מִיכָה 4

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1וְהָיָ֣ה ׀ בְּאַחֲרִ֣ית הַיָּמִ֗ים יִ֠הְיֶה הַ֣ר בֵּית־יְהוָ֤ה נָכֹון֙ בְּרֹ֣אשׁ הֶהָרִ֔ים וְנִשָּׂ֥א ה֖וּא מִגְּבָעֹ֑ות וְנָהֲר֥וּ עָלָ֖יו עַמִּֽים׃

1แต่ในวันข้างหน้า ภูเขาพระวิหารของพระยาห์เวห์จะตั้งมั่นอยู่เหนือยอดภูเขาทั้งหลาย สูงเด่นเหนือเนินเขา และชนชาติทั้งหลายจะหลั่งไหลมาที่นั่น

2וְֽהָלְכ֞וּ גֹּויִ֣ם רַבִּ֗ים וְאָֽמְרוּ֙ לְכ֣וּ ׀ וְנַעֲלֶ֣ה אֶל־הַר־יְהוָ֗ה וְאֶל־בֵּית֙ אֱלֹהֵ֣י יַעֲקֹ֔ב וְיֹורֵ֙נוּ֙ מִדְּרָכָ֔יו וְנֵלְכָ֖ה בְּאֹֽרְחֹתָ֑יו כִּ֤י מִצִּיֹּון֙ תֵּצֵ֣א תֹורָ֔ה וּדְבַר־יְהוָ֖ה מִירוּשָׁלָֽ͏ִם׃

2หลายชาติจะพากันไปและกล่าวว่า “มาเถิด ให้พวกเราขึ้นไปยังภูเขาของพระยาห์เวห์ ไปยังพระวิหารของพระเจ้าของยาโคบ พระองค์จะสอนพวกเราให้รู้ทางของพระองค์ และพวกเราจะเดินตามเส้นทางของพระองค์” เพราะบทบัญญัติจะออกไปจากศิโยน และถ้อยคำของพระยาห์เวห์จะออกไปจากเยรูซาเล็ม

3וְשָׁפַ֗ט בֵּ֚ין עַמִּ֣ים רַבִּ֔ים וְהֹוכִ֛יחַ לְגֹויִ֥ם עֲצֻמִ֖ים עַד־רָחֹ֑וק וְכִתְּת֨וּ חַרְבֹתֵיהֶ֜ם לְאִתִּ֗ים וַחֲנִיתֹֽתֵיהֶם֙ לְמַזְמֵרֹ֔ות לֹֽא־יִשְׂא֞וּ גֹּ֤וי אֶל־גֹּוי֙ חֶ֔רֶב וְלֹא־יִלְמְד֥וּן עֹ֖וד מִלְחָמָֽה׃

3พระองค์จะตัดสินระหว่างชนชาติมากมาย และชี้ขาดเรื่องของชาติที่เข้มแข็งซึ่งอยู่ห่างไกล พวกเขาจะตีดาบให้เป็นผาลไถนา และตีหอกให้เป็นขอตัดกิ่ง ชาติหนึ่งจะไม่ยกดาบต่อสู้อีกชาติหนึ่ง และจะไม่เรียนรู้การทำสงครามอีก

4וְיָשְׁב֗וּ אִ֣ישׁ תַּ֧חַת גַּפְנֹ֛ו וְתַ֥חַת תְּאֵנָתֹ֖ו וְאֵ֣ין מַחֲרִ֑יד כִּי־פִ֛י יְהוָ֥ה צְבָאֹ֖ות דִּבֵּֽר׃

4แต่ทุกคนจะนั่งใต้เถาองุ่นและต้นมะเดื่อของตน ไม่มีใครทำให้พวกเขาหวาดกลัว เพราะพระยาห์เวห์จอมทัพได้กล่าวไว้ด้วยพระองค์เอง

5כִּ֚י כָּל־הָ֣עַמִּ֔ים יֵלְכ֕וּ אִ֖ישׁ בְּשֵׁ֣ם אֱלֹהָ֑יו וַאֲנַ֗חְנוּ נֵלֵ֛ךְ בְּשֵׁם־יְהוָ֥ה אֱלֹהֵ֖ינוּ לְעֹולָ֥ם וָעֶֽד׃ פ

5จริงทีเดียว ทุกชาติอาจใช้ชีวิตโดยยึดถือนามเทพเจ้าของตน แต่พวกเราจะใช้ชีวิตโดยยึดถือนามพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเราตลอดไปเป็นนิตย์

6בַּיֹּ֨ום הַה֜וּא נְאֻם־יְהוָ֗ה אֹֽסְפָה֙ הַצֹּ֣לֵעָ֔ה וְהַנִּדָּחָ֖ה אֲקַבֵּ֑צָה וַאֲשֶׁ֖ר הֲרֵעֹֽתִי׃

6“ในวันนั้น” พระยาห์เวห์กล่าว “เราจะรวบรวมคนขาพิการ จะรวบรวมคนที่ถูกขับไล่ และคนที่เราให้ทนทุกข์

7וְשַׂמְתִּ֤י אֶת־הַצֹּֽלֵעָה֙ לִשְׁאֵרִ֔ית וְהַנַּהֲלָאָ֖ה לְגֹ֣וי עָצ֑וּם וּמָלַ֨ךְ יְהוָ֤ה עֲלֵיהֶם֙ בְּהַ֣ר צִיֹּ֔ון מֵעַתָּ֖ה וְעַד־עֹולָֽם׃ פ

7เราจะทำให้คนขาพิการเป็นคนที่เหลือรอด และให้คนที่ถูกผลักไสไปไกลเป็นชาติที่เข้มแข็ง พระยาห์เวห์จะครองพวกเขาบนภูเขาศิโยนตั้งแต่นั้นไปตลอดกาล”

8וְאַתָּ֣ה מִגְדַּל־עֵ֗דֶר עֹ֛פֶל בַּת־צִיֹּ֖ון עָדֶ֣יךָ תֵּאתֶ֑ה וּבָאָ֗ה הַמֶּמְשָׁלָה֙ הָרִ֣אשֹׁנָ֔ה מַמְלֶ֖כֶת לְבַ֥ת־יְרוּשָׁלָֽ͏ִם׃

8หอคอยแห่งฝูงแกะ เนินเขาของบุตรสาวแห่งศิโยนเอ๋ย สิ่งนั้นจะมาถึงเจ้า จริงทีเดียว อำนาจปกครองที่เคยมีจะมาถึง คือราชอาณาจักรของบุตรสาวแห่งเยรูซาเล็ม

9עַתָּ֕ה לָ֥מָּה תָרִ֖יעִי רֵ֑עַ הֲמֶ֣לֶךְ אֵֽין־בָּ֗ךְ אִֽם־יֹועֲצֵךְ֙ אָבָ֔ד כִּֽי־הֶחֱזִיקֵ֥ךְ חִ֖יל כַּיֹּולֵדָֽה׃

9ทำไมตอนนี้เจ้าร้องเสียงดัง? ไม่มีกษัตริย์อยู่ในเมืองนี้หรือ? ที่ปรึกษาของเจ้าตายไปแล้วหรือ เจ้าจึงเจ็บปวดเหมือนหญิงกำลังคลอดลูก?

10ח֧וּלִי וָגֹ֛חִי בַּת־צִיֹּ֖ון כַּיֹּֽולֵדָ֑ה כִּֽי־עַתָּה֩ תֵצְאִ֨י מִקִּרְיָ֜ה וְשָׁכַ֣נְתְּ בַּשָּׂדֶ֗ה וּבָ֤את עַד־בָּבֶל֙ שָׁ֣ם תִּנָּצֵ֔לִי שָׁ֚ם יִגְאָלֵ֣ךְ יְהוָ֔ה מִכַּ֖ף אֹיְבָֽיִךְ׃

10บุตรสาวแห่งศิโยนเอ๋ย จงเจ็บปวดและเบ่งคลอด เหมือนหญิงกำลังคลอดลูก เพราะตอนนี้เจ้าจะออกจากเมือง ไปอยู่กลางทุ่ง และไปถึงบาบิโลน ที่นั่นเจ้าจะได้รับการช่วยเหลือ ที่นั่นพระยาห์เวห์จะไถ่เจ้าจากมือศัตรู

11וְעַתָּ֛ה נֶאֶסְפ֥וּ עָלַ֖יִךְ גֹּויִ֣ם רַבִּ֑ים הָאֹמְרִ֣ים תֶּחֱנָ֔ף וְתַ֥חַז בְּצִיֹּ֖ון עֵינֵֽינוּ׃

11ตอนนี้หลายชาติรวมตัวกันต่อสู้เจ้า พวกเขาพูดว่า “ให้เธอเป็นมลทินเสียเถิด ให้ตาของพวกเราได้มองศิโยนอย่างสะใจ”

12וְהֵ֗מָּה לֹ֤א יָֽדְעוּ֙ מַחְשְׁבֹ֣ות יְהוָ֔ה וְלֹ֥א הֵבִ֖ינוּ עֲצָתֹ֑ו כִּ֥י קִבְּצָ֖ם כֶּעָמִ֥יר גֹּֽרְנָה׃

12แต่พวกเขาไม่รู้ความคิดของพระยาห์เวห์ ไม่เข้าใจแผนของพระองค์ เพราะพระองค์รวบรวมพวกเขาเหมือนฟ่อนข้าวบนลานนวดข้าว

13ק֧וּמִי וָדֹ֣ושִׁי בַת־צִיֹּ֗ון כִּֽי־קַרְנֵ֞ךְ אָשִׂ֤ים בַּרְזֶל֙ וּפַרְסֹתַ֙יִךְ֙ אָשִׂ֣ים נְחוּשָׁ֔ה וַהֲדִקֹּ֖ות עַמִּ֣ים רַבִּ֑ים וְהַחֲרַמְתִּ֤י לַֽיהוָה֙ בִּצְעָ֔ם וְחֵילָ֖ם לַאֲדֹ֥ון כָּל־הָאָֽרֶץ׃

13บุตรสาวแห่งศิโยนเอ๋ย ลุกขึ้นนวดข้าว เพราะเราจะทำให้เขาของเจ้าเป็นเหล็ก และให้กีบเท้าของเจ้าเป็นทองสัมฤทธิ์ เจ้าจะบดขยี้ชนชาติมากมาย เราจะถวายผลกำไรของพวกเขาแด่พระยาห์เวห์ และถวายทรัพย์สินของพวกเขาแด่พระผู้เป็นเจ้าแห่งแผ่นดินโลกทั้งสิ้น

14עַתָּה֙ תִּתְגֹּדְדִ֣י בַת־גְּד֔וּד מָצֹ֖ור שָׂ֣ם עָלֵ֑ינוּ בַּשֵּׁ֙בֶט֙ יַכּ֣וּ עַֽל־הַלְּחִ֔י אֵ֖ת שֹׁפֵ֥ט יִשְׂרָאֵֽל׃ ס

no verse 14 in this text

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.