マルコ 12
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1イエスはたとえで彼らに話し始められた。 「ある人がぶどう園を造り、周りに垣根を巡らし、ぶどう搾り場の穴を掘り、見張りの塔を建てた。そして農夫たちに貸して、外国へ旅立った。
1Anih mah nihcae khaeah patahhaih hoiah lokthuih pae. Kami maeto mah misur takha tawnh, sipae a thungh boih pacoengah, misurtui pasawhaih long to takaeh moe, toephaih im to a sak, a thungah toksah kaminawk khaeah takha a tlaisak pacoengah, angmah loe kholong kangthla ah caeh.
2収穫の時になると、ぶどう園の収穫の分け前を農夫たちから受け取るために、一人の僕を彼らのところへ遣わした。
2Athaih pakhrikhaih tue phak naah, toksah kaminawk khae hoi athaih lak hanah, takha thung toksah kaminawk khaeah tamna maeto a patoeh.
3ところが、彼らはその僕を捕らえて打ちたたき、何も持たせずに帰した。
3Nihcae mah to kami to naeh o moe, boh o pacoengah, bangkrai ah patoeh o.
4そこで主人は再び別の僕を遣わした。農夫たちは彼に石を投げつけて頭に傷を負わせ、辱めて帰した。
4Anih mah kalah tamna nihcae khaeah patoeh let; anih to thlung hoiah vah o pongah lu ah ahmaa oh, anih to azat thok parai ah sak o pacoengah, patoeh o ving.
5さらに別の僕を遣わすと、彼らはその僕を殺した。ほかにも多くの僕を遣わしたが、ある者を打ちたたき、ある者を殺した。
5Anih mah kalah tamna to patoeh let bae; to kami to nihcae mah hum o, kalah pop parai tamnanawk thung ih thoemto kaminawk to a boh o moe, thoemto kaminawk loe hum o.
6主人にはなお一人、愛する息子がいた。『私の息子なら敬うだろう』と言って、最後にその息子を彼らのところへ遣わした。
6To tiah om cadoeh a palung duek ih, a capa maeto tawnh vop, hnukkhuem koek ah anih to nihcae khaeah patoeh, nihcae mah ka capa loe saiqat o tih hmang, tiah a poek.
7しかし農夫たちは互いに言った。『これは跡取りだ。さあ、殺そう。そうすれば、相続財産はわれわれのものになる。』
7Toe takha thung toksah kaminawk mah, Hae kami loe qawktoep kung ah oh; angzo oh, anih to hum o si, to tiah sak nahaeloe qawk loe aicae taham ah om tih, tiah a thuih o.
8彼らは息子を捕らえて殺し、ぶどう園の外に投げ捨てた。
8Nihcae mah anih to naeh o moe, hum o pacoengah, misur takha tasa bangah vah o.
9さて、ぶどう園の主人はどうするだろうか。やって来て農夫たちを滅ぼし、ぶどう園をほかの人々に与えるだろう。
9To tiah nahaeloe misur takha tawnkung mah nihcae to kawbangmaw sah tih? Anih to angzo tih, takha thungah toksah kaminawk to hum ueloe, misur takha to kalah kaminawk khaeah paek tih.
10あなたがたは、この聖書の言葉さえ読んだことがないのか。 『家を建てる者たちが退けた石が、 隅のかしら石となった。
10Imsah kaminawk mah pahnawt o sut ih thlung loe im takii ih kacak koek thlung ah oh boeh:
11これは主によってなされたことで、 われわれの目には驚くべきことである。』」
11hae loe Angraeng mah sak ih hmuen ah oh moe, aicae mikhnuk ah loe dawnrai hmuen ah oh, tiah tarik ih cabu to na kroek o vai ai maw? tiah a naa.
12彼らはイエスを捕らえようとしたが、群衆を恐れた。このたとえが自分たちに対して語られたことに気づいたからである。彼らはイエスを残して立ち去った。
12Anih mah thuih ih patahhaih lok loe nihcae thuih koehhaih ih ni, tiah panoek o naah, anih naeh thai hanah atue karaem to pakrong o, toe kaminawk to zit o: to pongah anih to caeh o taak ving.
13それから彼らは、イエスの言葉じりをとらえるために、パリサイ人とヘロデ党の者たちの何人かを遣わした。
13Anih mah thuih ih lok pongah zaehaih naeh thaih hanah, Farasinawk hoi thoemto Herod kaminawk Jesu khaeah patoeh o.
14彼らは来て、イエスに尋ねた。「先生、私たちは、あなたが真実な方で、だれにも気兼ねなさらないことを知っています。人を分け隔てせず、真実に神の道を教えておられるからです。カエサルに税金を納めることは律法にかなっていますか、かなっていませんか。
14To kaminawk phak o naah, nihcae mah anih khaeah, Patukkung, nang loe loktang lok to na thuih, mi kawbaktih zithaih doeh na tawn ai: kaminawk ih mikhmai doeh na khen ai, Sithaw ih loklam to loktang ah na patuk, tito kang panoek o: to pongah Caesar khaeah tamut paek han krak maw, krah ai?
15納めるべきでしょうか、納めるべきではないでしょうか。」 しかしイエスは彼らの偽善を見抜いて言われた。 「なぜ私を試すのか。デナリ銀貨を持って来て、見せなさい。」
15Ka paek o han maw, to tih ai boeh loe ka paek o mak ai? tiah a naa o. Toe nihcae mah alinghaih hoiah sak o ih hmuen to anih mah panoek pae pongah, nihcae khaeah, Tipongah nang tanoek o loe? Phoisa maeto na sin oh, khen noek ue, tiah a naa.
16彼らは持って来た。 イエスは彼らに言われた。 「これはだれの肖像と銘か。」 彼らは、「カエサルのです」と答えた。
16Nihcae mah phoisa to sin pae o. Anih mah nihcae khaeah, Hae ih krang hoi tarik ih ca loe mi ih maw? tiah a naa. Nihcae mah anih khaeah, Caesar ih, tiah a naa o.
17イエスは彼らに答えられた。 「カエサルのものはカエサルに、神のものは神に返しなさい。」 彼らはイエスに非常に驚いた。
17Jesu mah nihcae khaeah, Caesar ih hmuennawk to Caesar khaeah paek oh loe, Sithaw ih hmuennawk to Sithaw khaeah paek oh, tiah a naa. Nihcae loe anih nuiah dawnrai o.
18復活はないと言っているサドカイ人たちがイエスのもとに来て、尋ねた。
18Angthawk lethaih om ai, tiah kathui Sadusinawk anih khaeah angzoh o moe, anih to lokdueng o.
19「先生、モーセは私たちのためにこう書いています。『ある人の兄弟が死に、妻を残して子どもを残さなかったなら、その人は兄弟の妻をめとり、兄弟のために子孫をもうけなければならない。』
19Patukkung, Mosi mah kaicae khaeah, Kami maeto ih amya loe, caa sah ai ah a zu to dueh taak ving nahaeloe, anih ih zu to amnawk mah la ueloe, amya hanah atii pakhrah pae tih, tiah tarik ih oh.
20さて、七人の兄弟がいました。長男が妻をめとりましたが、死んで子孫を残しませんでした。
20Nawkamya sarihto oh o: nihcae thungah kacoeh koek loe zu lak, toe caa sah ai ah a zu to duek taak ving.
21次男が彼女をめとりましたが、やはり子どもを残さずに死にました。三男も同じでした。
21Hnetto haih amnawk mah to nongpata to lak, toe caa sah ai ah duek taak let bae: to tiah thumto haih amnawk mah doeh caa sah ai ah a duek ving.
22七人とも彼女をめとりましたが、子どもを残しませんでした。最後に、その女も死にました。
22Nawkamya sarihto mah, nongpata to zu o haih boih: toe caa sah ai, hnukkhuem koek ah loe nongpata doeh duek toeng.
23復活の時、彼らがよみがえると、その女はだれの妻になるのでしょうか。七人とも彼女を妻にしたのです。」
23Angthawk lethaih niah nihcae angthawk o naah, to nongpata loe mi ih zu ah maw om tih? Mi sarihto mah zu o haih boih, tiah a naa o.
24イエスは彼らに答えられた。 「あなたがたが思い違いをしているのは、聖書も神の力も知らないからではないか。
24Jesu mah nihcae khaeah, Cabu thung ih loknawk to na panoek o ai moe, Sithaw thacakhaih na panoek o ai pongah, na poek o pazae boeh.
25死者の中からよみがえるとき、人々はめとることも嫁ぐこともなく、天にいる御使いたちのようになるからである。
25Duekhaih hoiah nihcae angthawk o naah loe, zu lakhaih to om mak ai, zu sava ah ohhaih doeh om mak ai boeh; van prae ih van kaminawk baktiah ni om o tih boeh.
26死者がよみがえることについては、モーセの書の柴の箇所で、神がモーセに、『私はアブラハムの神、イサクの神、ヤコブの神である』と語られたのを読んだことがないのか。
26Kadueh kaminawk angthawkhaih kawng pongah, kabuk thingqam thung hoiah Sithaw mah Mosi khaeah, Kai loe Abraham ih Sithaw, Isak ih Sithaw, Jakob ih Sithaw ah ka oh, tiah thuih ih lok to Mosi ih cabu thungah na kroek o vai ai maw?
27神は死者の神ではなく、生きている者の神である。あなたがたは大きな思い違いをしている。」
27Anih loe kadueh kaminawk ih Sithaw na ai, kahing kaminawk ih Sithaw ah ni oh: to pongah na poek o pazae boeh, tiah a naa.
28律法学者の一人が来て、彼らが互いに議論しているのを聞いていた。そしてイエスが見事に答えられたのを知り、尋ねた。「すべての戒めの中で、最も重要なものはどれですか。」
28To pacoengah ca tarik kami maeto angzoh, nihcae lok angaekhaih lok to anih mah thaih, nihcae ih lok to Jesu mah kahoihah pathim pae, tiah panoek naah, anih khaeah, Kaalok boih thungah kawbaktih kaalok maw lokpui koek? tiah a dueng.
29イエスは答えられた。 「最も重要な戒めはこれである。『イスラエルよ、聞け。主は私たちの神、主はただひとりである。
29Jesu mah anih khaeah, Aicae Angraeng Sithaw loe Angraeng maeto ah ni oh: Aw Isarael kaminawk, tahngai oh, kaalok boih thungah hmaloe koek loe,
30あなたは心を尽くし、魂を尽くし、思いを尽くし、力を尽くして、あなたの神、主を愛しなさい。』 これが第一の戒めである。
30na Angraeng Sithaw to palungthin boih, na hinghaih boih, na poekhaih boih, na thacakhaih boih hoiah palung ah: hae loe hmaloe koek kaalok ah oh.
31第二の戒めはこれである。『隣人を自分自身のように愛しなさい。』 これらより大きな戒めはほかにない。」
31Hnetto haih loe, Na imtaeng kami to na takpum baktih toengah palung ah, tiah thuih ih lok hae ni. Hae hnetto pongah kalen kue kalah kaalok roe om ai boeh, tiah a naa.
32律法学者はイエスに言った。「先生、そのとおりです。神はただひとりで、そのほかに神はいないと、正しく言われました。
32Ca tarik kami mah anih khaeah, Patukkung, na thuih ih lok loe hoih, Sithaw maeto khue ni oh, tiah thuih ih lok loe loktang ah ni oh: anih ai ah loe kalah Sithaw roe om ai.
33また、心を尽くし、知性を尽くし、魂を尽くし、力を尽くして神を愛し、隣人を自分自身のように愛することは、どの全焼のささげ物やいけにえよりも重要です。」
33Anih to palungthin boih, panoekhaih boih, hinghaih boih, thacakhaih boih hoiah palung moe, a imtaeng kami to angmah baktih toengah palunghaih loe, hmai angbawnhaih hoi hmuen paekhaihnawk pongah doeh lokpui kue, tiah a naa.
34イエスは彼が賢く答えたのを見て、言われた。 「あなたは神の御国から遠くない。」 それからは、だれもあえてイエスに質問しようとしなかった。
34Jesu mah palunghahaih hoiah lok pathim pae, tito panoek naah, anih khaeah, Nang loe Sithaw mah siangpahrang ah uk ih prae hoiah nang thla ai boeh, tiah a naa. To pacoengah loe mi mah doeh anih khaeah lokdueng o ai boeh.
35イエスは神殿で教えながら言われた。 「なぜ律法学者たちは、キリストはダビデの子だと言うのか。
35Jesu mah tempul thungah patuk naah, anih mah hae tiah thuih, Ca tarik kaminawk mah kawbangmaw Kri loe David ih capa ni, tiah thuih o?
36ダビデ自身が聖霊によってこう言っている。 『主は私の主に言われた。 「私の右に座っていなさい。 私があなたの敵をあなたの足台とするまで。」』
36David angmah mataeng doeh Kacai Muithla rang hoiah, Angraeng mah kai ih Angraeng khaeah, Na misanawk na khok tlim ah ka suem ai karoek to, ka bantang bangah anghnu ah, tiah a naa.
37ダビデ自身がキリストを主と呼んでいる。それなら、どうしてキリストはダビデの子なのか。」 大勢の人々は、イエスの話を喜んで聞いていた。
37David angmah mataeng doeh anih to Angraeng, tiah kawk; to tiah nahaeloe kawbangah maw Anih loe David ih capa ah oh lat? tiah a dueng.
38イエスは教えの中で彼らに言われた。 「律法学者たちに用心しなさい。彼らは長い衣を着て歩き回ることや、広場で挨拶されること、
38Jesu mah patuk naah nihcae khaeah, Ca tarik kaminawk khae hoi acoe oh, nihcae loe kahni kasawk to angkhuk o moe, hmuenmae zawhhaih ahmuennawk ah saiqat paekhaih to a koeh o,
39会堂の上席や宴会の上座を好んでいる。
39Sineko ah anghnuthaih ahmuen kahoih koek to a koeh o moe, buh raenghaih poihkung ah kasang koek ahmuen ah anghnut han a koeh o:
40また、やもめたちの家を食い尽くし、見せかけのために長い祈りをする。彼らはさらに厳しい裁きを受ける。」
40nihcae mah lamhmainawk ih im to lomh pae o moe, angsak cophaih hoiah atue kasawkah lawk a thuih o, tiah a naa.
41イエスは献金箱の向かい側に座り、群衆が献金箱に金を入れる様子を見ておられた。多くの金持ちがたくさん入れていた。
41Jesu loe tangka pacaenghaih tabu taengah anghnut moe, kaminawk mah kawbangmaw phoisa tabu thungah phoisa pacaeng o, tito a khet: angraeng parai kaminawk mah loe phoisa to kapop ah pacaeng o.
42そこへ一人の貧しいやもめが来て、レプタ銅貨二枚を入れた。 これは一クァドランスに相当する。
42To naah lamhmai mithoe maeto angzoh moe, phoisa dip hnetto a pacaeng, to phoisa dip hnetto loe phoisa pia maeto ah oh.
43イエスは弟子たちを呼び寄せて言われた。 「まことに、あなたがたに言う。この貧しいやもめは、献金箱に入れている人々のだれよりも多く入れた。
43Anih mah a hnukbang kaminawk angmah khaeah kawk moe, nihcae khaeah, Loktang kang thuih o, phoisa tabu thungah pacaeng kaminawk boih thungah, kapop kue ah phoisa pacaeng kami loe hae lamhmai mithoe hae ni.
44皆はあり余る中から入れたが、彼女は乏しい中から、持っていたすべて、生活費のすべてを入れたからである。」
44Nihcae boih loe a tawnh o ih kamtlai thung hoiah ni a paek o; toe lamhmai nongpata loe, amtanghaih thung hoiah a hing thung a tawnh ih, hmuen boih a paek kik boeh, tiah a naa.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.