エゼキエル書 33
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1主の言葉が私に臨んだ。
1و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
2「人の子よ、あなたの民の子らに語り、彼らに言え。『わたしがある地に剣をもたらすとき、その地の民が自分たちの中から一人を選び、自分たちの見張り人としたとする。
2«ای پسر انسان پسران قوم خود راخطاب کرده، به ایشان بگو: اگر من شمشیری برزمینی آورم و اهل آن زمین کسی را از میان خودگرفته، او را به جهت خود به دیده بانی تعیین کنند،
3その者が剣の来るのを見て角笛を吹き、民に警告したとき、
3و او شمشیر را بیند که بر آن زمین می‌آید وکرنارا نواخته، آن قوم را متنبه سازد،
4角笛の音を聞いても警告に注意せず、剣が来てその者を取り去ったなら、その血の責任はその人自身の頭にある。
4و اگر کسی صدای کرنا را شنیده، متنبه نشود، آنگاه شمشیرآمده، او را گرفتار خواهد ساخت و خونش برگردنش خواهد بود.
5彼は角笛の音を聞いたのに、警告を受け入れなかった。その血の責任は彼自身にある。しかし、警告を受け入れていたなら、自分の命を救えただろう。
5چونکه صدای کرنا را شنیدو متنبه نگردید، خون او بر خودش خواهد بود واگر متنبه می‌شد جان خود را می‌رهانید.
6しかし、見張り人が剣の来るのを見ても角笛を吹かず、民が警告を受けないまま、剣が来て彼らの中からだれかを取り去ったなら、その人は自分の不義のために取り去られる。しかし、わたしはその血の責任を見張り人の手に問う。』
6و اگردیده بان شمشیر را بیند که می‌آید و کرنا راننواخته قوم را متنبه نسازد و شمشیر آمده، کسی را از میان ایشان گرفتار سازد، آن شخص در گناه خود گرفتار شده است، اما خون او را از دست دیده بان خواهم طلبید.
7人の子よ、わたしはあなたをイスラエルの家の見張り人とした。それゆえ、わたしの口から言葉を聞き、わたしに代わって彼らに警告せよ。
7و من تو را‌ای پسر انسان برای خاندان اسرائیل به دیده بانی تعیین نموده‌ام تا کلام را از دهانم شنیده، ایشان را از جانب من متنبه سازی.
8わたしが悪人に、『悪人よ、あなたは必ず死ぬ』と言うとき、あなたが悪人にその道から離れるよう警告するために語らないなら、その悪人は自分の不義のうちに死ぬ。しかし、わたしはその血の責任をあなたの手に問う。
8حینی که من به مرد شریر گویم: ای مرد شریر البته خواهی مرد! اگر تو سخن نگویی تاآن مرد شریر را از طریقش متنبه سازی، آنگاه آن مرد شریر در گناه خود خواهد مرد، اما خون او رااز دست تو خواهم طلبید.
9しかし、あなたが悪人に、その道から離れるよう警告しても、彼がその道から離れないなら、彼は自分の不義のうちに死ぬ。しかし、あなたは自分の命を救った。
9اما اگر تو آن مردشریر را از طریقش متنبه سازی تا از آن بازگشت نماید و او از طریق خود بازگشت نکند، آنگاه اودر گناه خود خواهد مرد، اما تو جان خود رارستگار ساخته‌ای.
10人の子よ、イスラエルの家に言え。『あなたがたは、「われわれの背きと罪がわれわれの上にあり、そのためにわれわれは衰え果てている。それなのに、どうして生きられるだろうか」と言っている。』
10پس تو‌ای پسر انسان به خاندان اسرائیل بگو: شما بدین مضمون می‌گویید: چونکه عصیان و گناهان ما بر گردن مااست و به‌سبب آنها کاهیده شده‌ایم، پس چگونه زنده خواهیم ماند؟
11彼らに言え。『「わたしは生きている」と主なる神は言われる。「わたしは悪人の死を喜ばない。むしろ、悪人が自分の道から立ち返って生きることを喜ぶ。立ち返れ。あなたがたの悪い道から立ち返れ。イスラエルの家よ、なぜ死のうとするのか。」』
11«به ایشان بگو: خداوند یهوه می‌فرماید: به حیات خودم قسم که من از مردن مرد شریرخوش نیستم بلکه (خوش هستم ) که شریر ازطریق خود بازگشت نموده، زنده ماند. ای خاندان اسرائیل بازگشت نمایید! از طریق های بد خویش بازگشت نمایید زیرا چرا بمیرید؟
12人の子よ、あなたの民の子らに言え。『義人の義も、彼が背いた日には彼を救わない。悪人の悪も、彼がその悪から立ち返った日には、そのために倒れることはない。また、義人も罪を犯した日には、自分の義によって生きることはできない。
12و تو‌ای پسرانسان به پسران قوم خود بگو: عدالت مرد عادل در روزی که مرتکب گناه شود، او را نخواهدرهانید. و شرارت مرد شریر در روزی که او ازشرارت خود بازگشت نماید، باعث هلاکت وی نخواهد شد. و مرد عادل در روزی که گناه ورزد، به عدالت خود زنده نتواند ماند.
13わたしが義人に、「あなたは必ず生きる」と言っても、彼が自分の義に頼って不義を行うなら、彼の正しい行いは一つも覚えられない。彼は自分が行った不義のために死ぬ。
13حینی که به مرد عادل گویم که البته زنده خواهی ماند، اگر اوبه عدالت خود اعتماد نموده، عصیان ورزد، آنگاه عدالتش هرگز به یاد آورده نخواهد شد بلکه درعصیانی که ورزیده است خواهد مرد.
14また、わたしが悪人に、「あなたは必ず死ぬ」と言っても、彼が自分の罪から立ち返り、公正で正しいことを行い、
14وهنگامی که به مرد شریر گویم: البته خواهی مرد! اگر او از گناه خود بازگشت نموده، انصاف و عدالت بجا آورد،
15担保を返し、奪ったものを償い、不義を行わず、命の掟に従って歩むなら、彼は必ず生き、死ぬことはない。
15و اگر آن مرد شریر رهن راپس دهد و آنچه دزدیده بود رد نماید و به فرایض حیات سلوک نموده، مرتکب بی‌انصافی نشود، اوالبته زنده خواهد ماند و نخواهد مرد.
16彼が犯した罪は一つも、彼に対して覚えられることはない。彼は公正で正しいことを行ったので、必ず生きる。
16تمام گناهی که ورزیده بود بر او به یاد آورده نخواهدشد. چونکه انصاف و عدالت را بجا آورده است، البته زنده خواهد ماند.
17それでも、あなたの民の子らは、「主の道は公平ではない」と言う。しかし、公平でないのは彼らの道である。
17اما پسران قوم تومی گویند که طریق خداوند موزون نیست، بلکه طریق خود ایشان است که موزون نیست.
18義人が自分の義から離れて不義を行うなら、彼はそのために死ぬ。
18هنگامی که مرد عادل از عدالت خود برگشته، عصیان ورزد، به‌سبب آن خواهد مرد.
19悪人が自分の悪から離れ、公正で正しいことを行うなら、彼はそれによって生きる。
19و چون مرد شریر از شرارت خود بازگشت نموده، انصاف و عدالت را بجا آورد به‌سبب آن زنده خواهدماند.
20それでも、あなたがたは、「主の道は公平ではない」と言う。イスラエルの家よ、わたしはあなたがたを、それぞれの歩みに従って裁く。』」
20اما شما می‌گویید که طریق خداوندموزون نیست. ای خاندان اسرائیل من بر هر یکی از شما موافق طریق هایش داوری خواهم نمود.»
21私たちが捕囚となって第十二年の第十の月、その月の五日、エルサレムから逃れて来た者が私のもとに来て、「町は陥落しました」と言った。
21و در روز پنجم ماه دهم از سال دوازدهم اسیری ما واقع شد که کسی‌که از اورشلیم فرارکرده بود نزد من آمده، خبر داد که شهر تسخیرشده است.
22逃れて来た者が到着する前の夕方、主の手が私の上にあった。主は、その者が朝、私のもとに来るまでに、私の口を開かれた。こうして私の口は開かれ、私はもはや口のきけない者ではなくなった。
22و در وقت شام قبل از رسیدن آن فراری دست خداوند بر من آمده، دهان مراگشود. پس چون او در وقت صبح نزد من رسید، دهانم گشوده شد و دیگر گنگ نبودم.
23主の言葉が私に臨んだ。
23و کلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
24「人の子よ、イスラエルの地の廃墟に住む者たちは言っている。『アブラハムは一人だったが、この地を所有した。われわれは大勢いる。この地はわれわれの所有として与えられている。』
24«ای پسر انسان ساکنان این خرابه های زمین اسرائیل می‌گویند: ابراهیم یک نفر بود حینی که وارث این زمین شد وما بسیار هستیم که زمین به ارث به ما داده شده است.
25それゆえ、彼らに言え。『主なる神はこう言われる。「あなたがたは血のついたまま肉を食べ、偶像を仰ぎ見て、血を流している。それでも、この地を所有できるのか。
25بنابراین به ایشان بگو: خداوند یهوه چنین می‌فرماید: (گوشت را) با خونش می‌خورید و چشمان خود را بسوی بتهای خویش برمی افرازید و خون می‌ریزید. پس آیاشما وارث زمین خواهید شد؟
26あなたがたは自分の剣を頼みとし、忌むべきことを行い、それぞれ隣人の妻を汚している。それでも、この地を所有できるのか。」』
26«بر شمشیرهای خود تکیه می‌کنید ومرتکب رجاسات شده، هر کدام از شما زن همسایه خود را نجس می‌سازید. پس آیا وارث این زمین خواهید شد؟
27あなたは彼らに言え。『主なる神はこう言われる。「わたしは生きている。廃墟にいる者たちは必ず剣に倒れる。野原にいる者は、野の動物に与えて食い尽くさせる。とりでや洞穴にいる者は、疫病で死ぬ。
27بدینطور به ایشان بگوکه خداوند یهوه چنین می‌فرماید: به حیات خودم قسم البته آنانی که در خرابه‌ها هستند به شمشیرخواهند افتاد. و آنانی که بر روی صحرااند برای خوراک به حیوانات خواهم داد. و آنانی که درقلعه‌ها و مغارهایند از وبا خواهند مرد.
28わたしはこの地を荒れ果てた所、驚きの的とする。その力の誇りは終わり、イスラエルの山々は荒れ果て、通り過ぎる者もいなくなる。
28و این زمین را ویران و محل دهشت خواهم ساخت وغرور قوتش نابود خواهد شد. و کوههای اسرائیل به حدی ویران خواهد شد که رهگذری نباشد.
29彼らが行ったすべての忌むべき行いのために、わたしがこの地を荒れ果てた所、驚きの的とするとき、彼らは、わたしが主であることを知る。」』
29و چون این زمین را به‌سبب همه رجاساتی که ایشان بعمل آورده‌اند ویران و محل دهشت ساخته باشم، آنگاه خواهند دانست که من یهوه هستم.
30人の子よ、あなたの民の子らは、城壁のそばや家々の戸口であなたについて語り、互いに、自分の兄弟に言っている。『さあ、主から出る言葉が何であるか、聞きに行こう。』
30اما تو‌ای پسر انسان پسران قومت به پهلوی دیوارها و نزد درهای خانه‌ها درباره توسخن می‌گویند. و هر یک به دیگری و هر کس به برادرش خطاب کرده، می‌گوید بیایید و بشنوید! چه کلام است که از جانب خداوند صادرمی شود.
31彼らは民が集まって来るようにあなたのもとへ来て、わたしの民のようにあなたの前に座り、あなたの言葉を聞く。しかし、それを行わない。彼らは口では愛を語るが、その心は不正な利益を追い求めている。
31و نزد تو می‌آیند بطوری که قوم (من )می آیند. و مانند قوم من پیش تو نشسته، سخنان تو را می‌شنوند، اما آنها را بجا نمی آورند. زیرا که ایشان به دهان خود سخنان شیرین می‌گویند. لیکن دل ایشان در‌پی حرص ایشان می‌رود.
32見よ、あなたは彼らにとって、美しい声を持ち、楽器を巧みに奏でる者が歌う、愛らしい歌のようである。彼らはあなたの言葉を聞くが、それを行わない。
32واینک تو برای ایشان مثل سرود شیرین مطرب خوشنوا و نیک نواز هستی. زیرا که سخنان تو رامی شنوند، اما آنها را بجا نمی آورند.
33これが実現するとき、見よ、それは来る。そのとき、彼らは、自分たちの中に預言者がいたことを知る。」
33و چون این واقع می‌شود و البته واقع خواهد شد، آنگاه خواهند دانست که نبی در میان ایشان بوده است.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.