Luka 20
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Clementine Vulgate, 1598
1Hnin at ah bawkim khuikah pilnam te a thuituen tih olthangthen a phong vaengah khosoihham rhoek, cadaek rhoek neh patong rhoek loh a pai thil uh.
1Et factum est in una dierum, docente illo populum in templo, et evangelizante, convenerunt principes sacerdotum, et scribæ cum senioribus,
2Te vaengah anih te a voek uh tih, “Mebang saithainah nen lae na saii he kaimih taengah thui lah? He saithainah he nang aka paek om nim,” a ti nauh.
2et aiunt dicentes ad illum: Dic nobis in qua potestate hæc facis? aut quis est qui dedit tibi hanc potestatem?
3Te dongah amih te a doo tih, “ Nangmih te ol pakhat kan dawt saeh lamtah kai n'doo uh .
3Respondens autem Jesus, dixit ad illos: Interrogabo vos et ego unum verbum. Respondete mihi:
4Johan kah baptisma tah vaan lamkah a, hlang lamkah a a om? ” a ti nah.
4baptismus Joannis de cælo erat, an ex hominibus?
5Amih long khaw amamih te poek uh tih, “Vaan lamkah n'ti uh koinih, 'Balae tih anih te na tangnah uh pawh,’ a ti veh.
5At illi cogitabant intra se, dicentes: Quia si dixerimus: De cælo, dicet: Quare ergo non credidistis illi?
6'Hlang lamkah loh, ' n'ti bal nim te pilnam pum loh mamih he n'dae veh,” a ti uh. Johan te tonghma aka om la ana pang uh.
6Si autem dixerimus: Ex hominibus, plebs universa lapidabit nos: certi sunt enim Joannem prophetam esse.
7Te dongah, “Me lamkah nim, ka ming pawh,” a ti uh.
7Et responderunt se nescire unde esset.
8Te dongah Jesuh loh amih te, “ Kai loh mebang saithainah neh ka saii khaw nangmih taengah ka thui mahpawh,” a ti nah.
8Et Jesus ait illis: Neque ego dico vobis in qua potestate hæc facio.
9Te dongah pilnam taengah hekah nuettahnah he a tong tih, “ Hlang pakhat loh dum a tue tih lotawn a phaam sak. Te phoeiah amah te kum a sen puet vik yiin .
9Cœpit autem dicere ad plebem parabolam hanc: Homo plantavit vineam, et locavit eam colonis: et ipse peregre fuit multis temporibus.
10A tue vaengah tah dum kah a thaih te amah taengah ham pae uh saeh tila sal pakhat te lotawn rhoek taengla a tueih. Tedae lotawn rhoek loh anih te a boh uh tih a tling la a tueih uh .
10Et in tempore misit ad cultores servum, ut de fructu vineæ darent illi. Qui cæsum dimiserunt eum inanem.
11Te phoeiah sal a tloe a rhaep la a tueih bal. Tedae anih a boh uh tih yah a bai phoeiah a tling la a tueih uh .
11Et addidit alterum servum mittere. Illi autem hunc quoque cædentes, et afficientes contumelia, dimiserunt inanem.
12A pathum nen khaw a rhaep tih a tueih dae te khaw hmalaem la a haek uh .
12Et addidit tertium mittere: qui et illum vulnerantes ejecerunt.
13Te dongah dum boei loh , ' Balae ka saii eh? Ka capa thintlo he ka tueih eh?, anih tah a yahnah uh kaming ,’ a ti .
13Dixit autem dominus vineæ: Quid faciam? Mittam filium meum dilectum: forsitan, cum hunc viderint, verebuntur.
14Tedae anih te lotawn rhoek loh a hmuh uh vaengah khat neh khat dawtlet uh thae tih , ' Rhopangkung tah anih coeng ni, anih he ngawn uh sih, te vaengah rho te mamih ham om saeh ,’ a ti uh .
14Quem cum vidissent coloni, cogitaverunt intra se, dicentes: Hic est hæres, occidamus illum, ut nostra fiat hæreditas.
15Te dongah anih te a vai uh tih dum voelah a gawn uh. Te vaengah dum boei loh amih te metlam a saii eh?
15Et ejectum illum extra vineam, occiderunt. Quid ergo faciet illis dominus vineæ?
16Tedae amih lotawn rhoek te a paan vetih a poci sak ni, dum te khaw a tloe taengla a paek ni,” a ti nah. A yaak uh vaengah, “A coeng moenih,” a ti uh.
16veniet, et perdet colonos istos, et dabit vineam aliis. Quo audito, dixerunt illi: Absit.
17Tedae Jesuh loh amih te a sawt tih, “ A daek tangtae he balae aka om bal pueng. Im aka sa rhoek loh a hnawt lungto te, imkil a soi la pawk ta .
17Ille autem aspiciens eos, ait: Quid est ergo hoc quod scriptum est: Lapidem quem reprobaverunt ædificantes, hic factus est in caput anguli?
18Tekah lungto aka tlak thil boeih te tah tlawt uh vetih, amah a tlak thil atah amah te tip ni,” a ti nah.
18Omnis qui ceciderit super illum lapidem, conquassabitur: super quem autem ceciderit, comminuet illum.
19Te dongah cadaek rhoek neh khosoihham rhoek long tah amah vaengah Jesuh te kut hlah thil ham a mae uh. He nuettahnah he amih a thui thil te a ming uh ngawn dae pilnam te khaw koek a rhih uh.
19Et quærebant principes sacerdotum et scribæ mittere in illum manus illa hora, et timuerunt populum: cognoverunt enim quod ad ipsos dixerit similitudinem hanc.
20Anih aka dawn rhoek te a huep la a tueih uh tih amamih te a dueng la om ham sa uh. Te vaengah a ol tuuk pah ham, Jesuh te boeilu neh khoboei kah saithainah dongah voeih hamla cai uh.
20Et observantes miserunt insidiatores, qui se justos simularent, ut caperent eum in sermone, ut traderent illum principatui, et potestati præsidis.
21Te dongah Jesuh te a dawt uh tih, “Saya, nang loh buelh buelh na thui tih na thuituen dongah maelhmai na dan pawt te ka ming uh. Tedae Pathen kah oltak longpuei ah ni na thuituen.
21Et interrogaverunt eum, dicentes: Magister, scimus quia recte dicis et doces: et non accipis personam, sed viam Dei in veritate doces.
22Kaisar taengah mangmu paek he mamih ham thuem a, thuem pawt a?” a ti na uh.
22Licet nobis tributum dare Cæsari, an non?
23Tedae amih kah rhaithinah te a hmat dongah amamih te,
23Considerans autem dolum illorum, dixit ad eos: Quid me tentatis?
24“ Denarii pakhat te kai n'tueng uh lah, u kah muei neh ming lae aka om,” a ti nah hatah, “Kaisar kah,” a ti uh.
24ostendite mihi denarium. Cujus habet imaginem et inscriptionem? Respondentes dixerunt ei: Cæsaris.
25Te dongah Jesuh loh amih te, “ Kaisar koe te Kaisar taengla, Pathen koe te Pathen taengla mael uh,” a ti nah.
25Et ait illis: Reddite ergo quæ sunt Cæsaris, Cæsari: et quæ sunt Dei, Deo.
26Tedae pilnam hmaiah anih ol tuuk pah ham coeng uh voel pawh. A ollannah te khaw a ngaihmang uh tih a kam a khuem uh. Sadducees neh Thohkoepnah
26Et non potuerunt verbum ejus reprehendere coram plebe: et mirati in responso ejus, tacuerunt.
27Thohkoepnah om pawh tila boe aka koek Sadducee hlangvang long khaw a paan uh tih a dawt uh.
27Accesserunt autem quidam sadducæorum, qui negant esse resurrectionem, et interrogaverunt eum,
28Te vaengah, “Saya, Moses loh kaimih ham a daek coeng, pakhat te a maya loh yuu a khueh tih a duek vaengah cakol la a om atah a yuu te a mana loh lo saeh lamtah a mayaa ham a tiingan thoh pah saeh,’ a ti.
28dicentes: Magister, Moyses scripsit nobis: Si frater alicujus mortuus fuerit habens uxorem, et hic sine liberis fuerit, ut accipiat eam frater ejus uxorem, et suscitet semen fratri suo.
29Te vaengah boeinaphung parhih lo uh tih, lamhma loh yuu a loh dae cakol la duek.
29Septem ergo fratres erant: et primus accepit uxorem, et mortuus est sine filiis.
30Te phoeiah a pabae loh a pathum loh huta te a loh.
30Et sequens accepit illam, et ipse mortuus est sine filio.
31Te vanbangla a parhih long khaw camoe om mueh la a caehtak tih duek bal.
31Et tertius accepit illam. Similiter et omnes septem, et non reliquerunt semen, et mortui sunt.
32A hnukkhueng ah huta te khaw duek.
32Novissime omnium mortua est et mulier.
33Thohkoepnah dongah huta te u kah yuu lam lae a om eh ? Parhih loh anih te yuu la a khueh uh tih,” a ti nauh.
33In resurrectione ergo, cujus eorum erit uxor? siquidem septem habuerunt eam uxorem.
34Te dongah amih te Jesuh loh, “ Ta kumhal kah camoe rhoek loh yuloh rhaihlan neh om uh .
34Et ait illis Jesus: Filii hujus sæculi nubunt, et traduntur ad nuptias:
35Kumhal kah te dang ham neh duek lamkah loh thohkoepnah dongkah aka tiing rhoek long tah yuu a loh, va a sak uh moenih .
35illi vero qui digni habebuntur sæculo illo, et resurrectione ex mortuis, neque nubent, neque ducent uxores:
36Vaanpuencawn la a om uh dongah koep duek ham khaw om pawh. Pathen kah a ca la om uh tih thohkoepnah kah a ca la poeh uh bal .
36neque enim ultra mori potuerunt: æquales enim angelis sunt, et filii sunt Dei, cum sint filii resurrectionis.
37Tedae aka duek rhoek a thoh te Moses loh tangpuem taengah ana phoe pataeng coeng. Te vanbangla Boeipa te Abraham Pathen, Isaak Pathen neh Jakob Pathen ana ti coeng .
37Quia vero resurgant mortui, et Moyses ostendit secus rubum, sicut dicit Dominum, Deum Abraham, et Deum Isaac, et Deum Jacob.
38Tedae aka duek rhoek kah pawt tih aka hing rhoek kah Pathen ni, anih dongah ni boeih a hing uh,” a ti nah.
38Deus autem non est mortuorum, sed vivorum: omnes enim vivunt ei.
39Cadaek hlangvang rhoek loh a doo tih, “Saya, buelh na thui coeng,” a ti nah.
39Respondentes autem quidam scribarum, dixerunt ei: Magister, bene dixisti.
40Amah te dawt ham ngaingaih uh voel pawh.
40Et amplius non audebant eum quidquam interrogare.
41Jesuh loh amih te, “ Metlamlae Khrih te , ' David capa ni ,’ a ti uh?
41Dixit autem ad illos: Quomodo dicunt Christum filium esse David?
42David amah loh Tingtoeng cabu dongah a thui tah , ' Boeipa loh ka boeipa taengah ,
42et ipse David dicit in libro Psalmorum: Dixit Dominus Domino meo: sede a dextris meis,
43na rhal te na kho ham khotloeng la ka khueh hlan atah kai kah bantang ah ngol dae ,’ a ti ,'
43donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.
44David loh anih te Boeipa la a khue atah metlamlae a capa la a om eh? ” a ti nah.
44David ergo Dominum illum vocat: et quomodo filius ejus est?
45Pilnam boeih kah a yaak ah a hnukbang rhoek te,
45Audiente autem omni populo, dixit discipulis suis:
46“ Cadaek rhoek te ngaithuen uh, hnikul neh pongpa aka ngaih uh tih hnoyoih hmuen kah toidalnah, tunim ah ngolhmuen then, buhkung kah hmuensang a lungnah uh .
46Attendite a scribis, qui volunt ambulare in stolis, et amant salutationes in foro, et primas cathedras in synagogis, et primos discubitus in conviviis,
47Amih loh nuhmai rhoek kah im te a yoop pa uh tih mueituengnah ham khing thangthui uh. He rhoek long ni laitloeknah muep a yook eh?,” a ti nah.
47qui devorant domos viduarum, simulantes longam orationem: hi accipient damnationem majorem.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.