יִרְמְיָהוּ 28
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֣י ׀ בַּשָּׁנָ֣ה הַהִ֗יא בְּרֵאשִׁית֙ מַמְלֶ֙כֶת֙ צִדְקִיָּ֣ה מֶֽלֶךְ־יְהוּדָ֔ה *בִּשְׁנַת (בַּשָּׁנָה֙) הָֽרְבִעִ֔ית בַּחֹ֖דֶשׁ הַחֲמִישִׁ֑י אָמַ֣ר אֵלַ֡י חֲנַנְיָה֩ בֶן־עַזּ֨וּר הַנָּבִ֜יא אֲשֶׁ֤ר מִגִּבְעֹון֙ בְּבֵ֣ית יְהוָ֔ה לְעֵינֵ֧י הַכֹּהֲנִ֛ים וְכָל־הָעָ֖ם לֵאמֹֽר׃
1ในปีเดียวกัน ช่วงต้นรัชกาลเศเดคียาห์ กษัตริย์ยูดาห์ ในปีที่สี่ เดือนที่ห้า ฮานันยาห์ บุตรอัสซูร์ ผู้เผยพระวจนะจากกิเบโอน กล่าวกับข้าพเจ้าในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ต่อหน้าปุโรหิตและประชาชนทั้งหมดว่า
2כֹּֽה־אָמַ֞ר יְהוָ֧ה צְבָאֹ֛ות אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל לֵאמֹ֑ר שָׁבַ֞רְתִּי אֶת־עֹ֖ל מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל׃
2“พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ ‘เราหักแอกของกษัตริย์บาบิโลนแล้ว
3בְּעֹ֣וד ׀ שְׁנָתַ֣יִם יָמִ֗ים אֲנִ֤י מֵשִׁיב֙ אֶל־הַמָּקֹ֣ום הַזֶּ֔ה אֶֽת־כָּל־כְּלֵ֖י בֵּ֣ית יְהוָ֑ה אֲשֶׁ֨ר לָקַ֜ח נְבוּכַדנֶאצַּ֤ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶל֙ מִן־הַמָּקֹ֣ום הַזֶּ֔ה וַיְבִיאֵ֖ם בָּבֶֽל׃
3ภายในสองปีเต็ม เราจะนำภาชนะเครื่องใช้ทั้งหมดในพระนิเวศของพระยาห์เวห์ ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน นำไปจากที่นี่ถึงบาบิโลน กลับมายังที่นี่อีก
4וְאֶת־יְכָנְיָ֣ה בֶן־יְהֹויָקִ֣ים מֶֽלֶךְ־יְ֠הוּדָה וְאֶת־כָּל־גָּל֨וּת יְהוּדָ֜ה הַבָּאִ֣ים בָּבֶ֗לָה אֲנִ֥י מֵשִׁ֛יב אֶל־הַמָּקֹ֥ום הַזֶּ֖ה נְאֻם־יְהוָ֑ה כִּ֣י אֶשְׁבֹּ֔ר אֶת־עֹ֖ל מֶ֥לֶךְ בָּבֶֽל׃
4เราจะนำเยโคนิยาห์ บุตรเยโฮยาคิม กษัตริย์ยูดาห์ กลับมาที่นี่ พร้อมกับชาวยูดาห์ทั้งหมดที่ถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยในบาบิโลน’ พระยาห์เวห์กล่าว ‘เพราะเราจะหักแอกของกษัตริย์บาบิโลน’”
5וַיֹּ֙אמֶר֙ יִרְמְיָ֣ה הַנָּבִ֔יא אֶל־חֲנַנְיָ֖ה הַנָּבִ֑יא לְעֵינֵ֤י הַכֹּֽהֲנִים֙ וּלְעֵינֵ֣י כָל־הָעָ֔ם הָעֹמְדִ֖ים בְּבֵ֥ית יְהוָֽה׃
5เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะจึงกล่าวกับฮานันยาห์ผู้เผยพระวจนะ ต่อหน้าปุโรหิตและประชาชนทั้งหมดที่ยืนอยู่ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์
6וַיֹּ֙אמֶר֙ יִרְמְיָ֣ה הַנָּבִ֔יא אָמֵ֕ן כֵּ֖ן יַעֲשֶׂ֣ה יְהוָ֑ה יָקֵ֤ם יְהוָה֙ אֶת־דְּבָרֶ֔יךָ אֲשֶׁ֣ר נִבֵּ֗אתָ לְהָשִׁ֞יב כְּלֵ֤י בֵית־יְהוָה֙ וְכָל־הַגֹּולָ֔ה מִבָּבֶ֖ל אֶל־הַמָּקֹ֥ום הַזֶּֽה׃
6เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะกล่าวว่า “อาเมน! ขอให้พระยาห์เวห์ทำเช่นนั้น ขอให้พระยาห์เวห์ทำให้ถ้อยคำที่ท่านเผยพระวจนะเป็นจริง โดยนำภาชนะเครื่องใช้ในพระนิเวศของพระยาห์เวห์และทุกคนที่เป็นเชลยกลับจากบาบิโลนมาที่นี่
7אַךְ־שְׁמַֽע־נָא֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר אָנֹכִ֖י דֹּבֵ֣ר בְּאָזְנֶ֑יךָ וּבְאָזְנֵ֖י כָּל־הָעָֽם׃
7แต่บัดนี้จงฟังคำที่ข้าพเจ้าจะพูดให้ท่านและประชาชนทั้งหมดได้ยิน
8הַנְּבִיאִ֗ים אֲשֶׁ֨ר הָי֧וּ לְפָנַ֛י וּלְפָנֶ֖יךָ מִן־הָֽעֹולָ֑ם וַיִּנָּ֨בְא֜וּ אֶל־אֲרָצֹ֤ות רַבֹּות֙ וְעַל־מַמְלָכֹ֣ות גְּדֹלֹ֔ות לְמִלְחָמָ֖ה וּלְרָעָ֥ה וּלְדָֽבֶר׃
8ผู้เผยพระวจนะที่มาก่อนข้าพเจ้าและท่านตั้งแต่ครั้งโบราณ พยากรณ์ต่อหลายดินแดนและต่ออาณาจักรใหญ่ ๆ เรื่องสงคราม ภัยร้าย และโรคระบาด
9הַנָּבִ֕יא אֲשֶׁ֥ר יִנָּבֵ֖א לְשָׁלֹ֑ום בְּבֹא֙ דְּבַ֣ר הַנָּבִ֗יא יִוָּדַע֙ הַנָּבִ֔יא אֲשֶׁר־שְׁלָחֹ֥ו יְהוָ֖ה בֶּאֱמֶֽת׃
9ส่วนผู้เผยพระวจนะที่เผยพระวจนะเรื่องความสงบสุข เมื่อคำของผู้เผยพระวจนะนั้นเกิดขึ้นจริง จึงจะรู้ได้ว่าเป็นผู้เผยพระวจนะที่พระยาห์เวห์ส่งมาจริง”
10וַיִּקַּ֞ח חֲנַנְיָ֤ה הַנָּבִיא֙ אֶת־הַמֹּוטָ֔ה מֵעַ֕ל צַוַּ֖אר יִרְמְיָ֣ה הַנָּבִ֑יא וַֽיִּשְׁבְּרֵֽהוּ׃
10ฮานันยาห์ผู้เผยพระวจนะจึงเอาคานแอกออกจากคอเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะและหักมัน
11וַיֹּ֣אמֶר חֲנַנְיָה֩ לְעֵינֵ֨י כָל־הָעָ֜ם לֵאמֹ֗ר כֹּה֮ אָמַ֣ר יְהוָה֒ כָּ֣כָה אֶשְׁבֹּ֞ר אֶת־עֹ֣ל ׀ נְבֻֽכַדְנֶאצַּ֣ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֗ל בְּעֹוד֙ שְׁנָתַ֣יִם יָמִ֔ים מֵעַ֕ל־צַוַּ֖אר כָּל־הַגֹּויִ֑ם וַיֵּ֛לֶךְ יִרְמְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא לְדַרְכֹּֽו׃ פ
11ฮานันยาห์กล่าวต่อหน้าประชาชนทั้งหมดว่า “พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ ‘เราจะหักแอกของเนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน ออกจากคอทุกชนชาติภายในสองปีเต็มเช่นเดียวกัน’” แล้วเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะก็เดินจากไป
12וַיְהִ֥י דְבַר־יְהוָ֖ה אֶֽל־יִרְמְיָ֑ה אַ֠חֲרֵי שְׁבֹ֞ור חֲנַנְיָ֤ה הַנָּבִיא֙ אֶת־הַמֹּוטָ֔ה מֵעַ֗ל צַוַּ֛אר יִרְמְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא לֵאמֹֽר׃
12หลังจากฮานันยาห์ผู้เผยพระวจนะหักคานแอกออกจากคอเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะแล้ว คำจากพระยาห์เวห์ก็มาถึงเยเรมีย์ว่า
13הָלֹוךְ֩ וְאָמַרְתָּ֨ אֶל־חֲנַנְיָ֜ה לֵאמֹ֗ר כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה מֹוטֹ֥ת עֵ֖ץ שָׁבָ֑רְתָּ וְעָשִׂ֥יתָ תַחְתֵּיהֶ֖ן מֹטֹ֥ות בַּרְזֶֽל׃
13“จงไปบอกฮานันยาห์ว่า ‘พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เจ้าหักคานแอกไม้ แต่เจ้าทำให้มีคานแอกเหล็กขึ้นแทน”
14כִּ֣י כֹֽה־אָמַר֩ יְהוָ֨ה צְבָאֹ֜ות אֱלֹהֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל עֹ֣ל בַּרְזֶ֡ל נָתַ֜תִּי עַל־צַוַּ֣אר ׀ כָּל־הַגֹּויִ֣ם הָאֵ֗לֶּה לַעֲבֹ֛ד אֶת־נְבֻכַדְנֶאצַּ֥ר מֶֽלֶךְ־בָּבֶ֖ל וַעֲבָדֻ֑הוּ וְגַ֛ם אֶת־חַיַּ֥ת הַשָּׂדֶ֖ה נָתַ֥תִּי לֹֽו׃
14เพราะพระยาห์เวห์แห่งกองทัพ พระเจ้าของอิสราเอล กล่าวดังนี้ “เราเอาแอกเหล็กไว้บนคอชนชาติเหล่านี้ทั้งหมด เพื่อให้รับใช้เนบูคัดเนสซาร์ กษัตริย์บาบิโลน และพวกเขาจะรับใช้เขา เรามอบสัตว์ในทุ่งให้เขาด้วย”’”
15וַיֹּ֨אמֶר יִרְמְיָ֧ה הַנָּבִ֛יא אֶל־חֲנַנְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא שְׁמַֽע־נָ֣א חֲנַנְיָ֑ה לֹֽא־שְׁלָחֲךָ֣ יְהוָ֔ה וְאַתָּ֗ה הִבְטַ֛חְתָּ אֶת־הָעָ֥ם הַזֶּ֖ה עַל־שָֽׁקֶר׃
15เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะจึงกล่าวกับฮานันยาห์ผู้เผยพระวจนะว่า “ฟังนะ ฮานันยาห์! พระยาห์เวห์ไม่ได้ส่งท่านมา แต่ท่านทำให้ประชาชนนี้เชื่อคำโกหก
16לָכֵ֗ן כֹּ֚ה אָמַ֣ר יְהוָ֔ה הִנְנִי֙ מְשַֽׁלֵּֽחֲךָ֔ מֵעַ֖ל פְּנֵ֣י הָאֲדָמָ֑ה הַשָּׁנָה֙ אַתָּ֣ה מֵ֔ת כִּֽי־סָרָ֥ה דִבַּ֖רְתָּ אֶל־יְהוָֽה׃
16ดังนั้นพระยาห์เวห์จึงกล่าวว่า ‘จงฟัง เราจะส่งเจ้าออกไปจากพื้นแผ่นดิน ปีนี้เจ้าจะตาย เพราะเจ้าพูดยุยงให้กบฏต่อพระยาห์เวห์’”
17וַיָּ֛מָת חֲנַנְיָ֥ה הַנָּבִ֖יא בַּשָּׁנָ֣ה הַהִ֑יא בַּחֹ֖דֶשׁ הַשְּׁבִיעִֽי׃ פ
17ฮานันยาห์ผู้เผยพระวจนะจึงตายในปีเดียวกันนั้น เดือนที่เจ็ด
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.