Oihana
Chapter 10
Baibala Hemolele (Hawaii…

Read in

Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Judson Burmese Bible (1840)Chamorro: Gospels, Acts and PsalmsChinese Union Version, punctuated (Simplified)Chinese Union Version, punctuated (Traditional)Coptic New TestamentCoptic New Testament (Bohairic)Kralice Bible (1613)Testamenta Marra (Dieri New Testament)Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)Berean Standard BibleDouay-Rheims Bible, American Edition (1899)King James Version with ApocryphaWorld English BibleLondona Biblio (Esperanto, 1910)Louis Segond 1910Lutherbibel 1912Greek New Testament, word by word (STEPBible TAGNT)Greek New Testament: 1904 Patriarchal Text (Byzantine)Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Greek New Testament: Textus ReceptusSBL Greek New TestamentBaibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)Modern Hebrew BibleDiodati Bibbia 1885Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Korean Bible, 1910 (한국어 성경)Bible Mutal (Kosraean)Clementine Vulgate, 1598Baibal Olcim (Matupi Chin)Old Persian Version (ترجمه قدیم)Kadede Kap (Pohnpeian New Testament and Psalms)Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptSynodal Translation (Синодальный перевод)Daničić–Karadžić Bible (1868), CyrillicReina-Valera 1909Biblia Takatifu (Swahili): New Testament portionsFreedom Bible (Thai)Tongan Bible, Revised West VersionKulish and Puluj Bible (1905)Vietnamese Bible (1923 translation)
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Lutherbibel 1912
1A IA ma Kaisareia kekahi kanaka, o Korenelio kona inoa, he lunahaneri no kekahi papakoa i kapaia ka Italia.
1Es war aber ein Mann zu Cäsarea, mit Namen Kornelius, ein Hauptmann von der Schar, die da heißt die italische,
2He haipule, a makau ia i ke Akua, a me ko kona hale a pau, manawalea nui no ia i kanaka, a pule mau no ia i ko Akua.
2gottselig und gottesfürchtig samt seinem ganzen Hause, und gab dem Volk viel Almosen und betete immer zu Gott.
3Ma ka hora aiwa paha o ka la, ike paka aku la ia ma ka hihio, i anela o ke Akua, e hele mai ana io na la, a i mai la ia ia, E Korenelio.
3Der sah in einem Gesicht offenbarlich um die neunte Stunde am Tage einen Engel Gottes zu sich eingehen, der sprach zu ihm: Kornelius!
4A i ka haka pono ana ia ia, makau iho la, i aku la, E ka Haku, heaha ia? I mai la kela ia ia, Ua pii iluna kau mau pule, a me kau mau manawalea, i mea hoomanao imua o ke Akua.
4Er aber sah ihn an, erschrak und sprach: HERR, was ist's? Er aber sprach zu ihm: Deine Gebete und deine Almosen sind hinaufgekommen ins Gedächtnis vor Gott.
5E hoouna aku oe ano i mau kanaka ma Iope, e kii ia Simona, i kapaia o Petero.
5Und nun sende Männer gen Joppe und laß fordern Simon, mit dem Zunamen Petrus,
6Ua hookipaia oia o Simona ka hanaili, aia i ka hale ma kahakai: oia ka mea nana e hai mai ia oe i ka pono au e hana aku ai.
6welcher ist zur Herberge bei einem Gerber Simon, des Haus am Meer liegt; der wird dir sagen, was du tun sollst.
7A hala aku la ka anela i olelo aku ai ia ia, alaila hea aku la ia i na ohua ona elua, a me kekahi koa haipule o ka poe malama mau ia ia.
7Und da der Engel, der mit Kornelius redete, hinweggegangen war, rief er zwei seiner Hausknechte und einen gottesfürchtigen Kriegsknecht von denen, die ihm aufwarteten,
8A hoike ana'ku i na mea a pau ia lakou, a hoouna aku la ia lakou i Iope.
8und erzählte es ihnen alles und sandte sie gen Joppe.
9A ia la ao, i ko lakou holo ana, a hookokoke ana aku i ke kulanakauhale, pii ae la o Petero i kahi maluna o ka hale e pule ai, i ke ono paha o ka hora.
9Des anderen Tages, da diese auf dem Wege waren, und nahe zur Stadt kamen, stieg Petrus hinauf auf den Söller, zu beten, um die sechste Stunde.
10Pololi loa iho la, makemake ae la ia e ai; a i ko lakou hoomakaukau ana, haule mai maluna ona he akaku;
10Und als er hungrig ward, wollte er essen. Da sie ihm aber zubereiteten, ward er entzückt
11Ike aku la ia, ua weheia ka lani, a iho mai la kekahi puolo io na la, ua like me ke kuina nui i huiia na kihi eha, a kuuia iho la ilalo i ka honua:
11und sah den Himmel aufgetan und herniederfahren zu ihm ein Gefäß wie ein großes leinenes Tuch, an vier Zipfeln gebunden, und es ward niedergelassen auf die Erde.
12Maloko ona na holoholona wawae eha a pau o ka honua, a me na mea hihiu, a me na mea kolo, a me na manu o ka lewa.
12Darin waren allerlei vierfüßige Tiere der Erde und wilde Tiere und Gewürm und Vögel des Himmels.
13A hiki mai la kekahi leo io na la, E Petero; e ala, e pepehi, a ai.
13Und es geschah eine Stimme zu ihm: Stehe auf, Petrus, schlachte und iß!
14I aku la o Petero, Aole loa pela, e ka Haku; no ka mea, aole loa au i ai i na mea pono ole a pau, a me na mea haumia.
14Petrus aber sprach: O nein, HERR; denn ich habe noch nie etwas Gemeines oder Unreines gegessen.
15Hiki hou mai ua leo la ia ia, o ka lua ia, O ka mea i huikalaia e ke Akua, mai kapa aku oe, he pono ole.
15Und die Stimme sprach zum andernmal zu ihm: Was Gott gereinigt hat, das mache du nicht gemein.
16Ekolu hana ana mai pela; a lawe hou ia'ku ua puolo la i ka lani.
16Und das geschah zu drei Malen; und das Gefäß ward wieder aufgenommen gen Himmel.
17I ko Petero kanalua ana iloko ona, i ke ano o ke akaku ana i ike ai, aia hoi, na kanaka i hoounaia mai e Korenelio, ua ninau mai i ka hale o Simona, a ku iho la lakou ma ka ipuka.
17Als aber Petrus sich in sich selbst bekümmerte, was das Gesicht wäre, das er gesehen hatte, siehe, da fragten die Männer, von Kornelius gesandt, nach dem Hause Simons und standen an der Tür,
18Hea mai lakou, ninau mai la, Ke noho nei anei o Simona maanei, o ka mea i kapaia o Petero?
18riefen und forschten, ob Simon, mit dem Zunamen Petrus, allda zur Herberge wäre.
19I ka noonoo ana o Petero i ua akaku la, olelo mai la ka Uhane ia ia, Aia hoi, ke imi mai nei na kanaka ekolu ia oe.
19Indem aber Petrus nachsann über das Gesicht, sprach der Geist zu ihm: Siehe, drei Männer suchen dich;
20Ea, e ku oe, a e iho ilalo, a e holo pu mo lakou, mai kanalua; no ka mea, na'u no lakou i hoouna.
20aber stehe auf, steig hinab und zieh mit ihnen und zweifle nicht; denn ich habe sie gesandt.
21Iho mai la o Petero ilalo i ua poe kanaka la i hoounaia mai io na la e Korenelio, i mai la, Eia no wau ka mea a oukou i imi mai nei. Heaha ka mea a oukou i hele mai ai ia nei?
21Da stieg Petrus hinab zu den Männern, die von Kornelius zu ihm gesandt waren, und sprach: Siehe, ich bin's, den ihr sucht; was ist die Sache, darum ihr hier seid?
22I mai la lakou, O Korenelio, he lunahaneri, he kanaka pono, e makau ana no hoi i ke Akua, ua ike maopopo ia e ka lahuikanaka a pau o na Iudaio, a na kauohaia ia e kekahi anela hemolele, mai ke Akua mai, e kii aku ia oe e holo i kona hale, i lohe oia i na olelo ma ou la.
22Sie aber sprachen: Kornelius, der Hauptmann, ein frommer und gottesfürchtiger Mann und gutes Gerüchts bei dem ganzen Volk der Juden, hat Befehl empfangen von einem heiligen Engel, daß er dich sollte fordern lassen in sein Haus und Worte von dir hören.
23Alaila hea aku la oia ia lakou, a hookipa mai la. A ia la ae, ku ae la ia a hele pu me lakou, a hele pu aku no rae ia kekahi poe hoahanau no Iope.
23Da rief er sie hinein und beherbergte sie. Des anderen Tages zog Petrus aus mit ihnen, und etliche Brüder von Joppe gingen mit ihm.
24A ia la ae, hiki aku la lakou i Kaisareia; a e kakali ana o Korenelio ia lakou, ua hoakoakoa oia i kona poe hoahanau a me kona poe hoalauna punahele.
24Und des andern Tages kamen sie gen Cäsarea. Kornelius aber wartete auf sie und hatte zusammengerufen seine Verwandten und Freunde.
25A i ko Petero komo ana aku, halawai mai la o Korenelio me ia, a moe iho la kela ma kona mau wawae, a hoomana aku la.
25Und als Petrus hineinkam, ging ihm Kornelius entgegen und fiel zu seinen Füßen und betete ihn an.
26Hoala mai la o Petero ia ia, i mai la, E ku iluna; no ka mea, he kanaka no hoi au.
26Petrus aber richtete ihn auf und sprach: Stehe auf, ich bin auch ein Mensch.
27A i ko lana kamailio pu ana, komo ae la ia iloko, a ike iho la i ka poe i hoakoakoaia mai he nui.
27Und als er sich mit ihm besprochen hatte, ging er hinein und fand ihrer viele, die zusammengekommen waren.
28I mai la oia ia lakou, Ua ike no oukou, he mea kapu i ko kanaka Iudaio, e nonoho pu a me ka holo aku i kekahi mea o ka aina e; aka, ua hoike mai ke Akua ia'u, aole e kapa aku i kekahi kanaka, he pono ole, a he haumia.
28Und er sprach zu ihnen: Ihr wisset, wie es ein unerlaubtes Ding ist einem jüdischen Mann, sich zu tun oder zu kommen zu einem Fremdling; aber Gott hat mir gezeigt, keinen Menschen gemein oder unrein zu heißen.
29No ia mea, i ko'u kiiia'e nei, hele mai no wau me ke kuipehi ole. Nolaila, ke ninau aku nei au, no ke aha la oukou i kii mai ai ia'u.
29Darum habe ich mich nicht geweigert zu kommen, als ich ward hergefordert. So frage ich euch nun, warum ihr mich habt lassen fordern?
30I aku la o Korenelio, Eha la mamua aku nei, e hookeai ana au, a hiki i keia hora; a i ka hora aiwa, pule iho la au ma ko'u hale, aia hoi, ku mai la kekahi kanaka imua o'u me ka aahu hinuhinu,
30Kornelius sprach: Ich habe vier Tage gefastet, bis an diese Stunde, und um die neunte Stunde betete ich in meinen Hause. Und siehe, da stand ein Mann vor mir in einem hellen Kleid
31I mai la, e Korenelio, ua loheia kau pule, ua hoomanaoia no hoi kau mau hoomanawalea ana imua o ke Akua.
31und sprach: Kornelius, dein Gebet ist erhört, und deiner Almosen ist gedacht worden vor Gott.
32Nolaila e hoouna aku oe ma Iope, e kii ia Simona, i kapaia o Petero; ua hookipaia ia maloko o ka hale o Simona ka hanaili, aia ma ke kahakai; a hiki mai ia, nana no e olelo mai ia oe.
32So sende nun gen Joppe und laß herrufen einen Simon, mit dem Zunamen Petrus, welcher ist zur Herberge in dem Hause des Gerbers Simon an dem Meer; der wird, wenn er kommt, mit dir reden.
33No ia mea, hoouna koke aku la au i ou la, a ua hana pono oe i kou holo ana mai. Kia noi makou a pau loa imua i ke alo o ke Akua e hoolohe i na mea a pau i kauohaia mai ai ia oe e ke Akua.
33Da sandte ich von Stund an zu dir; und du hast wohl getan, daß du gekommen bist. Nun sind wir alle hier gegenwärtig vor Gott, zu hören alles, was dir von Gott befohlen ist.
34A oaka ae la ko Petero waha, i mai la, Ke ike nei au he oiaio no, aole ke Akua i manao mai i ko waho o ke kanaka:
34Petrus aber tat seinen Mund auf und sprach: Nun erfahr ich mit der Wahrheit, daß Gott die Person nicht ansieht;
35Aka, ma na luhui a pau, ua oluolu ia i na mea i makau ia ia, a me ka haua pono.
35sondern in allerlei Volk, wer ihn fürchtet und recht tut, der ist ihm angenehm.
36O ka olelo ana i hoouna mai ai i na mamo a Iseraela, o hai ana i maluhia ma o Iesu Kristo la; (oia no ka Haku no na mea a pau.)
36Ihr wißt wohl von der Predigt, die Gott zu den Kindern Israel gesandt hat, und daß er hat den Frieden verkündigen lassen durch Jesum Christum (welcher ist ein HERR über alles),
37Ua ike no oukou i ka olelo I kaulana ma Iudea a pau, ma Galilaia ka hoomaka ana, mahope iho o ka bapetizo a Ioane i hai mai ai.
37die durchs ganze jüdische Land geschehen ist und angegangen in Galiläa nach der Taufe, die Johannes predigte:
38O Iesu no Nazareta, ua poni ke Akua ia ia me ka Uhane Hemolele, a me ka mana; nana no i kaahele e hana maikai ana, a me ka hoola ana i na mea a pau i hooluhiia e ka diabolo; no ka mea, o ke Akua pu kekahi me ia.
38wie Gott diesen Jesus von Nazareth gesalbt hat mit dem heiligen Geist und Kraft; der umhergezogen ist und hat wohlgetan und gesund gemacht alle, die vom Teufel überwältigt waren; denn Gott war mit ihm.
39He poe hoike makou i na mea a pau ana i hana'i ma ka aina o na Iudaio, a me Ierusalema; na lakou no ia i pepehi, a kau aku hoi maluna o ka laau.
39Und wir sind Zeugen alles des, das er getan hat im jüdischen Lande und zu Jerusalem. Den haben sie getötet und an ein Holz gehängt.
40Hoala mai ke Akua ia ia i ke kolu o ka la, a hoike mai no hoi ia ia ma ke akea:
40Den hat Gott auferweckt am dritten Tage und ihn lassen offenbar werden,
41Aole nae i kanaka a pau loa, aka, i ka poe hoike a ke Akua i wae mua ai, ia makou no, i ka poe i ai pu a i inu pu me ia mahope o kona alahouana, mai ka make mai.
41nicht allem Volk, sondern uns, den vorerwählten Zeugen von Gott, die wir mit ihm gegessen und getrunken haben, nachdem er auferstanden war von den Toten.
42Nana no makou i kauoha iho, e ao aku i kanaka, a e hoike aku, oia ka mea i hooholo e ia e ke Akua, i lunakanawai, no ka poe ola, a me ka poe make.
42Und hat uns geboten, zu predigen dem Volk und zu zeugen, daß er ist verordnet von Gott zum Richter der Lebendigen und der Toten.
43Ua hoike maopopo mai ka poe kaula a pau nona, e loaa ke kala ana o ka hala ma kona inoa, i ka poe a pau i manaoio ia ia.
43Von diesem zeugen alle Propheten, daß durch seinen Namen alle, die an ihn glauben, Vergebung der Sünden empfangen sollen.
44I ka Petero hai ana mai i keia mau olelo, haule mai ka Uhane Hemolele mai una o ka poe a pau i lohe ia olelo.
44Da Petrus noch diese Worte redete, fiel der heilige Geist auf alle, die dem Wort zuhörten.
45O ka poe ma ke okipoepoe i manaoio, a i hele pu me Petero, kahaha iho la lakou, no ka mea, na niniuiia mai ka haawina o ka Uhane Hemolele mai una o ko na aina e.
45Und die Gläubigen aus den Juden, die mit Petrus gekommen waren, entsetzten sich, daß auch auf die Heiden die Gabe des heiligen Geistes ausgegossen ward;
46Ua lohe lakou i ka lakou olelo ana mai, ma na olelo e, a me ka hoonani aku i ke Akua. Alaila ninau mai la o Petero,
46denn sie hörten, daß sie mit Zungen redeten und Gott hoch priesen. Da antwortete Petrus:
47E hiki anei i kekahi ke papa mai i ka wai i bapetizo ole ia lakou nei, ka poe i loaa ka Uhane Hemolele, o like me makou?
47Mag auch jemand das Wasser wehren, daß diese nicht getauft werden, die den heiligen Geist empfangen haben gleichwie auch wir?
48Kauoha mai la ia, o bapetizoia lakou ma ka inoa o ka Haku. Alaila nonoi aku la lakou ia ia, e noho ia i kekahi mau la.
48Und befahl, sie zu taufen in dem Namen des HERRN. Da baten sie ihn, daß er etliche Tage dabliebe.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.