בְּרֵאשִׁית 22
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֗י אַחַר֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וְהָ֣אֱלֹהִ֔ים נִסָּ֖ה אֶת־אַבְרָהָ֑ם וַיֹּ֣אמֶר אֵלָ֔יו אַבְרָהָ֖ם וַיֹּ֥אמֶר הִנֵּֽנִי׃
1หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้พระเจ้าทดสอบอับราฮัมและเรียกว่า“อับราฮัม!” อับราฮัมตอบว่า“ผมอยู่นี่”
2וַיֹּ֡אמֶר קַח־נָ֠א אֶת־בִּנְךָ֙ אֶת־יְחִֽידְךָ֤ אֲשֶׁר־אָהַ֙בְתָּ֙ אֶת־יִצְחָ֔ק וְלֶךְ־לְךָ֔ אֶל־אֶ֖רֶץ הַמֹּרִיָּ֑ה וְהַעֲלֵ֤הוּ שָׁם֙ לְעֹלָ֔ה עַ֚ל אַחַ֣ד הֶֽהָרִ֔ים אֲשֶׁ֖ר אֹמַ֥ר אֵלֶֽיךָ׃
2พระเจ้ากล่าวว่า“พาลูกชายของเจ้าลูกคนเดียวของเจ้าคืออิสอัคที่เจ้ารักไปยังดินแดนโมริยาห์แล้วถวายเขาเป็นเครื่องบูชาเผาบนภูเขาลูกหนึ่งที่เราจะบอกเจ้า”
3וַיַּשְׁכֵּ֨ם אַבְרָהָ֜ם בַּבֹּ֗קֶר וַֽיַּחֲבֹשׁ֙ אֶת־חֲמֹרֹ֔ו וַיִּקַּ֞ח אֶת־שְׁנֵ֤י נְעָרָיו֙ אִתֹּ֔ו וְאֵ֖ת יִצְחָ֣ק בְּנֹ֑ו וַיְבַקַּע֙ עֲצֵ֣י עֹלָ֔ה וַיָּ֣קָם וַיֵּ֔לֶךְ אֶל־הַמָּקֹ֖ום אֲשֶׁר־אָֽמַר־לֹ֥ו הָאֱלֹהִֽים׃
3เช้าตรู่อับราฮัมลุกขึ้นใส่อานลาพาคนหนุ่มสองคนกับอิสอัคลูกชายไปด้วย เขาผ่าฟืนสำหรับเครื่องบูชาเผาแล้วออกเดินทางไปยังที่ซึ่งพระเจ้าบอก
4בַּיֹּ֣ום הַשְּׁלִישִׁ֗י וַיִּשָּׂ֨א אַבְרָהָ֧ם אֶת־עֵינָ֛יו וַיַּ֥רְא אֶת־הַמָּקֹ֖ום מֵרָחֹֽק׃
4วันที่ 3 อับราฮัมมองขึ้นไปและเห็นสถานที่นั้นอยู่ไกลๆ
5וַיֹּ֨אמֶר אַבְרָהָ֜ם אֶל־נְעָרָ֗יו שְׁבוּ־לָכֶ֥ם פֹּה֙ עִֽם־הַחֲמֹ֔ור וַאֲנִ֣י וְהַנַּ֔עַר נֵלְכָ֖ה עַד־כֹּ֑ה וְנִֽשְׁתַּחֲוֶ֖ה וְנָשׁ֥וּבָה אֲלֵיכֶֽם׃
5อับราฮัมพูดกับคนหนุ่มสองคนว่า“พวกเจ้าอยู่ที่นี่กับลา ฉันกับลูกจะไปที่โน่นเพื่อนมัสการแล้วจะกลับมาหาพวกเจ้า”
6וַיִּקַּ֨ח אַבְרָהָ֜ם אֶת־עֲצֵ֣י הָעֹלָ֗ה וַיָּ֙שֶׂם֙ עַל־יִצְחָ֣ק בְּנֹ֔ו וַיִּקַּ֣ח בְּיָדֹ֔ו אֶת־הָאֵ֖שׁ וְאֶת־הַֽמַּאֲכֶ֑לֶת וַיֵּלְכ֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם יַחְדָּֽו׃
6อับราฮัมเอาฟืนสำหรับเครื่องบูชาเผาวางบนอิสอัคลูกชายส่วนตัวเขาถือไฟกับมีด แล้วทั้งสองเดินไปด้วยกัน
7וַיֹּ֨אמֶר יִצְחָ֜ק אֶל־אַבְרָהָ֤ם אָבִיו֙ וַיֹּ֣אמֶר אָבִ֔י וַיֹּ֖אמֶר הִנֶּ֣נִּֽי בְנִ֑י וַיֹּ֗אמֶר הִנֵּ֤ה הָאֵשׁ֙ וְהָ֣עֵצִ֔ים וְאַיֵּ֥ה הַשֶּׂ֖ה לְעֹלָֽה׃
7อิสอัคพูดกับอับราฮัมพ่อว่า“พ่อครับ” อับราฮัมตอบว่า“พ่ออยู่นี่ลูก” อิสอัคถามว่า“ไฟกับฟืนก็อยู่นี่แล้วแต่ลูกแกะสำหรับเครื่องบูชาเผาอยู่ไหน”
8וַיֹּ֙אמֶר֙ אַבְרָהָ֔ם אֱלֹהִ֞ים יִרְאֶה־לֹּ֥ו הַשֶּׂ֛ה לְעֹלָ֖ה בְּנִ֑י וַיֵּלְכ֥וּ שְׁנֵיהֶ֖ם יַחְדָּֽו׃
8อับราฮัมตอบว่า“ลูกเอ๋ยพระเจ้าจะจัดหาลูกแกะสำหรับเครื่องบูชาเผาเอง” แล้วทั้งสองก็เดินไปด้วยกัน
9וַיָּבֹ֗אוּ אֶֽל־הַמָּקֹום֮ אֲשֶׁ֣ר אָֽמַר־לֹ֣ו הָאֱלֹהִים֒ וַיִּ֨בֶן שָׁ֤ם אַבְרָהָם֙ אֶת־הַמִּזְבֵּ֔חַ וַֽיַּעֲרֹ֖ךְ אֶת־הָעֵצִ֑ים וַֽיַּעֲקֹד֙ אֶת־יִצְחָ֣ק בְּנֹ֔ו וַיָּ֤שֶׂם אֹתֹו֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ מִמַּ֖עַל לָעֵצִֽים׃
9เมื่อมาถึงที่ซึ่งพระเจ้าบอกอับราฮัมก็สร้างแท่นบูชาจัดฟืนให้เป็นระเบียบมัดอิสอัคลูกชายแล้ววางเขาบนแท่นเหนือฟืน
10וַיִּשְׁלַ֤ח אַבְרָהָם֙ אֶת־יָדֹ֔ו וַיִּקַּ֖ח אֶת־הַֽמַּאֲכֶ֑לֶת לִשְׁחֹ֖ט אֶת־בְּנֹֽו׃
10อับราฮัมยื่นมือไปหยิบมีดเพื่อจะฆ่าลูกชาย
11וַיִּקְרָ֨א אֵלָ֜יו מַלְאַ֤ךְ יְהוָה֙ מִן־הַשָּׁמַ֔יִם וַיֹּ֖אמֶר אַבְרָהָ֣ם ׀ אַבְרָהָ֑ם וַיֹּ֖אמֶר הִנֵּֽנִי׃
11แต่ทูตของพระยาห์เวห์เรียกเขาจากท้องฟ้าว่า“อับราฮัมอับราฮัม!” อับราฮัมตอบว่า“ผมอยู่นี่”
12וַיֹּ֗אמֶר אַל־תִּשְׁלַ֤ח יָֽדְךָ֙ אֶל־הַנַּ֔עַר וְאַל־תַּ֥עַשׂ לֹ֖ו מְא֑וּמָּה כִּ֣י ׀ עַתָּ֣ה יָדַ֗עְתִּי כִּֽי־יְרֵ֤א אֱלֹהִים֙ אַ֔תָּה וְלֹ֥א חָשַׂ֛כְתָּ אֶת־בִּנְךָ֥ אֶת־יְחִידְךָ֖ מִמֶּֽנִּי׃
12ทูตกล่าวว่า“อย่าลงมือกับเด็กและอย่าทำอะไรเขาตอนนี้เรารู้แล้วว่าเจ้ายำเกรงพระเจ้าเพราะเจ้าไม่หวงแม้แต่ลูกชายลูกคนเดียวของเจ้าแต่ยอมมอบเขาให้เรา”
13וַיִּשָּׂ֨א אַבְרָהָ֜ם אֶת־עֵינָ֗יו וַיַּרְא֙ וְהִנֵּה־אַ֔יִל אַחַ֕ר נֶאֱחַ֥ז בַּסְּבַ֖ךְ בְּקַרְנָ֑יו וַיֵּ֤לֶךְ אַבְרָהָם֙ וַיִּקַּ֣ח אֶת־הָאַ֔יִל וַיַּעֲלֵ֥הוּ לְעֹלָ֖ה תַּ֥חַת בְּנֹֽו׃
13อับราฮัมมองขึ้นไปก็เห็นแกะตัวผู้ตัวหนึ่งอยู่ข้างหลังเขาของมันติดอยู่ในพุ่มไม้อับราฮัมจึงไปจับแกะตัวนั้นมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาแทนลูกชาย
14וַיִּקְרָ֧א אַבְרָהָ֛ם שֵֽׁם־הַמָּקֹ֥ום הַה֖וּא יְהוָ֣ה ׀ יִרְאֶ֑ה אֲשֶׁר֙ יֵאָמֵ֣ר הַיֹּ֔ום בְּהַ֥ר יְהוָ֖ה יֵרָאֶֽה׃
14อับราฮัมตั้งชื่อสถานที่นั้นว่า“พระยาห์เวห์จะจัดหา” จนถึงทุกวันนี้จึงมีคำพูดว่า“บนภูเขาของพระยาห์เวห์พระองค์จะจัดหาให้”
15וַיִּקְרָ֛א מַלְאַ֥ךְ יְהוָ֖ה אֶל־אַבְרָהָ֑ם שֵׁנִ֖ית מִן־הַשָּׁמָֽיִם׃
15ทูตของพระยาห์เวห์เรียกอับราฮัมจากท้องฟ้าเป็นครั้งที่ 2
16וַיֹּ֕אמֶר בִּ֥י נִשְׁבַּ֖עְתִּי נְאֻם־יְהוָ֑ה כִּ֗י יַ֚עַן אֲשֶׁ֤ר עָשִׂ֙יתָ֙ אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה וְלֹ֥א חָשַׂ֖כְתָּ אֶת־בִּנְךָ֥ אֶת־יְחִידֶֽךָ׃
16ทูตกล่าวต่อว่า“พระยาห์เวห์กล่าวว่า‘เราสาบานด้วยตัวเราเองว่าเพราะเจ้าทำสิ่งนี้และไม่หวงลูกชายลูกคนเดียวของเจ้า
17כִּֽי־בָרֵ֣ךְ אֲבָרֶכְךָ֗ וְהַרְבָּ֨ה אַרְבֶּ֤ה אֶֽת־זַרְעֲךָ֙ כְּכֹוכְבֵ֣י הַשָּׁמַ֔יִם וְכַחֹ֕ול אֲשֶׁ֖ר עַל־שְׂפַ֣ת הַיָּ֑ם וְיִרַ֣שׁ זַרְעֲךָ֔ אֵ֖ת שַׁ֥עַר אֹיְבָֽיו׃
17เราจะอวยพรเจ้าอย่างมากและจะทำให้ลูกหลานของเจ้าเพิ่มมากเหมือนดาวบนท้องฟ้าและเหมือนเม็ดทรายริมทะเล ลูกหลานของเจ้าจะยึดประตูเมืองของศัตรู
18וְהִתְבָּרֲכ֣וּ בְזַרְעֲךָ֔ כֹּ֖ל גֹּויֵ֣י הָאָ֑רֶץ עֵ֕קֶב אֲשֶׁ֥ר שָׁמַ֖עְתָּ בְּקֹלִֽי׃
18ทุกชนชาติบนแผ่นดินจะได้รับพรผ่านลูกหลานของเจ้าเพราะเจ้าเชื่อฟังเสียงของเรา’”
19וַיָּ֤שָׁב אַבְרָהָם֙ אֶל־נְעָרָ֔יו וַיָּקֻ֛מוּ וַיֵּלְכ֥וּ יַחְדָּ֖ו אֶל־בְּאֵ֣ר שָׁ֑בַע וַיֵּ֥שֶׁב אַבְרָהָ֖ם בִּבְאֵ֥ר שָֽׁבַע׃ פ
19อับราฮัมกลับมาหาคนหนุ่มของเขาแล้วพวกเขาก็ลุกเดินทางไปเบเออร์เชบาด้วยกัน อับราฮัมอาศัยอยู่ที่เบเออร์เชบา
20וַיְהִ֗י אַחֲרֵי֙ הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה וַיֻּגַּ֥ד לְאַבְרָהָ֖ם לֵאמֹ֑ר הִ֠נֵּה יָלְדָ֨ה מִלְכָּ֥ה גַם־הִ֛וא בָּנִ֖ים לְנָחֹ֥ור אָחִֽיךָ׃
20หลังจากเหตุการณ์เหล่านี้มีคนมาบอกอับราฮัมว่า“มิลคาห์ก็มีลูกให้นาโฮร์ซึ่งเป็นพี่น้องกับท่านแล้ว
21אֶת־ע֥וּץ בְּכֹרֹ֖ו וְאֶת־בּ֣וּז אָחִ֑יו וְאֶת־קְמוּאֵ֖ל אֲבִ֥י אֲרָֽם׃
21คืออูสลูกหัวปี บูสซึ่งเป็นพี่น้องกับอูส และเคมูเอลพ่อของอารัม
22וְאֶת־כֶּ֣שֶׂד וְאֶת־חֲזֹ֔ו וְאֶת־פִּלְדָּ֖שׁ וְאֶת־יִדְלָ֑ף וְאֵ֖ת בְּתוּאֵֽל׃
22เคเสด ฮาโซ ปิลดาช ยิดลาฟและเบธูเอล”
23וּבְתוּאֵ֖ל יָלַ֣ד אֶת־רִבְקָ֑ה שְׁמֹנָ֥ה אֵ֙לֶּה֙ יָלְדָ֣ה מִלְכָּ֔ה לְנָחֹ֖ור אֲחִ֥י אַבְרָהָֽם׃
23เบธูเอลเป็นพ่อของเรเบคาห์ มิลคาห์คลอดลูกทั้ง 8 คนนี้ให้นาโฮร์ซึ่งเป็นพี่น้องกับอับราฮัม
24וּפִֽילַגְשֹׁ֖ו וּשְׁמָ֣הּ רְאוּמָ֑ה וַתֵּ֤לֶד גַּם־הִוא֙ אֶת־טֶ֣בַח וְאֶת־גַּ֔חַם וְאֶת־תַּ֖חַשׁ וְאֶֽת־מַעֲכָֽה׃ ס
24เรอูมาห์อนุภรรยาของนาโฮร์ก็คลอดเทบาห์ กาฮัม ทาฮาชและมาอาคาห์ให้เขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.