะบาโต ในวันที่พวกเขาขายอาหาร ข้าพเจ้ากล่าวเตือนพวกเขา
16Et Tyrii habitaverunt in ea, inferentes pisces, et omnia venalia: et vendebant in sabbatis filiis Juda in Jerusalem.
16ชาวไทระบางคนก็อาศัยอยู่ที่นั่น พวกเขานำปลาและสินค้าทุกชนิดมาขายแก่ชาวยูดาห์ในเยรูซาเล็มในวันสะบาโต
17Et objurgavi optimates Juda, et dixi eis: Quæ est hæc res mala quam vos facitis, et profanatis diem sabbati?
17ข้าพเจ้าจึงตำหนิชนชั้นสูงของยูดาห์ว่า “ทำไมพวกคุณจึงทำชั่วอย่างนี้ ทำให้วันสะบาโตหมดความศักดิ์สิทธิ์?
18numquid non hæc fecerunt patres nostri, et adduxit Deus noster super nos omne malum hoc, et super civitatem hanc? et vos additis iracundiam super Israël violando sabbatum.
18บรรพบุรุษของพวกคุณก็เคยทำเช่นนี้ไม่ใช่หรือ? พระเจ้าของเราจึงนำภัยทั้งหมดนี้มาสู่เราและเมืองนี้ไม่ใช่หรือ? แต่พวกคุณยังเพิ่มความโกรธต่ออิสราเอล ด้วยการทำให้วันสะบาโตหมดความศักดิ์สิทธิ์อีก”
19Factum est autem, cum quievissent portæ Jerusalem in die sabbati, dixi: et clauserunt januas, et præcepi ut non aperirent eas usque post sabbatum: et de pueris meis constitui super portas, ut nullus inferret onus in die sabbati.
19เมื่อบริเวณประตูเยรูซาเล็มเริ่มมืดก่อนวันสะบาโต ข้าพเจ้าสั่งให้ปิดบานประตู และห้ามเปิดจนกว่าวันสะบาโตจะผ่านไป ให้ผู้รับใช้ของข้าพเจ้าบางคนเฝ้าประตู เพื่อไม่ให้มีของบรรทุกเข้ามาในวันสะบาโต
20Et manserunt negotiatores, et vendentes universa venalia, foris Jerusalem semel et bis.
20พ่อค้าและคนขายสินค้าทุกชนิดจึงพักแรมนอกเยรูซาเล็มครั้งหนึ่งหรือสองครั้ง
21Et contestatus sum eos, et dixi eis: Quare manetis ex adverso muri? si secundo hoc feceritis, manum mittam in vos. Itaque ex tempore illo non venerunt in sabbato.
21ข้าพเจ้าเตือนพวกเขาว่า “ทำไมจึงมาพักอยู่รอบกำแพง? ถ้าทำอีก ข้าพเจ้าจะลงมือกับพวกคุณ” ตั้งแต่นั้นพวกเขาก็ไม่มาในวันสะบาโตอีก
22Dixi quoque Levitis ut mundarentur, et venirent ad custodiendas portas, et sanctificandam diem sabbati: et pro hoc ergo memento mei, Deus meus, et parce mihi secundum multitudinem miserationum tuarum.
22ข้าพเจ้าสั่งชาวเลวีให้ชำระตนให้บริสุทธิ์ แล้วมาเฝ้าประตู เพื่อรักษาวันสะบาโตให้บริสุทธิ์ พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าในเรื่องนี้ด้วย และเมตตาละเว้นข้าพเจ้าตามความรักมั่นคงอันยิ่งใหญ่ของพระองค์
23Sed et in diebus illis vidi Judæos ducentes uxores Azotidas, Ammonitidas, et Moabitidas.
23ในช่วงนั้นข้าพเจ้ายังเห็นชาวยิวที่แต่งงานกับหญิงชาวอัชโดด อัมโมน และโมอับ
24Et filii eorum ex media parte loquebantur azotice, et nesciebant loqui judaice, et loquebantur juxta linguam populi et populi.
24ลูกของพวกเขาครึ่งหนึ่งพูดภาษาอัชโดด พูดภาษาของชาวยิวไม่ได้ แต่พูดภาษาของแต่ละชนชาติ
25Et objurgavi eos, et maledixi. Et cecidi ex eis viros, et decalvavi eos, et adjuravi in Deo ut non darent filias suas filiis eorum, et non acciperent de filiabus eorum filiis suis et sibimetipsis, dicens:
25ข้าพเจ้าตำหนิและสาปแช่งคนเหล่านั้น ตีบางคน ทึ้งผมพวกเขาออก และให้สาบานต่อพระเจ้าว่า “พวกคุณต้องไม่ยกลูกสาวให้ลูกชายของพวกเขา ไม่รับลูกสาวของพวกเขามาให้ลูกชายของพวกคุณหรือให้ตัวพวกคุณเอง
26Numquid non in hujuscemodi re peccavit Salomon rex Israël? et certe in gentibus multis non erat rex similis ei, et dilectus Deo suo erat, et posuit eum Deus regem super omnem Israël: et ipsum ergo duxerunt ad peccatum mulieres alienigenæ.
26ซาโลมอน กษัตริย์อิสราเอล ทำบาปด้วยเรื่องเหล่านี้ไม่ใช่หรือ? ในบรรดาชนชาติมากมาย ไม่มีกษัตริย์ใดเหมือนเขา พระเจ้าของเขารักเขาและตั้งเขาเป็นกษัตริย์เหนืออิสราเอลทั้งหมด แต่แม้แต่เขาก็ยังทำบาปเพราะหญิงจากชนชาติอื่น
27Numquid et nos inobedientes faciemus omne malum grande hoc ut prævaricemur in Deo nostro, et ducamus uxores peregrinas?
27แล้วเราควรฟังพวกคุณและทำชั่วร้ายใหญ่หลวงเช่นนี้ ละเมิดต่อพระเจ้าของเราโดยแต่งงานกับหญิงจากชนชาติอื่นหรือ?”
28De filiis autem Jojada filii Eliasib sacerdotis magni, gener erat Sanaballat Horonites, quem fugavi a me.
28บุตรคนหนึ่งของโยยาดา บุตรเอลียาชีบ มหาปุโรหิต เป็นบุตรเขยของสันบาลลัท ชาวโฮโรนาอิม ข้าพเจ้าจึงขับไล่เขาไปให้พ้นจากข้าพเจ้า
29Recordare, Domine Deus meus, adversum eos qui polluunt sacerdotium, jusque sacerdotale et Leviticum.
29พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงคนเหล่านั้น เพราะพวกเขาทำให้ตำแหน่งปุโรหิตและพันธสัญญาของปุโรหิตกับชาวเลวีมีมลทิน
30Igitur mundavi eos ab omnibus alienigenis, et constitui ordines sacerdotum et Levitarum, unumquemque in ministerio suo:
30ข้าพเจ้าจึงชำระพวกเขาให้พ้นจากคนต่างชาติทั้งหมด และกำหนดหน้าที่แก่ปุโรหิตและชาวเลวี ให้แต่ละคนทำงานของตน
31et in oblatione lignorum in temporibus constitutis, et in primitivis: memento mei, Deus meus, in bonum. Amen.
31ทั้งกำหนดการถวายฟืนตามเวลาที่ตั้งไว้ และการถวายผลผลิตแรก พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงข้าพเจ้าด้วยความกรุณา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.