Lucam 20
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Meriam Mir Gospels
1Et factum est in una dierum, docente illo populum in templo, et evangelizante, convenerunt principes sacerdotum, et scribæ cum senioribus,
1Nerute gerger, E ereuerem abele ged ge, muige zogo meta, a etomeret debe mer, a uiaba zogozogo le giz a aotale giz, a aule giz ekue;
2et aiunt dicentes ad illum: Dic nobis in qua potestate hæc facis? aut quis est qui dedit tibi hanc potestatem?
2A uiaba abi detager, kega, Mase ma keribi detager, Nalu abele sirdam ma ikeli abele gaire lu? nete le mari ikuar abele sirdam?
3Respondens autem Jesus, dixit ad illos: Interrogabo vos et ego unum verbum. Respondete mihi:
3E uiabi detaut, kega, Kaka uabi itimer netate merem: ua kari natagerare:
4baptismus Joannis de cælo erat, an ex hominibus?
4Nako Ioane ra bapataiso nagelam, nako kotorlam, nako lelam?
5At illi cogitabant intra se, dicentes: Quia si dixerimus: De cælo, dicet: Quare ergo non credidistis illi?
5A ui mer batagerare, kega, Ese meriba detaut kotorlam; mena E meribi detager, kega, Nalugelam uaba nole abi oituli?
6Si autem dixerimus: Ex hominibus, plebs universa lapidabit nos: certi sunt enim Joannem prophetam esse.
6Ese meriba detager, kega, lelam; epe abele ged ge meribi bakeru ditimeda: abelelam ui ge dikiaporare Ioane perofeta.
7Et responderunt se nescire unde esset.
7Epe uiaba detaut, kega, Keriba umer kak nagelam.
8Et Jesus ait illis: Neque ego dico vobis in qua potestate hæc facio.
8Epe Iesu uiabi daratagerare, kega, Kaka umer kak uabi etomeret abele sirdam kaka ikeli gaire lu uridili.
9Cœpit autem dicere ad plebem parabolam hanc: Homo plantavit vineam, et locavit eam colonis: et ipse peregre fuit multis temporibus.
9Ege E uiabi daratagerare abele mer babisdarie: Nerute le ikeli uina gedub, E uiabi nakuarare uader dorge ikeli abele gedub ge, a E bakeamu muriz gedim gaire gerger barkare.
10Et in tempore misit ad cultores servum, ut de fructu vineæ darent illi. Qui cæsum dimiserunt eum inanem.
10Ege nurge baruk, E uiabim, gedub le, emariklu nerute memeg le, abele uina turum ko tais: ege uader le, emeri abele gedub ge, uiaba abi damarik, abele le no akomelu nolea turum asis kak.
11Et addidit alterum servum mittere. Illi autem hunc quoque cædentes, et afficientes contumelia, dimiserunt inanem.
11A E ko emariklu nerute memeg le: a uiaba abi ko damarik, a abi dituaki, E ko akomelu nole turum asis kak.
12Et addidit tertium mittere: qui et illum vulnerantes ejecerunt.
12Ege E ko namarkare neisi netate le: a uiaba abi naresedare maike uaeeumidare, a ui ge abi adem bakeuidare.
13Dixit autem dominus vineæ: Quid faciam? Mittam filium meum dilectum: forsitan, cum hunc viderint, verebuntur.
13Ege abele gedub kem le lut dikiapore, kega, Nalu ka akailu? kaka namariklu kabara nasnas uerem: nako, uiaba abi erdali, a abi omare.
14Quem cum vidissent coloni, cogitaverunt intra se, dicentes: Hic est hæres, occidamus illum, ut nostra fiat hæreditas.
14A gedub le giz abi erdarare, ege uiaba mer batagerare, kega, Abkesem peike: mi abi apitare, iaueakai mi aisare abara ged.
15Et ejectum illum extra vineam, occiderunt. Quid ergo faciet illis dominus vineæ?
15A uiaba adem emarikare sorem abele gedublam, a ui abi ipitare eumilu. Nalu lu gedub kem le lut uiabim ikeli abkoreb?
16veniet, et perdet colonos istos, et dabit vineam aliis. Quo audito, dixerunt illi: Absit.
16E tabakeamulu, a gedub asesered le narsare, E ko nakuarare uina gedub uiabim uader le. A ui ge asorare, a uiaba detaut, kega, Nolea.
17Ille autem aspiciens eos, ait: Quid est ergo hoc quod scriptum est: Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput anguli?
17E uiabi dasmer a detager, kega, Nalu mer emetu detali, Abele baker tonar tonar le lut adem batauered, a mena ais meta kop tum ge?
18Omnis qui ceciderit super illum lapidem, conquassabitur: super quem autem ceciderit, comminuet illum.
18Ese le ekesmeri abele baker ge tumem, a lid erapei; a ese baker etugered abi tumge, no obamuare.
19Et quærebant principes sacerdotum et scribæ mittere in illum manus illa hora, et timuerunt populum: cognoverunt enim quod ad ipsos dixerit similitudinem hanc.
19Ege zogozogo le giz, pako aotale giz, uiaba lagelag abi erpei abele haua ge; a uiaba au geum abele ged; abelelam uiaba umele, abele mer uiabim babisdarie.
20Et observantes miserunt insidiatores, qui se justos simularent, ut caperent eum in sermone, ut traderent illum principatui, et potestati præsidis.
20Ui ge deraimerare, a uader namarkare abi dasmerare, a uiaba bes oituli, iaueakai nagri mer, a uiaba ais ikuar opole ra tagem a sirdamem.
21Et interrogaverunt eum, dicentes: Magister, scimus quia recte dicis et doces: et non accipis personam, sed viam Dei in veritate doces.
21A ui ge abi itimerare, kega, Ereuer le ae, keriba umele ma barkak detaut pako ereuer, ma nole omare nerute le, a dikaer nerute le, epe ma ereuerem ageakar Ade ra gab:
22Licet nobis tributum dare Cæsari, an non?
22Nako, abkoreb keriba ko ikuar Kaisaraim zegu lu, a nolea?
23Considerans autem dolum illorum, dixit ad eos: Quid me tentatis?
23A E umele uiaba dikiapore, ege E uiabi daratagerare, kega, Nalugelam uaba kari mirem?
24ostendite mihi denarium. Cujus habet imaginem et inscriptionem? Respondentes dixerunt ei: Cæsaris.
24Debele ua kari denari natomertare. Nete ra op abele, pako abele detarda? Ui detagerare, kega, Kaisara.
25Et ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.
25Ege E uiabi daratagerare, kega, Kaisara ra lu, Kaisaraim ikuar; Ade ra lu, Adim ikuar.
26Et non potuerunt verbum ejus reprehendere coram plebe: et mirati in responso ejus, tacuerunt.
26Ui umer kak derpeirare abara mer le op ge abele ged ge: a ui abara mer damerare, a uiaba mer kak.
27Accesserunt autem quidam sadducæorum, qui negant esse resurrectionem, et interrogaverunt eum,
27Uader Sadukaio giz, abim tabakeuare, a ui dikiaporare, kega, Nole le ko eded akaida eudelam; a uiaba abi itimerare, kega,
28dicentes: Magister, Moyses scripsit nobis: Si frater alicujus mortuus fuerit habens uxorem, et hic sine liberis fuerit, ut accipiat eam frater ejus uxorem, et suscitet semen fratri suo.
28Ereuer le ae, Mose detali keribim, Ese nerute le la keimer eumida, abara kosker dikaerti, a nole uerem kak, abara keimer abele kosker egared, ko keimer kesem.
29Septem ergo fratres erant: et primus accepit uxorem, et mortuus est sine filiis.
29Sefen keimer giz: narbet kekiam ko ispida abara kosker, epe eumid, nole kesem kak;
30Et sequens accepit illam, et ipse mortuus est sine filio.
30A nerute keimer abele kosker egared, epe eumid, nolea kesem kak, mokakalam nerute keimer.
31Et tertius accepit illam. Similiter et omnes septem, et non reliquerunt semen, et mortui sunt.
31A thri le ko ispid; mokakalam bakedida sefen le, uiaba eumida, nole kesem kak.
32Novissime omnium mortua est et mulier.
32A keubu, kosker eumida.
33In resurrectione ergo, cujus eorum erit uxor? siquidem septem habuerunt eam uxorem.
33Ese ko eded akaida tabarki, nete le uiabielam ais abele kosker? abelelam sefen le egared abele kosker.
34Et ait illis Jesus: Filii hujus sæculi nubunt, et traduntur ad nuptias:
34Iesu uiabim detaut, kega, Peirdi, abele eded, kimiar kosker ispid:
35illi vero qui digni habebuntur sæculo illo, et resurrectione ex mortuis, neque nubent, neque ducent uxores:
35A uiaba nagri debele, abele ko eded akaid, a nagri niaiem kerker, uiaba nole ispid kosker, a nole ispid kimiar:
36neque enim ultra mori potuerunt: æquales enim angelis sunt, et filii sunt Dei, cum sint filii resurrectionis.
36A uiaba nolea ko eumid: epe uiaba mokakalam angela; a uiaba Ade ra omasker, a le giz ko eded akaida.
37Quia vero resurgant mortui, et Moyses ostendit secus rubum, sicut dicit Dominum, Deum Abraham, et Deum Isaac, et Deum Jacob.
37Abele ko eded akaida eudelam, Mose de natomertare abele lu, nerute lu dardar, ko etomeret Iehoua Aberahama ra Ade, a Isaaka ra Ade, a Iakobo ra Ade.
38Deus autem non est mortuorum, sed vivorum: omnes enim vivunt ei.
38E nole uiaba Ade, abele le eumida, epe le giz eded: abelelam le uridili eded abielam.
39Respondentes autem quidam scribarum, dixerunt ei: Magister, bene dixisti.
39Ege uader aotale giz abi detager, kega, Ereuer le ae, mara mer au barkak.
40Et amplius non audebant eum quidquam interrogare.
40Keubu uiaba nolea ko saserim abi itimer nerute lu.
41Dixit autem ad illos: Quomodo dicunt Christum filium esse David?
41Ege E uiabi daratagerare, kega, Nako uader detaut, Keriso, Dauida ra uerem?
42et ipse David dicit in libro Psalmorum: Dixit Dominus Domino meo: sede a dextris meis,
42Ege Dauida de detaut, Salamo jauali, E detager, kega, Iehoua, kara Opole detager, kega, Ma emeri kara tuter tag pek,
43donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.
43Kaka ikeli uader mari derar, abele uteb ma teter emeri.
44David ergo Dominum illum vocat: et quomodo filius ejus est?
44Abele lu Dauida de etomeret abara Opole, nako ikeli abara uerem?
45Audiente autem omni populo, dixit discipulis suis:
45Ege E uiabim detager, tabara kaimeg giz, a gaire le uridili abele ged ge, uiaba asarare,
46Attendite a scribis, qui volunt ambulare in stolis, et amant salutationes in foro, et primas cathedras in synagogis, et primos discubitus in conviviis,
46Ege uaba mamoro dasmerare gaire le aotale giz, uiaba digemeli perper am uali, ege uiaba lagelag gaire le uiabi omare pur uteb ge, pako aule bao sunago ge, a aule lu eidi abele uteb ge leuer eroare;
47qui devorant domos viduarum, simulantes longam orationem: hi accipient damnationem majorem.
47Ege uader dedkoli mai kosker ra meta, a uiaba esorerapare au perper: E ispilu, a keubu uiaba au bodomalam.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.