1 Manghai 13
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Pathen kah hlang he BOEIPA ol neh Judah lamloh Bethel la pakcak pawk. Te vaengah Jeroboam tah hmueih phum ham hmueihtuk taengah pai.
1Eis que um homem de Deus veio de Judá a Betel pela palavra do SENHOR; e Jeroboão estava em pé junto ao altar para queimar incenso.
2Te vaengah BOEIPA ol lamloh hmueihtuk te a doek tih, “Hmueihtuk, hmueihtuk, BOEIPA loh he ni a thui, David imkhui ham capa pakhat, a ming ah Josiah om coeng ke. Te dongah nang soah hmueih aka phum hmuensang khosoih rhoek te nang soah a ngawn vetih hlang rhuh ni nang soah a tih eh?,” a ti nah.
2Ele clamou contra o altar pela palavra do SENHOR, e disse: “Altar! Altar! Assim diz o SENHOR: 'Eis que um filho nascerá à casa de Davi, cujo nome será Josias. Sobre você ele sacrificará os sacerdotes dos altos que queimam incenso sobre você, e ossos humanos serão queimados sobre você.'”
3Te khohnin ah kopoekrhai a paek tih, “BOEIPA loh he kah kopoekrhai he a thui, hmueihtuk he paeng tih a sokah maehhloi luk pawn ni he,” a ti nah.
3Ele deu um sinal naquele mesmo dia, dizendo: “Este é o sinal de que o SENHOR falou: Eis que o altar se fenderá, e as cinzas que estão sobre ele se derramarão.”
4Bethel ah hmueihtuk aka pang thil Pathen hlang kah ol te manghai loh a yaak. Te dongah Jeroboam loh hmueihtuk dong lamloh a kut a thueng tih, “Anih ke tu uh,” a ti nah. Tedae anih taengla a kut a thueng te a koh pah tih amah taengla yuek thai voel pawh.
4Quando o rei ouviu a palavra do homem de Deus, que ele clamou contra o altar em Betel, Jeroboão estendeu a mão de sobre o altar, dizendo: “Prendam-no!” A mão que ele estendeu contra ele secou, de modo que não pôde recolhê-la de volta para si.
5Te phoeiah BOEIPA ol lamloh Pathen hlang kah a paek kopoekrhai bangla hmueihtuk te paeng tih maehhloi khaw hmueihtuk dong lamloh luk.
5O altar também se fendeu, e as cinzas se derramaram do altar, de acordo com o sinal que o homem de Deus havia dado pela palavra do SENHOR.
6Te daengah manghai loh a doo tih Pathen kah hlang taengah, “BOEIPA na Pathen mikhmuh ah nguek mai. Kai hamla la thangthui lamtah kai he ka kut hoeih pawn saeh,” a ti nah. Pathen kah hlang te BOEIPA mikhmuh ah a nguek daengah manghai te a kut a yueh thai tih lamhma kah thim la a om pah.
6O rei respondeu ao homem de Deus: “Interceda agora pelo favor do SENHOR, seu Deus, e ore por mim, para que a minha mão me seja restaurada.” O homem de Deus intercedeu junto ao SENHOR, e a mão do rei lhe foi restaurada, e ficou como era antes.
7Manghai loh Pathen kah hlang te, “Kamah taengah im la ham paan lamtah na lungbuei duel dae, nang te kutdoe kam paek bitni,” a ti nah.
7O rei disse ao homem de Deus: “Venha para casa comigo e restaure suas forças, e eu lhe darei uma recompensa.”
8Tedae Pathen kah hlang loh manghai te, “Kai he na im rhakthuem nam pae cakhaw nang taengla ka mop mahpawh. He hmuen ah buh khaw ka ca mahpawh, tui khaw ka o mahpawh.
8O homem de Deus disse ao rei: “Ainda que você me desse metade da sua casa, eu não entraria com você, nem comeria pão, nem beberia água neste lugar;
9BOEIPA ol loh kai n'uen tangloeng tih, 'Buh khaw ca boeh, tui khaw o boeh, na caeh long lamloh mael boeh,’ a ti,” a ti nah.
9pois assim me foi ordenado pela palavra do SENHOR, dizendo: 'Você não comerá pão, não beberá água, e não voltará pelo caminho por onde veio.'”
10Te dongah longpuei a tloe longah cet tih Bethel la aka pawk longpuei longah mael voel pawh.
10Então ele foi por outro caminho, e não voltou pelo caminho por onde tinha vindo a Betel.
11Te vaengah tonghma patong pakhat tah Bethel ah kho a sak. Te dongah a capa te a pawk vaengah Pathen kah hlang loh Bethel ah hnin at neh bitat cungkuem a saii khaw, manghai taengah athui ol te khaw, a taengah a thui pah tih a napa ham a daek pa uh.
11Ora, um velho profeta morava em Betel, e um de seus filhos veio e lhe contou todas as obras que o homem de Deus havia feito naquele dia em Betel. Eles também contaram ao pai as palavras que ele havia falado ao rei.
12Te vaengah a napa loh amih te, “Me long nim a caeh,” a ti nah. Te dongah Judah lamkah aka pawk Pathen hlang kah a caeh nah longpuei te a ca rhoek loh a tueng uh.
12O pai deles lhes disse: “Por qual caminho ele foi?” Ora, seus filhos tinham visto por qual caminho o homem de Deus, que viera de Judá, tinha ido.
13A ca rhoek te, “Kai ham laak te khit uh,” a ti nah. Te dongah anih ham laak te a khih pa uh tih a soah ngol.
13Ele disse a seus filhos: “Selem o jumento para mim.” Então eles selaram o jumento para ele; e ele montou nele.
14Te phoeiah Pathen hlang hnuk te a vai hatah rhokael hmuiah a ngol te hmuh. Te dongah anih te, “Nang he Judah lamkah aka pawk Pathen kah hlang ni nama?” a ti nah hatah, “Kai ni ue,” a ti nah.
14Ele foi atrás do homem de Deus, e o encontrou sentado debaixo de um carvalho. Ele lhe perguntou: “Você é o homem de Deus que veio de Judá?” Ele respondeu: “Eu sou.”
15Te phoeiah anih te, “Kai taengah im la halo lamtah buh ca dae,” a ti nah.
15Então ele lhe disse: “Venha para casa comigo e coma pão.”
16Tedae, “Nang taengah ka mael ham neh na taengah pongpa ham ka coeng moenih. He hmuen ah buh ka ca mahpawh, nang taengkah tui khaw ka o mahpawh.
16Ele disse: “Eu não posso voltar com você, nem entrar com você. Não comerei pão nem beberei água com você neste lugar.
17Ka taengkah ol he BOEIPA ol dongkah ni. Teah te buh ca boeh, tui khaw o boeh, na lo vaengkah longpuei dongah na mael vaengah cet boeh,’ a ti,” a ti nah.
17Pois me foi dito pela palavra do SENHOR: 'Você não comerá pão nem beberá água ali, e não voltará pelo caminho por onde veio.'”
18Te vaengah amah te, “Kai khaw nang bangla tonghma van ni. Puencawn loh kai taengah BOEIPA ol neh a thui tih, 'Anih te namah neh na im la mael puei lamtah, buh ca dae saeh, tui khaw o saeh,’ a ti,” a ti nah tih a taengah basa.
18Ele lhe disse: “Eu também sou profeta como você; e um anjo me falou pela palavra do SENHOR, dizendo: 'Faça-o voltar com você para a sua casa, para que coma pão e beba água.'” Mas ele mentiu para ele.
19Te dongah a taengla mael tih a im ah buh a caak, tui khaw a ok pah.
19Então ele voltou com ele, comeu pão em sua casa, e bebeu água.
20Te phoeiah amih te caboei dongah ngol uh. Te vaengah BOEIPA kah ol anih aka khuen tonghma taengah pai.
20Enquanto estavam sentados à mesa, a palavra do SENHOR veio ao profeta que o havia feito voltar;
21Te vaengah Judah lamkah aka pawk Pathen hlang te a o tih, “BOEIPA ol na koek dongah BOEIPA loh he ni a thui. Na Pathen BOEIPA loh nang n'uen bangla olpaek te na ngaithuen moenih.
21e ele clamou ao homem de Deus que viera de Judá, dizendo: “Assim diz o SENHOR: 'Porque você foi desobediente à palavra do SENHOR, e não guardou o mandamento que o SENHOR, seu Deus, lhe ordenou,
22Na mael tih namah taengah, 'Buh ca boeh, tui o boeh,’ a ti nah hmuen ah buh na caak tih, tui na ok dongah na rhok loh na pa rhoek kah phuel te paan mahpawh,” a ti nah.
22mas voltou, e comeu pão e bebeu água no lugar do qual ele lhe disse: “Não coma pão, nem beba água”, o seu corpo não entrará no túmulo de seus pais.'”
23Buh a caak phoei neh a ok phoeiah tah anih aka mael puei tonghma loh anih ham laak a khih pah.
23Depois que ele comeu pão e depois que bebeu, ele selou o jumento para o profeta que ele havia feito voltar.
24Tedae a caeh vaengah anih te sathueng loh longpuei ah a mah tih anih te a duek sak. A rhok te long ah a voeih tih a om vaengah laak te a taengah pai. Sathueng khaw rhok taengah pai.
24Quando ele se foi, um leão o encontrou no caminho e o matou. Seu corpo ficou jogado no caminho, e o jumento parou ao lado dele. O leão também parou ao lado do corpo.
25Te vaengah hlang aka cet loh longpuei ah rhok yalh tih rhok taengah sathueng a pai te lawt a hmuh uh. Te dongah tonghma patong a om nah khopuei ah a thui uh.
25Eis que homens passaram e viram o corpo jogado no caminho, e o leão parado ao lado do corpo; e eles vieram e contaram isso na cidade onde morava o velho profeta.
26Te vaengah longpueng lamloh anih aka mael puei tonghma loh a yaak tih, “BOEIPA ol aka koek Pathen kah hlang pai ni, a taengah a thui pah BOEIPA ol bangla BOEIPA loh anih he sathueng taengla a paek dongah a phuet tih a duek sak,” a ti.
26Quando o profeta que o havia feito voltar do caminho ouviu isso, ele disse: “É o homem de Deus que foi desobediente à palavra do SENHOR. Portanto, o SENHOR o entregou ao leão, que o despedaçou e o matou, de acordo com a palavra do SENHOR que ele lhe falou.”
27Te phoeiah a ca rhoek te, “Kai hamla laak te khit uh,” a ti nah tih a khih pa uh.
27Ele falou a seus filhos, dizendo: “Selem o jumento para mim”, e eles o selaram.
28A caeh vaengah a rhok te long ah ana voeih tih rhok taengah laak neh sathueng a pai te a hmuh. Sathueng loh rhok te ca pawt tih laak te khaw nget pawh.
28Ele foi e encontrou o corpo dele jogado no caminho, e o jumento e o leão parados ao lado do corpo. O leão não havia comido o corpo nem despedaçado o jumento.
29Tonghma loh Pathen hlang kah rhok te a pom tih laak dongla a tloeng phoeiah a mael puei. Te phoeiah rhaengsae ham neh up hamla tonghma patong kah khopuei la a pawk puei.
29O profeta levantou o corpo do homem de Deus, colocou-o sobre o jumento, e o trouxe de volta. Ele veio à cidade do velho profeta para lamentar e para sepultá-lo.
30A rhok te amah phuel ah a yalh sak vaengah, “Anunae kai mana aih,” tila a rhaengsae thil.
30Ele colocou o corpo dele em seu próprio túmulo; e lamentaram sobre ele, dizendo: “Ah, meu irmão!”
31Anih te a up phoeiah tah a ca rhoek te a uen tih, “Ka duek vaengah kai he Pathen hlang up nah phuel ah ng'up uh. Anih rhuh taengah ka rhuh he yalh saeh.
31Depois de tê-lo sepultado, ele falou a seus filhos, dizendo: “Quando eu morrer, sepultem-me no túmulo em que o homem de Deus está sepultado. Coloquem os meus ossos ao lado dos ossos dele.
32BOEIPA ol lamloh Bethel kah hmueihtuk ham neh Samaria khopuei rhoek kah hmuensang im boeih ham a doek ol te thoeng rhoe thoeng bitni ,” a ti nah.
32Pois a palavra que ele clamou pela palavra do SENHOR contra o altar em Betel, e contra todas as casas dos altos que estão nas cidades de Samaria, certamente acontecerá.”
33He ol phoeiah khaw Jeroboam he a longpuei thae lamloh a mael moenih. Tedae a bal vaengah khobawt pilnam khui lamkah te hmuensang khosoih la a khueh. A kut loh a pha rhang la aka omtoem tah hmuensang khosoih la ana om van.
33Depois disso, Jeroboão não se desviou do seu mau caminho, mas novamente fez sacerdotes dos altos dentre todo o povo. A quem quisesse, ele consagrava, para que houvesse sacerdotes dos altos.
34He hno dongah Jeroboam imkhui ah tholhnah la om tih diklai maelhmai lamloh aka thup ham neh aka mitmoeng sak ham ni a om coeng.
34Isso se tornou pecado para a casa de Jeroboão, a ponto de eliminá-la e destruí-la da face da terra.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.