Lucam 19
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Meriam Mir Gospels
1Et ingressus perambulabat Jericho.
1E Ieriko ge osemelu, a bakeamulu.
2Et ecce vir nomine Zachæus: et hic princeps erat publicanorum, et ipse dives:
2Dasmer nerute le, abara nei Sakaio; E au telona le, a lu giz.
3et quærebat videre Jesum, quis esset: et non poterat præ turba, quia statura pusillus erat.
3E laglag dasmer, Iesu nako; a umer kak abelelam gaire le lakub, a nerute, E teupei.
4Et præcurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret eum: quia inde erat transiturus.
4Ege E au koreder gaire le la opem, E ogi nerute lu ge, nei sukamoru, E laglag abi dasmer: abelelam E abi gab dirier.
5Et cum venisset ad locum, suspiciens Jesus vidit illum, et dixit ad eum: Zachæe, festinans descende: quia hodie in domo tua oportet me manere.
5Ege Iesu tabakeamulu abele uteb ge, a egreemalu, a abi erdar, E abi detager, kega, Sakaio, ma tarabu; abkoreb kaka emeri mara meta abele gerger.
6Et festinans descendit, et excepit illum gaudens.
6Ege E tabu, abi detager, E au sererege.
7Et cum viderent omnes, murmurabant, dicentes quod ad hominem peccatorem divertisset.
7Ege gaire le giz abi erdarare, a uiaba mudmer, kega, E bakeamu uit le la meta.
8Stans autem Zachæus, dixit ad Dominum: Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus: et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum.
8A Sakaio ekuei, a abi detager, kega, Opole, dasmer, kaka arage karbara lu uader nole lu kak; ese nerute le au ueku karim kaka uapum, a kaka bodomalam neis a neis gaber.
9Ait Jesus ad eum: Quia hodie salus domui huic facta est: eo quod et ipse filius sit Abrahæ.
9Ege Iesu de abi detager, kega, Azimoaret tabarki abele boai abele gerger ge, abelelam E dali Aberahama ra uerem.
10Venit enim Filius hominis quærere, et salvum facere quod perierat.
10Abelelam Ade ra Uerem tabarki deraimerare le badimirida, ueakai uerkabu.
11Hæc illis audientibus adjiciens, dixit parabolam, eo quod esset prope Jerusalem: et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur.
11Ui ge dimiruartare abele lu, ege E uiabim ko detager nerute mer babisdarie, iaueakai maike Ierusalema, abelelam ui dikiaporare Ade ra baselaia pe detomereta.
12Dixit ergo: Homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum, et reverti.
12Abelelam E uiabi detager, kega, Nerute kele bakeamu nerute muriz gedim, ueakai nagri lu, a E lagelag opole, a iako takomeda.
13Vocatis autem decem servis suis, dedit eis decem mnas, et ait ad illos: Negotiamini dum venio.
13Ege E darabgerare ten abara memeg le, E uiabi naisuerare ten paun, E uiabi daratagerare, Ua erapare a iako uatabakomeret.
14Cives autem ejus oderant eum: et miserunt legationem post illum, dicentes: Nolumus hunc regnare super nos.
14Ege abara ged au ueku abim, abelelam uiaba emarkare, a detagerare, kega, Keriba nole lagelag abele le keriba opole.
15Et factum est ut rediret accepto regno: et jussit vocari servos, quibus dedit pecuniam, ut sciret quantum quisque negotiatus esset.
15E ge ko akomelu abelelam E nagri lu, ueakai E opole, ege E uiabi darabgerare, tabara memeg le, nagri abara mani uiabi dog, iaueakai E umele nako abara mani dordor lu terapei.
16Venit autem primus dicens: Domine, mna tua decem mnas acquisivit.
16A nerute le tabakeamulu, a abi detager, kega, Kole, mara paun, kaka nagri ten paun ko.
17Et ait illi: Euge bone serve, quia in modico fuisti fidelis, eris potestatem habens super decem civitates.
17E abi detager, kega, Au debele, debe memeg le: abelelam ma ageakar kebi lu, ma sirdam ten uteb.
18Et alter venit, dicens: Domine, mna tua fecit quinque mnas.
18Nerute le tabakeamu, a abi detager, kega, Kole, mara paun, kaka nagri faif paun ko.
19Et huic ait: Et tu esto super quinque civitates.
19E abi detager, kega, Ma sirdam faif uteb.
20Et alter venit, dicens: Domine, ecce mna tua, quam habui repositam in sudario:
20Nerute le tabakeamu, a abi detager, kega, Kole, dasmer, mara paun, kaka ikedi ages:
21timui enim te, quia homo austerus es: tollis quod non posuisti, et metis quod non seminasti.
21Abelelam kaka mari geum, kaka umele mara tonar: ma ais abele lu ma nolea ikedi lokod ge, ma igiri abele saito ma nolea ariti kak.
22Dicit ei: De ore tuo te judico, serve nequam. Sciebas quod ego homo austerus sum, tollens quod non posui, et metens quod non seminavi:
22Ege E abi detager, kega, abele memeg le adud tonar, Mara mer abelelam kaka mari bodomalam. Ma umele kara tonar, kaka ais abele lu kaka nolea ikedi lokod ge, a igiri abele saito nolea kara aritilam;
23et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, ut ego veniens cum usuris utique exegissem illam?
23Nalugelam ma nolea ais kara mani abele meta mani terapei, iaueakai kaka iako tarakomelu nagri lu abkoreb?
24Et astantibus dixit: Auferte ab illo mnam, et date illi qui decem mnas habet.
24E uiabi daratagerare, uader obako, Uaba itkamer abele paun, ikuar nerute le ten paun.
25Et dixerunt ei: Domine, habet decem mnas.
25Ui ge abi detagerare, kega, Kole, nagri ten paun.
26Dico autem vobis, quia omni habenti dabitur, et abundabit: ab eo autem qui non habet, et quod habet auferetur ab eo.
26Abelelam kaka uabi detagereda, Ese le nagri lu, E ais; ese nerute le nolea lu kak, E itkamer abara lu.
27Verumtamen inimicos meos illos, qui noluerunt me regnare super se, adducite huc: et interficite ante me.
27Nerute, uader kari derar, uiaba nolea kari lakak ko uiaba opole, uaba kari eguatumur peike abele uteb ge, uaba ipit kara opem.
28Et his dictis, præcedebat ascendens Jerosolymam.
28Ege mer eseemulu, E kekiam bakeamulu Ierusalema ge.
29Et factum est, cum appropinquasset ad Bethphage et Bethaniam, ad montem qui vocatur Oliveti, misit duos discipulos suos,
29Ege maike Bethefage a Bethania, abele paser ge, nei Oliua, epe E namarid neis abara kaimeg giz,
30dicens: Ite in castellum quod contra est: in quod introëuntes, invenietis pullum asinæ alligatum, cui nemo umquam hominum sedit: solvite illum, et adducite.
30E uiabi daratager, kega, Ua bakeamulam abele uteb uabi opem, ese ua osemedariei abele uteb ge, uaba erdali kebi asina didbaredi, nolea le abi sor agimur kak: uaba abi detue, karim tegared.
31Et si quis vos interrogaverit: Quare solvitis? sic dicetis ei: Quia Dominus operam ejus desiderat.
31Ese nerute le uabi itimer, Nalugelam uaba abi detue? A ua abi detageram, kega, Opole abi lagelag.
32Abierunt autem qui missi erant: et invenerunt, sicut dixit illis, stantem pullum.
32Ui ge bakeamulei, a ui erdali, mokakalam abara mer uiabi daratager,
33Solventibus autem illis pullum, dixerunt domini ejus ad illos: Quid solvitis pullum?
33Ui ge detuei abele kebi asina, a uader le giz uiabi nautumerare, kega, Nalugem uaba detuei abele kebi asina?
34At illi dixerunt: Quia Dominus eum necessarium habet.
34A uiaba detaut, kega, Opole abi lagelag.
35Et duxerunt illum ad Jesum. Et jacentes vestimenta sua supra pullum, imposuerunt Jesum.
35Ege ui abi egaredelei Iesuim: ui ge uiaba ame uali abi sor ge dikmerikare abele kebi asina ge, ui ge Iesui agiserare abi sorge igimerare.
36Eunte autem illo, substernebant vestimenta sua in via:
36E bakeamulu, a uiaba ame uali gab ge esagerare.
37et cum appropinquaret jam ad descensum montis Oliveti, cœperunt omnes turbæ discipulorum gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus, quas viderant, virtutibus,
37Ege maike abele gorgor paser ge, nei Oliua, ui ge, abara kaimeg giz uridili, ditimedarare sererege, uiaba au ereretikri Ade despelare, abelelam atamelam uridili uiaba erdali;
38dicentes: Benedictus, qui venit rex in nomine Domini: pax in cælo, et gloria in excelsis.
38Ege uiaba detautare, kega, Uerkab pe abele Opole, tabarki Iehoua ra nei ge: uerkab kotor ge, a deseper abele lu tumege.
39Et quidam pharisæorum de turbis dixerunt ad illum: Magister, increpa discipulos tuos.
39Ege uader Faresaio giz, pako lekub ge, uiaba abim detager, kega, Ereuer le, ma bardaratkare mabara kaimeg giz.
40Quibus ipse ait: Dico vobis, quia si hi tacuerint, lapides clamabunt.
40E uiabi daratagerare, kega, Kaka uabi detager, ese uiaba nole mer kak, a baker peike umele detaut.
41Et ut appropinquavit, videns civitatem flevit super illam, dicens:
41Maike, E erdali abele uteb, E ezoli,
42Quia si cognovisses et tu, et quidem in hac die tua, quæ ad pacem tibi: nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis.
42E abi detager, kega, Ese ma umele abele gerger, abele lu ueakai marim debele! a nerute, ma nole erdali.
43Quia venient dies in te: et circumdabunt te inimici tui vallo, et circumdabunt te: et coangustabunt te undique:
43Abelelam keubu gerger uatabaruk, gaire uaba taip uanartare a uanatumdare, uader au ueku uabim, uiaba deraueli marim, gaire uteb uridili,
44et ad terram prosternent te, et filios tuos, qui in te sunt, et non relinquent in te lapidem super lapidem: eo quod non cognoveris tempus visitationis tuæ.
44A uiaba mari ikeli no sep ise, pako mara omasker muige mari dog; nole nerute baker ko igi tumem nerute baker muige mari dog; abelelam ma nole umer kak na uar ge uatabaruk mari uanardar.
45Et ingressus in templum, cœpit ejicere vendentes in illo, et ementes,
45E balu muige zogo meta, ge, E namuare adem uader le uiaba lu terapeirare,
46dicens illis: Scriptum est: Quia domus mea domus orationis est: vos autem fecistis illam speluncam latronum.
46E uiabi daratagerare, kega, Emetu detali, Kara meta, esorerapare meta: a uaba ikeli mokakalam baker kur ge eruam le giz.
47Et erat docens quotidie in templo. Principes autem sacerdotum, et scribæ, et princeps plebis quærebant illum perdere:
47Ege E ereuerem muige zogo meta gaire gerger. A zogozogo le giz, pako aotale giz, pako tarim le, abele ged ge, ege uiaba lagelag abi ipit:
48et non inveniebant quid facerent illi. Omnis enim populus suspensus erat, audiens illum.
48A nerute, uiaba umer kak ikeli; abelelam abele ged ge uridili au lagelag abi asoli.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.