1 Manghai
Chapter 18
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

1 Manghai 18

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Khohnin muep a koe phoeikah a kum thum dongah BOEIPA ol te Elijah taengla pawk tih, “Cet lamtah Ahab taengah phoe pah, diklai hman ah khotlan kan paek bitni,” a ti nah.
1Depois de muitos dias, a palavra do SENHOR veio a Elias, no terceiro ano, dizendo: “Vá, apresente-se a Acabe; e eu enviarei chuva sobre a terra.”
2Te dongah Elijah te Ahab taengah phoe hamla cet. Te vaengah Samaria ah khokha tlung.
2Elias foi apresentar-se a Acabe. A fome era severa em Samaria.
3Te dongah Ahab loh im kah Obadiah te a khue. Te vaengah Obadiah tah BOEIPA bahoeng aka rhih la om.
3Acabe chamou Obadias, que era o administrador do palácio. (Ora, Obadias temia muito ao SENHOR;
4BOEIPA kah tonghma rhoek te Jezebel loh a thup ham a om vaengah khaw Obadiah loh tonghma yakhat te a khuen tih amih te lungko pakhat ah hlang sawmnga rhip a thuh. Te phoeiah amih te buh neh tui neh a cangbam.
4pois quando Jezabel exterminou os profetas do SENHOR, Obadias pegou cem profetas e os escondeu, cinquenta em cada caverna, e os sustentou com pão e água.)
5Ahab loh Obadiah te, “Khohmuen kah tuisih tui boeih neh soklong boeih te paan lamtah sulrham khaw m'hmuh khaming. Te daengah ni marhang neh muli-marhang n'hing sak vetih rhamsa khaw n'hlong pawt eh?,” a ti nah.
5Acabe disse a Obadias: “Vá por toda a terra, a todas as fontes de água e a todos os riachos. Talvez possamos encontrar capim e manter vivos os cavalos e as mulas, para que não percamos todos os animais.”
6Khohmuen tom til hamla amamih tael uh thae. Ahab te amah bueng longpuei pakhat ah cet tih Obadiah khaw amah bueng longpuei pakhat ah cet.
6Então eles dividiram a terra entre si para percorrê-la. Acabe foi sozinho por um caminho, e Obadias foi sozinho por outro caminho.
7Obadiah te longpueng ah a om vaengah anih te Elijah loh tapkhoeh a doe. Anih te a hmat coeng dongah a maelhmai dongah buluk tih, “Ka boeipa Elijah nang a te?” a ti nah.
7Enquanto Obadias estava a caminho, eis que Elias foi encontrar-se com ele. Ele o reconheceu, prostrou-se com o rosto em terra e disse: “É você mesmo, meu senhor Elias?”
8Te phoeiah Obadiah te, “Kai ue, cet lamtah na boeipa taengah, 'Elijah ke,’ ti nah,” a ti nah.
8Ele lhe respondeu: “Sou eu. Vá, diga ao seu senhor: 'Eis que Elias está aqui!'”
9Te phoeiah, “Kai duek sak hamla Ahab kut ah na sal nan tloeng ham khaw nang balae ka tholh?”
9Ele disse: “Em que pequei, para que você entregue o seu servo nas mãos de Acabe, para me matar?
10Nang kah Pathen BOEIPA kah hingnah dongah, nang tlap pahoi ham ka boei loh n'tueih pawh, namtom neh ram om voel pawh. Nang m'hmuh pawt te, “Om pawh,” a ti uh vaengah ram neh namtom khaw a toemngam coeng.
10Tão certo como vive o SENHOR, o seu Deus, não há nação ou reino onde o meu senhor não tenha mandado procurar por você. Quando diziam: 'Ele não está aqui', ele fazia o reino e a nação jurarem que não o haviam encontrado.
11Tedae nang loh, 'Na boei taengah cet lamtah 'Elijah he,’ ti nah,’ na ti mai.
11E agora você diz: 'Vá, diga ao seu senhor: “Eis que Elias está aqui”.'
12Kai he nang taeng lamloh ka nong tih BOEIPA kah Mueihla loh ka ming nah pawt la nang n'khuen khaming. Ahab taengla puen ham ka caeh vaengah nang m'hmu pawt mai koinih kai n'ngawn ni ta. Tedae na sal he ka camoe lamloh BOEIPA te ka rhih ngawn ne.
12Acontecerá que, assim que eu o deixar, o Espírito do SENHOR o levará para não sei onde; e então, quando eu for avisar Acabe e ele não puder encontrá-lo, ele me matará. Mas eu, o seu servo, tenho temido ao SENHOR desde a minha juventude.
13Jezebel loh BOEIPA kah tonghma rhoek a ngawn vaengah ka saii te ka boeipa taengla ha puen pawt nim? BOEIPA tonghma hlang yakhat te lungko pakhat ah hlang sawmnga, sawmnga rhip ka thuh tih amih te buh neh tui neh ka cangbam coeng.
13Não foi dito ao meu senhor o que eu fiz quando Jezabel matou os profetas do SENHOR, como escondi cem homens dos profetas do SENHOR, cinquenta em cada caverna, e os sustentei com pão e água?
14Tedae tahae ah, “Cet lamtah na boei rhoek taengah 'Elijah he 'ti nah na ti vaengah kai n'ngawn pawn ni,” a ti nah.
14E agora você diz: 'Vá, diga ao seu senhor: “Eis que Elias está aqui”'. Ele me matará.”
15Elijah loh, “Caempuei BOEIPA kah hingnah bangla amah mikhmuh ah ka pai coeng. Tihnin ah Ahab taengla ka phoe kuekluek ni,” a ti nah.
15Elias disse: “Tão certo como vive o SENHOR dos Exércitos, perante quem estou, com certeza me apresentarei a ele hoje.”
16Obadiah te Ahab doe hamla cet tih a taengah a puen pah. Te dongah Ahab khaw Elijah doe hamla cet.
16Então Obadias foi encontrar-se com Acabe e lhe contou; e Acabe foi ao encontro de Elias.
17Ahab loh Elijah te a hmuh vaengah Ahab loh anih te, “Israel aka lawn te nang nama?” a ti nah.
17Quando Acabe viu Elias, Acabe lhe disse: “É você mesmo, o perturbador de Israel?”
18Te vaengah, “Israel te ka lawn pawt tih namah neh na pa imkhui loh na lawn. BOEIPA olpaek te na toeng uh tih Baal hnukah na pongpa uh.
18Ele respondeu: “Eu não tenho perturbado Israel, mas você e a casa de seu pai, pois vocês abandonaram os mandamentos do SENHOR e seguiram os baalins.
19Karmel tlang la kamah taengah Israel pum neh Baal tonghma rhoek ya li sawmnga, Jezebel caboei aka vael Asherah tonghma ya li te khue lamtah coi laeh,” a ti nah.
19Agora, portanto, mande reunir todo o Israel a mim no monte Carmelo, e os quatrocentos e cinquenta profetas de Baal, e os quatrocentos profetas de Aserá, que comem à mesa de Jezabel.”
20Ahab loh Israel ca boeih te a tah tih tonghma rhoek neh Karmel tlang ah a tingtun sak.
20Então Acabe enviou mensageiros a todos os filhos de Israel, e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21Te vaengah Elijah te pilnam pum taengla mop tih, “Pomnah panit dongah ah me hil nim na ingang uh ve? Pathen Yahweh kah van atah a hnukah rhep pongpa uh. Tedae Baal kah van atah anih hnukah rhep pongpa uh,” a ti nah vaengah pilnam loh anih te ol doo pawh.
21Elias se aproximou de todo o povo e disse: “Até quando vocês vacilarão entre os dois lados? Se o SENHOR é Deus, sigam-no; mas se é Baal, então sigam-no.” O povo não disse uma só palavra.
22Elijah loh pilnam taengah, “Kai he kamah bueng ni BOEIPA kah tonghma la ka cul coeng. Tedae Baal kah tonghma rhoek tah hlang ya li sawmnga lo.
22Então Elias disse ao povo: “Eu, somente eu, sobrei como profeta do SENHOR; mas os profetas de Baal são quatrocentos e cinquenta homens.
23Kaimih ham vaito pumnit m'pae uh laeh. Vaito pumat te amih ham coelh uh saeh lamtah top uh saeh. Te phoeiah thing soah tloeng uh saeh lamtah hmai toih uh boel saeh. Kai khaw vaito pakhat te ka ngawn vetih thing soah ka tloeng van ni, tedae hmai toih van mahpawh.
23Deem-nos, portanto, dois novilhos; e deixem que eles escolham um novilho para si, e o cortem em pedaços, e o coloquem sobre a lenha, e não ponham fogo por baixo; e eu prepararei o outro novilho, e o colocarei sobre a lenha, e não porei fogo por baixo dele.
24Na pathen rhoek kah ming te khue uh lamtah kai khaw Yahweh ming te ka khue eh. Tedae hmai neh aka doo Pathen te tah Pathen tang la om ni,” a ti nah. Te vaengah pilnam pum loh a doo tih, “Ol then ni,” a ti uh.
24Vocês invocam o nome do seu deus, e eu invocarei o nome do SENHOR. O Deus que responder por fogo, que esse seja Deus.” Todo o povo respondeu: “O que você diz é bom.”
25Te phoeiah Elijah loh Baal tonghma rhoek taengah, “Namamih ham vaito pumat ah tuek uh. Na yet uh dongah lamhma la saii lamtah na pathen ming te khue uh. Tedae hmai tah toih uh boeh,” a ti nah.
25Elias disse aos profetas de Baal: “Escolham um novilho para vocês e preparem-no primeiro, pois vocês são muitos; e invoquem o nome do seu deus, mas não ponham fogo por baixo.”
26Te dongah vaito a khuen uh te amih taengah a paek uh tih a ngawn uh. Baal ming te mincang lamloh khothun hil a khue uh. “Baal, kaimih n'doo lah,” a ti uh. Tedae ol a om pawt tih a doo pawt dongah a saii hmueihtuk taengah ingang uh.
26Eles pegaram o novilho que lhes foi dado, e o prepararam, e invocaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia, dizendo: “Baal, ouve-nos!” Mas não houve voz, e ninguém respondeu. Eles saltavam ao redor do altar que havia sido feito.
27Khothun a pha vaengah Elijah tah amih taengah omsaa tih, “Ol a len la pang uh, na pathen te kohuetnah om khaming, anih te bitok khaming, anih te yiin mai khaming, anih te muelh ip mai khaming, haeng uh dae,” a ti nah.
27Ao meio-dia, Elias zombou deles e disse: “Gritem mais alto, pois ele é um deus. Ou ele está meditando profundamente, ou se retirou, ou está viajando, ou talvez esteja dormindo e precise ser acordado.”
28Te dongah ol a len la pang uh. Amih kah khosing bangla a pum dongkah thii a long hil cunghang neh cai neh a hlap uh.
28Eles gritaram mais alto e se cortaram, segundo o seu costume, com facas e lanças, até que o sangue jorrasse sobre eles.
29Khothun a poeng tih khocang nawn hil khaw tonghma uh. Tedae ol om pawt tih a doo voel pawt dongah hnatungnah khaw om pawh.
29Quando o meio-dia passou, eles profetizaram até a hora da oferta da tarde; mas não houve voz, nem resposta, e ninguém prestou atenção.
30Elijah loh pilnam boeih te, “Kai taengla ha thoeih uh,” a ti nah. Te dongah pilnam pum te anih taengla thoeih uh tih BOEIPA kah hmueihtuk a koengloeng tangtae te a tlaih uh.
30Elias disse a todo o povo: “Aproximem-se de mim!”; e todo o povo se aproximou dele. Ele consertou o altar do SENHOR que havia sido derrubado.
31A taengah BOEIPA ol pawk tih, “Na ming he Israel la om saeh,” a ti nah vanbangla Jakob ca rhoek kah koca tarhing ah Elijah loh lungto hlai nit a loh.
31Elias pegou doze pedras, de acordo com o número das tribos dos filhos de Jacó, a quem a palavra do SENHOR veio, dizendo: “Israel será o seu nome.”
32BOEIPA ming neh hmueihtuk lung te koep a khoeng tih hmueihtuk kaep ah cangti sum nit cet la tuilong a saii.
32Com as pedras ele construiu um altar em nome do SENHOR. Ele fez uma vala ao redor do altar grande o suficiente para conter duas seás de sementes.
33Thing te a hawn phoeiah vaito te a top tih thing soah a tloeng.
33Ele arrumou a lenha, cortou o novilho em pedaços e o colocou sobre a lenha. Ele disse: “Encham quatro cântaros com água e derramem sobre o holocausto e sobre a lenha.”
34Te phoeiah amrhaeng pali dongah tui than uh lamtah hmueihhlutnah soah khaw, thing soah khaw, bueih uh,” a ti nah. Te phoeiah, “Talh dae,” a ti nah tih a talh uh. Te phoeiah, “Voei thum,” a ti nah tih voei thum a saii uh.
34Ele disse: “Façam isso uma segunda vez”; e eles fizeram a segunda vez. Ele disse: “Façam isso uma terceira vez”; e eles fizeram a terceira vez.
35Tui te hmueihtuk kaepvai la long tih tuilong ah pataeng tui bae.
35A água escorreu ao redor do altar; e ele também encheu a vala com água.
36Khocang nawn tue a pha vaengah tonghma Elijah te thoeih tih, “Abraham, Isaak neh Israel Pathen Yahweh aw, tihnin ah namah te Pathen la Israel khuiah m'ming saeh. Na ol vanbangla kai he namah kah sal ni. Na ol bangla he hno cungkuem he ka saii.
36Na hora da oferta da tarde, o profeta Elias se aproximou e disse: “SENHOR, o Deus de Abraão, de Isaque e de Israel, que se saiba hoje que tu és Deus em Israel e que eu sou o teu servo, e que fiz todas estas coisas por tua palavra.
37Kai he n'doo lah, BOEIPA aw kai n'doo lah. Te daengah ni he pilnam loh nang Yahweh Pathen neh namah loh a hnuk la amih lungbuei na mael sak ham khaw a ming uh eh,” a ti nah.
37Ouve-me, SENHOR, ouve-me, para que este povo saiba que tu, SENHOR, és Deus, e que fizeste o coração deles voltar novamente.”
38Te vaengah BOEIPA kah hmai suntla tih hmueihhlutnah neh thing khaw, lungto neh laipi khaw a hlawp tih tuilong kah tui te a laeh.
38Então o fogo do SENHOR caiu e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras e o pó; e lambeu a água que estava na vala.
39Pilnam cungkuem loh a hmuh vaengah a maelhmai dongla buluk uh tih, “Yahweh amah tah Pathen ni, Yahweh amah tah Pathen ni,” a ti uh.
39Quando todo o povo viu isso, eles se prostraram com o rosto em terra. Eles disseram: “O SENHOR, ele é Deus! O SENHOR, ele é Deus!”
40Elijah loh amih taengah, “Baal tonghma rhoek te tu uh, amih hlang te loeih boel saeh,” a ti nah. Amih te a tuuk uh phoeiah tah Elijah loh Kishon soklong la a suntlak puei tih pahoi a ngawn.
40Elias lhes disse: “Prendam os profetas de Baal! Não deixem que nenhum deles escape!” Eles os prenderam; e Elias os fez descer ao riacho de Quisom, e os matou ali.
41Te phoeiah Elijah loh Ahab te, “Khonal tlanthim ol halo coeng. Te dongah cet laeh, ca lamtah o laeh,” a ti nah.
41Elias disse a Acabe: “Levante-se, coma e beba; pois há o som de uma abundante chuva.”
42Te dongah Ahab te caak ham neh ok hamla cet. Tedae Elijah tah Karmel som la luei. Te phoeiah diklai la kuisu uh tih a maelhmai te a khuklu neh a khuklu laklo ah a khueh.
42Então Acabe subiu para comer e beber. Elias subiu ao topo do Carmelo; e ele se curvou até a terra, e colocou o rosto entre os joelhos.
43Te phoeiah amah kah a tueihyoeih te, “Cet laeh lamtah tuipuei longpuei ke paelki,” a ti nah. Cet tih a paelki phoeiah, “Pakhat khaw om pawh,” a ti nah dongah voei rhih hil, “Mael dae,” a ti nah.
43Ele disse ao seu servo: “Suba agora e olhe em direção ao mar.” Ele subiu e olhou, e então disse: “Não há nada.” Ele disse: “Vá de novo”, sete vezes.
44A voei rhih dongla a pha vaengah tah, “Khomai ca, tuipuei lamloh hlang kut bangla ha luei ke,” a ti nah. Te dongah, “Cet lamtah Ahab te, 'Hlah uh lamtah suntla laeh. Te daengah ni nang te khonal loh n'khaih pawt eh?,” ti nah,’ a ti nah.
44Na sétima vez, ele disse: “Eis que uma pequena nuvem, do tamanho da mão de um homem, está subindo do mar.” Ele disse: “Suba, diga a Acabe: 'Prepare-se e desça, para que a chuva não o detenha.'”
45Rhaih, rhaih a om phoeiah tah vaan ah khomai hmuep tih khohli neh khonal tlanthim ha pawk. Ahab khaw a ngol neh Jezreel la cet.
45Em pouco tempo, o céu escureceu com nuvens e vento, e houve uma grande chuva. Acabe montou em seu carro, e foi para Jezreel.
46BOEIPA kut te Elijah soah a om dongah a cinghen te a yen tih, nang, Jezreel la aka pawk ham Ahab hmai ah yong coeng.
46A mão do SENHOR estava sobre Elias; e ele prendeu a capa no cinto e correu à frente de Acabe até a entrada de Jezreel.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.