Exodus 14
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Locutus est autem Dominus ad Moysen, dicens:
1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า
2Loquere filiis Israël: Reversi castrametentur e regione Phihahiroth, quæ est inter Magdalum et mare contra Beelsephon: in conspectu ejus castra ponetis super mare.
2“จงบอกชาวอิสราเอลให้ย้อนกลับไปและตั้งค่ายตรงหน้าปีหะฮีโรท ระหว่างมิกดลกับทะเล ตรงข้ามบาอัลเซโฟน ให้พวกเขาตั้งค่ายริมทะเลตรงข้ามสถานที่นั้น
3Dicturusque est Pharao super filiis Israël: Coarctati sunt in terra; conclusit eos desertum.
3ฟาโรห์จะพูดถึงชาวอิสราเอลว่า ‘พวกเขาติดอยู่ในแผ่นดิน ถิ่นทุรกันดารปิดทางพวกเขาไว้แล้ว’
4Et indurabo cor ejus, ac persequetur vos: et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus; scientque Ægyptii quia ego sum Dominus. Feceruntque ita.
4เราจะทำให้ใจฟาโรห์แข็งกระด้าง เขาจะไล่ตามพวกเขา แล้วสิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์และกองทัพทั้งหมดของเขาจะทำให้เกียรติของเราปรากฏ ชาวอียิปต์จะได้รู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์” ชาวอิสราเอลก็ทำตามนั้น
5Et nuntiatum est regi Ægyptiorum quod fugisset populus: immutatumque est cor Pharaonis et servorum ejus super populo, et dixerunt: Quid voluimus facere ut dimitteremus Israël, ne serviret nobis?
5เมื่อกษัตริย์อียิปต์ได้รับข่าวว่าประชาชนหนีไปแล้ว ใจของฟาโรห์กับข้ารับใช้ที่มีต่อประชาชนก็เปลี่ยนไป พวกเขาพูดว่า “เราทำอะไรลงไปนี่ ถึงปล่อยอิสราเอลไปไม่ให้รับใช้เราแล้ว?”
6Junxit ergo currum, et omnem populum suum assumpsit secum.
6ฟาโรห์จึงเตรียมรถศึกและนำกองทัพไปด้วย
7Tulitque sexcentos currus electos, et quidquid in Ægypto curruum fuit: et duces totius exercitus.
7เขานำรถศึกที่คัดไว้ 600 คัน พร้อมรถศึกทั้งหมดของอียิปต์ และมีนายกองควบคุมรถทุกคัน
8Induravitque Dominus cor Pharaonis regis Ægypti, et persecutus est filios Israël: at illi egressi sunt in manu excelsa.
8พระยาห์เวห์ทำให้ใจของฟาโรห์กษัตริย์อียิปต์แข็งกระด้าง เขาจึงไล่ตามชาวอิสราเอล ขณะที่ชาวอิสราเอลออกไปอย่างองอาจ
9Cumque persequerentur Ægyptii vestigia præcedentium, repererunt eos in castris super mare: omnis equitatus et currus Pharaonis, et universus exercitus, erant in Phihahiroth contra Beelsephon.
9ชาวอียิปต์ไล่ตามพวกเขา ทั้งม้า รถศึก ทหารม้า และกองทัพทั้งหมดของฟาโรห์ จนตามทันขณะที่พวกเขาตั้งค่ายอยู่ริมทะเล ข้างปีหะฮีโรท ตรงหน้าบาอัลเซโฟน
10Cumque appropinquasset Pharao, levantes filii Israël oculos, viderunt Ægyptios post se, et timuerunt valde: clamaveruntque ad Dominum,
10เมื่อฟาโรห์เข้ามาใกล้ ชาวอิสราเอลเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าชาวอียิปต์กำลังเดินทัพไล่ตามมา พวกเขาก็กลัวอย่างมาก จึงร้องทูลพระยาห์เวห์
11et dixerunt ad Moysen: Forsitan non erant sepulchra in Ægypto, ideo tulisti nos ut moreremur in solitudine: quid hoc facere voluisti, ut educeres nos ex Ægypto?
11พวกเขาพูดกับโมเสสว่า “ในอียิปต์ไม่มีหลุมฝังศพหรืออย่างไร คุณถึงพาพวกเราออกมาตายในถิ่นทุรกันดาร? ทำไมถึงทำกับพวกเราแบบนี้ พาเราออกจากอียิปต์มา?
12nonne iste est sermo, quem loquebamur ad te in Ægypto, dicentes: Recede a nobis, ut serviamus Ægyptiis? multo enim melius erat servire eis, quam mori in solitudine.
12พวกเราไม่ได้บอกคุณตอนอยู่ในอียิปต์หรือว่า ‘ปล่อยพวกเราไว้เถอะ ให้เรารับใช้ชาวอียิปต์ต่อไป’? รับใช้ชาวอียิปต์ยังดีกว่ามาตายในถิ่นทุรกันดาร”
13Et ait Moyses ad populum: Nolite timere: state, et videte magnalia Domini quæ facturus est hodie: Ægyptios enim, quos nunc videtis, nequaquam ultra videbitis usque in sempiternum.
13โมเสสพูดกับประชาชนว่า “อย่ากลัว จงยืนมั่นคงแล้วดูว่าพระยาห์เวห์จะช่วยพวกคุณให้รอดอย่างไรในวันนี้ เพราะชาวอียิปต์ที่พวกคุณเห็นวันนี้ คุณจะไม่ได้เห็นพวกเขาอีกเลย
14Dominus pugnabit pro vobis, et vos tacebitis.
14พระยาห์เวห์จะต่อสู้เพื่อพวกคุณ ส่วนพวกคุณจงอยู่นิ่ง ๆ”
15Dixitque Dominus ad Moysen: Quid clamas ad me? loquere filiis Israël ut proficiscantur.
15พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “ทำไมเจ้าร้องหาเรา? จงบอกชาวอิสราเอลให้เดินหน้าต่อไป
16Tu autem eleva virgam tuam, et extende manum tuam super mare, et divide illud: ut gradiantur filii Israël in medio mari per siccum.
16ยกไม้เท้าของเจ้าขึ้น แล้วเหยียดมือออกเหนือทะเลให้ทะเลแยกออก ชาวอิสราเอลจะเดินผ่านกลางทะเลไปบนพื้นแห้ง
17Ego autem indurabo cor Ægyptiorum ut persequantur vos: et glorificabor in Pharaone, et in omni exercitu ejus, et in curribus et in equitibus illius.
17ดูสิ เราเองจะทำให้ใจของชาวอียิปต์แข็งกระด้าง แล้วพวกเขาจะตามลงไป สิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์ ต่อกองทัพทั้งหมด ต่อรถศึก และต่อทหารม้าของเขาจะทำให้เกียรติของเราปรากฏ
18Et scient Ægyptii quia ego sum Dominus cum glorificatus fuero in Pharaone, et in curribus atque in equitibus ejus.
18เมื่อสิ่งที่เราทำต่อฟาโรห์ ต่อรถศึก และต่อทหารม้าของเขาทำให้เกียรติของเราปรากฏ ชาวอียิปต์จะรู้ว่าเราคือพระยาห์เวห์”
19Tollensque se angelus Dei, qui præcedebat castra Israël, abiit post eos: et cum eo pariter columna nubis, priora dimittens, post tergum
19ทูตของพระเจ้าที่เคยนำหน้าค่ายอิสราเอลก็เคลื่อนจากด้านหน้าไปอยู่ด้านหลัง และเสาเมฆก็เคลื่อนจากหน้าพวกเขาไปตั้งอยู่ข้างหลัง
20stetit, inter castra Ægyptiorum et castra Israël: et erat nubes tenebrosa, et illuminans noctem, ita ut ad se invicem toto noctis tempore accedere non valerent.
20เสาเมฆนั้นมาอยู่ระหว่างค่ายอียิปต์กับค่ายอิสราเอล ที่นั่นมีทั้งเมฆและความมืด แต่เสานั้นก็ให้แสงสว่างในเวลากลางคืน ทั้งสองฝ่ายจึงไม่เข้าใกล้กันตลอดคืนนั้น
21Cumque extendisset Moyses manum super mare, abstulit illud Dominus flante vento vehementi et urente tota nocte, et vertit in siccum: divisaque est aqua.
21โมเสสเหยียดมือออกเหนือทะเล พระยาห์เวห์ใช้ลมตะวันออกแรงกล้าพัดทะเลให้ถอยกลับตลอดทั้งคืน ทำให้ทะเลกลายเป็นพื้นแห้งและน้ำแยกออกจากกัน
22Et ingressi sunt filii Israël per medium sicci maris: erat enim aqua quasi murus a dextra eorum et læva.
22ชาวอิสราเอลจึงเดินเข้าไปกลางทะเลบนพื้นแห้ง โดยมีน้ำตั้งเป็นกำแพงอยู่ทางขวาและทางซ้าย
23Persequentesque Ægyptii ingressi sunt post eos, et omnis equitatus Pharaonis, currus ejus et equites per medium maris.
23ชาวอียิปต์ไล่ตามเข้าไปกลางทะเล ทั้งม้าของฟาโรห์ รถศึก และทหารม้าทั้งหมด
24Jamque advenerat vigilia matutina, et ecce respiciens Dominus super castra Ægyptiorum per columnam ignis et nubis, interfecit exercitum eorum,
24พอถึงยามใกล้รุ่ง พระยาห์เวห์มองจากเสาไฟและเสาเมฆลงมายังกองทัพอียิปต์ แล้วทำให้กองทัพอียิปต์สับสนอลหม่าน
25et subvertit rotas curruum, ferebanturque in profundum. Dixerunt ergo Ægyptii: Fugiamus Israëlem: Dominus enim pugnat pro eis contra nos.
25พระองค์ทำให้ล้อรถศึกหลุด จนพวกเขาขับไปอย่างลำบาก ชาวอียิปต์จึงพูดว่า “หนีจากอิสราเอลกันเถอะ เพราะพระยาห์เวห์กำลังรบเพื่ออิสราเอลและต่อสู้กับชาวอียิปต์!”
26Et ait Dominus ad Moysen: Extende manum tuam super mare, ut revertantur aquæ ad Ægyptios super currus et equites eorum.
26พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า “จงเหยียดมือออกเหนือทะเล ให้น้ำกลับมาท่วมชาวอียิปต์ รถศึก และทหารม้าของพวกเขา”
27Cumque extendisset Moyses manum contra mare, reversum est primo diluculo ad priorem locum: fugientibusque Ægyptiis occurrerunt aquæ, et involvit eos Dominus in mediis fluctibus.
27โมเสสเหยียดมือออกเหนือทะเล พอรุ่งเช้าทะเลก็ไหลกลับคืนสู่สภาพเดิม ชาวอียิปต์พยายามหนี แต่น้ำไหลสวนพวกเขามา พระยาห์เวห์เหวี่ยงชาวอียิปต์ลงกลางทะเล
28Reversæque sunt aquæ, et operuerunt currus et equites cuncti exercitus Pharaonis, qui sequentes ingressi fuerant mare: nec unus quidem superfuit ex eis.
28น้ำกลับมาท่วมรถศึก ทหารม้า และกองทัพทั้งหมดของฟาโรห์ที่ตามชาวอิสราเอลลงไปในทะเล ไม่มีใครเหลือรอดแม้แต่คนเดียว
29Filii autem Israël perrexerunt per medium sicci maris, et aquæ eis erant quasi pro muro a dextris et a sinistris:
29แต่ชาวอิสราเอลเดินบนพื้นแห้งกลางทะเล โดยมีน้ำเป็นกำแพงอยู่ทางขวาและทางซ้าย
30liberavitque Dominus in die illa Israël de manu Ægyptiorum.
30วันนั้นพระยาห์เวห์ช่วยอิสราเอลให้พ้นจากมือของชาวอียิปต์ และอิสราเอลเห็นศพชาวอียิปต์อยู่ริมทะเล
31Et viderunt Ægyptios mortuos super littus maris, et manum magnam quam exercuerat Dominus contra eos: timuitque populus Dominum, et crediderunt Domino, et Moysi servo ejus.
31เมื่ออิสราเอลเห็นการกระทำอันยิ่งใหญ่ที่พระยาห์เวห์กระทำต่อชาวอียิปต์ ประชาชนก็เกรงกลัวพระยาห์เวห์ วางใจในพระยาห์เวห์ และเชื่อถือโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.