Oihana 10
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Clementine Vulgate, 1598
1A IA ma Kaisareia kekahi kanaka, o Korenelio kona inoa, he lunahaneri no kekahi papakoa i kapaia ka Italia.
1Vir autem quidam erat in Cæsarea, nomine Cornelius, centurio cohortis quæ dicitur Italica,
2He haipule, a makau ia i ke Akua, a me ko kona hale a pau, manawalea nui no ia i kanaka, a pule mau no ia i ko Akua.
2religiosus, ac timens Deum cum omni domo sua, faciens eleemosynas multas plebi, et deprecans Deum semper.
3Ma ka hora aiwa paha o ka la, ike paka aku la ia ma ka hihio, i anela o ke Akua, e hele mai ana io na la, a i mai la ia ia, E Korenelio.
3Is vidit in visu manifeste, quasi hora diei nona, angelum Dei introëuntem ad se, et dicentem sibi: Corneli.
4A i ka haka pono ana ia ia, makau iho la, i aku la, E ka Haku, heaha ia? I mai la kela ia ia, Ua pii iluna kau mau pule, a me kau mau manawalea, i mea hoomanao imua o ke Akua.
4At ille intuens eum, timore correptus, dixit: Quid est, domine? Dixit autem illi: Orationes tuæ et eleemosynæ tuæ ascenderunt in memoriam in conspectu Dei.
5E hoouna aku oe ano i mau kanaka ma Iope, e kii ia Simona, i kapaia o Petero.
5Et nunc mitte viros in Joppen, et accersi Simonem quemdam, qui cognominatur Petrus:
6Ua hookipaia oia o Simona ka hanaili, aia i ka hale ma kahakai: oia ka mea nana e hai mai ia oe i ka pono au e hana aku ai.
6hic hospitatur apud Simonem quemdam coriarium, cujus est domus juxta mare: hic dicet tibi quid te oporteat facere.
7A hala aku la ka anela i olelo aku ai ia ia, alaila hea aku la ia i na ohua ona elua, a me kekahi koa haipule o ka poe malama mau ia ia.
7Et cum discessisset angelus qui loquebatur illi, vocavit duos domesticos suos, et militem metuentem Dominum ex his qui illi parebant.
8A hoike ana'ku i na mea a pau ia lakou, a hoouna aku la ia lakou i Iope.
8Quibus cum narrasset omnia, misit illos in Joppen.
9A ia la ao, i ko lakou holo ana, a hookokoke ana aku i ke kulanakauhale, pii ae la o Petero i kahi maluna o ka hale e pule ai, i ke ono paha o ka hora.
9Postera autem die, iter illis facientibus, et appropinquantibus civitati, ascendit Petrus in superiora ut oraret circa horam sextam.
10Pololi loa iho la, makemake ae la ia e ai; a i ko lakou hoomakaukau ana, haule mai maluna ona he akaku;
10Et cum esuriret, voluit gustare. Parantibus autem illis, cecidit super eum mentis excessus:
11Ike aku la ia, ua weheia ka lani, a iho mai la kekahi puolo io na la, ua like me ke kuina nui i huiia na kihi eha, a kuuia iho la ilalo i ka honua:
11et vidit cælum apertum, et descendens vas quoddam, velut linteum magnum, quatuor initiis submitti de cælo in terram,
12Maloko ona na holoholona wawae eha a pau o ka honua, a me na mea hihiu, a me na mea kolo, a me na manu o ka lewa.
12in quo erant omnia quadrupedia, et serpentia terræ, et volatilia cæli.
13A hiki mai la kekahi leo io na la, E Petero; e ala, e pepehi, a ai.
13Et facta est vox ad eum: Surge, Petre: occide, et manduca.
14I aku la o Petero, Aole loa pela, e ka Haku; no ka mea, aole loa au i ai i na mea pono ole a pau, a me na mea haumia.
14Ait autem Petrus: Absit Domine, quia numquam manducavi omne commune et immundum.
15Hiki hou mai ua leo la ia ia, o ka lua ia, O ka mea i huikalaia e ke Akua, mai kapa aku oe, he pono ole.
15Et vox iterum secundo ad eum: Quod Deus purificavit, tu commune ne dixeris.
16Ekolu hana ana mai pela; a lawe hou ia'ku ua puolo la i ka lani.
16Hoc autem factum est per ter: et statim receptum est vas in cælum.
17I ko Petero kanalua ana iloko ona, i ke ano o ke akaku ana i ike ai, aia hoi, na kanaka i hoounaia mai e Korenelio, ua ninau mai i ka hale o Simona, a ku iho la lakou ma ka ipuka.
17Et dum intra se hæsitaret Petrus quidnam esset visio quam vidisset, ecce viri qui missi erant a Cornelio, inquirentes domum Simonis astiterunt ad januam.
18Hea mai lakou, ninau mai la, Ke noho nei anei o Simona maanei, o ka mea i kapaia o Petero?
18Et cum vocassent, interrogabant, si Simon qui cognominatur Petrus illic haberet hospitium.
19I ka noonoo ana o Petero i ua akaku la, olelo mai la ka Uhane ia ia, Aia hoi, ke imi mai nei na kanaka ekolu ia oe.
19Petro autem cogitante de visione, dixit Spiritus ei: Ecce viri tres quærunt te.
20Ea, e ku oe, a e iho ilalo, a e holo pu mo lakou, mai kanalua; no ka mea, na'u no lakou i hoouna.
20Surge itaque, descende, et vade cum eis nihil dubitans: quia ego misi illos.
21Iho mai la o Petero ilalo i ua poe kanaka la i hoounaia mai io na la e Korenelio, i mai la, Eia no wau ka mea a oukou i imi mai nei. Heaha ka mea a oukou i hele mai ai ia nei?
21Descendens autem Petrus ad viros, dixit: Ecce ego sum, quem quæritis: quæ causa est, propter quam venistis?
22I mai la lakou, O Korenelio, he lunahaneri, he kanaka pono, e makau ana no hoi i ke Akua, ua ike maopopo ia e ka lahuikanaka a pau o na Iudaio, a na kauohaia ia e kekahi anela hemolele, mai ke Akua mai, e kii aku ia oe e holo i kona hale, i lohe oia i na olelo ma ou la.
22Qui dixerunt: Cornelius centurio, vir justus et timens Deum, et testimonium habens ab universa gente Judæorum, responsum accepit ab angelo sancto accersire te in domum suam, et audire verba abs te.
23Alaila hea aku la oia ia lakou, a hookipa mai la. A ia la ae, ku ae la ia a hele pu me lakou, a hele pu aku no rae ia kekahi poe hoahanau no Iope.
23Introducens ergo eos, recepit hospitio. Sequenti autem die, surgens profectus est cum illis, et quidam ex fratribus ab Joppe comitati sunt eum.
24A ia la ae, hiki aku la lakou i Kaisareia; a e kakali ana o Korenelio ia lakou, ua hoakoakoa oia i kona poe hoahanau a me kona poe hoalauna punahele.
24Altera autem die introivit Cæsaream. Cornelius vero exspectabat illos, convocatis cognatis suis et necessariis amicis.
25A i ko Petero komo ana aku, halawai mai la o Korenelio me ia, a moe iho la kela ma kona mau wawae, a hoomana aku la.
25Et factum est cum introisset Petrus, obvius venit ei Cornelius, et procidens ad pedes ejus adoravit.
26Hoala mai la o Petero ia ia, i mai la, E ku iluna; no ka mea, he kanaka no hoi au.
26Petrus vero elevavit eum, dicens: Surge: et ego ipse homo sum.
27A i ko lana kamailio pu ana, komo ae la ia iloko, a ike iho la i ka poe i hoakoakoaia mai he nui.
27Et loquens cum illo intravit, et invenit multos qui convenerant:
28I mai la oia ia lakou, Ua ike no oukou, he mea kapu i ko kanaka Iudaio, e nonoho pu a me ka holo aku i kekahi mea o ka aina e; aka, ua hoike mai ke Akua ia'u, aole e kapa aku i kekahi kanaka, he pono ole, a he haumia.
28dixitque ad illos: Vos scitis quomodo abominatum sit viro Judæo conjungi aut accedere ad alienigenam: sed mihi ostendit Deus neminem communem aut immundum dicere hominem.
29No ia mea, i ko'u kiiia'e nei, hele mai no wau me ke kuipehi ole. Nolaila, ke ninau aku nei au, no ke aha la oukou i kii mai ai ia'u.
29Propter quod sine dubitatione veni accersitus. Interrogo ergo, quam ob causam accersistis me?
30I aku la o Korenelio, Eha la mamua aku nei, e hookeai ana au, a hiki i keia hora; a i ka hora aiwa, pule iho la au ma ko'u hale, aia hoi, ku mai la kekahi kanaka imua o'u me ka aahu hinuhinu,
30Et Cornelius ait: A nudiusquarta die usque ad hanc horam, orans eram hora nona in domo mea, et ecce vir stetit ante me in veste candida, et ait:
31I mai la, e Korenelio, ua loheia kau pule, ua hoomanaoia no hoi kau mau hoomanawalea ana imua o ke Akua.
31Corneli, exaudita est oratio tua, et eleemosynæ tuæ commemoratæ sunt in conspectu Dei.
32Nolaila e hoouna aku oe ma Iope, e kii ia Simona, i kapaia o Petero; ua hookipaia ia maloko o ka hale o Simona ka hanaili, aia ma ke kahakai; a hiki mai ia, nana no e olelo mai ia oe.
32Mitte ergo in Joppen, et accersi Simonem qui cognominatur Petrus: hic hospitatur in domo Simonis coriarii juxta mare.
33No ia mea, hoouna koke aku la au i ou la, a ua hana pono oe i kou holo ana mai. Kia noi makou a pau loa imua i ke alo o ke Akua e hoolohe i na mea a pau i kauohaia mai ai ia oe e ke Akua.
33Confestim ergo misi ad te: et tu benefecisti veniendo. Nunc ergo omnes nos in conspectu tuo adsumus audire omnia quæcumque tibi præcepta sunt a Domino.
34A oaka ae la ko Petero waha, i mai la, Ke ike nei au he oiaio no, aole ke Akua i manao mai i ko waho o ke kanaka:
34Aperiens autem Petrus os suum, dixit: In veritate comperi quia non est personarum acceptor Deus;
35Aka, ma na luhui a pau, ua oluolu ia i na mea i makau ia ia, a me ka haua pono.
35sed in omni gente qui timet eum, et operatur justitiam, acceptus est illi.
36O ka olelo ana i hoouna mai ai i na mamo a Iseraela, o hai ana i maluhia ma o Iesu Kristo la; (oia no ka Haku no na mea a pau.)
36Verbum misit Deus filiis Israël, annuntians pacem per Jesum Christum (hic est omnium Dominus).
37Ua ike no oukou i ka olelo I kaulana ma Iudea a pau, ma Galilaia ka hoomaka ana, mahope iho o ka bapetizo a Ioane i hai mai ai.
37Vos scitis quod factum est verbum per universam Judæam: incipiens enim a Galilæa post baptismum quod prædicavit Joannes,
38O Iesu no Nazareta, ua poni ke Akua ia ia me ka Uhane Hemolele, a me ka mana; nana no i kaahele e hana maikai ana, a me ka hoola ana i na mea a pau i hooluhiia e ka diabolo; no ka mea, o ke Akua pu kekahi me ia.
38Jesum a Nazareth: quomodo unxit eum Deus Spiritu Sancto, et virtute, qui pertransiit benefaciendo, et sanando omnes oppressos a diabolo, quoniam Deus erat cum illo.
39He poe hoike makou i na mea a pau ana i hana'i ma ka aina o na Iudaio, a me Ierusalema; na lakou no ia i pepehi, a kau aku hoi maluna o ka laau.
39Et nos testes sumus omnium quæ fecit in regione Judæorum, et Jerusalem, quem occiderunt suspendentes in ligno.
40Hoala mai ke Akua ia ia i ke kolu o ka la, a hoike mai no hoi ia ia ma ke akea:
40Hunc Deus suscitavit tertia die, et dedit eum manifestum fieri,
41Aole nae i kanaka a pau loa, aka, i ka poe hoike a ke Akua i wae mua ai, ia makou no, i ka poe i ai pu a i inu pu me ia mahope o kona alahouana, mai ka make mai.
41non omni populo, sed testibus præordinatis a Deo: nobis, qui manducavimus et bibimus cum illo postquam resurrexit a mortuis.
42Nana no makou i kauoha iho, e ao aku i kanaka, a e hoike aku, oia ka mea i hooholo e ia e ke Akua, i lunakanawai, no ka poe ola, a me ka poe make.
42Et præcepit nobis prædicare populo, et testificari, quia ipse est qui constitutus est a Deo judex vivorum et mortuorum.
43Ua hoike maopopo mai ka poe kaula a pau nona, e loaa ke kala ana o ka hala ma kona inoa, i ka poe a pau i manaoio ia ia.
43Huic omnes prophetæ testimonium perhibent remissionem peccatorum accipere per nomen ejus omnes qui credunt in eum.
44I ka Petero hai ana mai i keia mau olelo, haule mai ka Uhane Hemolele mai una o ka poe a pau i lohe ia olelo.
44Adhuc loquente Petro verba hæc, cecidit Spiritus Sanctus super omnes qui audiebant verbum.
45O ka poe ma ke okipoepoe i manaoio, a i hele pu me Petero, kahaha iho la lakou, no ka mea, na niniuiia mai ka haawina o ka Uhane Hemolele mai una o ko na aina e.
45Et obstupuerunt ex circumcisione fideles qui venerant cum Petro, quia et in nationes gratia Spiritus Sancti effusa est.
46Ua lohe lakou i ka lakou olelo ana mai, ma na olelo e, a me ka hoonani aku i ke Akua. Alaila ninau mai la o Petero,
46Audiebant enim illos loquentes linguis, et magnificantes Deum.
47E hiki anei i kekahi ke papa mai i ka wai i bapetizo ole ia lakou nei, ka poe i loaa ka Uhane Hemolele, o like me makou?
47Tunc respondit Petrus: Numquid aquam quis prohibere potest ut non baptizentur hi qui Spiritum Sanctum acceperunt sicut et nos?
48Kauoha mai la ia, o bapetizoia lakou ma ka inoa o ka Haku. Alaila nonoi aku la lakou ia ia, e noho ia i kekahi mau la.
48Et jussit eos baptizari in nomine Domini Jesu Christi. Tunc rogaverunt eum ut maneret apud eos aliquot diebus.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.