Jeremiah 45
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1The word that Jeremiah the prophet spoke unto Baruch the son of Neriah, when he wrote these words in a book at the mouth of Jeremiah, in the fourth year of Jehoiakim the son of Josiah, king of Judah, saying:
1کلامی که ارمیا نبی به باروک بن نیریاخطاب کرده، گفت، هنگامی که این سخنان را از دهان ارمیا در سال چهارم یهویاقیم بن یوشیا پادشاه یهودا در طومار نوشت:
2'Thus saith the LORD, the God of Israel, concerning thee, O Baruch: Thou didst say:
2«ای باروک یهوه خدای اسرائیل به تو چنین می فرماید:
3Woe is me now! for the LORD hath added sorrow to my pain; I am weary with my groaning, and I find no rest.
3تو گفته‌ای وای بر من زیرا خداوند بردرد من غم افزوده است. از ناله کشیدن خسته شده‌ام و استراحت نمی یابم.
4Thus shalt thou say unto him: Thus saith the LORD: Behold, that which I have built will I break down, and that which I have planted I will pluck up; and this in the whole land.
4او را چنین بگو، خداوند چنین می‌فرماید: آنچه بنا کرده‌ام، منهدم خواهم ساخت و آنچه غرس نموده‌ام یعنی تمامی این زمین را، از ریشه خواهم کند.
5And seekest thou great things for thyself? seek them not; for, behold, I will bring evil upon all flesh, saith the LORD; but thy life will I give unto thee for a prey in all places whither thou goest.'
5و آیا توچیزهای بزرگ برای خویشتن می‌طلبی؟ آنها راطلب منما زیرا خداوند می‌گوید: اینک من برتمامی بشر بلا خواهم رسانید. اما در هر جایی که بروی جانت را به تو به غنیمت خواهم بخشید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.