Song of Solomon 7
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1How beautiful are thy feet with shoes, O prince’s daughter! the joints of thy thighs are like jewels, the work of the hands of a cunning workman.
1در شولمیت چه می‌بینی؟ مثل محفل دولشکر.
2Thy navel is like a round goblet, which wanteth not liquor: thy belly is like an heap of wheat set about with lilies.
2ناف تو مثل کاسه مدور است که شراب ممزوج در آن کم نباشد. بر تو توده گندم است که سوسنها آن را احاطه کرده باشد.
3Thy two breasts are like two young roes that are twins.
3دو پستان تومثل دو بچه توام غزال است.
4Thy neck is as a tower of ivory; thine eyes like the fishpools in Heshbon, by the gate of Bath-rabbim: thy nose is as the tower of Lebanon which looketh toward Damascus.
4گردن تو مثل برج عاج و چشمانت مثل برکه های حشبون نزددروازه بیت ربیم. بینی تو مثل برج لبنان است که بسوی دمشق مشرف می‌باشد.
5Thine head upon thee is like Carmel, and the hair of thine head like purple; the king is held in the galleries.
5سرت بر تو مثل کرمل و موی سرت مانند ارغوان است. و پادشاه در طره هایش اسیر می‌باشد.
6How fair and how pleasant art thou, O love, for delights!
6ای محبوبه، چه بسیار زیبا و چه بسیار شیرین به‌سبب لذتهاهستی.
7This thy stature is like to a palm tree, and thy breasts to clusters of grapes .
7این قامت تو مانند درخت خرما وپستانهایت مثل خوشه های انگور می‌باشد.
8I said, I will go up to the palm tree, I will take hold of the boughs thereof: now also thy breasts shall be as clusters of the vine, and the smell of thy nose like apples;
8گفتم که به درخت خرما برآمده، شاخه هایش راخواهم گرفت. و پستانهایت مثل خوشه های انگور و بوی نفس تو مثل سیبها باشد.
9And the roof of thy mouth like the best wine for my beloved, that goeth down sweetly, causing the lips of those that are asleep to speak.
9و دهان تومانند شراب بهترین برای محبوبم که به ملایمت فرو رود و لبهای خفتگان را متکلم سازد.
10¶ I am my beloved’s, and his desire is toward me.
10من از آن محبوب خود هستم و اشتیاق وی بر من است.
11Come, my beloved, let us go forth into the field; let us lodge in the villages.
11بیا‌ای محبوب من به صحرا بیرون برویم، و در دهات ساکن شویم.
12Let us get up early to the vineyards; let us see if the vine flourish, whether the tender grape appear, and the pomegranates bud forth: there will I give thee my loves.
12و صبح زود به تاکستانها برویم و ببینیم که آیا انگور گل کرده وگلهایش گشوده و انارها گل داده باشد. در آنجامحبت خود را به تو خواهم داد.
13The mandrakes give a smell, and at our gates are all manner of pleasant fruits , new and old, which I have laid up for thee, O my beloved.
13مهر گیاههابوی خود را می‌دهد و نزد درهای ما هر قسم میوه نفیس تازه و کهنه هست که آنها را برای تو‌ای محبوب من جمع کرده‌ام.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.