2 Khokhuen 25
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Amaziah te kum kul kum nga a lo ca vaengah manghai tih Jerusalem ah kum kul kum ko manghai. A manu ming tah Jerusalem lamkah Jehoaddin ni.
1อามาสิยาห์ขึ้นครองราชย์เมื่ออายุ 25 ปี และครองราชย์ในเยรูซาเล็ม 29 ปี มารดาชื่อเยโฮอัดดานชาวเยรูซาเล็ม
2BOEIPA mikhmuh ah a thuem a saii dae thinko rhuemtuet nen moenih.
2เขาทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรพระยาห์เวห์ แต่ไม่ได้ทำด้วยใจซื่อตรงอย่างสมบูรณ์
3Anih kut hmuiah ram te a cak vanbangla a napa manghai aka ngawn a sal rhoek te a ngawn.
3เมื่ออำนาจปกครองมั่นคงแล้ว เขาประหารคนรับใช้ที่ฆ่าบิดาของเขาซึ่งเป็นกษัตริย์
4A ca rhoek te tah Moses cabu dongkah olkhueng khuiah a daek bangla duek sak pawh. Te ah te BOEIPA loh a uen tih, “A ca kongah a napa duek boel saeh, a napa kongah a ca he duek boel saeh. Hlang he amah tholhnah kongah amah duek saeh,” a ti.
4แต่ไม่ได้ประหารบุตรของคนเหล่านั้น เขาทำตามที่เขียนไว้ในกฎหมายของโมเสส ตามพระบัญชาของพระยาห์เวห์ว่า “บิดาไม่ต้องตายเพราะบาปของบุตร และบุตรไม่ต้องตายเพราะบาปของบิดา แต่ทุกคนต้องตายเพราะบาปของตนเอง”
5Amaziah loh Judah te a coi tih amih te a napa imkhui tarhing ah thawngkhat mangpa, yakhat mangpa te Judah pum neh Benjamin ham a pai sak. Te vaengah amih te tongpa kum kul lamloh a so hang te a soep. Te vaengah cai neh photlinglen aka pom tih caempuei la caeh ham a coelh he thawng ya thum a hmuh.
5อามาสิยาห์เรียกระดมชาวยูดาห์และเบนยามิน จัดคนตามวงศ์วานให้อยู่ใต้ผู้บังคับบัญชาหน่วยพันและหน่วยร้อย เมื่อนับคนอายุ 20 ปีขึ้นไป พบชายที่คัดเลือกแล้วพร้อมออกรบ ถือหอกกับโล่ได้ 300,000 คน
6Israel lamkah tatthai hlangrhalh thawng yakhat te cak talent yakhat neh a paang.
6เขายังจ้างนักรบกล้าหาญจากอิสราเอล 100,000 คน ด้วยเงิน 100 ตะลันต์
7Te vaengah Pathen kah hlang te anih taengla pawk tih, “Manghai aw, Israel caempuei te nang taengla ha pawk mahpawh. BOEIPA he Israel taeng neh Ephraim koca boeih taengah a om moenih.
7คนของพระเจ้าคนหนึ่งมาเตือนว่า “ข้าแต่กษัตริย์ อย่าให้กองทัพอิสราเอลไปกับฝ่าพระบาท เพราะพระยาห์เวห์ไม่ได้ทรงอยู่กับอิสราเอล กับชาวเอฟราอิมเหล่านี้
8Na cet tih caemtloek vaengah thaahuel la na saii mai cakhaw Pathen loh nang te thunkha mikhmuh ah m'palet sak ni. Pathen taengah tah bom ham neh palet sak ham khaw thadueng om a ti nah.
8แต่หากฝ่าพระบาทจะไปรบ ก็จงลงมือและเข้มแข็ง ถึงอย่างนั้นพระเจ้าจะทรงทำให้ฝ่าพระบาทพ่ายแพ้ต่อศัตรู เพราะพระเจ้าทรงช่วยหรือทำให้พ่ายแพ้ก็ได้”
9Amaziah loh Pathen kah hlang te, “Tedae Israel caem hamla talent yakhat ka paek nen te balae ka saii eh?,” a ti tah. Te vaengah Pathen kah hlang loh, “Te lakah a kum ngai nang taengah m'paek ham te BOEIPA taengah om,” a ti nah.
9อามาสิยาห์ถามคนของพระเจ้าว่า “แล้วเงิน 100 ตะลันต์ ที่ข้าจ่ายให้กองทัพอิสราเอลจะทำอย่างไร” เขาตอบว่า “พระยาห์เวห์ประทานให้ฝ่าพระบาทมากกว่านั้นได้”
10Te dongah amih te Amaziah loh a phihrha sak tih anih taengla aka pawk caem te khaw Ephraim lamloh amah hmuen la a caeh sak. Te vaengah amih kah thintoek te Judah taengah sai khungdaeng tih amah hmuen la thinling thintoek neh mael uh.
10อามาสิยาห์จึงให้กองทัพจากเอฟราอิมแยกตัวกลับบ้าน พวกเขาโกรธยูดาห์มากและกลับไปด้วยความเดือดดาล
11Te phoeiah tah Amaziah loh thaa a huel tih a pilnam te a khool. Kolrhawk la cet bal tih Seir koca thawng rha te a ngawn.
11อามาสิยาห์รวบรวมความกล้า นำทหารไปยังหุบเขาเกลือและฆ่าชาวเสอีร์ 10,000 คน
12Te vaengah Judah ca rhoek te a hing la thawng rha a sol tih amih te thaelpang pango la a khuen uh. Te phoeiah amih te thaelpang pango lamloh a tulh uh tih a pum la sah uh.
12ทหารยูดาห์จับเป็นอีก 10,000 คน พาไปบนยอดผาสูงแล้วผลักตกลงมาจนร่างแตกกระจายทั้งหมด
13Caemtloek vaengah anih neh aka pongpa khuiah caem pa rhoek te Amaziah loh a mael sak vaengah tah, Judah khopuei ah Samaria lamloh Bethhoron la capit uh tih, te rhoek lamkah te thawng thum a ngawn uh dongah kutbuem muep a poelyoe uh.
13ส่วนทหารที่อามาสิยาห์ส่งกลับ ไม่ให้ร่วมรบ บุกโจมตีเมืองยูดาห์ตั้งแต่สะมาเรียถึงเบธโฮโรน ฆ่าคน 3,000 คนและปล้นทรัพย์สินมากมาย
14Edom aka ngawn lamloh Amaziah a mael hnukah atah Seir ca rhoek kah pathen te a khuen. Te te amah ham pathen la a khueh tih a mikhmuh ah a bakop pah, te rhoek taengah phum uh.
14เมื่ออามาสิยาห์กลับจากฆ่าชาวเอโดม เขานำรูปเทพเจ้าของชาวเสอีร์มาตั้งเป็นเทพเจ้าของตน ก้มกราบและเผาเครื่องหอมถวาย
15Te dongah BOEIPA kah thintoek te Amaziah taengah sai tih a taengla tonghma a tueih pah. Te vaengah anih te, “Balae tih nang kut lamkah a pilnam aka huul thai pawh pilnam pathen te na toem?” a ti nah.
15พระยาห์เวห์ทรงกริ้วอามาสิยาห์ จึงส่งผู้เผยพระวจนะมาตักเตือนว่า “ทำไมฝ่าพระบาทจึงแสวงหาเทพเจ้าของชนชาตินี้ ในเมื่อเทพเจ้าเหล่านั้นช่วยประชาชนของตนให้พ้นมือฝ่าพระบาทยังไม่ได้”
16A taengah a thui ham a om li vaengah anih te, “Manghai taengah aka uento la nang kam paek uh a? Nang te paa laeh, balae tih nang n'ngawn uh eh?,” a ti nah. Te vaengah tonghma te a paa sak dae, “Ka cilsuep he na hnatun pawt tih he tla na saii dongah nang phae hamla Pathen loh a thui te ka ming,” a ti nah.
16ระหว่างที่เขาพูด กษัตริย์ขัดว่า “ข้าตั้งเจ้าเป็นที่ปรึกษาของกษัตริย์หรือ หยุดเดี๋ยวนี้ ไม่เช่นนั้นจะถูกฆ่า” ผู้เผยพระวจนะจึงหยุด แล้วกล่าวว่า “ข้ารู้ว่าพระเจ้าทรงตัดสินจะทำลายฝ่าพระบาท เพราะฝ่าพระบาททรงทำเช่นนี้และไม่ฟังคำเตือนของข้า”
17Judah manghai Amaziah loh a uen phoeiah tah Israel manghai Jehu koca, Jehoahaz capa Joash te a tah tih, “Nang te lo lamtah maelhmai hmu uh rhoi sih,” a ti nah.
17อามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ปรึกษาที่ปรึกษา แล้วส่งสารถึงโยอาชบุตรเยโฮอาหัส ผู้เป็นบุตรเยฮู กษัตริย์อิสราเอลว่า “มาประจันหน้ากัน”
18Tedae Israel manghai Joash loh Judah manghai Amaziah te ol a pat tih, “Lebanon kah mutlo hling loh Lebanon kah lamphai te a tah tih, 'Nang canu te kai capa yuu la m'pae mai,’ a ti nah. Te vaengah Lebanon ah aka pong khohmuen mulhing loh mutlo hling te a taelh.
18โยอาชกษัตริย์อิสราเอลส่งคำตอบถึงอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ว่า “ต้นหนามในเลบานอนส่งสารถึงต้นสนซีดาร์ในเลบานอนว่า ‘ยกลูกสาวของท่านให้ลูกชายข้าแต่งงานด้วย’ แต่สัตว์ป่าตัวหนึ่งเดินผ่านมาเหยียบต้นหนามแหลก
19Edom na ngawn te na thui tih na lungbuei thangpom ham na phuel uh coeng te. Namah im ah om laeh. Balae tih boethae te na huet? Te dongah ni namah neh na taengkah Judah khaw na cungku puei,” a ti nah.
19ท่านคิดว่าตนชนะเอโดม จึงทะนงตัวและโอ้อวด อยู่บ้านเสียเถิด จะหาเรื่องใส่ตัวทำไม ให้ทั้งท่านและยูดาห์ล้มไปด้วย”
20Tedae Amaziah loh a hnatun pawt he Pathen taeng lamkah coeng dongah ni. Edom pathen te a toem uh dongah amih kut ah a tloeng van.
20แต่อามาสิยาห์ไม่ฟัง เพราะพระเจ้าทรงให้เหตุการณ์เป็นไปเช่นนั้น เพื่อมอบพวกเขาไว้ในมือศัตรู เนื่องจากพวกเขาแสวงหาเทพเจ้าของเอโดม
21Israel manghai Joash te cet tangloeng tih Judah kah Bethshemesh ah Judah manghai Amaziah neh a maelhmai a hmuh uh.
21โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจึงยกทัพขึ้นมา ทั้งเขาและอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์เผชิญหน้ากันที่เบธเชเมชในยูดาห์
22Te vaengah Judah te Israel mikhmuh ah yawk tih hlang khaw amah kah dap la rhaelrham uh.
22ยูดาห์แพ้อิสราเอล ทุกคนต่างหนีกลับบ้าน
23Jehoahaz koca Joash capa Judah manghai Amaziah te khaw Israel manghai Joash loh Bethshemesh ah a tuuk tih anih te Jerusalem la akhuen. Te phoeiah Jerusalem vongtung te Ephraim vongka lamloh bangkil vongka hil dong ya li te a phae pah.
23โยอาชกษัตริย์อิสราเอลจับอามาสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์ บุตรโยอาช ผู้เป็นบุตรเยโฮอาหัส ที่เบธเชเมช แล้วพาไปเยรูซาเล็ม เขาทลายกำแพงเมืองตั้งแต่ประตูเอฟราอิมถึงประตูมุม เป็นระยะ 400 ศอก
24Te vaengah sui neh cak boeih khaw, Obededom neh Pathen im kah a hmuh hnopai boeih khaw, manghai im kah thakvoh te khaw, hlangtlan ca rhoek te khaw Samaria la a mael puei.
24เขาเอาทองคำ เงิน และเครื่องใช้ทั้งหมดในพระวิหารของพระเจ้าที่โอเบดเอโดมดูแล รวมทั้งทรัพย์สินในวังและตัวประกัน แล้วกลับสะมาเรีย
25Israel manghai Jehoahaz capa Joash a dueknah hnukah Judah manghai Joash capa Amaziah he kum hlai nga hing pueng.
25อามาสิยาห์บุตรโยอาชกษัตริย์ยูดาห์มีชีวิตอยู่อีก 15 ปีหลังโยอาชบุตรเยโฮอาหัสกษัตริย์อิสราเอลสิ้นชีวิต
26Amaziah kah ol noi a kung neh a dong khaw, Judah neh Israel manghai cabu khuiah a daek uh moenih a te?
26เรื่องอื่น ๆ ของอามาสิยาห์ตั้งแต่ต้นจนจบมีบันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารกษัตริย์ยูดาห์และอิสราเอล มิใช่หรือ
27Te vaeng tue lamlong tah Amaziah te BOEIPA hnuk lamloh nong tih anih te Jerusalem ah lairhui neh a taeng uh. Te dongah Lakhish la rhaelrham dae anih hnukah Lakhish la a tueih uh tih anih te pahoi a duek sak uh.
27ตั้งแต่อามาสิยาห์หันไปจากพระยาห์เวห์ มีคนวางแผนฆ่าเขาในเยรูซาเล็ม เขาหนีไปลาคีช แต่พวกนั้นส่งคนตามไปฆ่าเขาที่นั่น
28Anih te marhang neh a phueih uh tih Judah khopuei kah a napa rhoek taengah a up uh.
28พวกเขานำร่างเขากลับมาบนหลังม้า แล้วฝังกับบรรพบุรุษในเมืองยูดาห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.