Song of Solomon 7
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1(7-2) How beautiful are thy steps in sandals, O prince's daughter! The roundings of thy thighs are like the links of a chain, the work of the hands of a skilled workman.
1در شولمیت چه می‌بینی؟ مثل محفل دولشکر.
2(7-3) Thy navel is like a round goblet, wherein no mingled wine is wanting; thy belly is like a heap of wheat set about with lilies.
2ناف تو مثل کاسه مدور است که شراب ممزوج در آن کم نباشد. بر تو توده گندم است که سوسنها آن را احاطه کرده باشد.
3(7-4) Thy two breasts are like two fawns that are twins of a gazelle.
3دو پستان تومثل دو بچه توام غزال است.
4(7-5) Thy neck is as a tower of ivory; thine eyes as the pools in Heshbon, by the gate of Bath-rabbim; thy nose is like the tower of Lebanon which looketh toward Damascus.
4گردن تو مثل برج عاج و چشمانت مثل برکه های حشبون نزددروازه بیت ربیم. بینی تو مثل برج لبنان است که بسوی دمشق مشرف می‌باشد.
5(7-6) Thy head upon thee is like Carmel, and the hair of thy head like purple; the king is held captive in the tresses thereof.
5سرت بر تو مثل کرمل و موی سرت مانند ارغوان است. و پادشاه در طره هایش اسیر می‌باشد.
6(7-7) How fair and how pleasant art thou, O love, for delights!
6ای محبوبه، چه بسیار زیبا و چه بسیار شیرین به‌سبب لذتهاهستی.
7(7-8) This thy stature is like to a palm-tree, and thy breasts to clusters of grapes.
7این قامت تو مانند درخت خرما وپستانهایت مثل خوشه های انگور می‌باشد.
8(7-9) I said: 'I will climb up into the palm-tree, I will take hold of the branches thereof; and let thy breasts be as clusters of the vine, and the smell of thy countenance like apples;
8گفتم که به درخت خرما برآمده، شاخه هایش راخواهم گرفت. و پستانهایت مثل خوشه های انگور و بوی نفس تو مثل سیبها باشد.
9(7-10) And the roof of thy mouth like the best wine, that glideth down smoothly for my beloved, moving gently the lips of those that are asleep.'
9و دهان تومانند شراب بهترین برای محبوبم که به ملایمت فرو رود و لبهای خفتگان را متکلم سازد.
10(7-11) I am my beloved's, and his desire is toward me.
10من از آن محبوب خود هستم و اشتیاق وی بر من است.
11(7-12) Come, my beloved, let us go forth into the field; let us lodge in the villages.
11بیا‌ای محبوب من به صحرا بیرون برویم، و در دهات ساکن شویم.
12(7-13) Let us get up early to the vineyards; let us see whether the vine hath budded, whether the vine-blossom be opened, and the pomegranates be in flower; there will I give thee my love.
12و صبح زود به تاکستانها برویم و ببینیم که آیا انگور گل کرده وگلهایش گشوده و انارها گل داده باشد. در آنجامحبت خود را به تو خواهم داد.
13(7-14) The mandrakes give forth fragrance, and at our doors are all manner of precious fruits, new and old, which I have laid up for thee, O my beloved.
13مهر گیاههابوی خود را می‌دهد و نزد درهای ما هر قسم میوه نفیس تازه و کهنه هست که آنها را برای تو‌ای محبوب من جمع کرده‌ام.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.